Sukta 38

Mantra 1

उतो हि वां दात्रा सन्ति पूर्वा या पूरुभ्यस्त्रसदस्युर्नितोशे । क्षेत्रासां ददथुरुर्वरासां घनं दस्युभ्यो अभिभूतिमुग्रम् ॥

உண்மையிலே உங்களுடையவை அந்தப் பழம்பெரும் தானங்கள்—அவற்றினால் புருக்களுக்காகத் த்ரஸதஸ்யு உறுதியான குடியிருப்பை அடைந்தான். நீங்கள் அவர்களுக்கு வயல்களையும் அகன்ற வளமான நிலங்களையும் அளித்தீர்கள்; மேலும் தஸ்யுக்களின் இருண்ட கூட்டங்களுக்கு எதிராக நசுக்கும், மேலோங்கும் பேர்வலிமையை நிறுவினீர்கள்.

Mantra 2

उत वाजिनं पुरुनिष्षिध्वानं दधिक्रामु ददथुर्विश्वकृष्टिम् । ऋजिप्यं श्येनं प्रुषितप्सुमाशुं चर्कृत्यमर्यो नृपतिं न शूरम् ॥

மேலும் நீங்கள் ஓட்ட வீரன் ததிக்ராவனை அளித்தீர்கள்—பலவகை நிறைவேற்றங்களில் பூரணமானவன், எல்லா மக்களுக்கும் உரியவன். நேராகப் பறக்கும் ஷ்யேனன், புள்ளிப்புள்ளி நிறமுடையவன், விரைவானவன், இடையறாது வட்டமிடுபவன்—ஆரியரின் மனிதத் தலைவன் போல, வீரன் போல; அத்தகைய வலிமையையே நீங்கள் நிறுவினீர்கள்.

Mantra 3

यं सीमनु प्रवतेव द्रवन्तं विश्वः पूरुर्मदति हर्षमाणः । पड्भिर्गृध्यन्तं मेधयुं न शूरं रथतुरं वातमिव ध्रजन्तम् ॥

அவனைப் பின்தொடர்கின்றனர் எல்லா பலமக்களும், மகிழ்ந்து—அவன் சரிவில் ஓடும் நீரோடை போல வேகமாகப் பாயும் போது. அவனுள் உள்ள மேதையுடைய வலிமை கால்களால் (இயக்க-சக்திகளால்) விரும்பப்படுகிறது—அறிவின் வீரன், ரத-வலிமையால் வெல்லுபவன், வாயுவைப் போல அதிர்வுறுபவன்.

Mantra 4

यः स्मारुन्धानो गध्या समत्सु सनुतरश्चरति गोषु गच्छन् । आविॠजीको विदथा निचिक्यत्तिरो अरतिं पर्याप आयोः ॥

போர்க்களங்களில் உறுதியான கோட்டைத் தாங்கி, இடையறாது முன்னே செல்பவன், கோ-கதிர்கள் (கோஷு) நடுவே செல்வான்; நேர்ச் செல்லும் ஆற்றலில் வெளிப்பட்டு, யாகத்தின் விதானங்களை (விதத) உணர்வான்; மேலும் இயலாமை/தகுதியின்மை (அரதி) யைத் தாண்டி, ஆயஸ் போன்ற உலோக-வலிமையைச் சுற்றிலும் அணைத்துக் கொள்கிறான்.

Mantra 5

उत स्मैनं वस्त्रमथिं न तायुमनु क्रोशन्ति क्षितयो भरेषु । नीचायमानं जसुरिं न श्येनं श्रवश्चाच्छा पशुमच्च यूथम् ॥

மேலும் மோதல்களில் மக்கள் அவனைத் தொடர்ந்து கூவுகின்றனர்—ஆடை/மூடியை பறிக்கும் கொள்ளையனைத் தொடர்ந்து கூவுவது போல; தாழ்ந்து பாயும் ஷ்யேனன் (பருந்து) போல அவன் முன்னே தள்ளிச் செல்கிறான்—ஶ்ரவஸ் (புகழ்) நோக்கியும், உயிர்-வலிமைகள் நிறைந்த பஶுமத் யூதம் (மந்தை) நோக்கியும்.

Mantra 6

उत स्मासु प्रथमः सरिष्यन्नि वेवेति श्रेणिभी रथानाम् । स्रजं कृण्वानो जन्यो न शुभ्वा रेणुं रेरिहत्किरणं ददश्वान् ॥

மேலும் அவர்களிடையே அவனே முதலில் வேகமாகப் பாய்கிறான்; ரதங்களின் ஒழுங்கான வரிசைகளுக்குள் ஊடுருவி கீழே கீழே நெய்து செல்கிறான். மாலை (ஸ்ரஜ்) அணிவிப்பது போல, ஒளிரும் வீரன் போல், அவன் தூசியை ஓடும் கதிர்களாகச் சிதறடிக்கிறான்—ஒளியின் விளையாட்டை கண்டும் ஆளும் ஒருவன்.

Mantra 7

उत स्य वाजी सहुरिॠतावा शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । तुरं यतीषु तुरयन्नृजिप्योऽधि भ्रुवोः किरते रेणुमृञ्जन् ॥

அந்த வாஜீ—தாங்கும் வலிமையுடையவன், ‘ருத’த்தைத் தாங்குபவன்—தன் உடலால் போருக்கு ஆவலுடன், செல்லுதல்களில் வேகமானதை மேலும் வேகப்படுத்துகிறான். நேரான அங்கங்களையுடைய ‘ருஜிப்ய’ன் ஓடிக்கொண்டே புருவங்களுக்கு மேலே தூசியைச் சிதறடித்து, அந்த ரேணுவால் தன்னைத் தானே ரஞ்சித்து (நிறமூட்டி) கொள்கிறான்.

Mantra 8

उत स्मास्य तन्यतोरिव द्योॠघायतो अभियुजो भयन्ते । यदा सहस्रमभि षीमयोधीद्दुर्वर्तुः स्मा भवति भीम ऋञ्जन् ॥

மேகமுழக்கம் உடைய ‘த்யௌ’ (வானம்) போலவே, அவன் பாய்ச்சி தாக்குதல் செய்பவர்களை அஞ்சச் செய்கிறது. அவனுக்கு எதிராக எழும் ஆயிரத்துடன் அவன் மோதும்போது, ‘துர்வர்து’ (கடந்து செல்லக் கடினமான வழி) கூட பயங்கரமாகிறது—அதை அச்சத்தால் ரஞ்சித்து, வெற்றிக்காக வழியைத் திருப்புகிறான்.

Mantra 9

उत स्मास्य पनयन्ति जना जूतिं कृष्टिप्रो अभिभूतिमाशोः । उतैनमाहुः समिथे वियन्तः परा दधिक्रा असरत्सहस्रैः ॥

மேலும் மக்கள் அவன் ‘ஜூதி’ (வேகப் பாய்ச்சி), அந்த ‘ஆஶு’ (விரைவு) வீரனின் மேலோங்கும் வெற்றியை—குடிகளைக் முன்னேற்றுவதை—புகழ்ந்து கொண்டாடுகின்றனர். போர்க்களத்தில் அவன் அலைந்து இயங்கும்போது, அவனைப் பற்றி அவர்கள் சொல்கிறார்கள்: ‘ததிக்ரா ஆயிரங்களைக் கடந்தே பாய்ந்தான்.’

Mantra 10

आ दधिक्राः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस्ततान । सहस्रसाः शतसा वाज्यर्वा पृणक्तु मध्वा समिमा वचांसि ॥

ததிக்ராஃ தன் வலிமையால் பஞ்ச க்ருஷ்டிகளை (ஐந்து மக்களைக்) சூரியன் தன் ஒளியால் நீர்களை விரிப்பதுபோல் விரியச் செய்யட்டும். ஆயிரங்களாலும் நூறுகளாலும் வெற்றி பெறும் அந்த வாஜி-அர்வா, தேன் போன்ற மதுவால் எங்கள் இவ்வசனங்களை ஒன்றாக நிறைவு செய்யட்டும்.