Adhyaya 134: Expiations for Ritual and Temporal Offences in Worship, and the Prescribed Purificatory Procedure (Upaspṛśya)

Verse 1

अथ पूजादिसामयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ मुक्त्वा तु मम कर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि यस्तु वाक्यं प्रभाषते ॥

Ab puja aur vrat ke baare mein galatiyon ka batata hoon. Varaha bhagwan bole. Devi, joh insaan mera bhakt hai, woh bhi agar mera kaam chhod deta hai. Phir woh prashchit ka tarika batata hai.

Verse 2

मूर्खो भवति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

Woh buddhu ban jata hai, chahe woh mera bhakt ho. Isliye devi, tum batao ki paap se kaise chhutkara mile. Prashchit ka tarika batao.

Verse 3

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च ॥ मुच्यते किल्बिषात्तत्र देवि चैव न संशयः ॥

Pandrah din tak khule aasmaan ke neeche sona hai. Wahan paap se chhutkara mil jata hai. Devi, isme koi shak nahi hai.

Verse 4

इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितो नीलवस्त्रेण यो हि मामुपपद्यते ॥ वर्षाणां हि शतं पञ्च कृमिर्भूत्वा स तिष्ठति ॥

Yeh maun todne ki saza ka tarika hai. Varaha bhagwan bole. Joh insaan neela kapda pehen ke mere paas aata hai. Woh paanch sau saal tak keeda ban ke rehta hai.

Verse 5

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि अपराधविशोधनम् ॥ प्रायश्चित्तं विशालाक्षि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

Main ab tumhe bataunga ki galti ka kaise ilaaj kare. Yeh voh upay hai jisse paap se chhutkara milega.

Verse 6

व्रतं चान्द्रायणं कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ मुच्यते किल्बिषाद्भूमे एवमेतन्न संशयः ॥

Chandrayan vrat karo, sahi vidhi se. Isse paap se chhut jaaoge, dharti. Yeh baat pakki hai, koi shak nahi.

Verse 7

अविधानेन संस्पृश्य यो हि मामुपसर्पति ॥ स मूर्खः पापकर्मा च मम विप्रियकारकः ॥

Jo galat tarike se mere paas aata hai, woh moorkh hai. Uske paap karam hain aur woh mujhe pasand nahi aata.

Verse 8

तेन दत्तं वरारोहे गन्धमाल्यसुगन्धितम् ॥ प्रापणं च न गृह्णामि मृष्टं चापि कदाचन ॥

Uski taraf se jo bhi cheez aati hai, main nahi leta. Chahe phool ho, itra ho, ya mithai ho. Kabhi nahi leta.

Verse 9

ततो नारायणवचः श्रुत्वा सा संशितव्रता ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामा वसुन्धरा ॥

Narayan ki baat sun ke dharti ne kaha. Usne vrat rakha tha aur dharam chahti thi. Usne pyaar se baat ki.

Verse 10

केन कर्मविधानॆन भूत्वा भागवता भुवि ॥ उपस्पृश्योपसर्पन्ति तव कर्मपरायणाः

Log jo tumhare kaam mein lage rehte hain, woh kaise tumhare paas aate hain? Koi khaas tarika hai kya jo follow karna padta hai? Pehle woh bhakt ban jaate hain duniya mein, phir saaf hoke tumhare paas aate hain.

Verse 11

एतन्मे संशयं देव परं कौतूहलं हि मे ॥ तव भक्तसुखार्थाय निष्कलं वक्तुमर्हसि

Bhagwan, mujhe ek baat samajh nahi aa rahi. Mera dil jaanna chahta hai. Aap apne bhakton ke liye yeh poora samjha dijiye. Kuch chhoda mat.

Verse 12

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं भीरु भाषसे ॥ कथितं मम तत्त्वेन गुह्यमेतत्परं महत्

Varaha Bhagwan bole. Devi, suno main sach-sach batata hoon jo tumne poocha hai. Yeh ek raaz ki baat hai, badi important cheez hai. Main tumhe sahi-sahi samjha raha hoon.

Verse 13

विमुच्य सर्वकर्माणि यो हि मामुपसर्पति ॥ तस्य वै शृणु सुश्रोणि उपस्पृश्य च या क्रिया

Jo insaan sab kaam chhod ke mere paas aata hai, uske liye ek khaas puja hoti hai. Devi, suno woh kya hai. Usse pehle saaf karna padta hai, uska tarika main batata hoon.

Verse 14

भूत्वा पूर्वमुखस्तत्र पादौ प्रक्षाल्य चाम्बुभिः ॥ उपस्पृश्य यथान्यायं तिस्रो वै गृह्य मृत्तिकाः

Pehle purab taraf muh karke khade ho jao. Paani se paer dho lo. Phir saaf hone ka jo tarika hai woh karo. Uske baad teen mutthi mitti lo.

Verse 15

ततः प्रक्षालितं हस्तं जलेन तदनन्तरम् ॥ सप्तकोशं ततो गृह्य जलेन क्षालयेत् ततः

Uske baad haath paani se saaf karo. Phir saat baar paani lekar dobara dhona hai.

Verse 16

पादमेकैकशस्तद्वत्पञ्च पञ्च वदेत् ततः ॥ कोशौ संमृज्यतां तत्र यदीच्छेत्तु मम प्रियम्

Har pair ko alag-alag paanch baar dhona hai. Phir dono haath se pocha karo. Agar tum mujhe khush karna chahte ho to yeh zaroor karo.

Verse 17

त्रीणि कोशान्पिबेत्तत्र सर्वपापविशोधनम् ॥ मुखं कराभ्यां मार्जेत सर्वमिन्द्रियनिग्रहम्

Wahan teen baar paani peena hai. Yeh sab paap saaf kar deta hai. Dono haath se chehra pocha karo. Yeh indriyon ko control mein rakhta hai.

Verse 18

प्राणायामं ततः कृत्वा मम चिन्तापरायणः ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन कुर्यात्संसारमोक्षणम्

Phir pranayam karo aur mere baare mein socho. Sahi tarike se yeh kaam karo. Isse janam-maran ke chakkar se milti hai.

Verse 19

स्पृशेत्तु निष्कलस्तत्र यो हि यत्र प्रतिष्ठितः ॥ विक्षिपेत्रिणि वाराणि सलिलं प्रवरं त्रयम्

Jahan khade ho wahan saaf mann se puja karo. Paani teen baar chhido. Yeh paani bahut achha hai.

Verse 20

एवमुक्तस्य कर्त्तव्यं ममाभिगमनेषु च ॥ उपस्पृश्य तनुं वामे यदीक्षेत प्रियं मम ॥

Jab tum mere paas aao, yeh karna zaroori hai. Pehle apne aap ko saaf karo. Phir dekho ki mera priya kaam kya hai, aur use follow karo.

Verse 21

एवं च कुर्वतस्तस्य मम कर्मव्यवस्थितः ॥ अपराधं न विन्देत एवं देवि न संशयः ॥

Jo aadmi aise karta hai, woh mere kaam mein jud jaata hai. Usse koi galti nahi hoti. Devi, isme koi shak nahi hai.

Verse 22

ततो नारायणवचः श्रुत्वा देवी वसुन्धरा ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वभागवतप्रियम् ॥

Narayan ki baat sun ke Vasundara devi boli. Unhone aisa kaha jo sabko achha laga. Bhagwan ke bhakto ko bhi bahut pasand aaya.

Verse 23

धरण्युवाच ॥ उपस्पृश्य विधानॆन यस्तु कर्माणि चाप्नुयात् ॥ तापनं शोधनं चैव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥

Dharati ne kaha, jo aadmi sahi tarah se kaam karta hai, uske baare mein aap batayein. Use kaise tapna hai aur kaise saaf hona hai, yeh samjhayein.

Verse 24

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे भूमे इमं गुह्यमनिन्दिते ॥ यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः ॥

Varaha bhagwan bole, Bhoomi, meri baat dhyaan se sun. Yeh ek raaz ki baat hai. Jo log mere kaam se bahar ho jaate hain, woh kahan jaate hain main batata hoon.

Verse 25

व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति ॥ दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥

Jo mere saath dhokha karta hai aur phir bhi mere paas aata hai, usko das hazaar saal aur sau saal tak bhugatna padta hai.

Verse 26

कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य मूर्खस्य माधवि ॥

Woh keeda ban jaata hai aur waise hi rehta hai, isme koi shak nahi. Main ab tumhe bataunga ki us bewakoof ke liye kya karna chahiye, Madhavi.

Verse 27

यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत् ॥ महासान्तपनं कृत्वा तप्तकृच्छ्रं च निष्कलम् ॥

Yeh sab karne se woh phir se theek ho jaata hai, badi kismat wala. Mahasantapan aur tapta kricchr vrat karna padta hai, bina kisi galti ke.

Verse 28

किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ यस्तु क्रोधसमाविष्टो मम भक्तिपरायणः ॥

Paap se chhut ke woh log upar jaate hain. Par jo gusse mein dooba rehta hai, bhale hi mera bhakt ho.

Verse 29

स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम् ॥ न चाहं रागमिच्छामि क्रुद्धमेव यशस्विनि ॥

Woh mere sharir ko chhuta hai, uska mann kabhi hilta hai kabhi sambhalta hai. Par main pyaar nahi chahta, bas gussa hi rehta hai usme.

Verse 30

इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम् ॥ पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं लाभालाभविवर्जितम् ॥

Main aisa insaan chahta hoon jo apne aap ko sambhal ke rakhta hai. Woh accha ho, bhagwan ka bhakt ho, aur dil se saaf ho. Uske paancho indriya kaam kar rahe hon, par woh naa mile naa khoya, usse farak nahi padta.

Verse 31

अहङ्कारविनिर्मुक्तं कर्मण्यभिरतं मम ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वरानने ॥

Usmein ahankaar bilkul nahi hona chahiye. Woh sirf mere liye kaam karta rahe. Aur main tumhe ek aur baat batata hoon, woh bhi suno, sundar chehra wali.

Verse 32

मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः ॥ चिल्ली जातो वर्षशतं श्येनो वर्षशतं पुनः ॥

Jab koi gusse mein insaan mujhe paa bhi le, chahe woh kitna bhi saaf ho, bhakt ho, ya dil se shuddh ho, toh uski saza yeh hai. Sau saal tak woh chidiya banta hai. Phir sau saal baaz banta hai.

Verse 33

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश ॥ अपुमान् षट् च वर्षाणि रेतोभक्षस्तु जायते ॥

Teen sau saal tak woh mendak banta hai. Phir das saal tak yatudhan, woh buri aatma wala. Phir chhah saal tak woh napunsak banta hai. Aur phir woh aisa janam leta hai jahan woh virya khata hai.

Verse 34

अन्धो जायेत सुष्रोणि पञ्च सप्त तथा नव ॥ गृध्रो द्वात्रिंशवर्षाणि चक्रवाको दशैव तु ॥

Andha bhi paida hota hai, paanch saal, saat saal, ya nau saal tak. Phir battis saal tak giddh banna padta hai. Aur das saal tak chakava pakshi banna padta hai.

Verse 35

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा ॥ ब्राह्मणो जायते भूमे क्रोधस्य च पथे स्थितः ॥

Pehle insaan shaivala khata hai, aasmaan mein bhi udta hai. Phir dharti par brahman ke roop mein paida hota hai. Lekin uska mann gusse ke raaste par hi chalta rehta hai.

Verse 36

आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे ॥ धरण्युवाच ॥ अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

Apne hi karam ki galti se insaan is sansar ke samundar mein phans jaata hai. Dharni ne kaha, arey yeh to bahut bada raaz hai jo tumne pehle bataya.

Verse 37

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता ॥ नाहमाज्ञापयामि त्वां देवदेव जगत्पते ॥

Yeh baat sun ke main darr gayi hoon, bahut ghabrahat ho rahi hai. Main tumhe koi hukum nahi de rahi hoon, bhagwan, tum hi to poori duniya ke malik ho.

Verse 38

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम् ॥ येन मुच्यन्ति संशुद्धा बुधाः कर्मपरायणाः ॥

Mere liye jo accha hai, aur sab duniya ko khushi de, woh baat batao. Jisse jo log buddhimani se karam karte hain, woh paap se chhut jaayein.

Verse 39

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः ॥ तरन्ति येन दुर्गाणि प्रायश्चित्तं च मे वद ॥

Jin logon mein taakat kam hai, darr chala gaya hai, aur lobh aur bhrastachar mein phanse hain, woh mushkilon se kaise nikalte hain? Mujhe batao kaise paap dhona hai.

Verse 40

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः ॥ सनत्कुमारो मे भक्तो पुनर्नारायणोऽब्रवीत् ॥

Phir Varaha, jinke aankhen kamal ke phool jaisi hain, samne khade ho gaye. Sanatkumar, jo mera bhakt hai, phir se Narayan se baat karne lage.

Verse 41

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥ सनत्कुमारो योगज्ञः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

Jab Prithvi ne jo kaha woh sunke, Brahma ke beta Sanatkumar, jo yoga ke bare mein sab jaante the, Prithvi ko jawab diye.

Verse 42

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ वराहरूपी भगवान् सर्वमायाकरण्डकः ॥

Tum bahut dhanya ho aur khushkismat ho ki tumne yeh sawal kiya. Bhagwan ne Varaha ka roop liya hai aur unmein saari maya ki shakti hai.

Verse 43

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित् ॥ देवो नारायणस्तत्र सर्वधर्मविदां वरः ॥

Devi, tumne jo baat kahi hai woh Narayan ke liye hai. Woh dharam ke sabse bade jaanne wale hain aur yoga ki har cheez samajhte hain.

Verse 44

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत ॥ शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मया परिपृच्छितम् ॥

Sanatkumar ki baat sunke Prithvi ne unse kaha. Brahman, sach-sach suno main jo poochna chahti hoon.

Verse 45

कार्यं क्रियां च योगं च अध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम् ॥ एतन्मे पृच्छते ब्रह्मन् देवो नारायणः प्रभुः ॥

Main Narayan Bhagwan se poochhna chahta hoon. Kya karna chahiye, kaise puja karni hai, yoga kya hai, aur andar ki baat kya hai. Yeh sab dharam ki baatein zameen par chal rahe hain.

Verse 46

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः ॥ षष्ठे काले तु भुञ्जीत गृहभिक्षामनिन्दिताम् ॥

Pehle yeh vrat poora karo, aur isme poora lage raho. Jab chhota din ho, tab khana khao. Ghar se jo kuch milta hai, bina kisi buri baat ke, woh le lo.

Verse 47

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे ॥ य एतेन विधानॆन ब्रह्मकर्माणि कारयेत् ॥

Aath hisse banao, aur jo sahi tarika hai usse lo. Bhagwan ke bhakton ke ghar se lo, jo sachche dil se bhakt karte hain. Is tarah se jo brahm ka kaam karta hai.

Verse 48

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः ॥ यदीच्छसि परां सिद्धिं विष्णुलोकं जनार्दनात् ॥

Uske saare paap se aadmi chhut jaata hai. Janardan ne yahi kaha hai. Agar tum Vishnu ke paas jaana chahte ho, aur unka aashirwad paana chahte ho.

Verse 49

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः ॥ ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥

Jaldi se Vishnu ki puja karo, koi shak nahi. Brahmin logon ko yeh karna chahiye. Jab dharti ne yeh baat kahi, tab Brahma ke beta rishi ne suna.

Verse 50

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम् ॥ अहो गुह्यं रहस्यं च यत्त्वया देवि भाषितम् ॥

Vasundhara dharam jaanna chahti thi. Unhone badi aankhon wali devi se jawab diya. Unhone kaha, are devi, tumne jo baat batayi hai woh bahut gupt hai. Yeh ek raaz hai jo samajhna mushkil hai.

Verse 51

तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ॥ धरण्युवाच ॥ ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः ॥

Vasundhara ne kaha ki jo dharam uske muh se nikle hain, unko sahi order mein batao. Dharni ne bataya ki uske baad bhagwan prakat hue. Unki aankhein kamal jaisi thi. Haath mein shankh, chakra aur gada thi.

Verse 52

वराहरूपी भगवान् लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥

Bhagwan Janardan ne Varah ka roop liya. Woh teeno duniya ke malik the. Unhone jo baat kahi woh bahut madhur thi. Unki awaaz baadal ki garaj aur dundubhi ki awaaz jaisi goonj rahi thi.

Verse 53

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम् ॥ अनेनैव विधानेन आचारेण समन्वितः ॥

Bhakti aur achche karam se jo khushi milti hai, uske liye yeh sab karna chahiye. Achche gun hone chahiye aur sahi tarika bhi. Isi vidhan aur acharan ke saath rehna chahiye.

Verse 54

देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति ॥ क्रुद्धेन न च कर्त्तव्यं लोभेन त्वरया न च ॥

Devi, jo karam karwata hai woh mere paas aata hai. Lekin gusse mein kaam nahi karna chahiye. Na hi lalach mein, na hi jaldi mein. Saaf dil se aur dhyan se karna chahiye.

Verse 55

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्जिताः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि ॥

Jin logon ka koi bada paap nahi hota, woh phir se janam ke chakkar mein nahi padte. Varaha bhagwan ne kaha ki jo koi mujhe phool se puja karta hai, par woh phool usne kisi aur ka kaam chhin ke ya galat tareeke se laya ho.

Verse 56

पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न च ते वै मम प्रियाः ॥

Main tumhe bataunga ki uska kya bigad hoga, zara sun. Aisa phool main nahi leta. Aur aise log mujhe pyare nahi lagte.

Verse 57

मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः ॥ पतन्ति नरके घोरे रौरवे तदनन्तरम् ॥

Devi, yeh woh moorkh log hain jo apne aap ko bhagwan ka bhakt kehte hain par mere pasand ke khilaf kaam karte hain. Yeh log us darawane narak mein girte hain jise Raurava kehte hain.

Verse 58

अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च ॥ वानरो दश वर्षाणि मार्जारश्च त्रयोदश ॥

Aur jab tak inhe pata nahi chalta ki kya sahi hai kya galat, tab tak dukh paate rehte hain. Das saal tak bandar bante hain, aur terah saal tak billi.

Verse 59

मूकः पञ्च च वर्षाणि बलीवर्दश्च द्वादश ॥ छागश्चैवाष्टवर्षाणि मासं वै ग्रामकुक्कुटः ॥

Paanch saal tak bol nahi sakte. Baarah saal tak bail banke kaam karna padta hai. Aath saal tak bakri bante hain. Aur ek mahina tak gaon ka murga banna padta hai.

Verse 60

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे पुष्पं यन्मे न रोचते ॥

Teen saal tak woh bhains ban jata hai, isme koi shak nahi hai. Bhadra, maine tumhe yeh bataya hai. Woh phool jo mujhe pasand nahi aata.

Verse 61

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै ॥ धरण्युवाच ॥ भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

Badi aankhon wali, jo log galat phool chadhaate hain, woh paap karte hain. Dharni ne kaha, Bhagwan, agar aap khush ho aur aapka dil saaf hai

Verse 62

येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

toh aapke bhakt jo aapki puja mein lage rehte hain, woh saaf ho jaate hain. Shri Varah ne kaha, Devi, jo tum mujhse pooch rahi ho, woh main tumhe sach-sach bataunga. Suno.

Verse 63

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः ॥ एकाहारं ततः कृत्वा मासमेकं वरानने ॥

Bhagya wali, woh upay bata raha hoon jisse insaan saaf ho jaate hain. Ek mahine tak din mein ek baar khana khao, Sunder muh wali.

Verse 64

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥ य एतेन विधानॆन देवि कर्माणि कारयेत् ॥

Teen din tak yavak ann khao, aur teen din kuch nahi, bas hawa pe raho. Devi, jo koi is tarah se yeh sab karega

Verse 65

सर्वपापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति ॥

Jab kisi ke saare paap khatam ho jaate hain, woh mere paas aata hai. Mere lok mein uski jagah ban jaati hai.

Verse 66

धरण्युवाच ॥ यन्मां त्वं भाषसे नाथ आचारस्य व्यतिक्रमम् ॥ उपस्पृश्य समाचारं रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥

Dharani ne kaha, Prabhu, aap mujhe sahi raaste se hattne ki baat kar rahe hain. Ab aap mujhe bataiye ki sahi tarika kya hai, chhupa ke nahi, saaf saaf.

Verse 67

त्रीणि वारान्स्पृशेत्तत्र शिरो ब्रह्मणि संस्थितः ॥ त्रीणि वारान्पुनस्तत्र उभे ते कर्णनासिके ॥

Wahan jaake Bhagwan ko yaad karte hue sar ko teen baar chhuo. Phir dono kaan aur naak ko bhi teen baar chhuo.

Verse 68

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो मम ये च मते स्थिताः ॥ अनेन विधिना कृत्वा प्रायश्चित्तं यशस्विनि ॥

Brahmin ho, kshatriya ho, ya vaishya ho, jo mere bol pe chalte hain, woh is tarika se apna paap saaf kar lete hain. Yeh bahut badi baat hai.

Verse 69

जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् ॥ यत्त्वया भाषितं हीदं भक्तानां च दुरासदम् ॥

Mera mann ghabra raha hai, kahin bhi shanti nahi mil rahi. Aapne jo bataya hai woh bahut mushkil hai, bhakt log bhi use paa nahi paate.

Verse 70

ततो मां भाषते ब्रह्मन् विष्णुर्मायाकरण्डकः ॥ क्रुद्धा भागवता ब्रह्मन् येन शुद्ध्यन्ति किल्बिषात् ॥

Phir Vishnu ne mujhse baat ki. Woh Maya ke swami hain. Unhone kaha, Brahman, bhakt kabhi gussa bhi karein toh woh bhi paap saaf karne ka tarika hai.

Verse 71

मत्पूजनं विधानॆन यदीच्छेत् परमाṃ गतिम् ॥ ये मां देवि यजिष्यन्ति क्रोधं त्यक्त्वा जितेन्द्रियाः ॥

Agar koi mujhe puja karke mukti paana chahta hai. Devi, woh log jo gussa chhod ke apne senses control mein rakhte hain. Sirf woh log mere puja ke layak hain.

Verse 72

वीरासनविधींश्चैव कारयेत् सप्त सप्त च ॥ चतुर्थं भक्ष्यमेकेन मासेन घृतपायसम् ॥

Virasana ki puja karni chahiye. Saath baar, phir phir se saath baar. Chautha mahina ek mahina rehta hai. Us time ghee aur doodh se bana kheer bhog lagana chahiye.