Sukta 20

Mantra 1

आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थाता समन्यवः । स्थिरा चिन्नमयिष्णवः ॥

வாருங்கள், முன்னே வாருங்கள்; எங்களை காயப்படுத்தாதீர். முன்னேற்றப் பயணத்தின் தலைவர்களே, பிளந்த மனத்துடன் தனித்துப் பிரிந்து நிற்காதீர். நிலைத்ததையும் நீங்கள் வளைத்திட வல்லவர்—ஆகவே ஒருமனத்துடன் எங்கள் உள்ளார்ந்த முன்னேற்றத்திற்காக வாருங்கள்.

Mantra 2

वीळुपविभिर्मरुत ऋभुक्षण आ रुद्रासः सुदीतिभिः । इषा नो अद्या गता पुरुस्पृहो यज्ञमा सोभरीयवः ॥

மருதர்களே, இறுக்கமான அணிகளில் வலிமைமிக்கவர்களே; ருத்ரர்களே, ஒளிரும் ‘சுதீதி’ (தீவிர அறிவொளி) உடையவர்களே—இன்று எங்களுக்காக வளர்ச்சி-ஆற்றல் (இஷா) கொண்டு வாருங்கள். பல நிறைவேறுதல்களை நாடி, சோபரீயரே (சோபரீயின் புதல்வர்களே), யஜ்ஞத்திற்கே—இந்த உள்ளார்ந்த யஜ்ஞத்திற்கே—வாருங்கள்.

Mantra 3

विद्मा हि रुद्रियाणां शुष्ममुग्रं मरुतां शिमीवताम् । विष्णोरेषस्य मीळ्हुषाम् ॥

ருத்ரிய சக்திகளின் உக்கிரமான ‘ஷுஷ்ம’ (வீரவலிமை) யை நாம் நிச்சயமாக அறிவோம்; ‘ஷிமீவத்’—தூண்டும் வேகத்தால் நிறைந்த—மருதர்களின் வலிமையையும் அறிவோம். மேலும் விஷ்ணுவின் இந்த முன்னே செலுத்தும் உந்துதலையும், ‘மீள்ஹுஷ்’—அருளுடன் அளிப்பவன்—என்பதையும் நாம் அறிவோம்.

Mantra 4

वि द्वीपानि पापतन्तिष्ठद्दुच्छुनोभे युजन्त रोदसी । प्र धन्वान्यैरत शुभ्रखादयो यदेजथ स्वभानवः ॥

நீங்கள் எழுச்சியுடன் பாயும் போது, தீவுகள்/நிலப்பரப்புகள் விரிந்து எறியப்படுகின்றன; நிலைத்து நிற்பதும் உங்கள் கடினத் தாக்குதலால் நடுங்குகிறது. நீங்கள் இரு உலகங்களையும் (ரோதஸீ) இணைக்கிறீர்கள். ஓ ‘ஷுப்ர-காதய’ (ஒளிர்ந்து பிளப்பவர்களே), நீங்கள் உங்கள் ‘ஸ்வபானு’ (சுயஒளி) வலிமையில் நடுங்கும் போது, விரிந்த ‘தன்வ’ (திறந்த வெளிகள்) முன்னே தள்ளப்படுகின்றன.

Mantra 5

अच्युता चिद्वो अज्मन्ना नानदति पर्वतासो वनस्पतिः । भूमिर्यामेषु रेजते ॥

அச்யுத (அசையாத) பொருள்கள்கூட உங்கள் வேகத்தில் ஒலிக்கின்றன; மலைகளும் வனஸ்பதி-அதிபதியும் (காட்டின் ஆண்டவன்) முழங்குகின்றனர். உங்கள் ‘யாம’ (நடைகள்/பாதைகள்) இல் பூமி நடுங்குகிறது.

Mantra 6

अमाय वो मरुतो यातवे द्यौर्जिहीत उत्तरा बृहत् । यत्रा नरो देदिशते तनूष्वा त्वक्षांसि बाह्वोजसः ॥

மருதர்களே, வஞ்சமின்றி உங்கள் வருகைக்காக த்யௌ (வானம்) மேல்நோக்கி விரிந்து அந்தப் பெருவிராட்டில் பரந்து நிற்கிறது. எங்கு வீரர்கள் தங்கள் உடல்களில் ஒளிர்கிறார்களோ, அங்கே வலிய கரங்களுடையோர் தங்கள் ஓஜஸை வடிக்கிறார்கள்—ஆன்மப் பணிக்கான செயல்-கருவிகளை உருவாக்குகிறார்கள்.

Mantra 7

स्वधामनु श्रियं नरो महि त्वेषा अमवन्तो वृषप्सवः । वहन्ते अह्रुतप्सवः ॥

தங்கள் சொந்த விதி—ஸ்வதா—அனுசரித்து, வீரர்கள் அந்த மகத்தான ஸ்ரீயைத் தாங்குகின்றனர்; அவர்கள் தீவிரர், வலிமை நிறைந்தோர், வृष-தூண்டலால் உந்தப்பட்ட வேகத்தினர். அவர்கள் அதை முன்னே எடுத்துச் செல்கிறார்கள்—அவர்களின் உந்துதல்கள் முறியாதவை—உள்-வெற்றியின் நடைபயணத்தைத் தாங்குகின்றன.

Mantra 8

गोभिर्वाणो अज्यते सोभरीणां रथे कोशे हिरण्यये । गोबन्धवः सुजातास इषे भुजे महान्तो नः स्परसे नु ॥

ஒளிக் கதிர்களால் ஊக்கமுற்ற வாணி அபிஷேகமடைகிறது—சோபரீ வம்சத்தின் ரதத்தில், பொன்னான கோஷத்தில் நிறுவப்படுகிறது. ஒளியின் உறவினரே (கோபந்தவ), நன்கு பிறந்த சக்திகளே, வளர்ச்சிக்கும் அனுபவத்திற்கும்—இப்போது உங்கள் மகத்துவத்தால் எங்களைத் தொடுங்கள்.

Mantra 9

प्रति वो वृषदञ्जयो वृष्णे शर्धाय मारुताय भरध्वम् । हव्या वृषप्रयाव्णे ॥

வृषதஞ்ஜய—வலமிகு வெற்றியளிக்கும்—மருத்-கணத்திற்கும், வृष்ணே—வீர-வலமுடைய—மாருத-சர்தாவிற்கும் உங்கள் ஹவியை முன்னே கொண்டு வாருங்கள். வृषப்ரயாவ்ணே—காளைவேகத்தில் முன்னே செலுத்தும் சக்திக்குப்—ஹவ்யங்களைச் செலுத்துங்கள்.

Mantra 10

वृषणश्वेन मरुतो वृषप्सुना रथेन वृषनाभिना । आ श्येनासो न पक्षिणो वृथा नरो हव्या नो वीतये गत ॥

மருதர்களே, வृषண-அச்வங்களுடன், வृषப்ஸு—காளைத் தூண்டலுடைய—ரதத்துடன், வृषநாபி—வல-நாபியுடைய—அதனுடன் வாருங்கள். வீரர்களே, கழுகுகளைப் போலச் சிறகுடையவர்களாய் விரைந்து, வீணாக அல்ல—எங்கள் ஹவ்யங்களை வீதயே (ஏற்றுக் கொண்டு அனுபவிக்க) வாருங்கள்.

Mantra 11

समानमञ्ज्येषां वि भ्राजन्ते रुक्मासो अधि बाहुषु । दविद्युतत्यृष्टयः ॥

அவர்களுடைய அஞ்ஜி (அப்யஞ்சனம்/உள்-அபிஷேகம்) ஒன்றே; ருக்ம—பொன்-ஒளி—அவர்களின் புயங்களில் மேலெழுந்து பிரகாசிக்கிறது. அவர்களின் ருஷ்டிகள் (வேல்கள்) தவித்யுதத்—மின்னல் போல் மீண்டும் மீண்டும் மிளிர்கின்றன.

Mantra 12

त उग्रासो वृषण उग्रबाहवो नकिष्टनूषु येतिरे । स्थिरा धन्वान्यायुधा रथेषु वोऽनीकेष्वधि श्रियः ॥

அவர்கள் உக்கிரர்கள்; காளைபோன்றவர்கள்; உக்கிரப் புயங்களையுடையவர்கள்; அவர்களின் வலிமைமிகு உடலை யாரும் முந்த இயலார். அவர்களின் வில்லுகள் உறுதியானவை; ரதங்களில் ஆயுதங்கள் நிலைத்துள்ளன; உங்கள் போர்முனைகளில் (அநீக) ஸ்ரீ—ஒளியும் செல்வமும்—அமர்ந்திருக்கிறது.

Mantra 13

येषामर्णो न सप्रथो नाम त्वेषं शश्वतामेकमिद्भुजे । वयो न पित्र्यं सहः ॥

அவர்களின் வலிமை பொங்கிப் பெருகும் வெள்ளம்போல், விரிந்துபரவும்; அவர்களின் பெயர் எப்போதும் ஒளிரும் ‘த்வேஷ’—அணைத்துக்கொள்ளத் தகுந்த ஒரே சக்தி; அவர்களின் வீரியம் பித்ரு-பாரம்பரியமான உயிர்வலிமை (வயஸ்) போல, தாங்கி நிற்கிறது.

Mantra 14

तान्वन्दस्व मरुतस्ताँ उप स्तुहि तेषां हि धुनीनाम् । अराणां न चरमस्तदेषां दाना मह्ना तदेषाम् ॥

அந்த மருதர்களை வணங்குங்கள்; அவர்களிடம் அணுகி அவர்களைப் புகழுங்கள். ஏனெனில் அவர்களின் முழங்கும், கலக்கமூட்டும் சக்திகளுக்கு—சக்கரத்தின் ஆரைகள் (தில்லிகள்) போல—இறுதி எல்லை இல்லை; அப்படியே அவர்களின் தானமும், அப்படியே அவர்களின் மகத்துவமும்.

Mantra 15

सुभगः स व ऊतिष्वास पूर्वासु मरुतो व्युष्टिषु । यो वा नूनमुतासति ॥

மருதர்களே! முன்னைய முன்னைய உஷாக்களின் உதவிகளில் அவர் உங்களுக்குச் சுப-பாக்கியமாக இருந்தார்—இப்போதும் இருப்பவராக (தாங்கும் சக்தியாக) அவர் நிலைகொண்டுள்ளார்.

Mantra 16

यस्य वा यूयं प्रति वाजिनो नर आ हव्या वीतये गथ । अभि ष द्युम्नैरुत वाजसातिभिः सुम्ना वो धूतयो नशत् ॥

யாரை நோக்கி நீங்கள், வேகமிகு நர-வீரர்களே (வாஜினः), அழைப்பிற்கு மறுமொழியாக வருகிறீர்களோ—ஹவ்யங்களை அனுபவிக்க—அவர்மேல் நீங்கள் ஒளிமிகு த்யும்னங்களும் வாஜ-சாதிகளும் (செழிப்பு-வெற்றிகள்) உடன் இறங்குகிறீர்கள்; ஓ தூதயோ (துரிதர்கள்), உங்கள் சும்னம் (மகிழ் அருளாசி) அவரை அடைகிறது.

Mantra 17

यथा रुद्रस्य सूनवो दिवो वशन्त्यसुरस्य वेधसः । युवानस्तथेदसत् ॥

ருத்ரனின் சூனவः (புதல்வர்கள்) திவः-இன் விரிவில், அசுர வேதஸ் (தெய்வ விதாதா)-இன் ஆளுமைச் சக்தியில் தங்குவது போல—அவ்வாறே நீங்கள், ஓ யுவானः (இளைய சக்திகள்), நிச்சயமாக நிலைபெறுவீராக.

Mantra 18

ये चार्हन्ति मरुतः सुदानवः स्मन्मीळ्हुषश्चरन्ति ये । अतश्चिदा न उप वस्यसा हृदा युवान आ ववृध्वम् ॥

ஓ மருதர்களே—சுதானவர்கள், எங்கள் அழைப்பிற்குரியவர்களே, அருளாளர்களைப் போலச் சஞ்சரிப்பவர்களே—இப்புறத்திலிருந்தும், இன்னும் கனிவான இதயத்துடன் எங்களருகே வாருங்கள். ஓ இளமையான சக்திகளே, எங்களுள் வளர்ந்து, பெருகுங்கள்.

Mantra 19

यून ऊ षु नविष्ठया वृष्णः पावकाँ अभि सोभरे गिरा । गाय गा इव चर्कृषत् ॥

ஓ இளையோனே, வृष்ணனின் மிகப் புதிய சொல்லால், பாவகமான (தூய்மையாக்கும்) சக்திகள்/ஜ்வாலைகளை உன் முன்னே நான் ஏந்துகிறேன். பாடு—மாடுகள் குரலிடுவது போல—வாக்கு செயற்பட்டு ஒலிக்கட்டும்.

Mantra 20

साहा ये सन्ति मुष्टिहेव हव्यो विश्वासु पृत्सु होतृषु । वृष्णश्चन्द्रान्न सुश्रवस्तमान्गिरा वन्दस्व मरुतो अह ॥

தாங்கும் வலிமையுடையோர், முத்திபோல் இறுக்கமாக ஹவ்யம்/ஹவியைப் பற்றிக் கொள்பவர்கள்—எல்லாப் போர்களிலும், எல்லா ஹோத்ருக்களிடையிலும்—அவர்கள் வृष்ணனின், சந்திரனைப் போல் ஒளிரும், மிகச் சுஶ்ரவஸ் (புகழ்மிக்க)வர்கள். ஓ வாக்கே, இன்று மருதர்களை வணங்கு.

Mantra 21

गावश्चिद्घा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः ॥

காவः (ஒளிக்கதிர்கள்) கூட நிச்சயமாக ஒரே உந்துதலுடையவை, ஒரே இனத்தவை; அதுபோல, ஓ மருதர்களே, நீங்கள் ஒரே பிறப்பாலும் பரஸ்பரப் பந்தங்களாலும் இணைந்தவர்கள். நீங்கள் ஒருவரொருவர் ககுபங்களை (சிகரங்கள்/உயரங்கள்) நெருங்கித் தொடுகின்றீர்கள், ஒன்றாகச் சேர்ந்து நகர்ந்து.

Mantra 22

मर्तश्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस उप भ्रातृत्वमायति । अधि नो गात मरुतः सदा हि व आपित्वमस्ति निध्रुवि ॥

ஓ ந்ருதவோ, ருக்மவக்ஷஸ (பொன் மார்புடைய)வர்களே, ஒரு மர்த்தியனும் உங்கள் சகோதரத்துவத்தை அணுக முடியும். ஆகவே, ஓ மருதர்களே, எங்களுள் வந்து அமர்ந்து ஆதிக்கம் கொள்க—ஏனெனில் உங்கள் ஆபித்வம் (நெருங்கிய உறவு/சகோதர நெருக்கம்) எப்போதும் உறுதியாய், அசையாததாய், செயல்படத் தயாராய் உள்ளது.

Mantra 23

मरुतो मारुतस्य न आ भेषजस्य वहता सुदानवः । यूयं सखायः सप्तयः ॥

ஓ மருதர்களே, மாருத-வலத்திற்குரிய பேஷஜம் (மருந்து/சிகிச்சை-சக்தி) எங்களிடம் கொண்டு வாருங்கள், ஓ சுதானவः. நீங்கள்—சகாயः, ஸப்தயः—ஏழுமடங்கு ஆற்றலுடைய தோழர்கள், அந்த நிவாரணத்தை எங்களுள் கொண்டு சேர்க்குங்கள்.

Mantra 24

याभिः सिन्धुमवथ याभिस्तूर्वथ याभिर्दशस्यथा क्रिविम् । मयो नो भूतोतिभिर्मयोभुवः शिवाभिरसचद्विषः ॥

எந்த உதவிகளால் நீங்கள் சிந்து(நதி)யை காத்தீர்களோ, எந்த உதவிகளால் தூर्वனை விரைவுபடுத்தினீர்களோ, எந்த உதவிகளால் கிரிவியை வளப்படுத்தினீர்களோ—அந்த உதி (உதவி)களால் எங்களுக்கு இன்பமாய் இருங்கள், ஹே மயோபுவः (மகிழ்வளிப்போர்); உங்கள் சிவ (கல்யாணகர) சக்திகளால் எங்களுள் உள்ள பகை/த்வேஷ சக்திகளைப் பற்றிக் கொண்டு அடக்குங்கள்.

Mantra 25

यत्सिन्धौ यदसिक्न्यां यत्समुद्रेषु मरुतः सुबर्हिषः । यत्पर्वतेषु भेषजम् ॥

ஹே சுபர்ஹிஷ் மருதர்களே! சிந்துவில் உள்ள பேஷஜம் (மருந்து/சிகிச்சை) எதுவோ, அசிக்னியில் உள்ளதெதுவோ, கடல்களில் உள்ளதெதுவோ, மலைகளில் உள்ள நிவாரணமெதுவோ—அவற்றையெல்லாம் இழுத்து எங்கள்முன் கொண்டு வந்து, எங்கள் மீட்பிற்காக நிகழ்த்துங்கள்.

Mantra 26

विश्वं पश्यन्तो बिभृथा तनूष्वा तेना नो अधि वोचत । क्षमा रपो मरुत आतुरस्य न इष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥

எல்லாவற்றையும் காண்பவர்களாய், அதை உங்கள் தநூ (உடல்)களுக்குள் தாங்குகிறீர்கள்; அந்தச் சர்வதரிசி வல்லமையால் எங்கள்மேல் வாக்குரைத்து எங்களைச் சீராக்குங்கள். ஹே மருதர்களே! எங்கள் ஆத்துர (துன்புற்ற) இருப்பின் கலக்கத்தை அமைதிப்படுத்துங்கள்; வழுவி விட்டதும் இடம்பெயர்ந்ததும் ஆகியதை மீண்டும் மீட்டுத் தக்க இடத்தில் நிலைநிறுத்துங்கள்.