Sukta 51

Mantra 1

चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्यमिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे ॥

ప్రజలచే ఆధారింపబడిన, ఉక్థ్యుడైన (స్తుతికి యోగ్యుడైన) ఉదార ఇంద్రుని వైపు మహత్తర గిరః (స్తోత్రాలు) ప్రతిధ్వనించాయి. సువృక్తులతో—నిత్యం వర్ధమానుడు, పురుహూతుడు (బహువార ఆహ్వానితుడు), అమర్త్యుడు—అతనిని దివెదివే, జరారహిత స్థిరశక్తిగా మేము స్తుతిస్తాము.

Mantra 2

शतक्रतुमर्णवं शाकिनं नरं गिरो म इन्द्रमुप यन्ति विश्वतः । वाजसनिं पूर्भिदं तूर्णिमप्तुरं धामसाचमभिषाचं स्वर्विदम् ॥

నా స్తోత్రాలు అన్ని దిక్కుల నుంచీ ఇంద్రుని చేరుతాయి—శతక్రతువు, బలానికి అర్ణవం, శాకినుడు (సమర్థుడు) అయిన నరుడు. వాజ-సని (వాజదాత), పూర్భిద్ (కోటభేదకుడు), తూర్ణి (వేగవంతుడు), అప్తురుడు (కార్యసాధకుడు); ధామసాచ (ధామాల సహచరుడు), అభిషాచాన్ని (విరోధిని) అణచేవాడు, స్వర్విద్ (స్వర్/సూర్య-లోకాన్ని కనుగొని పొందేవాడు)।

Mantra 3

आकरे वसोर्जरिता पनस्यतेऽनेहसः स्तुभ इन्द्रो दुवस्यति । विवस्वतः सदन आ हि पिप्रिये सत्रासाहमभिमातिहनं स्तुहि ॥

వసు (సమృద్ధి) యొక్క ఆకరము—ఉదయస్థానంలో జరిటా (స్తోత) ఆనందాన్ని అన్వేషిస్తాడు; తొందరలేని (అనేహస), స్తోతా భక్తితో ఇంద్రుని సేవిస్తాడు. వివస్వత్ యొక్క సదనంలో ఆయన పరిపూర్ణుడయ్యాడు; సదా-విజయి, అభిమాతి-హన్ (విరోధ భావాలను సంహరించువాడు) అయిన ఇంద్రుని స్తుతించు.

Mantra 4

नृणामु त्वा नृतमं गीर्भिरुक्थैरभि प्र वीरमर्चता सबाधः । सं सहसे पुरुमायो जिहीते नमो अस्य प्रदिव एक ईशे ॥

ఓ నరులారా, గీర్భి మరియు ఉక్థాలతో నృతమ (అత్యంత వీరుడు) అయిన ఇంద్రుని స్తుతించండి; సబాధ (బాధలను ఛేదించువాడు) అయిన ఆ వీరుని ఆరాధించండి. ఆయన తన సహస్ (బలం) ను మహాశక్తి కోసం సమీకరిస్తాడు—పురుమాయ (అనేక రూప-శక్తుల ధారకుడు); దూరంగా ప్రకాశించు (ప్రదివ) ఆ ఏకైక అధిపతికి నమస్కారం.

Mantra 5

पूर्वीरस्य निष्षिधो मर्त्येषु पुरू वसूनि पृथिवी बिभर्ति । इन्द्राय द्याव ओषधीरुतापो रयिं रक्षन्ति जीरयो वनानि ॥

పూర్వకాలం నుంచే ఆయన యొక్క నిశ్చల ఆధారాలు మర్త్యుల మధ్య స్థాపితమై ఉన్నాయి; పృథివి అనేక వసువులను (ధనాలను) ధరిస్తుంది. ఇంద్రుని కోసం ద్యౌః (ఆకాశం), ఓషధులు మరియు ఆపః (జలాలు) రయి-ని కాపాడుతాయి; బలమైన వనాలు ప్రాణబల వృద్ధిని ఆధారంగా నిలబెట్టి దృఢంగా నిలుస్తాయి.

Mantra 6

तुभ्यं ब्रह्माणि गिर इन्द्र तुभ्यं सत्रा दधिरे हरिवो जुषस्व । बोध्यापिरवसो नूतनस्य सखे वसो जरितृभ्यो वयो धाः ॥

ఓ ఇంద్రా! నీకే బ్రహ్మ (స్తుతి) మరియు ప్రేరిత వాక్కుల గీతాలు; ఓ హరివో (హరి-అశ్వాల అధిపతి), అవి సదా నీకోసమే సమర్పించబడ్డాయి—వాటిని స్వీకరించు. నూతన రక్షకుడైన సమీప సహాయంగా మేల్కొను; ఓ సఖా, ఓ వసు (ధనదాతా), స్తోతృగాయకులకు జీవన విస్తారాన్ని ప్రసాదించు.

Mantra 7

इन्द्र मरुत्व इह पाहि सोमं यथा शार्याते अपिबः सुतस्य । तव प्रणीती तव शूर शर्मन्ना विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः ॥

మరుతులతో కూడిన ఓ ఇంద్రా! ఇక్కడ సోమాన్ని పానము చేయి; శార్యాతుని వద్ద నీవు సుత (నలిపిన) సోమాన్ని పానము చేసినట్లే. ఓ శూరా! నీ ప్రణీతి (నాయకత్వం) మరియు నీ శరణ-రూప శర్మన్ (ఆశ్రయం) వలన సుయజ్ఞులైన కవులు (ఋషులు) సమీపించి వెలుగులో నివసిస్తారు.

Mantra 8

स वावशान इह पाहि सोमं मरुद्भिरिन्द्र सखिभिः सुतं नः । जातं यत्त्वा परि देवा अभूषन्महे भराय पुरुहूत विश्वे ॥

ఓ పురుహూత ఇంద్రా! ఆనందభరిత ఉత్సాహంతో ఇక్కడ సోమాన్ని పానము చేయి—మరుత్ సఖులతో కలిసి—మా ఈ సుత (నలిపిన) ఆనందరసాన్ని. ఎందుకంటే నీ జన్మ సమయంలోనే సమస్త దేవులు నిన్ను మహా భారధారణకై అలంకరించారు—సర్వవ్యాప్త కార్యార్థం, ఓ బహ్వాహూతా!

Mantra 9

अप्तूर्ये मरुत आपिरेषोऽमन्दन्निन्द्रमनु दातिवाराः । तेभिः साकं पिबतु वृत्रखादः सुतं सोमं दाशुषः स्वे सधस्थे ॥

హే మరుతులారా! అప్తూర్య-చలనంలో ఈ సమీప సహాయం (ఆపిర్) ఇంద్రుని ఆనందింపజేసింది; దానవీరులు, దాతి-వారాః (దానం వర్షించువారు) ఆయనను అనుసరిస్తారు. వారితో కలిసి వృత్రఖాదః/వృత్రహంత (వృత్రుని సంహరించువాడు) తన స్వంత సధస్థే (సంగమ-ఆసనంలో) దాశుష్ (యజమాని/దాత) పిండిన సోమాన్ని పానంచేయుగాక.

Mantra 10

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वस्य गिर्वणः ॥

హే రాధానాం పతే (సంపదల అధిపతీ)! ఇది నిజంగా నీ బలాన్ననుసరించి పిండబడింది; హే గిర్వణః (స్తుతి-గ్రాహకా)! దీనిని పానంచేయి.

Mantra 11

यस्ते अनु स्वधामसत्सुते नि यच्छ तन्वम् । स त्वा ममत्तु सोम्यम् ॥

నీ స్వధా (స్వ-నియమం/స్వభావ-ధర్మం) ప్రకారం పిండిన (సోమ) అర్పణంలో దేహాన్ని నియమించి స్థిరపరచువాడు—ఆ సోమ్య (సోమ-స్వరూప) ఆనందం నిన్ను హర్షింపజేయుగాక.

Mantra 12

प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः । प्र बाहू शूर राधसे ॥

ఓ ఇంద్రా, ఇది నీ కుక్షిలో పరిపూర్ణమగునుగాక; బ్రహ్మ-స్తుతి నీ శిరస్సు వరకు ముందుకు చేరుగాక. ఓ శూరా, రాధస్ (దాన-సమృద్ధి) కొరకు నీ బాహువులను ముందుకు చాపు.