
Sukta 7.70
Vasiṣṭha
Aśvinau
Triṣṭubh (probable)
अस्मिन् लघु-सूक्ते वसिष्ठोऽश्विनौ “अस्मान् आगच्छतम्” इति आह्वयति—पार्थिवं सदः उपविश्यताम्, शीघ्रं भेषजं धनवद् उपकारं च आनयताम्। एते यमौ आपः ओषधीश्च अनुगच्छन्तौ अन्तरङ्ग-शक्ती इव स्तूयेताम्; भेषजानि, समृद्धिं, सम्यग्-नेतृत्वं च ददाताम्। कविः चिरस्थायि-स्वस्तये सुसंस्कृतां सुस्यूतां प्रार्थनां निवेदयति।
Mantra 1
आ विश्ववाराश्विना गतं नः प्र तत्स्थानमवाचि वां पृथिव्याम् । अश्वो न वाजी शुनपृष्ठो अस्थादा यत्सेदथुर्ध्रुवसे न योनिम् ॥
आ विश्ववारौ अश्विनौ नः आगच्छतम्; वां तत् स्थानं पृथिव्याम् अवाचि। अश्वो न वाजी शुनपृष्ठः, समृद्धबलः, स्थिरम् अस्थात्; यत् सेदथुः ध्रुवसे न योनिम्।
Mantra 2
सिषक्ति सा वां सुमतिश्चनिष्ठातापि घर्मो मनुषो दुरोणे । यो वां समुद्रान्त्सरितः पिपर्त्येतग्वा चिन्न सुयुजा युजानः ॥
सा वां सुमतिः सुखतमा अस्मासु सिषक्ति; मनुषो दुरोणे घर्मोऽपि प्रज्वलति। यो वां समुद्रान् सरितश्च पिपर्ति, स एतग्वानपि सुयुजा युजानः कञ्चन कুযुजं न जहाति।
Mantra 3
यानि स्थानान्यश्विना दधाथे दिवो यह्वीष्वोषधीषु विक्षु । नि पर्वतस्य मूर्धनि सदन्तेषं जनाय दाशुषे वहन्ता ॥
यानि स्थानानि अश्विना दधाथे—दिवो यह्वीषु, ओषधीषु, विक्षु च—पर्वतस्य मूर्धनि सदन्तौ, दाशुषे जनाय इषं वहन्ता।
Mantra 4
चनिष्टं देवा ओषधीष्वप्सु यद्योग्या अश्नवैथे ऋषीणाम् । पुरूणि रत्ना दधतौ न्यस्मे अनु पूर्वाणि चख्यथुर्युगानि ॥
चनिष्ठं देवा ओषधीष्वाप्सु च यद् योग्या अश्नवैथे ऋषीणाम्। पुरूणि रत्नानि न्यस्मे दधतौ, अनु पूर्वाणि चख्यथुर् युगानि।
Mantra 5
शुश्रुवांसा चिदश्विना पुरूण्यभि ब्रह्माणि चक्षाथे ऋषीणाम् । प्रति प्र यातं वरमा जनायास्मे वामस्तु सुमतिश्चनिष्ठा ॥
हे अश्विनौ, शुश्रुवांसावपि युवां ऋषीणां पुरूणि ब्रह्माणि पश्यथः। वरं वरतमं जनाय प्रति प्र यातम्; अस्मासु वाम् अत्यन्ता सुमतिः चनिष्ठा अस्तु।
Mantra 6
यो वां यज्ञो नासत्या हविष्मान्कृतब्रह्मा समर्यो भवाति । उप प्र यातं वरमा वसिष्ठमिमा ब्रह्माण्यृच्यन्ते युवभ्याम् ॥
हे नासत्यौ, वां यो यज्ञो हविष्मान् कृतब्रह्मा समर्यः भवति। वरं वरतमं उप प्र यातं वसिष्ठम्; इमा ब्रह्माणि युवाभ्यां ऋच्यन्ते।
Mantra 7
इयं मनीषा इयमश्विना गीरिमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् । इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
इयं मनीषा इयमश्विना गीः; हे वृषणौ, इमां सुवृक्तिं जुषेथाम्। इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्; यूयं नः सदा स्वस्तिभिः पात।
The Aśvins are twin youthful gods known for swift help, healing, and rescue. Here they are invited to come quickly, accept praise, and protect the worshipper with well-being (svasti).
Waters (āpas) and plants (oṣadhis) are traditional sources of cleansing and medicine. The sukta presents the Aśvins as powers working through these natural remedies to restore health and strength.
The poet asks the Aśvins to arrive, take their seat at the rite, place treasures and vitality within the people, and guard them continually with auspicious protection and right-being (svasti).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.