
Sukta 7.69
Vasiṣṭha (Maṇḍala 7)
Triṣṭubh (high probability; hymn-opening invocation style)
अयं सूक्तो वसिष्ठस्य प्रातःकालेऽश्विनौ प्रति आह्वानम्। स स्वर्णरथं तयोः शीघ्रम् आगन्तुं समाह्वयति—यः रथो द्यावापृथिवी युनक्ति—ऋजुतमेन पथा। तयोः घृतदीप्तं रश्मिमन्तं पन्थानं स्तौति, याचते च यत् तौ यज्ञं प्रविश्य शान्तिं स्वस्तिं रयिं च दद्याताम्, ऋषीणां यजमानानां च बलवर्धनं कुर्याताम्।
Mantra 1
आ वां रथो रोदसी बद्बधानो हिरण्ययो वृषभिर्यात्वश्वैः । घृतवर्तनिः पविभी रुचान इषां वोळ्हा नृपतिर्वाजिनीवान् ॥
आ वां रथो रोदसी बद्बधानो हिरण्ययो वृषभिर्यात्वश्वैः। घृतवर्तनिः पविभी रुचान इषां वोळ्हा नृपतिर् वाजिनीवान्॥
Mantra 2
स पप्रथानो अभि पञ्च भूमा त्रिवन्धुरो मनसा यातु युक्तः । विशो येन गच्छथो देवयन्तीः कुत्रा चिद्याममश्विना दधाना ॥
स पप्रथानोऽभि पञ्च भूमाः त्रिवन्धुरो मनसा यातु युक्तः। विशो येन गच्छथो देवयन्तीः कुत्रा चिद्याममश्विना दधानाः॥
Mantra 3
स्वश्वा यशसा यातमर्वाग्दस्रा निधिं मधुमन्तं पिबाथः । वि वां रथो वध्वा यादमानोऽन्तान्दिवो बाधते वर्तनिभ्याम् ॥
स्वश्वा यशसा यातमर्वाग्दस्रा निधिं मधुमन्तं पिबाथः। वि वां रथो वध्वा यादमानोऽन्तान्दिवो बाधते वर्तनिभ्याम्॥
Mantra 4
युवोः श्रियं परि योषावृणीत सूरो दुहिता परितक्म्यायाम् । यद्देवयन्तमवथः शचीभिः परि घ्रंसमोमना वां वयो गात् ॥
युवोः श्रियं परि सूर्यस्य दुहिता सा योषा स्वयमेव वृणीत, परितक्म्यायां परिक्रममाणा। यदा देवयन्तम् अवथः शचीभिः, तदा वां प्रसन्नया मना प्राणो वयो घ्रंसं परि गत्वा तदतिक्रामत्।
Mantra 5
यो ह स्य वां रथिरा वस्त उस्रा रथो युजानः परियाति वर्तिः । तेन नः शं योरुषसो व्युष्टौ न्यश्विना वहतं यज्ञे अस्मिन् ॥
उषसां दीप्तानां वसतौ युवयोः स रथो युजानः परियतिवर्तिः। तेन नः शं च योरु च उषसो व्युष्टौ वहतम्; अश्विनौ, अस्मिन् यज्ञे न्यावहतमात्मानौ।
Mantra 6
नरा गौरेव विद्युतं तृषाणास्माकमद्य सवनोप यातम् । पुरुत्रा हि वां मतिभिर्हवन्ते मा वामन्ये नि यमन्देवयन्तः ॥
हे नरा अश्विनौ, गौरेव विद्युतं तृषाणौ अद्य अस्माकं सवनम् उप यातम्। पुरुत्रा हि वां मतिभिर्हवन्ते; मा वामन्ये देवयन्तो नीयमन् अस्मदर्थात्।
Mantra 7
युवं भुज्युमवविद्धं समुद्र उदूहथुरर्णसो अस्रिधानैः । पतत्रिभिरश्रमैरव्यथिभिर्दंसनाभिरश्विना पारयन्ता ॥
युवां नूनम् अश्विनौ समुद्रेऽवविद्धं भुज्युमुदूहथुः; अर्णसः प्रवाहात् अस्रिधानैः आधारैः तमुद्धृतवन्तौ। पतत्रिभिः अश्रमैरव्यथिभिः शक्तिभिः, दंसनाभिः कर्मभिः, तम् पारयन्तौ।
Mantra 8
नू मे हवमा शृणुतं युवाना यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत् । धत्तं रत्नानि जरतं च सूरीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
नूनं मे हवमाशृणुतं युवाना अश्विनौ; यासिष्टं वर्तिर् इरावत् आगच्छतम्। धत्तं रत्नानि अस्मासु, जरतं च सूरीन् पोषयतम्; यूयं च नः सदा स्वस्तिभिः पात।
A vivid summons: the golden chariot of the Aśvins is called to come, ‘binding’ Heaven and Earth and shining on ghee-bright tracks.
The hymn links the Aśvins’ movement with the Dawns, describing their roaming course near Uṣas and their readiness to turn toward the sacrificer’s call.
A direct ritual request: ‘carry yourselves down into this sacrifice’ and grant peace and wide gladness at daybreak’s opening.
A final urgent appeal to hear the invocation, come by the most direct, abundance-rich path, bestow treasures, foster the seers, and protect always with svasti.
ā vāṃ ratho rodasī badbadhānaḥ
ny aśvinā vahataṃ yajñe asmin
yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The Aśvins are twin youthful gods who arrive swiftly in a radiant chariot. In the Rig Veda they are famous as helpers and healers, especially invoked at dawn.
It asks them to come quickly by the straight path, enter the ongoing sacrifice, give peace and well-being, bestow treasures, and protect the worshippers continually.
Dawn is the Aśvins’ characteristic time of arrival. The hymn places their chariot’s movement near the ‘shining Dawns’ and uses daybreak as the moment for auspicious help and fresh beginnings.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.