Adhyaya 134: Expiations for Ritual and Temporal Offences in Worship, and the Prescribed Purificatory Procedure (Upaspṛśya)

Verse 1

अथ पूजादिसामयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ मुक्त्वा तु मम कर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि यस्तु वाक्यं प्रभाषते ॥

अथ पूजादि-समयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि। श्रीवराह उवाच—देवि, यो मम कर्मपरायणः सन् मम विहितकर्माणि मुक्त्वा प्रायश्चित्तविधिं वाक्यतः प्रभाषते।

Verse 2

मूर्खो भवति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

स मूर्खो भवति सुश्रोणि, मम कर्मपरायणः सन्। देवि, येन किल्बिषात् मुच्येत, तं प्रायश्चित्तविधिं ब्रूहि।

Verse 3

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च ॥ मुच्यते किल्बिषात्तत्र देवि चैव न संशयः ॥

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च। तत्र किल्बिषात् मुच्यते देवि, नात्र संशयः।

Verse 4

इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितो नीलवस्त्रेण यो हि मामुपपद्यते ॥ वर्षाणां हि शतं पञ्च कृमिर्भूत्वा स तिष्ठति ॥

इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम्। श्रीवराह उवाच—यो हि नीलवस्त्रेण भूषितो मामुपपद्यते, स कृमिर्भूत्वा वर्षाणां पञ्चाधिकशतं तिष्ठति।

Verse 5

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि अपराधविशोधनम् ॥ प्रायश्चित्तं विशालाक्षि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि अपराधविशोधनम्। विशालाक्षि, येन किल्बिषात् मुच्येत, तत् प्रायश्चित्तं ब्रवीमि।

Verse 6

व्रतं चान्द्रायणं कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ मुच्यते किल्बिषाद्भूमे एवमेतन्न संशयः ॥

विधिदृष्टेन कर्मणा चान्द्रायणव्रतं कृत्वा, हे भूमे, किल्बिषात् मुच्यते; एवमेवैतत्, न संशयः।

Verse 7

अविधानेन संस्पृश्य यो हि मामुपसर्पति ॥ स मूर्खः पापकर्मा च मम विप्रियकारकः ॥

अविधानेन संस्पृश्य यो हि मामुपसर्पति, स मूर्खः पापकर्मा च मम विप्रियकारकः।

Verse 8

तेन दत्तं वरारोहे गन्धमाल्यसुगन्धितम् ॥ प्रापणं च न गृह्णामि मृष्टं चापि कदाचन ॥

तेन दत्तं, वरारोहे, गन्धमाल्यसुगन्धितं प्रापणं च न गृह्णामि, मृष्टं चापि कदाचन।

Verse 9

ततो नारायणवचः श्रुत्वा सा संशितव्रता ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामा वसुन्धरा ॥

ततो नारायणवचः श्रुत्वा सा संशितव्रता, धर्मकामा वसुन्धरा मधुरं वाक्यमुवाच।

Verse 10

केन कर्मविधानॆन भूत्वा भागवता भुवि ॥ उपस्पृश्योपसर्पन्ति तव कर्मपरायणाः

केन कर्मविधानेन भुवि भागवता भूत्वा, उपस्पृश्योपसर्पन्ति तव कर्मपरायणाः?

Verse 11

एतन्मे संशयं देव परं कौतूहलं हि मे ॥ तव भक्तसुखार्थाय निष्कलं वक्तुमर्हसि

एतन्मम संशयं देव, परं कौतूहलं च मे। तव भक्तसुखार्थाय निष्कलं सम्यग्वक्तुमर्हसि॥

Verse 12

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं भीरु भाषसे ॥ कथितं मम तत्त्वेन गुह्यमेतत्परं महत्

श्रीवराह उवाच। शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं भीरु भाषसे। कथितं मम तत्त्वेन गुह्यमेतत्परं महत्॥

Verse 13

विमुच्य सर्वकर्माणि यो हि मामुपसर्पति ॥ तस्य वै शृणु सुश्रोणि उपस्पृश्य च या क्रिया

विमुच्य सर्वकर्माणि यो हि मामुपसर्पति। तस्य वै शृणु सुश्रोणि उपस्पृश्य च या क्रिया॥

Verse 14

भूत्वा पूर्वमुखस्तत्र पादौ प्रक्षाल्य चाम्बुभिः ॥ उपस्पृश्य यथान्यायं तिस्रो वै गृह्य मृत्तिकाः

भूत्वा पूर्वमुखस्तत्र पादौ प्रक्षाल्य चाम्बुभिः। उपस्पृश्य यथान्यायं तिस्रो वै गृह्य मृत्तिकाः॥

Verse 15

ततः प्रक्षालितं हस्तं जलेन तदनन्तरम् ॥ सप्तकोशं ततो गृह्य जलेन क्षालयेत् ततः

ततः प्रक्षालितं हस्तं जलेन तदनन्तरम्। सप्तकोशं ततो गृह्य जलेन क्षालयेत् ततः॥

Verse 16

पादमेकैकशस्तद्वत्पञ्च पञ्च वदेत् ततः ॥ कोशौ संमृज्यतां तत्र यदीच्छेत्तु मम प्रियम्

पादमेकैकशस्तद्वत् पञ्च पञ्चेति ततः पठेत् । तत्र कोशौ सम्यक् संमृज्येतां, यदि मम प्रियं कर्तुमिच्छेत् ॥

Verse 17

त्रीणि कोशान्पिबेत्तत्र सर्वपापविशोधनम् ॥ मुखं कराभ्यां मार्जेत सर्वमिन्द्रियनिग्रहम्

तत्र त्रीणि कोशान् पिबेत्, सर्वपापविशोधनम् । मुखं कराभ्यां मार्जेत, सर्वेन्द्रियनिग्रहं (साधयेत्) ॥

Verse 18

प्राणायामं ततः कृत्वा मम चिन्तापरायणः ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन कुर्यात्संसारमोक्षणम्

ततः प्राणायामं कृत्वा मम चिन्तापरायणः । विधिदृष्टेन कर्मणा कुर्यात् संसारमोक्षणम् ॥

Verse 19

स्पृशेत्तु निष्कलस्तत्र यो हि यत्र प्रतिष्ठितः ॥ विक्षिपेत्रिणि वाराणि सलिलं प्रवरं त्रयम्

तत्र निष्कलः स्थित्वा यत्र प्रतिष्ठितः स्पृशेत् । त्रिवारं विक्षिपेत् सलिलं प्रवरं त्रयम् ॥

Verse 20

एवमुक्तस्य कर्त्तव्यं ममाभिगमनेषु च ॥ उपस्पृश्य तनुं वामे यदीक्षेत प्रियं मम ॥

एवमुक्तस्य कर्तव्यं ममाभिगमनेषु च । उपस्पृश्य तनुं वामे यदीक्षेत् प्रियं मम ॥

Verse 21

एवं च कुर्वतस्तस्य मम कर्मव्यवस्थितः ॥ अपराधं न विन्देत एवं देवि न संशयः ॥

एवं यः करोति, मम विधिनिर्दिष्टकर्मणि सम्यगवस्थितः सन्, अपराधं न प्राप्नुयात्—एवं देवि, न संशयः।

Verse 22

ततो नारायणवचः श्रुत्वा देवी वसुन्धरा ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वभागवतप्रियम् ॥

ततो नारायणवचः श्रुत्वा देवी वसुन्धरा मधुरं वाक्यमुवाच, यत् सर्वभागवतप्रियम्।

Verse 23

धरण्युवाच ॥ उपस्पृश्य विधानॆन यस्तु कर्माणि चाप्नुयात् ॥ तापनं शोधनं चैव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥

धरण्युवाच—उपस्पृश्य विधानॆन यः कर्माणि समाचरेत्, तस्य तापनं शोधनं चैव भवान् वक्तुमर्हति।

Verse 24

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे भूमे इमं गुह्यमनिन्दिते ॥ यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः ॥

श्रीवराह उवाच—शृणु तत्त्वेन मे भूमे, इमं गुह्यमनिन्दिते; यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः।

Verse 25

व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति ॥ दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥

व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति, तस्य दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च (फलम्)।

Verse 26

कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य मूर्खस्य माधवि ॥

कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः। तस्य मूर्खस्य, माधवि, प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि॥

Verse 27

यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत् ॥ महासान्तपनं कृत्वा तप्तकृच्छ्रं च निष्कलम् ॥

यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत्। महासान्तपनं कृत्वा तप्तकृच्छ्रं च निष्कलम्॥

Verse 28

किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ यस्तु क्रोधसमाविष्टो मम भक्तिपरायणः ॥

किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम्। यस्तु क्रोधसमाविष्टो मम भक्तिपरायणः॥

Verse 29

स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम् ॥ न चाहं रागमिच्छामि क्रुद्धमेव यशस्विनि ॥

स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम्। न चाहं रागमिच्छामि क्रुद्धमेव यशस्विनि॥

Verse 30

इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम् ॥ पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं लाभालाभविवर्जितम् ॥

इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम्। पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं लाभालाभविवर्जितम्॥

Verse 31

अहङ्कारविनिर्मुक्तं कर्मण्यभिरतं मम ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वरानने ॥

अहङ्कारविनिर्मुक्तः कर्मण्यभिरतः मम; अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि—तच्छृणुष्व वरानने॥

Verse 32

मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः ॥ चिल्ली जातो वर्षशतं श्येनो वर्षशतं पुनः ॥

मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः; चिल्ली जातो वर्षशतं श्येनो वर्षशतं पुनः॥

Verse 33

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश ॥ अपुमान् षट् च वर्षाणि रेतोभक्षस्तु जायते ॥

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश; अपुमान् षट् च वर्षाणि रेतोभक्षस्तु जायते॥

Verse 34

अन्धो जायेत सुष्रोणि पञ्च सप्त तथा नव ॥ गृध्रो द्वात्रिंशवर्षाणि चक्रवाको दशैव तु ॥

अन्धो जायेत सुष्रोणि पञ्च सप्त तथा नव; गृध्रो द्वात्रिंशवर्षाणि चक्रवाको दशैव तु॥

Verse 35

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा ॥ ब्राह्मणो जायते भूमे क्रोधस्य च पथे स्थितः ॥

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा; ब्राह्मणो जायते भूमे क्रोधस्य च पथे स्थितः॥

Verse 36

आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे ॥ धरण्युवाच ॥ अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

आत्मकर्मापराधेन जनः संसारसागरं प्राप्नोति। धरण्युवाच—अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वं भाषितम्।

Verse 37

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता ॥ नाहमाज्ञापयामि त्वां देवदेव जगत्पते ॥

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता। नाहमाज्ञापयामि त्वां देवदेव जगत्पते।

Verse 38

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम् ॥ येन मुच्यन्ति संशुद्धा बुधाः कर्मपरायणाः ॥

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम्। येन मुच्यन्ति संशुद्धा बुधाः कर्मपरायणाः—तद्वद।

Verse 39

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः ॥ तरन्ति येन दुर्गाणि प्रायश्चित्तं च मे वद ॥

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः। तरन्ति येन दुर्गाणि प्रायश्चित्तं च मे वद।

Verse 40

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः ॥ सनत्कुमारो मे भक्तो पुनर्नारायणोऽब्रवीत् ॥

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः। सनत्कुमारो मे भक्तः पुनर्नारायणोऽब्रवीत्।

Verse 41

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥ सनत्कुमारो योगज्ञः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ततो भूम्याः वचः श्रुत्वा ब्रह्मणः सुतो मुनिः सनत्कुमारो योगज्ञः वसुन्धराम् प्रत्युवाच।

Verse 42

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ वराहरूपी भगवान् सर्वमायाकरण्डकः ॥

धन्या च सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम्; वराहरूपी भगवान् सर्वमायाकरण्डकः।

Verse 43

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित् ॥ देवो नारायणस्तत्र सर्वधर्मविदां वरः ॥

किं त्वया भाषितं देवि, सर्वयोगाङ्गयोगवित्; देवो नारायणस्तत्र सर्वधर्मविदां वरः।

Verse 44

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत ॥ शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मया परिपृच्छितम् ॥

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत; शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मया परिपृच्छितम्।

Verse 45

कार्यं क्रियां च योगं च अध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम् ॥ एतन्मे पृच्छते ब्रह्मन् देवो नारायणः प्रभुः ॥

कार्यं क्रियां च योगं च अध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम्; एतन्मे पृच्छते ब्रह्मन् देवो नारायणः प्रभुः।

Verse 46

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः ॥ षष्ठे काले तु भुञ्जीत गृहभिक्षामनिन्दिताम् ॥

तेन व्रतेन कृतव्रतः मम कर्मपरायणः। षष्ठे काले तु भुञ्जीत गृहभिक्षामनिन्दिताम्॥

Verse 47

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे ॥ य एतेन विधानॆन ब्रह्मकर्माणि कारयेत् ॥

अष्टौ भिक्षाः यथान्यायं शुद्धभागवतगृहे। य एतेन विधानेन ब्रह्मकर्माणि कारयेत्॥

Verse 48

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः ॥ यदीच्छसि परां सिद्धिं विष्णुलोकं जनार्दनात् ॥

मुच्यते किल्बिषात् तस्माद् एवमाह जनार्दनः। यदि इच्छसि परां सिद्धिं विष्णुलोकं जनार्दनात्॥

Verse 49

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः ॥ ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥

शीघ्रम् आराधयेत् विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः। ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः॥

Verse 50

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम् ॥ अहो गुह्यं रहस्यं च यत्त्वया देवि भाषितम् ॥

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम्। अहो गुह्यं रहस्यं च यत्त्वया देवि भाषितम्॥

Verse 51

तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ॥ धरण्युवाच ॥ ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः ॥

तस्य मुखनिष्क्रान्तान् धर्मान् यथावद् वक्तुमर्हसि। धरण्युवाच—ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः…

Verse 52

वराहरूपी भगवान् लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥

वराहरूपी भगवान् लोकनाथो जनार्दनः मधुरं वाक्यमुवाच, मेघदुन्दुभिनिःस्वनः।

Verse 53

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम् ॥ अनेनैव विधानेन आचारेण समन्वितः ॥

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्वितः। अनेनैव विधानेन आचारेण समन्वितः…

Verse 54

देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति ॥ क्रुद्धेन न च कर्त्तव्यं लोभेन त्वरया न च ॥

देवि, कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति। क्रुद्धेन न च कर्त्तव्यं लोभेन त्वरया न च।

Verse 55

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्जिताः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि ॥

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्जिताः। श्रीवराह उवाच—अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि…

Verse 56

पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न च ते वै मम प्रियाः ॥

तस्य पातनं वक्ष्यामि, तच्छृणुष्व वसुन्धरे। अहं तत् प्रतिगृह्णामि न, न च ते वै मम प्रियाः॥

Verse 57

मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः ॥ पतन्ति नरके घोरे रौरवे तदनन्तरम् ॥

मूर्खा भागवताः देवि मम विप्रियकारिणः। पतन्ति नरके घोरे रौरवे तदनन्तरम्॥

Verse 58

अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च ॥ वानरो दश वर्षाणि मार्जारश्च त्रयोदश ॥

अज्ञानदोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च। वानरो दश वर्षाणि, मार्जारश्च त्रयोदश॥

Verse 59

मूकः पञ्च च वर्षाणि बलीवर्दश्च द्वादश ॥ छागश्चैवाष्टवर्षाणि मासं वै ग्रामकुक्कुटः ॥

मूकः पञ्च वर्षाणि, बलीवर्दश्च द्वादश। छागश्चैवाष्टवर्षाणि, मासं वै ग्रामकुक्कुटः॥

Verse 60

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे पुष्पं यन्मे न रोचते ॥

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः। एतत्ते कथितं भद्रे, पुष्पं यन्मे न रोचते॥

Verse 61

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै ॥ धरण्युवाच ॥ भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये वै ददन्ति, ते दोषं प्राप्नुवन्ति। धरण्युवाच—भगवन्, यदि त्वं विशुद्धेनान्तरात्मना तुष्टोऽसि—

Verse 62

येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

येन ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः शुध्यन्ति। श्रीवराह उवाच—शृणु तत्त्वेन मे देवि, यन्मां त्वं परिपृच्छसि।

Verse 63

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः ॥ एकाहारं ततः कृत्वा मासमेकं वरानने ॥

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः। एकाहारं ततः कृत्वा मासमेकं वरानने—

Verse 64

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥ य एतेन विधानॆन देवि कर्माणि कारयेत् ॥

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम्। य एतेन विधानेन देवि कर्माणि कारयेत्—

Verse 65

सर्वपापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति ॥

स सर्वपापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति।

Verse 66

धरण्युवाच ॥ यन्मां त्वं भाषसे नाथ आचारस्य व्यतिक्रमम् ॥ उपस्पृश्य समाचारं रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥

धरण्युवाच—नाथ, यन्मां त्वम् आचारस्य व्यतिक्रमं भाषसे, तस्मात् उपस्पृश्य-नाम शुद्ध्याचारस्य रहस्यं विधिं सम्यक् वक्तुमर्हसि।

Verse 67

त्रीणि वारान्स्पृशेत्तत्र शिरो ब्रह्मणि संस्थितः ॥ त्रीणि वारान्पुनस्तत्र उभे ते कर्णनासिके ॥

तत्र ब्रह्मणि संस्थितः शिरः त्रीणि वारान् स्पृशेत्; ततः पुनस्तत्र उभे कर्णनासिके त्रीणि वारान् स्पृशेत्।

Verse 68

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो मम ये च मते स्थिताः ॥ अनेन विधिना कृत्वा प्रायश्चित्तं यशस्विनि ॥

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो वा, मम मते ये स्थिताः, अनेन विधिना प्रायश्चित्तं कृत्वा, यशस्विनि—

Verse 69

जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् ॥ यत्त्वया भाषितं हीदं भक्तानां च दुरासदम् ॥

जातं मे विह्वलं चित्तं; न क्वचित् स्थिरं जायते। यत्त्वया भाषितं हि इदं भक्तानामपि दुरासदम्।

Verse 70

ततो मां भाषते ब्रह्मन् विष्णुर्मायाकरण्डकः ॥ क्रुद्धा भागवता ब्रह्मन् येन शुद्ध्यन्ति किल्बिषात् ॥

ततो मां विष्णुः मायाकरण्डकः उवाच—ब्रह्मन्, क्रुद्धा भागवताः येन किल्बिषात् शुद्ध्यन्ति।

Verse 71

मत्पूजनं विधानॆन यदीच्छेत् परमाṃ गतिम् ॥ ये मां देवि यजिष्यन्ति क्रोधं त्यक्त्वा जितेन्द्रियाः ॥

मत्पूजनं विधानेन य इच्छेत् परमां गतिम् । ये मां देवि यजन्ति ते क्रोधं त्यक्त्वा जितेन्द्रियाः ॥

Verse 72

वीरासनविधींश्चैव कारयेत् सप्त सप्त च ॥ चतुर्थं भक्ष्यमेकेन मासेन घृतपायसम् ॥

वीरासनविधींश्चैव कारयेत् सप्त सप्त च । चतुर्थे मासमेकं तु भक्ष्यं घृतपायसम् ॥