Opening the text

Sukta 2.18
Gṛtsamada (Bhārgava) (traditional for RV 2.18)
Indra (hymn context), with chariot imagery central
Triṣṭubh (probable)
इन्द्रायैषा स्तुतिः प्रातःसंयुक्तं नूतनं रथं स्मारयति, यस्य बहवो युगाः, रश्मयः, नाविकदण्डा इव चाङ्गानि प्रतीकात्मकानि सन्ति; कवीनां हविभिः प्रेरितया च धियाऽसौ शीघ्रो भवत्विति प्रार्थ्यते। सोमपानाय इन्द्रः पुनःपुनः बहुभिः अधिकतरैः बलैश्च त्वरितं निमन्त्र्यते; तस्यागमनेन जयः, रक्षणं, यजमानानां च भागः (भगः) सुनिश्चितो भवति। अन्ते दाक्षिणायाः (ऋत्विजां दानस्य) तथा सामूहिकसमृद्धेः प्रति वचनं वर्तते—दानधारा प्रवहतु, सभायां वाक् ‘विस्तीर्णा’ भवतु, प्रजाश्च वीर्यवन्तः पुत्रैः समृद्धा भवन्तु।
Mantra 1
प्राता रथो नवो योजि सस्निश्चतुर्युगस्त्रिकशः सप्तरश्मिः । दशारित्रो मनुष्यः स्वर्षाः स इष्टिभिर्मतिभी रंह्यो भूत् ॥
प्राता रथो नवो योजि सस्निश्चतुर्युगस्त्रिकशः सप्त रश्मिः। दशारित्रो मनुष्यः स्वर्षाः स इष्टिभिर्मतिभी रंह्यो भूत्॥
Mantra 2
सास्मा अरं प्रथमं स द्वितीयमुतो तृतीयं मनुषः स होता । अन्यस्या गर्भमन्य ऊ जनन्त सो अन्येभिः सचते जेन्यो वृषा ॥
स एतस्मै अरं प्रथमं स द्वितीयम् उत तृतीयं मनुष्यः स होता। अन्यस्य गर्भम् अन्य उ जनयति; स जेन्यो वृषा अन्येभिः सचते, शक्तीः एकस्मिन् कर्मणि संयोजयन्।
Mantra 3
हरी नु कं रथ इन्द्रस्य योजमायै सूक्तेन वचसा नवेन । मो षु त्वामत्र बहवो हि विप्रा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये ॥
हरी नु कं रथे इन्द्रस्य योजयामि आगमनाय, सूक्तेन वचसा नवेन सुसंस्कृतेन। मा षु त्वामत्र बहवो हि विप्रा निः ईरमन्—अन्ययजमानासोऽन्ये—स्वस्वाह्वानेन आकर्षयन्तः।
Mantra 4
आ द्वाभ्यां हरिभ्यामिन्द्र याह्या चतुर्भिरा षड्भिर्हूयमानः । आष्टाभिर्दशभिः सोमपेयमयं सुतः सुमख मा मृधस्कः ॥
आ द्वाभ्यां हरिभ्यामिन्द्र याहि; आ चतुर्भिः, आ षड्भिः हूयमानः। आष्टाभिः, दशभिः सोमपेयम्; अयं सुतः सोमोऽत्र। सुमख, मा मृधस्को भव नः।
Mantra 5
आ विंशत्या त्रिंशता याह्यर्वाङा चत्वारिंशता हरिभिर्युजानः । आ पञ्चाशता सुरथेभिरिन्द्रा षष्ट्या सप्तत्या सोमपेयम् ॥
आ विंशत्या त्रिंशता याह्यर्वाङ्, चत्वारिंशता हरिभिर्योजमानः। आ पञ्चाशता सुरथैभिरिन्द्र, षष्ट्या सप्तत्या सोमपेयम्—अवतरणं महत् समग्रं च भवतु।
Mantra 6
आशीत्या नवत्या याह्यर्वाङा शतेन हरिभिरुह्यमानः । अयं हि ते शुनहोत्रेषु सोम इन्द्र त्वाया परिषिक्तो मदाय ॥
आशीत्या नवत्या याह्यर्वाङ्, शतेन हरिभिरुह्यमानः। अयं हि ते शुनहोत्रेषु सोम इन्द्र, त्वाय परिषिक्तो मदाय—आगत्यास्मासु हर्षं जयिनं कुरु।
Mantra 8
न म इन्द्रेण सख्यं वि योषदस्मभ्यमस्य दक्षिणा दुहीत । उप ज्येष्ठे वरूथे गभस्तौ प्रायेप्राये जिगीवांसः स्याम ॥
न मेन्द्रेण सख्यं वियोषत्; अस्मभ्यमस्य दक्षिणा दुहीत। उप ज्येष्ठे वरूथे गभस्तौ धृताः, प्रायेप्राये जिगीवांसः स्याम।
Mantra 9
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो मातिं धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥
The ‘new chariot’ is a poetic and ritual image for freshly mobilized divine power at dawn. It also suggests the disciplined harnessing of faculties—reins, yokes, and direction—so the rite and the mind move swiftly toward success.
They intensify the summons, portraying Indra’s approach as ever larger and more complete. The escalating count signals urgency, abundance, and a wish for the deity’s full presence and strength at the Soma-drinking.
Dakṣiṇā is the ritual gift given to priests/singers, and more broadly the principle of generous recompense that sustains the rite. The hymn asks that this generosity ‘yield’ fruitfully, while safeguarding Bhaga—the community’s rightful share of good fortune.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.