शक्तिदेवी in the Skanda Purana

एका स्थिता परा शक्तिः ब्रह्मविद्यात्मलक्षणा। गणेशो विस्मयाविष्टो ह्यवलोकनतत्परः॥

तदा स्तुतो महादेवः परशक्त्या परंतपः। परशक्तिमुवाचेदं वरं वरय शोभने॥

तदा वृतो महादेवो वरेण परमेण हि। योऽयं त्वया हतो देव मम पुत्रो न संशयः॥

अयं मूढः प्रकृतेरंशसमुद्भवत्वात् त्वां न जानाति। तस्मात् मम तुष्ट्यर्थमेव एतं पुत्रं जीवय।

सा महाविद्या महामाया महामेधास्वरूपिणी। रुद्रकाली चाम्बा च सती दाक्षायणी परा॥

सभार्यः स ततोऽभ्येत्य सुतामालोक्य सादरम् । उवाच महासतीं—मा खिद्य महादेवि तपसा भामिनि ॥

पार्वतीदर्शनार्थं च सुतैश्च परिवारितः। तेन दृष्टा महादेवी सखीभिः परिवारिता॥

कोऽहं कस्त्वं कुतश्चान्ये महामायावलम्बिनः। अजागलस्तनस्येव प्रपञ्चोऽयं निरर्थकः॥

भक्तासि त्वं महादेवि महाभाग्यवतां वरे। संसेव्यतां प्रयत्नेन तपसोपार्जितस्त्वया॥

कम्बलाश्वतरौ नागौ महेशकृतभूषणौ; महादेवी तया छलोक्त्या प्रहस्य वै हृतौ।

तस्य कौपीनाच्छादनं च छलोक्त्या प्रहस्य वै हृतवती; तदा गणाश्च सख्यश्च त्रपया पीडिता अभवन्।

मन्त्रवादान् बहून् वैद्यान् उपायान् अपरान् अपि सः अयोजयत्। पितरौ च महामायासम्बद्धमनसौ तथैव चेष्टताम्॥

यः पितरं रुद्रं मातरं चाम्बिकां त्यक्त्वा वर्तते, स स्वपितरं त्यक्त इव, पितृभ्यः पिण्डोदकादिदानवर्जितः भवति। यस्य रुद्रस्य माहात्म्यं परमं शतरुद्रीयं प्रख्यापयति।

जगन्मातुः जन्मदात्री भवितुं, विभावरी क्रमेण जठरान्तरं प्रविवेश; सा देव्या—गुहमातुः—छविं तेजश्च अरंजयत्।

पौराणैः सामसंगीतैर्वेदिकैर्गुह्यनामभिः; नमस्तुभ्यं महादेव, महादेव्यै नमो नमः।

भार्या तवोमा महादेवी तथाप्यत्र समागताः। युक्तमेवैतदस्माकं राज्यं गृह्येत चासुरैः॥

हेऽम्बिके, नानाश्चर्यगुणाधारः स प्रतीहारो मतः। देव्युवाच—हे पुरान्तक, ईदृशस्य सुतस्यापि मम आकण्ठा स्पृहा।

पाञ्चालो नाम यक्षोऽयं यक्षलक्षपदानुगः। दत्तस्ते किंकरो देवि, महामायाशतैर्युतः॥

तस्य सिद्धिर्भवत्येव, यदि विघ्नैः न हन्यते। यतोऽत्र सिद्धाम्बिका महादेवी संनिहितास्ति।

नूनं त्वमल्पविज्ञानो वेदाध्ययनमपि वृथा। यतो न मन्यसेऽम्बिकां सर्वभूतजननीं मातरम्॥