कुरुक्षेत्रम्

समन्तपञ्चकं नाम पुण्यं द्विजनिषेवितम् । तं देशं गतवानस्मि यत्र पूर्वं महायुद्धं पाण्डवकौरवैः सह सर्वैर्महीक्षितैश्चाभवत् ॥

स सर्वं क्षत्रमुत्साद्य स्ववीर्येणानलद्युतिः। समन्तपञ्चके पञ्च चकार रुधिरह्रदान्॥

सूत उवाच—जनमेजयः पारिक्षितः सह भ्रातृभिः कुरुक्षेत्रे दीर्घसत्रमुपास्ते; तस्य भ्रातरस्त्रयः श्रुतसेन उग्रसेनो भीमसेन इति।

कुरुक्षेत्रं समुद्दिश्य प्रतस्थे स ततः परम् । सुश्रान्तः क्षुत्पिपासार्तो मार्गपृच्छापरायणः ॥

पूर्वतः पश्चिमामाशां दक्षिणोत्तरतः कुरून् । समन्तपञ्चके पञ्च चकार रुधिरह्रदान् ॥

वाराणसी कुरुक्षेत्रं प्रयागो जाह्नवी तथा । यमुना नर्मदा पुण्या पुण्या प्राची सरस्वती ॥

तेषां ब्रह्मलोके किंचिदपि न दुर्लभं भविष्यति—कोकामुखे कुरुक्षेत्रे नैमिषे च ऋषिसङ्गमे च।

नारद उवाच । ततो गच्छेत राजेन्द्र कुरुक्षेत्रमभिष्टुतम् । पापेभ्यो विप्रमुच्यन्ते तद्गताः सर्वजन्तवः ॥

त्रिषु लोकेषु सर्वेषु कुरुक्षेत्रं विशिष्यते। कुरुक्षेत्रस्य पांसवोऽपि वायुनोद्धूताः परमं पावनाः भवन्ति॥

यदा द्विजात्मजः श्रान्तवाजिनं स्वात्मानम् अशरणं ददर्श, तदा आत्मत्राणाय ब्रह्मशिरोऽस्त्रम् एव परमं शरणं मेने।

सपदि सखिवचो निशम्य मध्ये निजपरयोर्बलयो रथं निवेश्य । स्थितवति परसैनिकायुरक्ष्णा हृतवति पार्थसखे रतिर्ममास्तु ॥ ३५ ॥

स एव मम विभुः पुरतः सञ्चरन् भीष्मकर्णगुरुशल्यादिभिरग्रगण्यैः सज्जितासु राजन्यवर्यरथमण्डलमण्डितासु चमूषु द‍ृशा सह ओजः मनांसि चायुश्च सर्वेषां न्यहरत्।