Sukta 21

Mantra 1

आ यात्विन्द्रोऽवस उप न इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः । वावृधानस्तविषीर्यस्य पूर्वीर्द्यौर्न क्षत्रमभिभूति पुष्यात् ॥

మా రక్షణార్థం ఇంద్రుడు ఇక్కడ మా సమీపానికి రాగాక; స్తుతింపబడిన ఆ శూరుడు సధమాద (సామూహిక యజ్ఞ-సభ) లో సన్నిహితుడై ఉండుగాక. తవిషీḥ (బల-శక్తులు) నిత్యం వృద్ధి చేసేవాడు, అతని పూర్వీ (అనేక) మహిమలు ద్యౌḥ (ఆకాశం) వలె క్షత్రం (సార్వభౌమాధికారం/రాజశక్తి) ను పోషించేవి—అతని విజయాధిపత్యం మా లోపల పెరుగుగాక.

Mantra 2

तस्येदिह स्तवथ वृष्ण्यानि तुविद्युम्नस्य तुविराधसो नॄन् । यस्य क्रतुर्विदथ्यो न सम्राट् साह्वान्तरुत्रो अभ्यस्ति कृष्टीः ॥

ఇక్కడ—అతివిశాల తేజస్సు, అతివిశాల సమృద్ధి కలవాడైన—ఆయన వృష్ణ్య (వీర్య) శక్తులను స్తుతించండి; నరులలో ఆయన నాయకుడు. ఎవరి క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) విదథ (సభ)లలో సమ్రాట్ వలె ఉంటుందో—ఆయన జయశాలి, దూరవాహి; ప్రజలపై నిలిచి, వారిని ఋత (సత్య-వ్యవస్థ) వైపు వశపరచి నడిపిస్తాడు.

Mantra 3

आ यात्विन्द्रो दिव आ पृथिव्या मक्षू समुद्रादुत वा पुरीषात् । स्वर्णरादवसे नो मरुत्वान्परावतो वा सदनादृतस्य ॥

ఇంద్రుడు దివి నుండి, పృథివి నుండి—వేగంగా—సముద్ర గర్భం నుండి గానీ, లేదా పురీష (సమృద్ధి/పూర్ణత) నుండి గానీ రానివ్వండి. స్వర్ణరా (దీప్త పురుషబలం)తో, మా రక్షణార్థం, మరుతులతో కూడి ఆయన రానివ్వండి—పరావత్ (దూర అంచు) నుండి గానీ, లేదా ఋత (సత్యం)-యొక్క సదనం నుండి గానీ.

Mantra 4

स्थूरस्य रायो बृहतो य ईशे तमु ष्टवाम विदथेष्विन्द्रम् । यो वायुना जयति गोमतीषु प्र धृष्णुया नयति वस्यो अच्छ ॥

స్థూలమైనదీ, విస్తారమైనదీ అయిన రాయ్ (సమృద్ధి)-కు అధిపతియైన ఆ ఇంద్రుని విదథ (సభ)లలో మేము స్తుతిద్దాం. వాయు (ప్రాణబలం) ద్వారా గోమతీ (ప్రకాశసంపన్న) క్షేత్రాలలో జయించేవాడు; ధృష్ణు (ధైర్య) శక్తితో మమ్మల్ని శ్రేయస్సు, వాంఛితమైనదాని వైపు ముందుకు నడిపిస్తాడు.

Mantra 5

उप यो नमो नमसि स्तभायन्नियर्ति वाचं जनयन्यजध्यै । ऋञ्जसानः पुरुवार उक्थैरेन्द्रं कृण्वीत सदनेषु होता ॥

భక్తితో సమీపించి, నమస్కారంపై నమస్కారంతో (యజ్ఞభావాన్ని) స్థిరపరచి, వాక్కును ప్రవర్తింపజేసి, యజధ్యై (ఆరాధనక్రియ) కోసం దానిని జనింపజేసేవాడు—ఋంజసానః (నేరుగా/సమ్యక్‌గా నిలిచి), అనేక ద్వారాలు/అవకాశాలతో సమృద్ధుడై—ఉక్తైః (స్తోత్రాలతో) ఇంద్రుని సదనేషు హోతా (యజ్ఞపురోహితుడు)గా ప్రత్యక్షం చేస్తాడు.

Mantra 6

धिषा यदि धिषण्यन्तः सरण्यान्त्सदन्तो अद्रिमौशिजस्य गोहे । आ दुरोषाः पास्त्यस्य होता यो नो महान्त्संवरणेषु वह्निः ॥

ధిషా (ప్రేరిత బుద్ధి) చేత అన్వేషకులు ధిషణ్యంతః (సమర్థులు/దీక్షితులు) అయినప్పుడు, సరణ్య (వేగగామి) మార్గాలలో ఆసనం పొందుతూ, గోహే (ప్రకాశ/గో-అన్వేషణ) కోసం ఔశిజ (ఉత్సాహ ప్రయత్న) యొక్క అద్రి (సోమపేషణ శిల)ని నొక్కుతారు. అప్పుడు మనకొరకు గృహహోతా—విస్తృత నివాసమున్నవాడు—మహానైన వహ్ని (వహించే అగ్ని) సంవరణేషు (ఆవరణ/పరిధుల్లో) ప్రత్యక్షమవుతాడు.

Mantra 7

सत्रा यदीं भार्वरस्य वृष्णः सिषक्ति शुष्मः स्तुवते भराय । गुहा यदीमौशिजस्य गोहे प्र यद्धिये प्रायसे मदाय ॥

సత్రా (నిరంతరం) భార్వరునికై—స్తుతిచేసే వాహకునికై—వృష్ణః (వృషభుడు, ఇంద్రుడు) యొక్క శుష్మ (ఉగ్రబలం) యుక్తమయ్యే వేళ, అప్పుడు—అతడు ఔశిజుని గోహే (గుహలోని గోశాల/ప్రకాశనిధి) లో గుప్తంగా ఉన్నప్పుడు—ధియే (చింతన) కొరకు, ప్రాయసే (ముందుకు నడిపే ప్రేరణ/ప్రయత్నం) కొరకు, మరియు మదాయ (పూర్తి ఫలితానందోన్మాదం) కొరకు ప్రబలంగా బయలుదేరుతాడు.

Mantra 8

वि यद्वरांसि पर्वतस्य वृण्वे पयोभिर्जिन्वे अपां जवांसि । विदद्गौरस्य गवयस्य गोहे यदी वाजाय सुध्यो वहन्ति ॥

అతడు పర్వత ద్వారాలను విప్పినప్పుడు, పయః-ధారలతో ఆపః (జల) యొక్క వేగాలను ప్రాణపోసినప్పుడు, అప్పుడు గో-హే (గోశాల/గో-గుహ) లో ఆ గౌ (ప్రకాశం)—దాని సహచర ప్రకాశాలతో కూడి—అతడు కనుగొంటాడు; సు-ధియః (సమ్యక్ వివేకశక్తులు) వాజ (బల-సమృద్ధి) ను లక్ష్యదిశగా మోసుకుపోయే వేళ.

Mantra 9

भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी प्रयन्तारा स्तुवते राध इन्द्र । का ते निषत्तिः किमु नो ममत्सि किं नोदुदु हर्षसे दातवा उ ॥

హే ఇంద్రా! నీ హస్తాలు మంగళకరమైనవి; నీ పాణులు సు-కృత (కుశలమైనవి)—స్తుతించువానికి రాధస్ (దానం/సంపద) ఇచ్చేవి. నీ నిషత్తి (ఆసనం/విశ్రాంతి స్థానం) ఏమిటి? నీవు మాలో ఎలా ఆనందిస్తావు? ఏ ఉదుదు (ఉత్థానం/ఉన్నతి) చేత నీవు హర్షిస్తావు—మాకు ఇవ్వడానికి?

Mantra 10

एवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राड्ढन्ता वृत्रं वरिवः पूरवे कः । पुरुष्टुत क्रत्वा नः शग्धि रायो भक्षीय तेऽवसो दैव्यस्य ॥

ఇలానే, హే వసు-స్వరూప ఇంద్రా! నీవు సత్యుడు; నీవు సమ్రాట్—వృత్ర-హంత, పూరువుకు వరివస్ (విస్తృత స్థలం/ఉపకారం) కల్పించువాడు. హే పురు-స్తుత! నీ క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) తో మాకు సహాయపడు; నీ దైవ్య అవస్ (దివ్య రక్షణ) మరియు రయః (సమృద్ధి/పూర్ణత) లో భాగాన్ని మేము పొందునట్లు.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ఇప్పుడు స్తుతింపబడినవాడా, ఇంద్రా; ఇప్పుడు గానమైయున్నవాడా—జరిత్ర (స్తుతికర్త) కొరకు ఇషా (ప్రేరణా-శక్తి) ను నదులు పొంగినట్లు నీవు నింపుతావు. హరివో (హరి-అశ్వాల అధిపతి), నీకోసం నవ్య బ్రహ్మ (పవిత్ర వాక్యం) నిర్మించబడింది; ధియా (ప్రేరిత బుద్ధి) చేత మేము రథ్య-పథానికి యోగ్యులమై, సదా సహచర సఖులమై ఉండుదుము గాక.