Sukta 106

Mantra 1

इन्द्रमच्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टी जातास इन्दवः स्वर्विदः ॥

ఇంద్రుని వద్దకు వెళ్లుగాక ఈ పిండిన (సుతా) సోమబిందువులు—బలమనే వృషభుని వైపు—హరయః అనే పసుపు-ఎరుపు శక్తులు వాటిని మోసుకుపోవుగాక. ఈ ఇందవః ‘శ్రుష్టీ’ (ఆజ్ఞాపాలన)లో జన్మించినవారు; ‘స్వర్విదః’—స్వర్ (సూర్యలోక)ాన్ని కనుగొనేవారు; వారు శ్రవణ-ఇచ్ఛను ధరించి దైవ సంకల్పాన్ని నెరవేర్చుతారు.

Mantra 2

अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः । सोमो जैत्रस्य चेतति यथा विदे ॥

ఈ పిండిన సోమం ఇంద్రుని కొరకు—ధారణకూ సంపాదనకూ, విజయానికీ—పవిత్రమై ప్రవహిస్తుంది. సోమం విజయస్వరూపమైన చైతన్యాన్ని మేల్కొలుపుతుంది; మనం యథావిధిగా తెలుసుకొనునట్లు—సరైన మార్గంలో విద్య లభించునట్లు.

Mantra 3

अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णीत सानसिम् । वज्रं च वृषणं भरत्समप्सुजित् ॥

ఈ సోమ మదాలలో ఇంద్రుడు ఆ విజయదాయక గ్రాహాన్ని (గ్రాభం) పట్టుకుంటాడు. అతడు వజ్రాన్ని మరియు వృష-బలాన్ని ఒకటిగా తెస్తాడు—అప్సుజిత్, జలాలలో జయించువాడు—కాంతి-విజయార్థం శక్తి మరియు ఋత-గతిని సంయోజిస్తాడు.

Mantra 4

प्र धन्वा सोम जागृविरिन्द्रायेन्दो परि स्रव । द्युमन्तं शुष्ममा भरा स्वर्विदम् ॥

హే సోమా, జాగ్రత్తగా ముందుకు దూసుకుపో; హే ఇందూ, ఇంద్రునికై చుట్టూ ప్రవహించు. ద్యుమంత శుష్మం—దీప్తిమంత పరాక్రమం, స్వర్విద్ (స్వర్-లోకాన్ని పొందించేది) తేజస్సు—తెమ్ము.

Mantra 5

इन्द्राय वृषणं मदं पवस्व विश्वदर्शतः । सहस्रयामा पथिकृद्विचक्षणः ॥

హే విశ్వదర్శత, ఇంద్రునికై వృష-స్వరూప మదంగా పవిత్రమవు. నీవు సహస్రయామా, వెయ్యి మార్గాలలో సాగువాడు; పథికృత్, మార్గ-నిర్మాత; విచక్షణ, దర్శనంలో తీక్ష్ణుడు—అంతర్యాత్ర మార్గాలను తెరచే నిర్మల ఆనందమై అవు.

Mantra 6

अस्मभ्यं गातुवित्तमो देवेभ्यो मधुमत्तमः । सहस्रं याहि पथिभिः कनिक्रदत् ॥

హే సోమా! మా కొరకు నీవు ‘గాతువిత్తమ’—మార్గాన్ని అత్యుత్తమంగా కనుగొనేవాడవై ఉండు; దేవుల కొరకు నీవు ‘మధుమత్తమ’—అతి మధురరసంతో పరిపూర్ణుడవై ఉండు. సహస్ర మార్గాల ద్వారా ప్రయాణించు; జాగృత శక్తి నినాదంతో గర్జిస్తూ.

Mantra 7

पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा । आ कलशं मधुमान्त्सोम नः सदः ॥

హే ఇందూ! ‘దేవవీతి’—దేవుల ఆనంద స్వీకారార్థం—ఓజస్సుతో ప్రవహించే ధారలతో నీవు పవిత్రమవు. మధుమాన్ సోమా! కలశానికి రా; మా అంతరంలో ఆసీనుడవు.

Mantra 8

तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः । त्वां देवासो अमृताय कं पपुः ॥

నీ ‘ద్రప్స’—ఊర్ధ్వగాములు, ‘ఉదప్రుత’—ఇంద్రుణ్ని ‘మదాయ’ (శక్తి-ఉల్లాస మత్తుకు) వృద్ధి చేశాయి. దేవులు నిన్ను ‘అమృతాయ’—అమరత్వార్థం—పానంచేశారు; శుద్ధానందం అమర ద్రవ్యమై మారింది.

Mantra 9

आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् । वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः ॥

హే నః సుత ఇందవః! మీరు పునానులై ధావిస్తూ మా వద్దకు రండి; రయి—సమృద్ధి—ని ధరించండి. ద్యౌః వృష్టిగా, ఆపః ప్రవాహంగా ఉన్నవారై—మీరు స్వర్విద్, సూర్య-లోకాన్ని అంతరంలో కనుగొనువారు.

Mantra 10

सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यो वारं वि धावति । अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत् ॥

సోముడు తనను తాను పునానుడై, ఊర్మితో కలిసి అవి-రోమ వారము (వడపోత) గుండా ధావిస్తాడు. వాచః అగ్రంలో పవమానుడు కని॑క్రదత్—ధ్వనిస్తూ గర్జిస్తూ, అంతరంలోనుండి వాణిని మేల్కొలుపుతాడు.

Mantra 11

धीभिर्हिन्वन्ति वाजिनं वने क्रीळन्तमत्यविम् । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन् ॥

ధీభిః—ప్రకాశమయమైన ధియలతో—వారు వాజినం, వాజ-సంపన్న శక్తిని, వనే క్రీళంతం—వనంలో క్రీడించువానిని, అవి-పరే—ఉద్దీపింపజేస్తారు. త్రి-పృష్టం—మూడు ఆధారాలున్నవానిని అభిముఖంగా—మతయః సమస్వరన్—ఒకే స్వరంగా కలిసి నినదిస్తాయి.

Mantra 12

असर्जि कलशाँ अभि मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत् ॥

అతడు కలశాల వైపు, ఉదార దానార్థంగా, సమృద్ధిని కోరే వేగవంతమైన అశ్వంలా విడిచిపెట్టబడ్డాడు. పవిత్రమవుతూ, అతడు వాక్కును (వాణి) జన్మింపజేసి, ఆగని వేగంతో ముందుకు సాగుతాడు.

Mantra 13

पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्षन्त्स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः ॥

అతడు పవిత్రమవుతున్నాడు—ముందుకు దూసుకెళ్లాలని తపించే స్వర్ణవర్ణ హరి—వంకరతనాలన్నిటిని వేగంగా దాటి పోతాడు. అతడు స్తోతృల వైపు ధారగా ప్రవహించి, వీరబలసంపన్నమైన యశస్సును తెస్తాడు.

Mantra 14

अया पवस्व देवयुर्मधोर्धारा असृक्षत । रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः ॥

ఇలా నీవు పవిత్రమవు, దేవులను కోరువాడా; మధు ధారలు విడుదలయ్యాయి. ఓ రేభన్ (స్తుతిగాయకా), నీవు పవిత్రం (వడపోత) చుట్టూ అన్ని వైపుల నుంచీ పరిభ్రమిస్తూ—సర్వాన్ని నిర్మలపరుస్తావు.