
Sukta 2.27
Gṛtsamada (Āṅgirasa) (traditional for Mandala 2; hymn 2.27 addressed to Ādityas)
Ādityas (Mitra, Varuṇa, Aryaman, Bhaga, Dakṣa, Aṃśa)
Triṣṭubh (probable for RV 2.27)
ऋग्वेदस्य २.२७ सूक्तं गृत्समदस्य त्रिष्टुभ्छन्दसि कृतं, आदित्यान् प्राचीनान् राजान इव ऋतस्य धारकान्, ऋजुगामिनं मनुष्यं रक्षन्तश्च, आह्वयति। सूक्ते स्तुतिः सर्पिषेव समर्प्यते, तथा देवान्—विशेषतः मित्रं वरुणम् अर्यमणं भगं दक्षम् अंशं च—मार्गदर्शनाय, धर्मधैर्याय, समृद्ध्यै, अनवद्यपथाय च याचते। अन्ते वरुणं प्रति व्यक्तिगतप्रार्थना क्रियते—दैवीयप्रसादात् मा पतामि, सभायां च बलवता बृहद्वचो ब्रवीमिति।
Mantra 1
इमा गिर आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद्राजभ्यो जुह्वा जुहोमि । शृणोतु मित्रो अर्यमा भगो नस्तुविजातो वरुणो दक्षो अंशः ॥
इमाः गिरः घृतस्नूः सनाद्राजभ्यः आदित्येभ्यः जुह्वा जुहोमि। शृणोतु मित्रः, अर्यमा, भगो नः; तुविजातो वरुणः, दक्षः, अंशश्च।
Mantra 2
इमं स्तोमं सक्रतवो मे अद्य मित्रो अर्यमा वरुणो जुषन्त । आदित्यासः शुचयो धारपूता अवृजिना अनवद्या अरिष्टाः ॥
इमं स्तोमं सक्रतवो मे अद्य मित्रो अर्यमा वरुणो जुषन्त। आदित्याः शुचयः धारापूताः, अवृजिनाः अनवद्याः अरिष्टाः—वाचं नः जुषन्ताम्।
Mantra 3
त आदित्यास उरवो गभीरा अदब्धासो दिप्सन्तो भूर्यक्षाः । अन्तः पश्यन्ति वृजिनोत साधु सर्वं राजभ्यः परमा चिदन्ति ॥
ते आदित्याः उरवो गभीराः अदब्धासो दिप्सन्तो भूर्यक्षाः। अन्तः पश्यन्ति वृजिनोत साधु सर्वं; राजभ्यः परमा चिदन्ति॥
Mantra 4
धारयन्त आदित्यासो जगत्स्था देवा विश्वस्य भुवनस्य गोपाः । दीर्घाधियो रक्षमाणा असुर्यमृतावानश्चयमाना ऋणानि ॥
धारयन्त आदित्याः जगत्स्था देवाः विश्वस्य भुवनस्य गोपाः। दीर्घाधियो रक्षमाणा असुर्यम्, ऋतावानश्चयमाना ऋणानि॥
Mantra 5
विद्यामादित्या अवसो वो अस्य यदर्यमन्भय आ चिन्मयोभु । युष्माकं मित्रावरुणा प्रणीतौ परि श्वभ्रेव दुरितानि वृज्याम् ॥
विद्यामादित्या अवसो वो अस्य यद् अर्यमन् भय आ चिन् मयोभु। युष्माकं मित्रावरुणा प्रणीताै परि श्वभ्रेव दुरितानि वृज्याम्॥
Mantra 6
सुगो हि वो अर्यमन्मित्र पन्था अनृक्षरो वरुण साधुरस्ति । तेनादित्या अधि वोचता नो यच्छता नो दुष्परिहन्तु शर्म ॥
सु॒गो हि वः अर्यमन् मि॒त्र पन्थाः; वरुण, स साधुरस्त्यनृक्षरः। तेन, आदित्याः, अस्मानधि ब्रूत, अस्मान् च नियच्छत; यच्छत च नः शर्म यत् सर्वान् दुष्परिहन्ति क्लेशान्।
Mantra 7
पिपर्तु नो अदिती राजपुत्राति द्वेषांस्यर्यमा सुगेभिः । बृहन्मित्रस्य वरुणस्य शर्मोप स्याम पुरुवीरा अरिष्टाः ॥
पिपर्तु नः अदितिः राजपुत्री, द्वेषांसि चातिवहत्वस्मान्; अर्यमा नः सुगेभिः पथोभिः नयतु। बृहच्छर्मणि मित्रस्य वरुणस्य चोप स्याम—पुरुवीराः, अरिष्टाः।
Mantra 8
तिस्रो भूमीर्धारयन्त्रीँरुत द्यून्त्रीणि व्रता विदथे अन्तरेषाम् । ऋतेनादित्या महि वो महित्वं तदर्यमन्वरुण मित्र चारु ॥
तिस्रो भूमीर्धारयथ, उत त्रीणि द्यून्त्रीणि; विदथेऽन्तरेषां त्रिविधानि व्रतानि स्थापितानि। ऋतेन, आदित्याः, महि वः महिमानम्—तद् अर्यमन् वरुण मित्र, चारु कर्म।
Mantra 9
त्री रोचना दिव्या धारयन्त हिरण्ययाः शुचयो धारपूताः । अस्वप्नजो अनिमिषा अदब्धा उरुशंसा ऋजवे मर्त्याय ॥
ते त्रीणि दिव्यानि रोचनानि धारयन्ति—हिरण्ययाः शुचयः धारापूताः। अस्वप्नजाः अनिमिषाः अदब्धाः उरुशंसाः; ऋजवे मर्त्याय स्तुतिसहायस्य विशालं क्षेत्रं भवन्ति।
Mantra 10
त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा ये च देवा असुर ये च मर्ताः । शतं नो रास्व शरदो विचक्षेऽश्यामायूंषि सुधितानि पूर्वा ॥
त्वं वरुण विश्वेषां राजा—ये च देवाः असुराः ये च मर्त्याः। हे विचक्ष, नः शतं शरदः रास्व; पूर्वा सुधितानि आयूंषि अश्याम।
Mantra 11
न दक्षिणा वि चिकिते न सव्या न प्राचीनमादित्या नोत पश्चा । पाक्या चिद्वसवो धीर्या चिद्युष्मानीतो अभयं ज्योतिरश्याम् ॥
न दक्षिणा विचिकिते न सव्या, न प्राचीनम् आदित्याः नोत पश्चा। पाक्या चित् धीऱ्या चित्—युष्मानीतो वसवः—अभयं ज्योतिरश्याम्।
Mantra 12
यो राजभ्य ऋतनिभ्यो ददाश यं वर्धयन्ति पुष्टयश्च नित्याः । स रेवान्याति प्रथमो रथेन वसुदावा विदथेषु प्रशस्तः ॥
यो राजभ्य ऋतनिभ्यः ददाति, यं च नित्याः पुष्टयः वर्धयन्ति—स रथेन प्रथमो याति; रेवान् दीप्तवसुभिः समृद्धः, वसुदावाः, विदथेषु प्रशस्तः।
Mantra 13
शुचिरपः सूयवसा अदब्ध उप क्षेति वृद्धवयाः सुवीरः । नकिष्टं घ्नन्त्यन्तितो न दूराद्य आदित्यानां भवति प्रणीतौ ॥
शुचिरपः, सूयवसा, अदब्धः—उप क्षेति; वृद्धवयाः, सुवीरः। यः आदित्यानां प्रणीता भवति, तं न कश्चित् अन्तितो न दूरात् हन्ति।
Mantra 14
अदिते मित्र वरुणोत मृळ यद्वो वयं चकृमा कच्चिदागः । उर्वश्यामभयं ज्योतिरिन्द्र मा नो दीर्घा अभि नशन्तमिस्राः ॥
अदिते, मित्र, वरुण, उत मृळ—यद्वयं वः कच्चिदागः चकृम। इन्द्र, उर्वश्यामभयं ज्योतिः; मा नो दीर्घा अभि नशन्तमिस्राः।
Mantra 15
उभे अस्मै पीपयतः समीची दिवो वृष्टिं सुभगो नाम पुष्यन् । उभा क्षयावाजयन्याति पृत्सूभावर्धौ भवतः साधू अस्मै ॥
उभे अस्मै समीची परस्परं पीपयतां, दिवो वृष्टिं पुष्यताम्; ‘सुभगः’ नाम सौभाग्यं वर्धताम्। उभौ क्षयाव् अजयन्याति पृत्सु वाजं; उभावर्धौ अस्मै साधू सिद्धौ च भवताम्।
Mantra 16
या वो माया अभिद्रुहे यजत्राः पाशा आदित्या रिपवे विचृत्ताः । अश्वीव ताँ अति येषं रथेनारिष्टा उरावा शर्मन्त्स्याम ॥
या वः माया यजत्रा आदित्याः, ये च पाशा रिपवे विचृत्ताः—तैः अश्वीव रथेनाति येषेम। अरिष्टाः उरावे शर्मणि शान्त्या स्थेम।
Mantra 17
माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्त्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥
मा अहं वरुण मघोनः प्रियस्य भूरिदाव्नः अनुग्रहात् शूनम् आपेः आविदम्। मा राजन् सुयमाद् रायेः पूर्णता अवस्थात्। विदथे वयं बृहद् वदेम, सुवीराः।
They are a group of divine powers linked with truth and order (ṛta), especially Mitra, Varuṇa, Aryaman, Bhaga, Dakṣa, and Aṃśa. The hymn treats them as ancient royal protectors who keep the world and society in right balance.
It asks for protection and steady guidance on a straight, truthful path, along with lawful prosperity and well-being. The closing prayer focuses on Varuṇa’s favor so that spiritual wealth does not ‘slip away’ from good discipline.
It means the Ādityas are always vigilant—nothing escapes their awareness, and their protection does not fail. In simple terms, the hymn says that truth and moral law are continuously watched over, supporting those who live honestly.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.