Sukta 106

Mantra 1

इन्द्रमच्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टी जातास इन्दवः स्वर्विदः ॥

ഇന്ദ്രനിലേക്കു ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമബിന്ദുക്കൾ പോകട്ടെ; ശക്തിയുടെ വൃഷഭനിലേക്കു, ഹരിത-താമ്ര ഊർജങ്ങൾ വഹിച്ചുകൊണ്ട്. ശ്രുഷ്ടിയിൽ ജനിച്ച ഈ ഇന്ദവഃ സ്വർവിദഃ—സ്വർലോകം കണ്ടെത്തുന്നവർ; അവർ ശ്രവണ-ഇച്ഛയെ ധരിച്ചു ദൈവസങ്കൽപം നിറവേറ്റുന്നു.

Mantra 2

अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः । सोमो जैत्रस्य चेतति यथा विदे ॥

ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഒഴുകുന്നു—ഭാരണംക്കും ജയത്തിനും. സോമൻ വിജയിയായ ചേതനയെ ഉണർത്തുന്നു, ഞങ്ങൾ അറിയുവാൻ—ജ്ഞാനം ശരിയായ രീതിയിൽ ലഭിക്കുവാൻ.

Mantra 3

अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णीत सानसिम् । वज्रं च वृषणं भरत्समप्सुजित् ॥

ഈ സോമത്തിന്റെ മദങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രൻ വിജയകരമായ പിടിത്തം (ഗ്രാഭം) പിടിക്കുന്നു. അപ്സുജിത്—ജലങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നവൻ—വജ്രവും വൃഷണ-ബലവും ഒന്നാക്കി കൊണ്ടുവരുന്നു; പ്രകാശവിജയത്തിനായി ശക്തിയും ഋതഗതിയും ഏകീകരിക്കുന്നു.

Mantra 4

प्र धन्वा सोम जागृविरिन्द्रायेन्दो परि स्रव । द्युमन्तं शुष्ममा भरा स्वर्विदम् ॥

പ്ര ധന്വാ, ഹേ സോമ, ജാഗരൂകനായി; ഹേ ഇന്ദു, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ചുറ്റും ഒഴുകുക. ദ്യുമന്ത ശുഷ്മം—പ്രകാശമയ തേജസ്സുള്ള ബലം—കൊണ്ടുവരിക; സ്വർവിദ്, സൂര്യലോകം കണ്ടെത്തുന്നവനേ.

Mantra 5

इन्द्राय वृषणं मदं पवस्व विश्वदर्शतः । सहस्रयामा पथिकृद्विचक्षणः ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വൃഷണ മദമായി നീ ശുദ്ധിയാകുക, ഹേ വിശ്വദർശത. സഹസ്ര പഥങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, പഥികൃത്—വഴി നിർമ്മിക്കുന്നവൻ—വിചക്ഷണ; നീ ശുദ്ധാനന്ദമായി അന്തർയാത്രയുടെ വഴികൾ തുറക്കുക.

Mantra 6

अस्मभ्यं गातुवित्तमो देवेभ्यो मधुमत्तमः । सहस्रं याहि पथिभिः कनिक्रदत् ॥

ഞങ്ങൾക്കായി നീ വഴിയെ കണ്ടെത്തുന്ന ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനാകുക; ദേവന്മാർക്കായി നീ ഏറ്റവും മധുമയനായവനാകുക. ജാഗ്രതശക്തിയുടെ നാദത്തോടെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, ആയിരം പാതകളിലൂടെ നീ യാത്രചെയ്യുക.

Mantra 7

पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा । आ कलशं मधुमान्त्सोम नः सदः ॥

ഹേ ഇന്ദു, ശക്തിയുടെ ധാരകളാൽ ദേവന്മാരുടെ ആനന്ദപൂർണ്ണ സ്വീകരണത്തിനായി നീ ശുദ്ധനാകുക. ഹേ മധുമയ സോമ, കലശത്തിങ്കൽ വരിക; ഞങ്ങളിലകത്ത് ഇരിപ്പിടം ഏറ്റെടുക്കുക.

Mantra 8

तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः । त्वां देवासो अमृताय कं पपुः ॥

നിന്റെ തുള്ളികൾ മേലോട്ടുയർന്ന്, ശക്തിയുടെ മദത്തിനായി ഇന്ദ്രനെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ദേവന്മാർ നിന്നെ അമൃതത്വത്തിനായി പാനം ചെയ്തു—ശുദ്ധാനന്ദം തന്നെ അജരാമര ദ്രവ്യമായി.

Mantra 9

आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् । वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു വരുവിൻ, പിഴിഞ്ഞ ഇന്ദുക്കളേ (സോമരസം); ശുദ്ധീകരിതരായി ഓടിവന്ന് റയി (സമൃദ്ധി)യെ ധരിച്ചു കൊണ്ടുവരുവിൻ. മഴ തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ ദ്യാവ് (ആകാശം), നിങ്ങളുടെ ജലങ്ങൾ ഒഴുകുന്നു—സ്വർ (സൂര്യലോകം) കണ്ടെത്തുന്നവരാകുവിൻ.

Mantra 10

सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यो वारं वि धावति । अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत् ॥

സോമൻ, സ്വയം ശുദ്ധീകരിതനായി, ഊർമി (തരംഗം)യോടുകൂടെ അവി (ആടിന്റെ മുടി/ഉണ്ണ്)യിലെ വാർ (ചാലനി)യിലൂടെ ഓടിപ്പോകുന്നു. വാച് (വാണി)യുടെ അഗ്രത്തിൽ പവമാനൻ മുഴങ്ങുന്നു—അന്തരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉച്ചാരത്തെ ഉണർത്തി.

Mantra 11

धीभिर्हिन्वन्ति वाजिनं वने क्रीळन्तमत्यविम् । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन् ॥

ധീ (പ്രജ്ഞ)കളാൽ അവർ വാജിൻ (ബലം-സമൃദ്ധി വഹിക്കുന്നവൻ)നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—അവി (ആടിന്റെ ഉണ്ണ്)യുടെ അപ്പുറം വനത്തിൽ കളിക്കുന്ന അവനെ. ത്രിപൃഷ്ഠ (മൂന്നു-പൃഷ്ഠമുള്ളവൻ)യിലേക്കു മതയഃ (പ്രേരണകൾ) ഏകസ്വരമായി ഒരുമിച്ചു മുഴങ്ങുന്നു.

Mantra 12

असर्जि कलशाँ अभि मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत् ॥

അവൻ കലശങ്ങളിലേക്കും ഉദാരദാനത്തിലേക്കും, സമൃദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്ന കുതിരപോലെ വിട്ടയക്കപ്പെട്ടു. പവമാനൻ (സോമൻ) വാക്കിനെ ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അപ്രതിഹത വേഗത്തോടെ മുന്നോട്ട് പായുന്നു.

Mantra 13

पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्षन्त्स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः ॥

ഹരിത-സ്വർണ്ണവർണ്ണനായ പവമാനൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു—മുന്നോട്ട് കുതിക്കാൻ ആകാംക്ഷയോടെ; വളവുകളെയും വക്രതകളെയും വേഗത്തിൽ അതിക്രമിക്കുന്നു. അവൻ സ്തോതാക്കളുടെ അടുക്കൽ ഒഴുകിവന്ന്, വീരബലസമൃദ്ധമായ യശസ്സിനെ കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 14

अया पवस्व देवयुर्मधोर्धारा असृक्षत । रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः ॥

ഇങ്ങനെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനേ; മധുവിന്റെ ധാരകൾ വിടുതൽ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ രേഭൻ (സ്തുതിഗായകൻ), നീ പവിത്രം (ചാലനി/ശോധകം) എല്ലാദിക്കിലും ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച്, സമസ്തത്തെയും നിർമ്മലമാക്കുന്നു.