Sukta 18

Mantra 1

प्राता रथो नवो योजि सस्निश्चतुर्युगस्त्रिकशः सप्तरश्मिः । दशारित्रो मनुष्यः स्वर्षाः स इष्टिभिर्मतिभी रंह्यो भूत् ॥

প্ৰভাতত নতুন ৰথ জোঁতা হয়—হাৰ্নেছসহ; চাৰি যোক, ত্ৰিগুণ চাবুক, সাত ৰশ্মিযুক্ত। দহটা বৈঠা-সহ, মানৱ-চালিত, স্বৰ্গ-সূৰ্যলোক জয়ী। আমাৰ ইষ্টি (যজ্ঞ-অৰ্পণ) আৰু মতি (চিন্তা-প্ৰেৰণা) দ্বাৰা সি আমাক বহন কৰিবলৈ দ্ৰুতগামী হওক।

Mantra 2

सास्मा अरं प्रथमं स द्वितीयमुतो तृतीयं मनुषः स होता । अन्यस्या गर्भमन्य ऊ जनन्त सो अन्येभिः सचते जेन्यो वृषा ॥

ইয়াৰ বাবে সি প্ৰথমত উপযুক্ত, সি দ্বিতীয়ত, আৰু তৃতীয়তো; মানুহৰ মাজত অন্তৰস্থিত সি হোতা। এজনে আনজনাৰ গৰ্ভ জন্মায়; আৰু সি—জেন্য, মহৎ বৃষ—অন্যসকলৰ সৈতে সঙ্গ কৰে, শক্তিসমূহক এক কৰ্মত একত্ৰিত কৰি।

Mantra 3

हरी नु कं रथ इन्द्रस्य योजमायै सूक्तेन वचसा नवेन । मो षु त्वामत्र बहवो हि विप्रा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये ॥

ইন্দ্ৰৰ দুটা হৰিত (তাম্ৰবৰ্ণ) অশ্বক মই নিশ্চয় ৰথত জোঁতাইছোঁ—তেওঁ আহিবলৈ—নতুন, সুগঠিত সূক্ত-বচনেৰে। ইয়াত বহু বিপ্ৰ যেন তোমাক আঁতৰাই ননিয়ায়—অন্য যজমান, অন্যসকল—নিজ নিজ আহ্বানলৈ টানি নিবলৈ।

Mantra 4

आ द्वाभ्यां हरिभ्यामिन्द्र याह्या चतुर्भिरा षड्भिर्हूयमानः । आष्टाभिर्दशभिः सोमपेयमयं सुतः सुमख मा मृधस्कः ॥

দুটা হৰিৰ সৈতে আহা, হে ইন্দ্ৰ; চাৰিটাৰ সৈতে আহা, ছয়টাৰ সৈতে আহা—আহ্বানিত হৈ। আঠটাৰ সৈতে, দহটাৰ সৈতে সোমপেয়লৈ আহা; এই সুত সোম (চেপা ৰস) ইয়াত আছে। হে সুমখ (সু-যজ্ঞশোভিত), আমাৰ ভিতৰত মৃধস্ক (ক্ষতি-আনয়ক) নহ’বা।

Mantra 5

आ विंशत्या त्रिंशता याह्यर्वाङा चत्वारिंशता हरिभिर्युजानः । आ पञ्चाशता सुरथेभिरिन्द्रा षष्ट्या सप्तत्या सोमपेयम् ॥

বিশ, ত্ৰিশসহ আমাৰ ফালে আহা; চল্লিশসহ আহা, তোমাৰ হৰিসকল (তাম্ৰবৰ্ণ অশ্ব/শক্তি) যুঁজি। হে ইন্দ্ৰ, সু-ৰথসমূহেৰে পঞ্চাশসহ আহা; ষাঠি, সত্তৰসহ সোমপানলৈ আহা—অৱতৰণ যেন বৃহৎ আৰু সম্পূৰ্ণ হয়।

Mantra 6

आशीत्या नवत्या याह्यर्वाङा शतेन हरिभिरुह्यमानः । अयं हि ते शुनहोत्रेषु सोम इन्द्र त्वाया परिषिक्तो मदाय ॥

অশী, নব্বইসহ আমাৰ ফালে আহা; শত হৰিসকলৰ ওপৰত আৰূঢ় হৈ আহা। কিয়নো এই সোম তোমাৰেই, শুনহোত্ৰ-অৰ্পণসমূহত, হে ইন্দ্ৰ—তোমাৰ মদ/উল্লাসৰ বাবে চাৰিওফালে ঢালি দিয়া; আহি আমাৰ ভিতৰত আনন্দক বিজয়ী কৰ।

Mantra 8

न म इन्द्रेण सख्यं वि योषदस्मभ्यमस्य दक्षिणा दुहीत । उप ज्येष्ठे वरूथे गभस्तौ प्रायेप्राये जिगीवांसः स्याम ॥

ইন্দ্ৰৰ সৈতে মোৰ সখ্য যেন নাভাঙে; তেওঁৰ দক্ষিণা—সঠিক-দানশক্তি—আমাৰ বাবে দুগ্ধ দোহে। জ্যেষ্ঠ, পৰম আশ্ৰয়ৰ সুৰক্ষাত, তেওঁৰ গাভস্ত (হস্ত-আলিঙ্গন)ত ধৰি, যাত্ৰাৰ প্ৰতিটো অগ্ৰগতিত আমি যেন বাৰে বাৰে জয়ী হওঁ।

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

এতিয়া, হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ বৰ দানৰ উত্তৰত গায়কৰ বাবে সেই মঘোনী দক্ষিণা—ঐশ্বৰ্য্যে পূৰ্ণ—নিশ্চয়েই দুহি উঠক, ফল দিওক। স্তোতাসকলক শিক্ষা দিয়া, তেওঁলোকৰ মতি বৃদ্ধি কৰা; আমাৰ ভাগ্য-অংশ ‘ভগ’ যেন ক্ষতিগ্ৰস্ত নহয়। সভা-বিদথত আমি ব্ৰহৎ বচন কওঁ, সু-বীৰা—বীৰ-আত্মাসম্পন্ন—হওঁ।