Sukta 6

Mantra 1

मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः । अव्यो वारेष्वस्मयुः ॥

ஓ சோமா, மகிழ்வூட்டும் ஓடையாகப் பாய்ந்து வா; வலிமையின் காளையாகத் திகழ்ந்து, உன்னைப் புனிதப்படுத்து; தேவர்களை நாடுபவனாய் உன்னைத் தூய்மைப்படுத்து. ஆட்டுக் கம்பள வடிகட்டிகளில், நம்மை நோக்கி ஏங்கியவனாய், நம் ஏற்றுக்கொள்ளுதற்கென வடிவம் கொள்.

Mantra 2

अभि त्यं मद्यं मदमिन्दविन्द्र इति क्षर । अभि वाजिनो अर्वतः ॥

ஓ இந்து (சோமத் துளியே), அந்த மத்ய-ஆனந்தத்தின் மயக்கப் பேரின்பத்தை நோக்கி—‘இந்திரனுக்காக’—நீ ஓடிப் பாய்வாயாக. மேலும் வலிமை-செழிப்பின் வாஜினக் குதிரைகளை நோக்கியும், நம் வெற்றியின் விரைவு வாகனங்களை நோக்கியும், நீ தாரையாகப் பெருகிப் பாய்வாயாக.

Mantra 3

अभि त्यं पूर्व्यं मदं सुवानो अर्ष पवित्र आ । अभि वाजमुत श्रवः ॥

ஓ சோமா! பிழிந்து எடுக்கப்பட்டவனாய், அந்தப் பழமையான மது (ஆனந்த-ரசம்) நோக்கி பாய்ந்து ஓடு; தூய்மைப்படுத்தும் பவித்ரம் (பவித்ரம்) உள்ளே விரைந்து புகு. வலச் செல்வம் (வாஜ) நோக்கியும், சத்தியத்தின் விரிந்த கேள்வி-வடிவப் புகழான ஶ்ரவஸ் (श्रवस्) நோக்கியும் பாய்ந்து ஓடு.

Mantra 4

अनु द्रप्सास इन्दव आपो न प्रवतासरन् । पुनाना इन्द्रमाशत ॥

ஒன்றையொன்று தொடர்ந்து, சோமத் துளிகள் சரிவில் ஓடும் நீரைப் போலப் பாய்கின்றன. தம்மைத் தாமேத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு அவை இந்திரனை அடைகின்றன; வெற்றியளிக்கும் சக்தி நம்முள் விழித்தெழுவதற்காக.

Mantra 5

यमत्यमिव वाजिनं मृजन्ति योषणो दश । वने क्रीळन्तमत्यविम् ॥

பத்து கன்னியர் அவனை வலத்தின் வேகக் குதிரையைப் போலத் துடைத்து மெருகூட்டுகின்றனர்; வனத்தில் விளையாடும், எல்லையைத் தாண்டிச் செல்லும் ஓட்டக்காரனான அத்யவின் (अत्यविन्) அவனை. இவ்வாறு யாகத்தின் சக்திகள் சோமனைப் பளபளப்பாக்குகின்றன; அவன் ஒளிமிகு வேகம் வெளிப்படும் வரை.

Mantra 6

तं गोभिर्वृषणं रसं मदाय देववीतये । सुतं भराय सं सृज ॥

அந்த வृषபம் போன்ற ரசத்தை—கோபிஃ (கதிர்கள்/காவுகள்) உடன்—மதம் (பரமானந்தம்) பெறவும், தேவர்கள் மகிழ்ந்து ஏற்க (தேவவீதயே)வும் ஒன்றாகச் சேர்த்து எடு. அர்ப்பணத்தை முன்னே எடுத்துச் செல்லும்படி அதை ஒரே ஓடையாக இணை.

Mantra 7

देवो देवाय धारयेन्द्राय पवते सुतः । पयो यदस्य पीपयत् ॥

தேவ சோமன்—சுதன் (பிழிந்தெடுக்கப்பட்டவன்)—தேவ இந்திரனுக்காக ஓடையாகப் பவதே (பாய்ந்து/தூய்மையடைந்து) செல்கிறான்; அவனுடைய பயஸ் (பால்போன்ற ஊட்டம்) பெருகி இந்திரனை நிறைவு செய்து வலுப்படுத்தும் போது.

Mantra 8

आत्मा यज्ञस्य रंह्या सुष्वाणः पवते सुतः । प्रत्नं नि पाति काव्यम् ॥

யாகத்தின் ஆத்மாவாக—வேகமுடன்—நன்றாகச் சுதமான சோமன் பவதே (தூய்மையடைந்து பாய்ந்து) செல்கிறான். அவன் உள்ளே பழமையான காவ்யம் (காவ்யம்)—ரிஷிகளின் ஊக்கமூட்டிய நிலையான கவிதை/வாணி—யை காத்து நிலைநிறுத்துகிறான்.

Mantra 9

एवा पुनान इन्द्रयुर्मदं मदिष्ठ वीतये । गुहा चिद्दधिषे गिरः ॥

இவ்வாறு தன்னைத் தானே தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, இந்திர-யு (இந்திரனை நாடுபவன்) நீ தெய்வீக அனுபவத்திற்காக மிகத் தீவிரமான மத் (ஆனந்த-உன்மத்தம்) தாங்குகிறாய். குகையில்கூட நீ ஊக்கமூட்டும் வாக்குகளை (கிரः) நிறுவுகிறாய்.