Sukta 51

Mantra 1

चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्यमिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे ॥

மக்களால் தாங்கப்படுபவனும், உக்த்யன் (ஸ்தோத்திரத்திற்குரியவன்) ஆன மகாவானான இந்திரனை நோக்கி, பெரும் கீர்த்தனங்கள் ஒலித்தன. நன்கு வடிவமைந்த சொற்களால்—என்றும் வளர்பவன், பலமுறை அழைக்கப்படுபவன், அமரன்—அவனை நாள் தோறும், ஜரையற்ற நிலைத்த வலிமையாக நாம் போற்றுகிறோம்.

Mantra 2

शतक्रतुमर्णवं शाकिनं नरं गिरो म इन्द्रमुप यन्ति विश्वतः । वाजसनिं पूर्भिदं तूर्णिमप्तुरं धामसाचमभिषाचं स्वर्विदम् ॥

என் ஸ்தோத்திரங்கள் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் இந்திரனை அணைகின்றன—சதக்ரது, வலிமையின் அர்ணவம், திறமையான வீரன். வாஜ-தானி, பூர்-பித் (கோட்டைகளை உடைப்பவன்), துரிதன், அப்துரன் (செயலை நிறைவேற்றுபவன்); தாம-சாசன் (உண்மைத் தாமங்களின் தோழன்), அபிஷாசனை (எதிரியை) அடக்கும், ஸ்வர்வித் (ஸ்வர்/சூரிய-லோகத்தை அறிந்து பெறுபவன்)।

Mantra 3

आकरे वसोर्जरिता पनस्यतेऽनेहसः स्तुभ इन्द्रो दुवस्यति । विवस्वतः सदन आ हि पिप्रिये सत्रासाहमभिमातिहनं स्तुहि ॥

வசு (செல்வம்/சமృద్ధி) எனும் ஊற்றிடத்தில் ஜரிதா (பாடகர்) இன்பத்தை நாடுகிறான்; அவசரமற்ற (அநேஹஸ), ஸ்தோதா பக்தியுடன் இந்திரனைப் பணிகிறான். விவஸ்வத்-இன் ஸதனத்தில் அவர் நிறைவடைந்தார்; எப்போதும் வெற்றி பெறுபவனும், அபிமாதி-ஹன் (விரோத எண்ணங்களை அழிப்பவன்) ஆன இந்திரனைப் புகழ்க.

Mantra 4

नृणामु त्वा नृतमं गीर्भिरुक्थैरभि प्र वीरमर्चता सबाधः । सं सहसे पुरुमायो जिहीते नमो अस्य प्रदिव एक ईशे ॥

மனிதர்களே, கீர்ப் மற்றும் உக்தப் பாடல்களால் ந்ருதம (மிகவும் வீரன்) இந்திரனைப் புகழுங்கள்; தடைகளை உடைப்பவனான (ஸபாத) அந்த வீரனை வணங்குங்கள். அவர் தம் ஸஹஸ் (வலிமை) பெரும் சக்திக்காகச் சேர்த்துக் கொள்கிறார்—புருமாய (பல வடிவ-சக்திகளின் உடையவன்); தூரம் வரை ஒளிரும் (ப்ரதிவ) அந்த ஒரே ஆண்டவனுக்கே நமஸ்காரம்.

Mantra 5

पूर्वीरस्य निष्षिधो मर्त्येषु पुरू वसूनि पृथिवी बिभर्ति । इन्द्राय द्याव ओषधीरुतापो रयिं रक्षन्ति जीरयो वनानि ॥

முன்னாளிலிருந்தே அவரின் உறுதியான அடித்தளங்கள் மனிதர்களிடையே நிறுவப்பட்டுள்ளன; பூமி பல வசுக்கள் (செல்வங்கள்) தாங்குகிறது. இந்திரனுக்காக த்யௌஸ் (வானம்), ஓஷதிகள் (மூலிகைகள்) மற்றும் ஆபஸ் (நீர்கள்) ரயி-யை காக்கின்றன; வலிமைமிக்க வனங்கள் உயிர்வலத்தின் வளர்ச்சியைத் தாங்கி உறுதியாக நிற்கின்றன.

Mantra 6

तुभ्यं ब्रह्माणि गिर इन्द्र तुभ्यं सत्रा दधिरे हरिवो जुषस्व । बोध्यापिरवसो नूतनस्य सखे वसो जरितृभ्यो वयो धाः ॥

ஓ இந்திரா! உனக்கே பிரம்மம் (ஸ்தோத்திரம்) மற்றும் ஊக்கமுற்ற வாக்கின் பாடல்கள்; ஓ ஹரிவோ (ஹரி-அசுவங்களின் அதிபதி), அவை எப்போதும் உனக்காகவே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை—அவற்றை ஏற்றருள்வாயாக. எப்போதும் புதுமையான காவலனாய் நெருங்கிய துணையாக விழித்தெழு; ஓ நண்பா, ஓ வசு (செல்வம் அளிப்பவனே), பாடும் ஸ்தோத்ரிகளுக்கு வாழ்வின் விரிவை அருள்வாயாக.

Mantra 7

इन्द्र मरुत्व इह पाहि सोमं यथा शार्याते अपिबः सुतस्य । तव प्रणीती तव शूर शर्मन्ना विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः ॥

மருத்களுடன் கூடிய ஓ இந்திரா! இங்கே சோமத்தை அருந்துவாயாக; ஷார்யாதனிடத்தில் நீ சுத (பிழிந்த) சோமத்தை அருந்தியதுபோல். ஓ வீரா! உன் பிரணீதி (வழிநடத்தல்) மற்றும் உன் சரணமான ஷர்மன் (அடைக்கலம்) காரணமாக, நல்வேள்வியின் கவிகள் (ரிஷிகள்) அணுகி ஒளியில் தங்குகின்றனர்.

Mantra 8

स वावशान इह पाहि सोमं मरुद्भिरिन्द्र सखिभिः सुतं नः । जातं यत्त्वा परि देवा अभूषन्महे भराय पुरुहूत विश्वे ॥

ஓ புருஹூத இந்திரா! மகிழ்ந்த ஆவலுடன் இங்கே சோமத்தை அருந்துவாயாக—மருத்கள் எனும் தோழர்களுடன்—எங்களுடைய இந்த சுத (பிழிந்த) ஆனந்த-ரசத்தை. ஏனெனில் உன் பிறப்பின்போதே எல்லாத் தேவர்களும் உன்னை மகத்தான பாரம் தாங்குவதற்காக அலங்கரித்தனர்—உலகளாவிய செயலுக்காக, ஓ பலமுறை அழைக்கப்படுபவனே!

Mantra 9

अप्तूर्ये मरुत आपिरेषोऽमन्दन्निन्द्रमनु दातिवाराः । तेभिः साकं पिबतु वृत्रखादः सुतं सोमं दाशुषः स्वे सधस्थे ॥

மருதர்களே! அப்தூர்ய-இயக்கத்தில் இந்த நெருங்கிய துணை (ஆபிர்) இந்திரனை மகிழ்வித்தது; தானம் வழங்குவோர், தாதி-வாராஃ (தானம் பொழிவோர்) அவரைப் பின்தொடர்கின்றனர். அவர்களுடன் வ்ருத்ர-ஹாதன் தன் சதஸ்த (சங்கம-ஆசனம்) இல் தாசுஷ் (யஜமானன்/தானதாரன்) பிழிந்த சோமத்தை அருந்தட்டும்.

Mantra 10

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वस्य गिर्वणः ॥

பெருவளங்களின் அதிபதியே! இது உண்மையிலேயே உமது வலிமையின் தொடர்ச்சியில் பிழிந்தது; கீர்த்தி-வாக்குகளை ஏற்றுக் கொள்பவனே (கிர்வண)! இதை அருந்து.

Mantra 11

यस्ते अनु स्वधामसत्सुते नि यच्छ तन्वम् । स त्वा ममत्तु सोम्यम् ॥

உமது ஸ்வதா (சுய-நியதி/சுய-தர்மம்) படி, பிழிந்த (சோம) அர்ப்பணிப்பில் உடலை அடக்கி நிலைநிறுத்துவான்—அந்த சோம்ய (சோம-சுவைபவ) ஆனந்தம் உம்மை மகிழ்விக்கட்டும்.

Mantra 12

प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः । प्र बाहू शूर राधसे ॥

ஓ இந்திரா, இது உன் குக்ஷியில் நிறைவுறச் செய்யட்டும்; பிரஹ்ம-ஸ்துதி உன் சிரம் வரை முன்னே சென்று சேரட்டும். ஓ வீரா, ராதஸ் (தான-செல்வம்) பெற உன் புயங்களை முன்னே நீட்டு.