Adhyaya 93: The Battle of Mahiṣa Daitya and the Gods

Verse 1

श्रीवराह उवाच । ततो महिषदैत्यस्तु कामरूपी महाबलः । मत्तहस्तिनमारुह्य यियासुर्मेरुपर्वतम् ॥

শ্ৰী বৰাহ ক’লে: তাৰ পাছত মহিষ-দৈত্য, ইচ্ছামতে ৰূপ ধাৰণ কৰিব পৰা আৰু মহাবলী, মত্ত হাতীত আৰোহন কৰি মেরু পৰ্বতলৈ যাবলৈ উদ্যত হ’ল।

Verse 2

कालः कृतान्तो रक्ताक्षो हरणो मित्रहाऽनिलः । यज्ञहा ब्रह्महा गोग्घ्नः स्त्रीघ्नः संवर्त्तकस्तथा ॥

কাল, কৃতান্ত, ৰক্তাক্ষ, হৰণ, মিত্ৰহা, অনিল; যজ্ঞহা, ব্ৰহ্মহা, গোগ্ঘ্ন, স্ত্ৰীঘ্ন আৰু তদুপৰি সংৱৰ্ত্তক—এইসকল দৈত্য নেতাৰ নাম।

Verse 3

इत्येते दश चैकाश्च दैत्येन्द्रा युद्धदुर्मदाः । यथासंख्येन रुद्रांस्तु दुद्रुवुर्भीमविक्रमाः ॥

এইদৰে এই দহ আৰু এক দৈত্যেন্দ্ৰ, যুদ্ধৰ দম্ভত উন্মত্ত হৈ, যথাক্ৰমে ৰুদ্ৰসকলৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল, ভয়ংকৰ পৰাক্ৰমে সমৃদ্ধ।

Verse 4

शेषान् देवान् शेषदैत्या यथायोगमुपाद्रवन् । स्वयं महिषदैत्यस्तु इन्द्रं दुद्राव वेगितः ॥

অৱশিষ্ট দেৱসকলৰ ওপৰত অৱশিষ্ট দৈত্যসকলে যোগ্য অনুসাৰে আক্ৰমণ কৰিলে; আৰু মহিষ-দৈত্য নিজে তীব্ৰ বেগে ইন্দ্ৰৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল।

Verse 5

स चापि बलवान् दैत्यो ब्रह्मणो वरदर्पितः । अवध्यः पुरुषेणाजौ यद्यपि स्यात् पिनाकधृक् ॥

সেই দানৱো বলৱান আছিল, ব্ৰহ্মাৰ বৰে গৰ্বিত; যুদ্ধত পুৰুষে তাক বধ কৰিব নোৱাৰে—পিনাকধাৰী শিৱ উপস্থিত থাকিলেও।

Verse 6

आदित्यैर्वसुभिः साध्यै रुद्रैश्च निहता भृशम् । असुरा यातुधानाश्च संख्यापूरणकेवलाः ॥

আদিত্য, বসু, সাধ্য আৰু ৰুদ্ৰসকলে বিপুল সংখ্যাত অসুৰ আৰু যাতুধানক বধ কৰিলে—যেন কেৱল গণনা পূৰণৰ বাবেই।

Verse 7

देवानामपि सैन्यानि निहतान्यसुरैर्युधि । एवं भूते तदा भग्ने देवेन्द्रे विद्रुताः सुराः ॥

যুদ্ধত অসুৰসকলে দেৱসেনাও বধ কৰিলে। এনে অৱস্থাত, দেৱেন্দ্ৰ (ইন্দ্ৰ) পৰাজিত হৈ পলাই যোৱাত সুৰসকলেও পলায়ন কৰিলে।

Verse 8

अर्दिता विविधैः शस्त्रैः शूलपट्टिशमुद्गरैः । गतवन्तो ब्रह्मलोकमसुरैरर्दिताः सुराः ॥

শূল, পট্টিশ আৰু মুদ্গৰ আদি নানা অস্ত্ৰে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ, অসুৰে পীড়িত সুৰসকল ব্ৰহ্মলোকলৈ গ’ল।

Verse 9

तत्रेन्द्रं पुरमासाद्य देवैः सह शतक्रतुम् । अभिदुद्राव दैत्येन्द्रस्ततो देवाः क्रुधान्विताः ॥

তাত ইন্দ্ৰৰ নগৰত উপস্থিত হৈ, দেৱসকলৰ সৈতে থকা শতক্ৰতু (ইন্দ্ৰ)ৰ ওপৰত দানৱেন্দ্ৰে ধাৱমান হ’ল; তেতিয়া দেৱসকল ক্ৰোধেৰে পূৰ্ণ হ’ল।

Verse 10

आदाय स्वानि शस्त्राणि वाहनानि विशेषतः । अधिष्ठायासुरानाजौ दुद्रुवुर्मुदिता भृशम् ॥

নিজ নিজ অস্ত্ৰ গ্ৰহণ কৰি, বিশেষকৈ নিজৰ বাহনত আৰূঢ় হৈ, অসুৰসকলে অতিশয় আনন্দিত মনে যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ দ্ৰুতগতিতে ধাৱমান হ’ল।

Verse 11

तेषां प्रववृत्ते युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् । घोरं प्रचण्डयोधानामन्योन्यमभिगर्जताम् ॥

তেওঁলোকে যুদ্ধত প্ৰবৃত্ত হোৱাত এক তুমুল, ৰোমাঞ্চজাগ্ৰত কৰা, ভয়ংকৰ সংঘৰ্ষ উঠিল; প্ৰচণ্ড যোদ্ধাসকলে পৰস্পৰক গর্জন কৰি উঠিল।

Verse 12

तत्राञ्जनो नीलकुक्षिर्मेघवर्णो बलाहकः । उदराक्षो ललाटाक्षः सुभीमो भीमविक्रमः । स्वर्भानुश्चेति दैत्याष्टौ वसून् दुद्रुवुराहवे ॥

তাত অঞ্জন, নীলকুক্ষি, মেঘবৰ্ণ, বলাহক, উদৰাক্ষ, ললাটাক্ষ, সুভীম, ভীমবিক্ৰম আৰু স্বর্ভানু—এই আঠজন দৈত্য—যুদ্ধত বসুসকলৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল।

Verse 13

यथासंख्येन तद्वच्च दैत्याः द्वादश चापरे । आदित्यान् दैत्यवर्यास्तु तेषां प्राधान्यतः शृणु ॥

একেদৰে যথাক্ৰমে আন দ্বাদশ দৈত্যো আছিল; দৈত্যশ্ৰেষ্ঠসকলে আদিত্যসকলৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল—তেওঁলোকৰ নাম প্ৰাধান্য অনুসাৰে শুনা।

Verse 14

भीमो ध्वङ्क्षो ध्वस्तकर्णः शङ्कुकर्णस्तथैव च । वज्रकायोऽतिवीर्यश्च विद्युन्माली तथैव च ॥

ভীম, ধ্বঙ্ক্ষ, ধ্বস্তকৰ্ণ, শঙ্কুকৰ্ণ, বজ্ৰকায়, অতিবীৰ্য আৰু বিদ্যুন্মালী—এইসকল তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমান।

Verse 15

रक्ताक्षो भीमदंष्ट्रस्तु विद्युज्जिह्वस्तथैव च । अतिकायो महाकायो दीर्घबाहुः कृतान्तकः ॥

ৰক্তাক্ষ, ভীমদংশ্ট্ৰ, বিদ্যুজ্জিহ্ব, অতিকায়, মহাকায়, দীৰ্ঘবাহু আৰু কৃতান্তক—এইসকলেই ইয়াত তালিকাৰ অৱশিষ্ট নাম।

Verse 16

एते द्वादश दैत्येन्द्रा आदित्यान् युधि दुद्रुवुः । स्वकं सैन्यमुपादाय तद्वदन्येऽपि दानवाः । रुद्रान् दुद्रुवुरव्यग्रा यथासंख्येन कोपिताः ॥

এই বাৰজন দৈত্যেন্দ্ৰে যুদ্ধত আদিত্যসকলৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল। নিজৰ নিজৰ সৈন্য লৈ অন্য দানৱসকলেও তেনেদৰে—কোনো দ্বিধা নকৰাকৈ—ক্ৰোধিত হৈ যথাক্ৰমে ৰুদ্ৰসকলৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল।