Sukta 2

Mantra 1

त्वं हि क्षैतवद्यशोऽग्ने मित्रो न पत्यसे । त्वं विचर्षणे श्रवो वसो पुष्टिं न पुष्यसि ॥

হে অগ্নি, তুমি নিশ্চয় দীপ্তিময় স্থিত-ভূমিৰ ওপৰত মিত্ৰৰ দৰে অধিপতি; তুমি যশ-গৌৰৱ শাসন কৰ। হে বিস্তৃত-দৰ্শী, তুমি শ্রৱঃ (খ্যাতি/শ্ৰুতি) আৰু বসু (সম্পদ)-ৰ পুষ্টি বৃদ্ধি কৰ, যেন পুষ্টিকেই লালন-পালন কৰা হয়।

Mantra 2

त्वां हि ष्मा चर्षणयो यज्ञेभिर्गीर्भिरीळते । त्वां वाजी यात्यवृको रजस्तूर्विश्वचर्षणिः ॥

নিশ্চয় জনসমূহ যজ্ঞ আৰু প্ৰেৰিত গীত-বাণীৰে তোমাক আৰাধনা কৰে। তোমালৈ আহে বাজিক (বিজয়ী শক্তি), অক্ষত—‘বৃক’-বিহীন, মধ্যাকাশসমূহ অতিক্ৰম কৰি—হে বিশ্বচর্ষণি, সকলো মানব-গোত্রৰ অধিষ্ঠাতা।

Mantra 3

सजोषस्त्वा दिवो नरो यज्ञस्य केतुमिन्धते । यद्ध स्य मानुषो जनः सुम्नायुर्जुह्वे अध्वरे ॥

একমনে দ্যুলোকৰ নৰসকলে তোমাক—যজ্ঞৰ কেতু, ধ্বজা-জ্যোতি—প্ৰজ্বলিত কৰে। আৰু যেতিয়া মানৱ জনতা তোমাৰ অনুগ্ৰহ কামনা কৰি অবিচ্ছিন্ন অধ্বৰত জুহূৰে আহুতি ঢালে, তেতিয়া তুমি পথ-দৰ্শক লক্ষণৰূপে দীপ্ত হৈ উঠা।

Mantra 4

ऋधद्यस्ते सुदानवे धिया मर्तः शशमते । ऊती ष बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति ॥

হে সুদানৱে! যি মৰ্ত্য ধিয়া আৰু সেৱাৰে তোমাৰ প্ৰতি বৃদ্ধি পায়, সি অধিপত্যলৈ উপনীত হয়। উচ্চ দ্যুলোকৰ মহৎ ঊতিয়ে সি বৈৰীৰ আনিব খোজা অঁহো—দুঃখ-সংকট—ত নপৰে।

Mantra 5

समिधा यस्त आहुतिं निशितिं मर्त्यो नशत् । वयावन्तं स पुष्यति क्षयमग्ने शतायुषम् ॥

যি মৰ্ত্য সমিধা আৰু তীক্ষ্ণ, লক্ষ্যভেদী কৰ্মে তোমাৰ আহুতিলৈ উপনীত হয়, সি—হে অগ্নি—প্ৰাণবন্ত গৃহ পোষণ কৰে, শতায়ুষী বাসস্থান।

Mantra 6

त्वेषस्ते धूम ऋण्वति दिवि षञ्छुक्र आततः । सूरो न हि द्युता त्वं कृपा पावक रोचसे ॥

তোমাৰ তীব্ৰ ধোঁৱা দ্যুলোকত উথলি উঠে, উজ্জ্বল হৈ বিস্তৃত হয়। সূৰ্যৰ দৰে দীপ্তিত তুমি জ্বলি উঠা; হে পাৱক, কৃপা—সৃষ্টিশীল শক্তিৰে তুমি আলোকিত কৰা।

Mantra 7

अधा हि विक्ष्वीड्योऽसि प्रियो नो अतिथिः । रण्वः पुरीव जूर्यः सूनुर्न त्रययाय्यः ॥

সেয়ে জনসমূহৰ মাজত তুমি আমাৰ আকাঙ্ক্ষা আৰু স্তৱৰ যোগ্য; তুমি আমাৰ প্ৰিয় অতিথি। ৰণ্ব—আনন্দদায়ক, দুৰ্গৰ দৰে দৃঢ়; সদা-যুৱন, বৃদ্ধিশক্তিত; পুত্ৰৰ দৰে ত্ৰিবিধ বৃদ্ধি আনোতা।

Mantra 8

क्रत्वा हि द्रोणे अज्यसेऽग्ने वाजी न कृत्व्यः । परिज्मेव स्वधा गयोऽत्यो न ह्वार्यः शिशुः ॥

কাৰণ ক্ৰতু—চেতনাশক্তিৰে, হে অগ্নি, দ্ৰোণত তুমি অভিষিক্ত হওঁৱা; বলবান বিজয়ীৰ দৰে। স্বধা-সমর্থ, চাৰিওফালে পৰিজ্মাৰ দৰে গতি কৰা; তুমিয়েই গয়—জীৱনীশক্তি; দ্রুত অশ্বৰ দৰে, আক্রমণ-অসাধ্য শিশু-শিখাৰ দৰে।

Mantra 9

त्वं त्या चिदच्युताग्ने पशुर्न यवसे । धामा ह यत्ते अजर वना वृश्चन्ति शिक्वसः ॥

হে অচ্যুত অগ্নি, তুমি সেই শক্তিসকলকোও পশুৰ দৰে চৰণভূমিলৈ নি-যোৱা। হে অজৰ, জ্ঞানীসকলে বনসমূহৰ পৰা তোমাৰ বাবে তোমাৰ ধাম—আবাসস্থানসমূহ—কাটি উলিয়ায়।

Mantra 10

वेषि ह्यध्वरीयतामग्ने होता दमे विशाम् । समृधो विश्पते कृणु जुषस्व हव्यमङ्गिरः ॥

তুমি নিশ্চয় যজ্ঞৰ যাত্ৰা আগবঢ়োৱা; হে অগ্নি, তুমি জনসমূহৰ গৃহত হোতা। হে বিশ্পতি, সমাজসমূহক সমৃদ্ধ কৰ; হে অঙ্গিরস, হব্য গ্ৰহণ কৰি তাত আনন্দ লোৱা।

Mantra 11

अच्छा नो मित्रमहो देव देवानग्ने वोचः सुमतिं रोदस्योः । वीहि स्वस्तिं सुक्षितिं दिवो नॄन्द्विषो अंहांसि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम ॥

হে মহাশক্তিমান মিত্র-সদৃশ দেব অগ্নি, আমাৰ বাবে দেবতাসকলৰ ওচৰত কথা কোৱা; দ্যৌ-প্ৰিথিৱীৰ সুমতি আমালৈ আন। আমাক স্বস্তি আৰু সুক্ষিতিলৈ নি-যোৱা, দিৱ্য উচ্চলোকৰ দীপ্তিমান নৰসকলৰ দিশে। যাতে আমি দ্বেষ, অংহস আৰু দুঃপথ পাৰ হওঁ—সেইবোৰ পাৰ হওঁ, তোমাৰ অৱসাৰে পাৰ হওঁ।