Opening the text

Mathurā-māhātmyaṃ, Ardhacandra-tīrtha-vidhiḥ, Yajñopavīta-vidhānaṃ ca
Ritual-Manual and Sacred-Geography (Tīrtha-Māhātmya)
अस्मिन्नध्याये वराहः मथुरां त्रिषु लोकेषु अनुपमं तीर्थक्षेत्रं वर्णयति—कृष्णसन्निधिना व्याप्तां, मध्येऽर्धचन्द्राख्यं प्रधानस्थानं च। पृथिव्याः प्रश्नात् अल्पेनापि फलदेन यज्ञोपवीतविधिं दिशानुक्रमेण निरूपयति—दक्षिणतः आरभ्य उत्तरतः समाप्य, मौनं पालयन् स्नानं कृत्वा पूजां दानं ब्राह्मणभोजनं च सम्यक् कारयेत्। अनन्तरं गरुडस्य मथुरागमनकथया कृष्णः कथयति—मथुरावासिनां आध्यात्मिकस्थित्यनुसारं देवस्वरूपदर्शनं भवति। एषा क्रिया मोक्षफलसंबद्धा, मथुरा च नित्यं स्थिरं भूतले पावनकेन्द्रमिति प्रतिपाद्यते।
Verse 1
श्रीवराह उवाच ॥ मथुरायाः परं क्षेत्रं त्रैलोक्ये न च विद्यते ॥ तस्यां वसाम्यहं देवि मथुरायां च सर्वदा ॥
श्रीवराह उवाच—त्रैलोक्ये मथुरायाः परं क्षेत्रं न विद्यते। तस्यां देवि अहं वसामि; मथुरायां च सर्वदा स्थितोऽस्मि।
Verse 2
सर्वेषामेव तीर्थानां मथुरा च परं महत् ॥ कृष्णेन क्रीडितं तत्र तच्छुद्धं हि पदे पदे ॥
सर्वतीर्थेषु मथुरा परं महती; तत्र कृष्णेन क्रीडितत्वात् सा पदे पदे शुद्धा इति प्रसिद्धा।
Verse 3
चक्रस्थितं हि तत्सर्वं कृष्णस्यैव पदेन तु ॥ तत्र मध्यं तु तत्स्थानमर्द्धचन्द्रे प्रतिष्ठितम् ॥
तत्सर्वं हि चक्रवत् स्थितं, कृष्णस्यैव पदचिह्नेनाङ्कितम्। तत्र मध्ये तु तत्स्थानम् अर्द्धचन्द्राकारे प्रतिष्ठितम्।
Verse 4
तत्रैव वासिनो लोका मुक्तिं यान्ति न संशयः ॥ कृष्णस्य दक्षिणा कोटिरुत्तरा कोटिमध्यतः ॥
तत्रैव वासिनो जनाः मुक्तिं यान्ति, न संशयः। कृष्णस्य दक्षिणा कोटिः, उत्तरा कोटिः, तयोर्मध्ये च मध्यभागः कथ्यते।
Verse 5
तस्माद्धि मरणं चात्र द्वे कोटी सर्वकर्मसु ॥ अर्द्धचन्द्रे तु यः स्नानं करोति नियताशनः ॥
तस्मादत्र मरणमपि सर्वकर्मसु द्वे कोटीफलप्रदम्। अर्द्धचन्द्रे तु यो स्नानं करोति नियताशनः।
Verse 6
तेन वै चाक्षया लोकाः प्राप्ताश्चैव न संशयः ॥ दक्षिणस्यां समारभ्य उत्तरस्यां समापयेत् ॥ यज्ञोपवीतमात्रेण त्रायन्ते च कुलं बहु ॥
तेनैव चाक्षया लोकाः प्राप्ताः, न संशयः। दक्षिणतः समारभ्य उत्तरतः समापयेत्। यज्ञोपवीतमात्रेण बहुकुलं त्रायन्ते इति।
Verse 7
पृथिव्युवाच ॥ यज्ञोपवीत मात्राया विधानं कीदृशं प्रभो ॥
पृथिव्युवाच—हे प्रभो, यज्ञोपवीतस्य मात्राया विधानं कीदृशं भवति?
Verse 8
तयोर्मध्ये स्थितो देव आकारात्सोमचक्रता ॥ तौ देवौ क्षेत्रफलदौ स्नानदानादिकर्मणि ॥
तयोर्मध्ये देवः स्थितः, आकारतः सोमचक्रतारूपः। तौ देवौ स्नानदानादिकर्मणि क्षेत्रफलप्रदौ भवतः।
Verse 9
यथामानं हि कर्तव्यं तत्सर्वं वक्तुमर्हसि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यज्ञोपवीतस्य विधिं शृणुष्व वरवर्णिनि ॥
यथामानं यत्कर्तव्यं तत्सर्वं वक्तुमर्हसि। श्रीवराह उवाच—वरवर्णिनि, यज्ञोपवीतस्य विधिं शृणुष्व।
Verse 10
मनुजा येन विधिना मुक्तिं यान्ति न संशयः ॥ अनेन विधिना चैव उत्तरस्यां समापयेत् ॥ गृहान्निःसृत्य मौनेन यावत्स्नानं समाचरेत् ॥
येन विधिना मनुजा मुक्तिं यान्ति न संशयः, अनेनैव विधिना उत्तरस्यां समापयेत्। गृहान्निःसृत्य मौनेन यावत्स्नानं समाचरेत्।
Verse 11
पूजां कृष्णस्य कृत्वा वै ततो ब्रूयाद्वसुन्धरे ॥ स्नाने समाप्ते विधिवद्देवदेवस्य चैव हि ॥
कृष्णस्य पूजां कृत्वा वै ततः वसुन्धरे त्वां ब्रूयात्। स्नाने समाप्ते च विधिवत् देवदेवस्यापि तथा कुर्यात्।
Verse 12
कृष्णस्य कृत्वा तु मखं स्नानादीनि यथाक्रमम् ॥ गां वै पयस्विनीं दत्त्वा हिरण्यं वसु चैव हि ॥
कृष्णस्य मखं कृत्वा स्नानादीनि च यथाक्रमम् । पयस्विनीं गां दत्त्वा हिरण्यं वसु चापि दद्यात् ॥
Verse 13
ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्विधिरेष उदाहृतः ॥ तथा शयनमुद्दिश्य एवमेवं तु कारयेत् ॥
पश्चाद् ब्राह्मणान् भोजयेत्—विधिरेष उदाहृतः । तथा शयनमुद्दिश्य एवमेवं तु कारयेत् ॥
Verse 14
न तस्य पुनरावृत्तिर्मम लोके महीयते ॥ अर्द्धचन्द्रे मृता देवि मम लोकं व्रजन्ति ते ॥
न तस्य पुनरावृत्तिर्मम लोके महीयते । अर्द्धचन्द्रे मृता देवि मम लोकं व्रजन्ति ते ॥
Verse 15
अन्यत्र तु मृता ये च अर्धचन्द्रकृतक्रियाः ॥ तेऽपि स्वर्गं गमिष्यन्ति दाहादिकरणैर्युताः ॥
अन्यत्र तु मृता ये च अर्धचन्द्रकृतक्रियाः । तेऽपि स्वर्गं गमिष्यन्ति दाहादिकरणैर्युताः ॥
Verse 16
यावदस्थीन्यर्द्धचन्द्रं यस्य तिष्ठन्ति देहिनः ॥ तावत्सुपुण्यकर्त्ता च स्वर्गलोके महीयते ॥
यावदस्थीन्यर्द्धचन्द्रं यस्य तिष्ठन्ति देहिनः । तावत्सुपुण्यकर्त्ता च स्वर्गलोके महीयते ॥
Verse 17
अर्द्धचन्द्रे विशेषोऽस्ति तीर्थे विश्रान्तिसंज्ञके ॥ दाहादिकरणे तत्र गर्दभोऽपि चतुर्भुजः ॥
अर्धचन्द्रे विशेषोऽस्ति तीर्थे विश्रान्तिसंज्ञके । दाहादिकर्मकरणे तत्र गर्दभोऽपि चतुर्भुजो भवतीति श्रूयते ॥
Verse 18
गर्त्तेश्वरोऽथ भूतेशो द्वे कोटी तु वसुन्धरे ॥ मध्ये सदैव तिष्ठामि न त्यजामि कदाचन ॥
गर्त्तेश्वरोऽथ भूतेशो द्वे कोटी तु वसुन्धरे । मध्ये सदैव तिष्ठामि न त्यजामि कदाचन ॥
Verse 19
शृणु देवि यथावृत्तं गरुडस्य महात्मनः ॥ मथुरामागतो योऽसौ कृष्णदर्शनकाङ्क्षया ॥ मथुरायां स्थितं देवं भिन्नरूपं न पश्यति ॥
शृणु देवि यथावृत्तं गरुडस्य महात्मनः । मथुरामागतो योऽसौ कृष्णदर्शनकाङ्क्षया । मथुरायां स्थितं देवं भिन्नरूपं न पश्यति ॥
Verse 20
तदा गतोऽसौ वसुधे देवस्याग्रे विहङ्गमः ॥ कृष्णस्य दर्शनार्थाय दिव्यं स्तोत्रमुदीरयन् ॥
तदा गतोऽसौ वसुधे देवस्याग्रे विहङ्गमः । कृष्णस्य दर्शनार्थाय दिव्यं स्तोत्रमुदीरयन् ॥
Verse 21
गरुड उवाच ॥ विश्वरूप जयादित्य जय विष्णो जयाच्युत ॥ जय केशव ईशान जय कृष्ण नमोऽस्तु ते ॥
गरुड उवाच । विश्वरूप जयादित्य जय विष्णो जयाच्युत । जय केशव ईशान जय कृष्ण नमोऽस्तु ते ॥
Verse 22
जय मूर्त जयाचिन्त्य जय लोकविभूषण ॥ इत्येवं संस्तुतो देवो गरुडेन महात्मना ॥
जय मूर्ते जयाचिन्त्य जय लोकविभूषण । इत्येवं संस्तुतो देवो गरुडेन महात्मना ॥
Verse 23
गरुडस्य पुरस्तत्र स्थितो देवः शरीरवान् ॥ सान्त्वयामास गरुडं प्रीतिपूर्वमुवाच ह ॥
गरुडस्य पुरस्तत्र स्थितो देवः शरीरवान् । सान्त्वयामास गरुडं प्रीतिपूर्वमुवाच ह ॥
Verse 24
किं कुर्यात् स्तोत्रमेतन्मे किं वा तव चिकीर्षितम् ॥ मथुरागमकृत्ये ते सर्वं ब्रूहि ममाग्रतः ॥
किं कुर्यात् स्तोत्रमेतन्मे किं वा तव चिकीर्षितम् । मथुरागमकृत्ये ते सर्वं ब्रूहि ममाग्रतः ॥
Verse 25
गरुड उवाच ॥ मथुरामागतश्चाहं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ आगते तु मया देव न दृष्टं तव रूपकम् ॥
गरुड उवाच । मथुरामागतश्चाहं तव दर्शनकाङ्क्षया । आगते तु मया देव न दृष्टं तव रूपकम् ॥
Verse 26
माथुरैरेव लोकैस्तु समं दृष्टं हि रूपकम् ॥ एकीभूतमहं सर्वं दृष्ट्वा मां मोह आविशत् ॥
माथुरैरेव लोकैस्तु समं दृष्टं हि रूपकम् । एकीभूतमहं सर्वं दृष्ट्वा मां मोह आविशत् ॥
Verse 27
तस्मात् स्तुतिस्तु देवेश कृतानुग्रहकाम्यया ॥ गरुडस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य मधुसूदनः ॥
तस्माद् देवेश, कृतानुग्रहकाम्यया स्तुतिरियं समर्पिता। गरुडस्य वचः श्रुत्वा मधुसूदनः प्रहस्य।
Verse 28
ये पापास्ते न पश्यन्ति मद्रूपा माथुरा द्विजाः ॥ एवमुक्त्वा ततः कृष्णस्तत्रैवान्तरधीयत ॥
ये पापाः ते मद्रूपं न पश्यन्ति, हे माथुरा द्विजाः। एवमुक्त्वा ततः कृष्णस्तत्रैवान्तरधीयत।
Verse 29
गरुडोऽपि ततः स्थानाद्गतो देवि यथासुखम् ॥ एतत्ते कथितं देवि माथुराणां तु रूपकम् ॥
गरुडोऽपि ततः स्थानाद् गतो देवि यथासुखम्। एतत्ते कथितं देवि माथुराणां तु रूपकम्।
Verse 30
येषां पूजितमात्रेण तुष्टोऽहं चैव सर्वदा ॥ मथुरायां मृता ये च मुक्तिं यान्ति न चान्यथा ॥
येषां पूजितमात्रेण तुष्टोऽहं चैव सर्वदा। मथुरायां मृता ये च मुक्तिं यान्ति न चान्यथा।
Verse 31
अपि कीटः पतङ्गो वा तिर्यग्योनिगतोऽपि वा ॥ चतुर्भुजास्तु ते सर्वे भवन्तीति विनिश्चितम् ॥
अपि कीटः पतङ्गो वा तिर्यग्योनिगतोऽपि वा। चतुर्भुजास्तु ते सर्वे भवन्तीति विनिश्चितम्।
Verse 32
यः पश्येत्पद्मनाभं तु द्वादश्यामाश्विनस्य तु ॥ एकदेहधरौ देवौ शिवकेशवरूपिणौ ॥
यः पुमान् आश्विनस्य द्वादश्यां पद्मनाभं पश्यति, स शिवकेशवरूपिणौ एकदेहधरौ देवौ साक्षात् पश्यति।
Verse 33
एकादश्यां चोपवासी कृतशौचः समाहितः ॥ कालिन्द्यां तु नरः स्नातो मुच्यते योनिसङ्कटात् ॥
एकादश्यां उपवासी कृतशौचः समाहितः; कालिन्द्यां स्नात्वा नरः योनिसङ्कटात् प्रमुच्यते।
Verse 34
चैत्रस्य शुक्लद्वादश्यामुपोष्य स्नानमाचरेत् ॥ चिन्ताविष्णुं समभ्यर्च्य कृत्वा वै जागरं निशि ॥
चैत्रस्य शुक्लद्वादश्याम् उपोष्य स्नानम् आचरेत्; चिन्ताविष्णुं समभ्यर्च्य निशि वै जागरं कुर्यात्।
Verse 35
यः करोति स मुच्येत नात्र कार्या विचारणा ॥ एकानंशां ततो देवीं यशोदां देवकीं तथा ॥
यः एतत् करोति स मुच्यते, नात्र विचारणा; ततः एकानंशां देवीं तथा यशोदां देवकीं च स्मरेत्/पूजयेत्।
Verse 36
महाविद्येश्वरीं देवी मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ या धारा धर्मराजस्य मथुरायाश्च पश्चिमे ॥
महाविद्येश्वरीं देवीं समाश्रित्य/समभ्यर्च्य ब्रह्महत्यादोषात् मुच्यते; धर्मराजसम्बद्धा सा धारा मथुरायाः पश्चिमे अस्ति।
Verse 37
विश्रान्तिसंज्ञकं दृष्ट्वा दीर्घविष्णुं च केशवम् ॥ सर्वेषां दर्शनं पुण्यं पूजनात्तु फलं भवेत् ॥
विश्रान्तिसंज्ञकं स्थानं दृष्ट्वा दीर्घविष्णुं च केशवम्। सर्वेषां जनानां दर्शनमात्रं पुण्यं, पूजनात्तु पूर्णफलं भवति॥
Verse 38
इति जपविधिहोमध्यानकाले स सम्यक्सततमभिसमीक्ष्य ब्रह्मणा यत्प्रयुक्तम् ॥ सकलगुणगणानामास्पदं ब्रह्मसंज्ञं जननमरणहीनं विष्णुमेवाभियाति ॥
एवं जपविधिहोमध्यानकाले ब्रह्मणा यत्प्रयुक्तं विधिं सम्यक् सततमभिसमीक्ष्य, सकलगुणगणानामास्पदं ब्रह्मसंज्ञं जननमरणहीनं विष्णुमेवाभियाति॥
Verse 39
दक्षिणस्यां समारभ्य उत्तरस्यां समापयेत् ॥ यज्ञोपवीतस्य विधिरेष एव प्रकीर्तितः ॥
दक्षिणतः समारभ्य वामतः समापयेत्। एष एव यज्ञोपवीतविधिः प्रकीर्तितः॥
Verse 40
माथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे वसुन्धरे ॥ माथुरेण तु तृप्तेन तृप्तोऽहं नात्र संशयः ॥
माथुराणां यद्रूपं तद्रूपं मे वसुन्धरे। माथुरेण तु तृप्तेन तृप्तोऽहं नात्र संशयः॥
Verse 41
उवाच श्लक्ष्णया वाचा गरुडं प्रति भाविनि ॥ श्रीकृष्ण उवाच ॥ मथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे विहङ्गम
श्लक्ष्णया वाचा गरुडं प्रति भाविनि सा उवाच। श्रीकृष्ण उवाच—मथुराणां यद्रूपं तद्रूपं मे विहङ्गम॥
Verse 42
स्नानं करोति तस्यां तु ग्रहदाशैर्न लिप्यते ॥ यं यं देवमभिध्यायेद्भक्तियुक्तेन चेतसा
तस्यां तीर्थे स्नानं कृत्वा ग्रहदाशाभिरुपद्रवैर्न लिप्यते। भक्तियुक्तेन चेतसा यं यं देवमभिध्यायेत्—
Pṛthivī, positioned as the moral-ecological recipient of instruction, asks Varāha about Mathurā’s unsurpassed sanctity and about a minimal yet efficacious yajñopavīta-related observance that can be performed with discipline and right conduct. Varāha frames Mathurā as a supreme kṣetra across the three worlds, pervaded by Kṛṣṇa’s presence and organized around a central Ardhacandra (half-moon) locus.
Varāha details the Ardhacandra sacred bathing rite and the procedural yajñopavīta observance: a regulated, directional sequence (beginning in the south and concluding in the north) marked by mauna (silence), controlled diet, bathing, worship, dāna, and feeding brāhmaṇas—linking correct bodily movement through sacred space to inner purification and social duty.
An etiological exemplum is introduced: Garuḍa’s visit to Mathurā and his encounter with Kṛṣṇa. Kṛṣṇa explains that divine form and accessibility are perceived according to the moral-spiritual condition of the Māthurā community (and by extension the seeker): pāpa obscures, puṇya clarifies. The narrative resolves by tying ritual discipline and place-based conduct to liberation outcomes, presenting Mathurā as a stable sacral center that reliably yields fruit when approached with niyama.
The chapter closes by asserting the exceptional merit of bathing and disciplined observance in Mathurā—especially at Ardhacandra and Vishrānti-saṃjñaka tīrtha—promising purification of sins, strengthening of dharma, and a salvific trajectory (up to mokṣa) for those who perform snāna, pūjā, dāna, and brāhmaṇa-bhojana with restraint and faith.
Mathurā; Kālinḍī (Yamunā river); Ardhacandra (central sacred locus/structure); Vishrānti-saṃjñaka tīrtha; western sector of Mathurā (pāścima) associated with a dhārā (stream/flow) of Dharmarāja.
The chapter frames sacred geography as a moral-epistemic environment: the text teaches that disciplined conduct (regulated bathing, silence, worship, and giving) within a sanctified terrestrial space leads to liberation outcomes, while perception of the divine is depicted as conditioned by one’s moral state. The instructional thrust is that ritual practice, social duties (dāna and feeding brāhmaṇas), and attentiveness to place together constitute a coherent pathway of conduct.
Several lunar observances are specified: Ekādaśī (with fasting and purification) and Dvādaśī, including a reference to Āśvina-dvādaśī for a particular vision of Padmanābha and a combined Śiva–Keśava form. The text also mentions Caitra-śukla-dvādaśī for fasting, bathing, worship of Viṣṇu, and nocturnal vigil (jāgara).
Through Pṛthivī as the addressed interlocutor, the chapter treats Mathurā’s landscape (rivers, tīrthas, and spatial centers) as a stable terrestrial matrix in which ethical action is performed. The narrative implicitly advances a stewardship model: specific sites (Kālinḍī, Ardhacandra, Vishrānti) are to be approached with restraint (mauna, niyama), cleanliness, and regulated use, presenting the land and waters as protected carriers of cultural memory and moral practice.
The chapter references Garuḍa as the visiting figure seeking Kṛṣṇa’s darśana, and it names Kṛṣṇa/Viṣṇu with epithets (e.g., Keśava, Acyuta, Madhusūdana). It also mentions Dharmarāja in connection with a western ‘dhārā’ of Mathurā. No royal genealogies are developed in this excerpt, but the text emphasizes community identity (“Māthurāḥ”) as a cultural category shaping religious perception.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.