Sukta 61

Mantra 1

अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा । अवाहन्नवतीर्नव ॥

எங்கள் அணுகும் இந்தப் பாதையால், ஓ இந்து (சோமா), எங்களைச் சுற்றி எல்லாத் திசைகளிலும் பாய்ந்து வா—மதங்களில் (பரமானந்தத் திளைப்பில்) அவதீः எனும் இறங்கிவரும் சக்திகளின் தொண்ணூற்று ஒன்பது ஓடைகளை நீ உள்ளே இறக்கி வருவாய்.

Mantra 2

पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शम्बरम् । अध त्यं तुर्वशं यदुम् ॥

உடனே அவன் நல்வழி கொண்ட திவோதாசனுக்காகத் தடுக்கும் கோட்டைகளைப் பிளந்து விடுகிறான்—சம்பரனை; பின்னர் தடுக்கப்பட்டிருந்த துர்வசன், யதுவை விடுவித்து, இருப்பின் சிறைப்பட்ட இயக்கங்களை அவிழ்த்துவிடுகிறான்.

Mantra 3

परि णो अश्वमश्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत् । क्षरा सहस्रिणीरिषः ॥

ஓ இந்து! எங்களைச் சுற்றி ஓடிவா; அச்வ-விது (குதிரை-வெற்றி தரும்) வலிமையை—வேக ஆற்றலை—கொண்டு வருபவனாய், கோமத் (ஒளிக் கதிர்கள் நிறைந்த) மற்றும் ஹிரண்யவத் (பொன்-ஒளி நிரம்பிய)வனாய். ஆயிரமடங்கு வளர்ச்சி-உந்துதல்களை (இஷஃ) பொழிவாயாக.

Mantra 4

पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः । सखित्वमा वृणीमहे ॥

ஓ பவமானா! நீ பவித்ரம் (வடிகட்டி) மீது உன்னைப் பொழியும்போது, நாங்கள் உன் சகித்வத்தைத் தேர்வுசெய்கிறோம்; உன் தூய்மையூட்டும் ஆனந்தத்துடன் நெருங்கிய நட்புறவை வரிக்கிறோம்.

Mantra 5

ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया । तेभिर्नः सोम मृळय ॥

ஓ சோமா! உன் பவித்ரம் (வடிகட்டி) வழியே நிலையான தாரையாகப் பாயும் உன் ஊர்மயः (அலைகள்) — அவைகளால் எங்களை ம்ரளய; அமைதியும் மகிழ்ந்த விடுதலையும் அருளி, உன் தூய ஓட்டத்தால் எங்கள் இருப்பை நலமாக்கு.

Mantra 6

स नः पुनान आ भर रयिं वीरवतीमिषम् । ईशानः सोम विश्वतः ॥

ஓ சோமா! நீ பவமானனாய் (தூய்மையடைந்து) எங்களுக்காக வீர-வலிமை நிறைந்த ‘ரயி’ (செல்வ-சமృద్ధி)யையும், வீரமிக்க ‘இஷ்’ (போஷக வளர்ச்சி)யையும் கொண்டு வா. நீ எல்லாத் திசைகளிலும் ஈசானன் (அதிபதி) ஆகி, எங்கள் முழு இருப்பையும் ஆள்ந்து நிறைவு செய்.

Mantra 7

एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सिन्धुमातरम् । समादित्येभिरख्यत ॥

இவனையே—தாயாக ‘சிந்து’ (நதி) உடையவனை—பத்து விரைவு கைகள் தூய்மைப்படுத்துகின்றன. அவன் ஆதித்யர்களுடன் ஒத்திசைந்து வெளிப்படுகிறான்—‘ருத’மும் (ஒழுங்கு-சத்தியம்) பேரமைப்பும் தாங்கும் சக்திகளோடு.

Mantra 8

समिन्द्रेणोत वायुना सुत एति पवित्र आ । सं सूर्यस्य रश्मिभिः ॥

பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட சோமன் இந்திரனுடனும் வாயுவுடனும் இணைந்து பவித்ரம் (வடிகட்டி) நோக்கிச் செல்கிறான்; மேலும் சூரியனின் கதிர்களுடனும் ஒன்றாகிறான். இவ்வாறு ஆனந்தம் ஒரே நேரத்தில் வலிமை, பிராணன், ஒளி என ஒன்றிணைகிறது.

Mantra 9

स नो भगाय वायवे पूष्णे पवस्व मधुमान् । चारुर्मित्रे वरुणे च ॥

ஓ சோமா! எங்களுக்காக மதுமிகுந்தவனாய் பாய்ந்து வா—பகனுக்காக, வாயுவுக்காக, பூஷனுக்காக; மேலும் மித்ரன்-வருணனுக்காகவும் இனிமையாய், அழகாய் இரு. எங்களுள், யதார்த்தமான அனுபவம், பிராண ஓட்டம், நல்வழி வழிகாட்டல், மற்றும் ருத-தர்ம ஒற்றுமையைத் தாங்கும் அந்த மதுரச் சாறாக நீ ஆகு.

Mantra 10

उच्चा ते जातमन्धसो दिवि षद्भूम्या ददे । उग्रं शर्म महि श्रवः ॥

உன் அந்தஸ் (சாறு) இலிருந்து பிறந்தது உயர்ந்தது; அது திவியில் அமர்கிறது, பூமி அதை ஏற்றுக்கொள்கிறது. அதுவே உன் உக்ரமான சரணம், உன் மஹத் ஶ்ரவஸ்—அந்த உயர்ந்த வல்லமை எங்களைப் பெரும் பாதுகாப்பில் நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 11

एना विश्वान्यर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम् । सिषासन्तो वनामहे ॥

இந்த (சுத்திகரிக்கும் ஓட்டம்) மூலமாக ஆர்ய-சக்தி மனிதரின் எல்லா த்யும்னங்களையும்—எல்லா ஒளிமிகு ஆற்றல்களையும்—அருகே இழுத்து வரச் செய்கிறது. நாம் விரும்பி, பெறவேண்டும் என்ற வேட்கையுடன், அவற்றை வென்று அடைகிறோம்.

Mantra 12

स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित्परि स्रव ॥

ஓ சோமா! நீ எங்களைச் சுற்றி ‘வரிவோவித்’—விரிந்த வெளிகளின் அறிஞன்—ஆகப் பாய்ந்து ஓடு; எங்களுள் இந்திரனின் வலிமையும், வருணனின் ṛta/நியமமும், மருதர்களின் உந்துதல்களும் யஜ்ய—வழிபடத்தக்க—ஆகட்டும்.

Mantra 13

उपो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् । इन्दुं देवा अयासिषुः ॥

பிறப்பின் அருகிலேயே, அப்துர்—விரைவுச் செயல்வன்—(சோமன்), கோ-கதிர்களால் தூய்மையாக்கப்பட்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய்; தேவர்கள் யாகப் பயணத்திற்காக அந்த ஒளிரும் இந்துவை முன்னே கொண்டுவந்தனர்.

Mantra 14

तमिद्वर्धन्तु नो गिरो वत्सं संशिश्वरीरिव । य इन्द्रस्य हृदंसनिः ॥

எங்கள் கீரः—ஸ்துதிவாக்குகள்—அவனை வளர்க்கட்டும்; தாய்மார்கள் கன்றை வளர்ப்பதுபோல்; அவனை, இந்திரனின் இதயத்தின் ஸனி—வெற்றியாளர்/பெறுபவர்—ஆகியவனை.

Mantra 15

अर्षा णः सोम शं गवे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम् । वर्धा समुद्रमुक्थ्यम् ॥

ஓ சோமா! எங்களுக்காகப் பாய்ந்து வா; ‘கவே’ (ஒளி/தேஜஸ்)க்கு நலம், அமைதி அருள்வாயாக. ‘இஷம்’—உந்துதல்‑ரஸத்தின் நிறைந்த ஊட்டத்தைப் பிழிந்து பொழி; மேலும் ‘உக்த்ய’ (ஸ்தோத்திரத்திற்குரிய) சமுத்திரம்—ஊக்கமுற்ற வாக்கின் பெருங்கடல்—வளரச் செய்.

Mantra 16

पवमानो अजीजनद्दिवश्चित्रं न तन्यतुम् । ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत् ॥

பவமானன் (தூய்மையடைந்து) விண்ணிலிருந்து அதிசய மின்னலைப் பிறக்கச் செய்தான்; மேலும் பேரிய ‘வைஶ்வானர’ ஜ்யோதி—எங்கும் நிறைந்த அக்னி‑ஒளி—யை வெளிப்படுத்தினான்.

Mantra 17

पवमानस्य ते रसो मदो राजन्नदुच्छुनः । वि वारमव्यमर्षति ॥

ஓ அரசே! உன் பவமான சோமத்தின் ரஸம்—‘மத’ (ஆனந்த‑உன்மத்தம்)—தளராதது, தவறாதது; அது ‘அவ்ய’ (உல்லின் வடிகட்டி)யின் வாயிலைத் திறந்து, அதைத் துளைத்து, விரிந்தவாறு பாய்ந்து வெளிவருகிறது.

Mantra 18

पवमान रसस्तव दक्षो वि राजति द्युमान् । ज्योतिर्विश्वं स्वर्दृशे ॥

ஓ பவமானா! உன் ரசம்—உன் தக்ஷம்—த்யுமானாக ஒளிர்கிறது; ஸ்வர்லோக-தரிசனத்திற்காக அது உலகமெங்கும் பரவும் ஜ்யோதி ஆகிறது.

Mantra 19

यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा । देवावीरघशंसहा ॥

உன் மது மிகச் சிறந்தது; அதனால் அந்‌தஸா (சோமரசம்) உடன் நீ பவித்ரமாவாயாக; ஓ தேவாவீரா, அகஶம்ஸ-ஹா!

Mantra 20

जघ्निर्वृत्रममित्रियं सस्निर्वाजं दिवेदिवे । गोषा उ अश्वसा असि ॥

நீ வ்ருத்ர—அமித்ரிய—னை ஜக்ஹ்னி; தினந்தோறும் வாஜத்தை ஸஸ்னி செய்கிறாய். நீ கோஷா, நீ அஶ்வஸா.

Mantra 21

सम्मिश्लो अरुषो भव सूपस्थाभिर्न धेनुभिः । सीदञ्छ्येनो न योनिमा ॥

ஓ சோமா! நீ முற்றிலும் கலந்தும் அருண்-ஒளியுடனும் விளங்குவாயாக; நன்கு அமர்ந்த போஷக சக்திகளுடன், பசுக்கள் தொழுவின் அருகில் சூழ்ந்து நிற்பதுபோல். மேலும் வேகமிகு ஷ்யேனன் தன் கூண்டில் அமர்வதுபோல், நீ உன் யோனி—உன் பிறப்பிடத்தில்—அமர்வாயாக.

Mantra 22

स पवस्व य आविथेन्द्रं वृत्राय हन्तवे । वव्रिवांसं महीरपः ॥

ஓ சோமா! நீ புனிதமாய் பவமாய் ஓடுவாயாக—வ்ருத்ரனை வதம் செய்ய இந்திரனுக்கு உதவியவன் நீ; மேலும் அவனை மஹதீ ஆபः—பெரும் நீர்தாரைகள்—மூடினாய். எங்களுள் நீ தடையின் முடிச்சிலிருந்து மகா ஓடைகளை விடுவிக்கும் சக்தியாக ஆகுவாயாக.

Mantra 23

सुवीरासो वयं धना जयेम सोम मीढ्वः । पुनानो वर्ध नो गिरः ॥

ஓ மீட்வஃ—உதார சோமா! நாங்கள் சுவீரர்—உண்மை வீரியமுடையோர்—ஆகி செல்வங்களை வெல்வோமாக. நீ பவமானனாய் எங்கள் கிரஃ—எங்கள் மந்திரவாக்கு—வளரச் செய்; எங்கள் சொல்லை சத்தியத்தின் வளர்கின்ற சக்தியாக்கு.

Mantra 24

त्वोतासस्तवावसा स्याम वन्वन्त आमुरः । सोम व्रतेषु जागृहि ॥

ஓ சோமா! உன் துணையும் உன் உதவிப் பலத்தாலும் நாங்கள் வெற்றியை நாடி அடையும் சாதகர்களாக ஆகட்டும். விரதங்களில் விழித்திரு—எங்கள் விரதங்களிலும் ருத-கர்மங்களிலும் காவல் காத்தருள்வாய்; உள்ளார்ந்த யாகம் அழியாமல் இருக்கட்டும்.

Mantra 25

अपघ्नन्पवते मृधोऽप सोमो अराव्णः । गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम् ॥

சோமன் பாய்ந்து ஓடுகிறான்; பகைமையான அழுத்தங்களைத் தாக்கி அகற்றுகிறான். குற்றமற்ற சோமன் அவற்றை விரட்டியடித்து, இந்திரனின் நிஷ்க்ருதம்—விடுதலையின் திறந்த வெளி—நோக்கி செல்கிறான்.

Mantra 26

महो नो राय आ भर पवमान जही मृधः । रास्वेन्दो वीरवद्यशः ॥

ஓ பவமானா! எங்களுக்கு மகத்தான ரயி—செல்வச் செழிப்பு—கொண்டு வா; பகைத் தடைகளை அழித்தருள். ஓ இந்து! வீரப் பலம் நிறைந்த யசஸை அளி—ஆன்மாவிற்கு செயல்-வலிமை தரும் ஒளிமிகு புகழை.

Mantra 27

न त्वा शतं चन ह्रुतो राधो दित्सन्तमा मिनन् । यत्पुनानो मखस्यसे ॥

ஓ சோமா! நீ தானம் அளிக்க முனைந்திருக்கும் போது, நூறு ஏமாற்றுவோரும் உன் ராதஸ் (தான-செல்வம்) குறைக்க இயலார். ஏனெனில் நீ பவமானனாய் உன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும்போது, நீ யாகத்தின் அதிபதியாகிறாய்—தானம் வழங்கும் சங்கல்பத்தில் அசையாதவன்.

Mantra 28

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने । विश्वा अप द्विषो जहि ॥

ஓ இந்து! வலிமைமிகு காளைபோல், சுத (பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட) நிலையில் பவஸ்வ—உன்னைத் தூய்மைப்படுத்து. எங்களைப் புகழ்மிக்க மக்களாக்கு. மேலும் எல்லா த்விஷ் (த்வேஷிப்போர்) யாவரையும் அகற்று—சத்திய வளர்ச்சிக்கு எதிரானவர்களை விரட்டு.

Mantra 29

अस्य ते सख्ये वयं तवेन्दो द्युम्न उत्तमे । सासह्याम पृतन्यतः ॥

ஓ இந்து! உன் இந்தச் சখ্যத்தில், உன் உத்தம த்யும்ன (உயர்ந்த ஒளிமிகு வல்லமை) இல், போரிடுவோர்மேல் (ப்ருதன்யதஸ்) நாம் வெல்லுவோமாக. ஒளிரும் சோமத்தின் துணையால் பிளவின் சக்திகளை நாம் அடக்குவோமாக.

Mantra 30

या ते भीमान्यायुधा तिग्मानि सन्ति धूर्वणे । रक्षा समस्य नो निदः ॥

ஓ சோமா! உன்னுடைய அச்சமூட்டும் ஆயுதங்களும், நசுக்குவதற்கான கூர்மையான சக்திகளும்—அவற்றால் நிந்திப்பவரிடமிருந்து எங்களை காத்தருள்வாய். உண்மையைப் புண்படுத்த நாடும் மறுப்பின் குரலிலிருந்து எங்களை முழுமையாகப் பாதுகாப்பாயாக.