Sukta 51

Mantra 1

चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्यमिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे ॥

जनांनी धारित, उक्थ्य (स्तुतीयोग्य) उदार इंद्राकडे महान् गिरा (स्तोत्रे) अभिमुख होऊन निनादली। सु-वृक्तींनी—नित्य वर्धमान, पुरुहूत (बहु-आहूत), अमर्त्य—त्याची दिवसेंदिवस, जरा-रहित स्थायी शक्ती म्हणून आम्ही स्तुती करतो।

Mantra 2

शतक्रतुमर्णवं शाकिनं नरं गिरो म इन्द्रमुप यन्ति विश्वतः । वाजसनिं पूर्भिदं तूर्णिमप्तुरं धामसाचमभिषाचं स्वर्विदम् ॥

माझी स्तोत्रे सर्व दिशांनी इंद्राकडे जातात—शतक्रतु, बळाचा अर्णव, समर्थ नर। वाजसनी (वाजदाता), पूर्भिद् (किल्ले फोडणारा), तूर्णि (वेगवान), अप्तुर (कार्यसाधक); धामसाच (धामांचा सखा), अभिषाच (विरोधक) दाबणारा, स्वर्विद् (स्वर्/सूर्य-लोकाचा शोधक-प्राप्तकर्ता)।

Mantra 3

आकरे वसोर्जरिता पनस्यतेऽनेहसः स्तुभ इन्द्रो दुवस्यति । विवस्वतः सदन आ हि पिप्रिये सत्रासाहमभिमातिहनं स्तुहि ॥

वसु (समृद्धी) यांच्या आकरात—उद्गमस्थानी जरीता (स्तोत्रकर्ता) आनंदाचा शोध घेतो; अनहस (अक्लांत/अहिंसक) स्तोता श्रद्धेने इंद्राची सेवा करतो. विवस्वताच्या सदनात तो परिपूर्ण झाला आहे; सदा-विजयी, अभिमाति-हन (विरोधी विचारांचा संहारक) इंद्राची स्तुती करा.

Mantra 4

नृणामु त्वा नृतमं गीर्भिरुक्थैरभि प्र वीरमर्चता सबाधः । सं सहसे पुरुमायो जिहीते नमो अस्य प्रदिव एक ईशे ॥

हे नरांनो, गीर्भि व उक्थांनी नृतम (अत्यंत वीर) इंद्राची स्तुती करा; सबाध (अडथळे भेदणारा) त्या वीराचे अर्चन करा. तो आपल्या सहस (बल) ला महाशक्तीसाठी एकवटतो—पुरुमाय (अनेक रूप-शक्तींचा धारक); त्या प्रदिव (दूर-प्रकाशमान) एकमेव अधीशाला नमस्कार.

Mantra 5

पूर्वीरस्य निष्षिधो मर्त्येषु पुरू वसूनि पृथिवी बिभर्ति । इन्द्राय द्याव ओषधीरुतापो रयिं रक्षन्ति जीरयो वनानि ॥

प्राचीन काळापासूनच त्याचे अढळ आधार मर्त्यांमध्ये स्थापित आहेत; पृथ्वी अनेक वसू (धन) धारण करते. इंद्रासाठी द्यौः, ओषधी आणि आपः रयीचे रक्षण करतात; आणि बलवान वने जीवन-बलाची वाढ धारण करून दृढ उभी राहतात.

Mantra 6

तुभ्यं ब्रह्माणि गिर इन्द्र तुभ्यं सत्रा दधिरे हरिवो जुषस्व । बोध्यापिरवसो नूतनस्य सखे वसो जरितृभ्यो वयो धाः ॥

हे इंद्रा! तुझ्यासाठीच ब्रह्म (स्तोत्र) आणि प्रेरित वाणीची गीते आहेत; हे हरिवो (हरी-अश्वांचा स्वामी), ती सदा तुझ्यासाठीच अर्पिली आहेत—त्यांचा स्वीकार कर. नित्य-नूतन रक्षक म्हणून निकट सहाय्य बनून जागा हो; हे सखे, हे वसु (धनदाता), स्तोत्रकर्त्या गायकांना जीवनाची विस्तीर्णता दे.

Mantra 7

इन्द्र मरुत्व इह पाहि सोमं यथा शार्याते अपिबः सुतस्य । तव प्रणीती तव शूर शर्मन्ना विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः ॥

हे मरुत्वान् इंद्रा! येथे सोमपान कर, जसा शार्याताकडे तू सुत (पिळलेला) सोम प्यायलास. हे शूरा! तुझ्या प्रणीतीने (नेतृत्वाने) आणि तुझ्या शरण-रूप शर्मन् (आश्रयाने) सुयज्ञाचे कवी (ऋषी) जवळ येतात आणि प्रकाशात वास करतात.

Mantra 8

स वावशान इह पाहि सोमं मरुद्भिरिन्द्र सखिभिः सुतं नः । जातं यत्त्वा परि देवा अभूषन्महे भराय पुरुहूत विश्वे ॥

हे पुरुहूत इंद्रा! आनंदित उत्कंठेने येथे सोमपान कर—मरुत् सख्यांसह—आमचा हा सुत (पिळलेला) आनंदरस। कारण तुझ्या जन्मत:च सर्व देवांनी तुला महान भार-धारणासाठी अलंकृत केले—सर्वव्यापी कार्यासाठी, हे बहु-आहूत!

Mantra 9

अप्तूर्ये मरुत आपिरेषोऽमन्दन्निन्द्रमनु दातिवाराः । तेभिः साकं पिबतु वृत्रखादः सुतं सोमं दाशुषः स्वे सधस्थे ॥

हे मरुतांनो! अप्तूर्य-गतीत हा निकट सहाय (आपिर) इंद्राला आनंदित करीत आहे; दान देणारे, दाति-वाराः (दान-वर्षक) त्याच्या मागोमाग चालतात. त्यांच्या संगतीने वृत्र-हंता आपल्या सधस्थे (संगती-आसनी) दाशुष् (यजमान/दाता) याचा पिळलेला सोम पिऊ दे.

Mantra 10

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वस्य गिर्वणः ॥

हे राधांचा (समृद्धींचा) स्वामी! हा सोम खरोखर तुझ्या तेजाच्या अनुगमनाने पिळला आहे; हे गिरवण (स्तुती-ग्राही)! याचे पान कर.

Mantra 11

यस्ते अनु स्वधामसत्सुते नि यच्छ तन्वम् । स त्वा ममत्तु सोम्यम् ॥

जो तुझ्या स्वधा (स्व-नियम/स्वभाव-धर्म) अनुसार पिळलेल्या (सोम) अर्पणात देहाला आवरून स्थिर करतो—तो सोम्य (सोम-स्वरूप) आनंद तुला प्रमुदित करो.

Mantra 12

प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः । प्र बाहू शूर राधसे ॥

हे इंद्रा, हे तुझ्या कुक्षीत हे परिपूर्ण होवो; ब्रह्म-स्तुती तुझ्या शिरापर्यंत अग्रसर होवो. हे शूरा, राधस् (दान-समृद्धी) साठी आपले बाहू पुढे कर.