
Sukta 7.60
Vasiṣṭha
Triṣṭubh (probable; needs confirmation)
अस्य सूक्तस्य वसिष्ठऋषिः सूर्यमुद्यन्तं सत्यस्य घोषकं स्तौति, तथा च आदित्यान्—विशेषतः मित्रावरुणौ, अर्यमाणम्, अदितिं च—उपासकान् देवत्रा दिव्ये पथि नेतुं प्रार्थयते। आदित्याः ऋतस्य रक्षिणो जागरूकाः विश्वव्यवस्थायाः पालयितार इव निरूप्यन्ते; तेऽप्रबुद्धमपि मनो नयन्ति, भयेषु ‘तीर्थम्’ इव तारकं ददति, भक्तं च क्लेशात् परं स्वस्त्यै वहन्ति। अस्य सूक्तस्य प्रयोजनं रक्षणं, सम्यग्दिशा (देवत्रा) च, तथा वाक्कर्मणोः ऋतसत्याभ्यां समन्वयेन नैतिकेषु च सत्त्वगतिषु च ‘दुर्गेषु’ सुरक्षितं पारगमनम्।
Mantra 1
यदद्य सूर्य ब्रवोऽनागा उद्यन्मित्राय वरुणाय सत्यम् । वयं देवत्रादिते स्याम तव प्रियासो अर्यमन्गृणन्तः ॥
यदद्य सूर्य उद्यन् मित्राय वरुणाय अनागाः सत्यं ब्रवीषि; वयं देवत्रा, अदिते, स्याम तव प्रियासः—अर्यमन्, गृणन्तः।
Mantra 2
एष स्य मित्रावरुणा नृचक्षा उभे उदेति सूर्यो अभि ज्मन् । विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च गोपा ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन् ॥
एष स्य मित्रावरुणा नृचक्षाः सूर्य उभे उदेति लोकयोः अभि। विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च गोपा मर्तेषु ऋजु च वृजिनं च पश्यन्॥
Mantra 3
अयुक्त सप्त हरितः सधस्थाद्या ईं वहन्ति सूर्यं घृताचीः । धामानि मित्रावरुणा युवाकुः सं यो यूथेव जनिमानि चष्टे ॥
अयुक्त सप्त हरितः सधस्थाद्या ईं वहन्ति सूर्यं घृताचीः। धामानि मित्रावरुणा युवाकुः सं यो यूथेेव जनिमानि चष्टे॥
Mantra 4
उद्वां पृक्षासो मधुमन्तो अस्थुरा सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णः । यस्मा आदित्या अध्वनो रदन्ति मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः ॥
उद्वां पृक्षासो मधुमन्तो अस्थुरा सूर्यः अरुहच्छुक्रमर्णः। यस्मा आदित्या अध्वनो रदन्ति मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः॥
Mantra 5
इमे चेतारो अनृतस्य भूरेर्मित्रो अर्यमा वरुणो हि सन्ति । इम ऋतस्य वावृधुर्दुरोणे शग्मासः पुत्रा अदितेरदब्धाः ॥
इमे—मित्रोऽर्यमा वरुणश्च—भूरेरनृतस्य चेतारः सन्ति। इमे ऋतस्य दुरोणे ऋतं वावृधुः; अदितेः शग्माः पुत्रा अदब्धाः।
Mantra 6
इमे मित्रो वरुणो दूळभासोऽचेतसं चिच्चितयन्ति दक्षैः । अपि क्रतुं सुचेतसं वतन्तस्तिरश्चिदंहः सुपथा नयन्ति ॥
इमे मित्रावरुणौ दूळभासौ दक्षैः अचेतसमपि चिच्चितयन्ति। सुचेतसं क्रतुं वतन्तः सुपथा नयन्ति तिरश्चिदंहः।
Mantra 7
इमे दिवो अनिमिषा पृथिव्याश्चिकित्वांसो अचेतसं नयन्ति । प्रव्राजे चिन्नद्यो गाधमस्ति पारं नो अस्य विष्पितस्य पर्षन् ॥
इमे दिवः पृथिव्याश्चानिमिषाः चिकीत्वांसोऽचेतसमपि नयन्ति। प्रव्राजे चिन्नद्यो गाधमस्ति; अस्य विष्पितस्य पारं नो पर्षन्तु।
Mantra 8
यद्गोपावददितिः शर्म भद्रं मित्रो यच्छन्ति वरुणः सुदासे । तस्मिन्ना तोकं तनयं दधाना मा कर्म देवहेळनं तुरासः ॥
यदा गोपावददितिः शर्म भद्रं मित्रो यच्छन्ति वरुणः सुदासे । तस्मिन्ना तोकं तनयं दधानाः मा कर्म देवहेळनं तुरासः ॥
Mantra 9
अव वेदिं होत्राभिर्यजेत रिपः काश्चिद्वरुणध्रुतः सः । परि द्वेषोभिरर्यमा वृणक्तूरुं सुदासे वृषणा उ लोकम् ॥
अव वेदिं होत्राभिर्यजेत रिपः काश्चिद्वरुणध्रुतः सः । परि द्वेषोभिरर्यमा वृणक्तूरुं सुदासे वृषणा उ लोकम् ॥
Mantra 10
सस्वश्चिद्धि समृतिस्त्वेष्येषामपीच्येन सहसा सहन्ते । युष्मद्भिया वृषणो रेजमाना दक्षस्य चिन्महिना मृळता नः ॥
सस्वश्चिद्धि समृतिस्त्वेष्येषामपीच्येन सहसा सहन्ते । युष्मद्भिया वृषणो रेजमाना दक्षस्य चिन्महिना मृळता नः ॥
Mantra 11
यो ब्रह्मणे सुमतिमायजाते वाजस्य सातौ परमस्य रायः । सीक्षन्त मन्युं मघवानो अर्य उरु क्षयाय चक्रिरे सुधातु ॥
यो ब्रह्मणे सुमतिम् आयजते स वाजस्य सातौ परमस्य रायः प्राप्नोति। मघवानोऽर्या दातारो मन्युं सीक्षन्ते; ते उरुं क्षयाय सुधातुं चक्रिरे—सुप्रतिष्ठितं निवासं स्थिरवृद्धये।
Mantra 12
इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि । विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
इयं देव पुरोहितिर् युवाभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणाव् अकारि। विश्वानि दुर्गाणि पिपृतं तिरो नः; यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः।
Sūrya rises proclaiming satya to Mitra–Varuṇa; the worshipper asks to be ‘devatrā’ and dear to Aditi and Aryaman through praise.
The Ādityas are portrayed as vigilant, wise guardians who guide even the unperceiving, and who create a crossing-place (gādha/ford) amid dangerous currents.
The prayer intensifies into a direct request to be carried to the farther shore of peril—transcending ‘viṣpita’ (dangerous expanse) and ‘durgā’ (hard passages) through divine guardianship.
The hymn seals its intent in a yajña-setting: the ‘purohitī’ (guiding placement/fore-front guidance) is made for Mitra–Varuṇa, and the final plea asks them to protect always with svasti (well-being).
devatrā (देवत्रा) / satyam (सत्यम्)animiṣāḥ (अनि॑मिषाः) / pāraṃ naḥ (पारं नः)svastibhiḥ sadā naḥ (स्वस्तिभिः सदा नः)It asks Sūrya and the Ādityas—especially Mitra–Varuṇa—to keep the worshipper aligned with truth (satya/ṛta), guide the mind, and carry one safely beyond dangers into well-being (svasti).
They are Ādityas who guard cosmic and moral order: Mitra supports harmony and right agreements, while Varuṇa upholds the binding law of ṛta and protects against ethical and existential peril.
It is an image for a safe crossing through difficult, risky conditions—outer obstacles and inner confusion. The Ādityas are prayed to provide the crossing and lead the seeker to safety, clarity, and stability.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.