Sukta 30

Mantra 1

नकिरिन्द्र त्वदुत्तरो न ज्यायाँ अस्ति वृत्रहन् । नकिरेवा यथा त्वम् ॥

வ்ருத்ரஹன் இந்திரா! உன்னைவிட உயர்ந்தவர் எவரும் இல்லை; உன்னைவிட மகத்தானவர் எவரும் இல்லை. உண்மையாகவே உன்னைப் போன்றவர் யாரும் இல்லை.

Mantra 2

सत्रा ते अनु कृष्टयो विश्वा चक्रेव वावृतुः । सत्रा महाँ असि श्रुतः ॥

இடையறாது எல்லா மக்களும் உன்னைப் பின்தொடர்கின்றனர்; சக்கரத்தின் வட்டத்தைச் சுற்றி அரைகள் செல்வதுபோல். இடையறாது நீ மகத்தானவன்; எங்கும் ‘ஸ்ருத’—புகழ்பெற்றவன்.

Mantra 3

विश्वे चनेदना त्वा देवास इन्द्र युयुधुः । यदहा नक्तमातिरः ॥

இந்திரா! எல்லா தேவர்களும் உன்னுடன் போட்டியில் மோதினர்; நீ பகலும் இரவும்—இரண்டையும் கடந்து சென்றபோது.

Mantra 4

यत्रोत बाधितेभ्यश्चक्रं कुत्साय युध्यते । मुषाय इन्द्र सूर्यम् ॥

தாக்குவோர்க்கும் எதிராகக் கூட குத்ஸனுக்காகப் போரில் வலிமையின் சக்கரம் நிறுவப்படும் இடத்தில்—அங்கே, ஓ இந்திரா, நீ (மறைக்கப்பட்ட) சூரியனை, அந்த மறைந்த ஒளியை, தேடுபவருக்காக மீட்டுக் கொண்டு வருகிறாய்.

Mantra 5

यत्र देवाँ ऋघायतो विश्वाँ अयुध्य एक इत् । त्वमिन्द्र वनूँरहन् ॥

வன்முறையோரின் தாக்குதலால் துன்புற்று எல்லாத் தேவர்களும் ஆயுதமின்றி நின்ற இடத்தில்—அங்கே, ஓ இந்திரா, நீ ஒருவனே சூழ்ந்து அடைக்கும் தடைகளைத் தாக்கி வீழ்த்தினாய்.

Mantra 6

यत्रोत मर्त्याय कमरिणा इन्द्र सूर्यम् । प्रावः शचीभिरेतशम् ॥

மர்த்தனுக்காக, ஓ இந்திரா, நீ சூரியனை (வென்று) உறுதியான உடைமையாக்கிய இடத்தில்—அங்கே நீ உன் ஶசீ-சக்திகளால் ஏதசனை காத்து முன்னே நடத்தினாய்.

Mantra 7

किमादुतासि वृत्रहन्मघवन्मन्युमत्तमः । अत्राह दानुमातिरः ॥

விருத்திரஹன், மகவன்! அப்படியென்றால் நீ ஏன் இவ்வளவு கோபம் நிறைந்தவனாய் இருக்கிறாய்? இங்கே நீ தானுவையும் தாண்டிச் சென்றாய்.

Mantra 8

एतद्घेदुत वीर्यमिन्द्र चकर्थ पौंस्यम् । स्त्रियं यद्दुर्हणायुवं वधीर्दुहितरं दिवः ॥

இதுவும் நிச்சயமாக உன் வீரியம், இந்திரா—உன் ஆண்மை வல்லமை: வெல்ல அரிதான அந்தப் பெண்ணை, த்யௌஸின் புதல்வியை, நீ வீழ்த்தினாய்.

Mantra 9

दिवश्चिद्घा दुहितरं महान्महीयमानाम् । उषासमिन्द्र सं पिणक् ॥

த்யௌஸின் புதல்வியையும்—மகத்தானவளாய், மகிமையில் மேலும் மேலும் வளர்பவளாய்—உஷஸை, இந்திரா, நீ நொறுக்கி உடைத்தாய்.

Mantra 10

अपोषा अनसः सरत्सम्पिष्टादह बिभ्युषी । नि यत्सीं शिश्नथद्वृषा ॥

அச்சத்துடன் உஷாவின் தேர் நொறுங்கிய இடத்திலிருந்து உருண்டு சென்றது; வृषபன் இந்திரன் அவளை உடைத்து கீழே தள்ளி அடக்கினபோது.

Mantra 11

एतदस्या अनः शये सुसम्पिष्टं विपाश्या । ससार सीं परावतः ॥

இதோ அவளுடைய தேர் அங்கே கிடக்கிறது—நன்றாக நொறுங்கியது; அவள் (உஷா) தெளிவாகக் கண்டு, தூரத்திலிருந்து ஓடிப் போய்விட்டாள்.

Mantra 12

उत सिन्धुं विबाल्यं वितस्थानामधि क्षमि । परि ष्ठा इन्द्र मायया ॥

மேலும், இந்திரா, நீ உன் மாயா (ரூபகரமான ஞான-சக்தி) மூலம் பூமியில் நிலைத்து, விரிந்து பரந்த சிந்து நதியைச் சுற்றிலும் சூழ்ந்தாய்.

Mantra 13

उत शुष्णस्य धृष्णुया प्र मृक्षो अभि वेदनम् । पुरो यदस्य सम्पिणक् ॥

மேலும், ஶுஷ்ணனின் கோட்டைக்கெதிரே நீ துணிவுற்ற வலிமையுடன் பாய்ந்தாய்; அவன் ‘வேதன’-இடத்தை (ஆதாரம்/மறைவிடம்) நசுக்கியபோது, அவன் முன் அரண்களை நீ சிதைத்தாய்.

Mantra 14

उत दासं कौलितरं बृहतः पर्वतादधि । अवाहन्निन्द्र शम्बरम् ॥

மேலும், இந்திரா, நீ ஶம்பரன்—அந்த தாச-தடையிடுபவனை—பெரும் மலைச் சிகரத்திலிருந்து கீழே தள்ளி வீழ்த்தினாய்; அந்த தாசப் படையை நீ புரட்டிப் போட்டு அழித்தாய்.

Mantra 15

उत दासस्य वर्चिनः सहस्राणि शतावधीः । अधि पञ्च प्रधीँरिव ॥

மேலும், தாசனின் வர்சின் (ஒளிரும்; ஆயினும் வழிதவறிய) சக்திகளின் நூறுகளையும் ஆயிரங்களையும் நீ கொன்றாய்; ஐந்து ‘ப்ரதி/ஆதார’ங்களின் மேல் நிலைபெற்றவன் போல, அவர்களின் ஒழுங்குபட்ட அணிகளை நீ மேலிருந்து முறித்தாய்.

Mantra 16

उत त्यं पुत्रमग्रुवः परावृक्तं शतक्रतुः । उक्थेष्विन्द्र आभजत् ॥

மேலும், வளைவில்லா எதிர்ப்பின் அந்தப் புதல்வன் வழியிலிருந்து விலகியிருந்தான்; நூறு வல்லமையுடைய இந்திரன் அவனை உக்தங்களில் (ஸ்தோத்திரங்களில்) பங்கிட்டு தன் வசப்படுத்தினான்.

Mantra 17

उत त्या तुर्वशायदू अस्नातारा शचीपतिः । इन्द्रो विद्वाँ अपारयत् ॥

மேலும், இன்னும் கடக்காதிருந்த துர்வசா–யது அவர்களையும், சகீபதி இந்திரன் வழியை அறிந்து, அவர்களை அக்கரை சேர்த்தான்.

Mantra 18

उत त्या सद्य आर्या सरयोरिन्द्र पारतः । अर्णाचित्ररथावधीः ॥

மேலும், வேகமாக முன்னேறும் ஆரியப் படைகளுக்காக—சரயூவின் அப்புறம், ஓ இந்திரா—நீ அர்ணனையும் சித்ரரதனையும் வீழ்த்தினாய்.

Mantra 19

अनु द्वा जहिता नयोऽन्धं श्रोणं च वृत्रहन् । न तत्ते सुम्नमष्टवे ॥

வ்ருத்ரஹன்! உன் வழியைப் பின்பற்றினால் இரு கைவிடப்பட்ட பாதைகள் உள்ளன—குருட்மை மற்றும் நொண்டித்தனம்; ஆனால் நகர விரும்புவோர்க்கு அதுவே உன் உண்மையான சும்னம் (அருள்) அல்ல. உன் வரம் என்பது உள்ளார்ந்த யாத்திரையின் நேரான, முன்னேறும் நடை.

Mantra 20

शतमश्मन्मयीनां पुरामिन्द्रो व्यास्यत् । दिवोदासाय दाशुषे ॥

தாசுஷ் (தானம் செய்பவன்) திவோதாசனுக்காக இந்திரன் கல்லால் கட்டப்பட்ட நூறு புரங்களைப் பிளந்து திறந்தான். அவன் கடினமான கட்டுப்பாடுகளை உடைத்து, யஜ்ஞார்ப்பண-ஆன்மா விடுதலை ஒளியில் விரியச் செய்கிறான்.

Mantra 21

अस्वापयद्दभीतये सहस्रा त्रिंशतं हथैः । दासानामिन्द्रो मायया ॥

இந்திரன் தன் மாயா (சேதன வல்லமை) மூலம் தபீதிக்காக தாசப் படைகளில் முப்பதாயிரத்தைத் தன் அடிகளால் உறங்கச் செய்தான். அவன் பகை இயக்கங்களை வெறும் பலத்தால் அல்ல, உயர்ந்த ஆளுமையால் அமைதிப்படுத்தினான்.

Mantra 22

स घेदुतासि वृत्रहन्त्समान इन्द्र गोपतिः । यस्ता विश्वानि चिच्युषे ॥

ஆம், நிச்சயமாக நீயே அந்த இந்திரன்—வ்ருத்ரஹன், கோபதி; இவ்வனைத்துப் பலங்களையும் நீயே சேர்த்து ஒழுங்குபடுத்தியவன்; சிச்யுஷே (விழிப்புற்ற/பிரபுத்த) ஒருவனின் வளர்ச்சிக்காக அவற்றைத் தாங்கி நிற்பவன் நீயே.

Mantra 23

उत नूनं यदिन्द्रियं करिष्या इन्द्र पौंस्यम् । अद्या नकिष्टदा मिनत् ॥

மேலும் இப்போது, இந்திரா, நீ உன் இந்திரியம்—உன் பௌம்ஸ்யம் (ஆண்மைக் வீரியம்/ஆற்றல்) நிறைவேற்றும்போது, இன்று அதை எவரும் சிறிதும் குறைக்க இயலாது.

Mantra 24

वामंवामं त आदुरे देवो ददात्वर्यमा । वामं पूषा वामं भगो वामं देवः करूळती ॥

உனக்காக மீண்டும் மீண்டும் வாமம் (விரும்பத்தக்க நன்மை/நிறைவு) வருக; தேவன் ஆர்யமன் அதை உனக்குத் தருவானாக. வாமத்தை பூஷன் தருவானாக, வாமத்தை பகன் தருவானாக, மேலும் தேவ சக்தி கரூளதீயும் அதே ஆனந்தப் பங்கினை அருள்வாளாக.