Adhyaya 93: The Battle of Mahiṣa Daitya and the Gods
Mahīṣadaitya-devāsura-yuddhaḥ
Mythic-Historiography (Devāsura Warfare Narrative)
வராஹ–பிருதிவி உரையாடல் அமைப்பில் இவ்வத்யாயம் மகிஷதைத்தியன் மற்றும் தேவர்களின் பெரும் தேவாஸுரப் போரைச் சொல்கிறது. உருவமாற்ற வல்லமை கொண்ட வலிமைமிகு மகிஷன் உன்மத்த யானையில் ஏறி மேருவை நோக்கி பாய்ந்து இந்திரபுரியைத் தாக்குகிறான். தேவர்கள் தத்தம் ஆயுதங்களும் வாகனங்களும் கொண்டு எதிர்த்து நின்று கடும் போர் எழுகிறது. தைத்தியக் குழுக்கள் வரிசையாக வசுக்கள், ஆதித்யர்கள், ருத்ரர்கள் மீது தாக்குமாறு நியமிக்கப்படுகின்றன; பிரம்மாவின் வரத்தால் ஏறத்தாழ அஜேயனான மகிஷன் நேரே இந்திரனை நோக்கி விரைகிறான். தேவர்கள் அசுரர்களுக்கு பெரும் சேதம் விளைத்தாலும் தேவர்களும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகின்றனர்; நெருக்கடியில் அவர்கள் பிரம்மலோகத்திற்கு பின்வாங்குகின்றனர். இதனால் பாதுகாப்புச் சமநிலை தற்காலிகமாகச் சிதைந்து பிருதிவியின் நிலைத்தன்மை ஆபத்தில் ஆவது என எச்சரிக்கைப் பொருளில் கூறப்படுகிறது।
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 93
Verse 1
श्रीवराह उवाच । ततो महिषदैत्यस्तु कामरूपी महाबलः । मत्तहस्तिनमारुह्य यियासुर्मेरुपर्वतम् ॥
ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—அப்போது விருப்பப்படி உருவம் எடுக்கும் மாபலமுடைய மகிஷ அசுரன் மதயானையின் மேல் ஏறி மேரு மலையை நோக்கிச் செல்ல விரும்பினான்।
Verse 2
कालः कृतान्तो रक्ताक्षो हरणो मित्रहाऽनिलः । यज्ञहा ब्रह्महा गोग्घ्नः स्त्रीघ्नः संवर्त्तकस्तथा ॥
காலன், க்ருதாந்தன், ரக்தாக்ஷன், ஹரணன், மித்ரஹா, அனிலன்; யஜ்ஞஹா, ப்ரஹ்மஹா, கோக்ஹ்னன், ஸ்த்ரீக்ஹ்னன், மேலும் ஸம்வர்த்தகன்—இவர்கள் அசுரத் தலைவர்களின் பெயர்கள்।
Verse 3
इत्येते दश चैकाश्च दैत्येन्द्रा युद्धदुर्मदाः । यथासंख्येन रुद्रांस्तु दुद्रुवुर्भीमविक्रमाः ॥
இவ்வாறு போர் அகந்தையால் மயங்கிய அந்த பதினொன்று அசுர அரசர்கள், வரிசைப்படி, பயங்கர வீரத்துடன் ருத்ரர்களை நோக்கி பாய்ந்தனர்।
Verse 4
शेषान् देवान् शेषदैत्या यथायोगमुपाद्रवन् । स्वयं महिषदैत्यस्तु इन्द्रं दुद्राव वेगितः ॥
மீதமிருந்த அசுரர்கள் மீதமிருந்த தேவர்களைத் தக்கவாறு தாக்கினர்; மகிஷ அசுரன் தானே வேகத்துடன் இந்திரனை நோக்கி பாய்ந்தான்।
Verse 5
स चापि बलवान् दैत्यो ब्रह्मणो वरदर्पितः । अवध्यः पुरुषेणाजौ यद्यपि स्यात् पिनाकधृक् ॥
அந்த அசுரனும் வலிமைமிக்கவன்; பிரம்மாவின் வரத்தால் அகந்தை கொண்டவன்; போரில் எந்த ஆணாலும் அவன் கொல்லப்பட முடியாதவன்—பினாகம் தாங்கிய சிவனே இருந்தாலும்.
Verse 6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यै रुद्रैश्च निहता भृशम् । असुरा यातुधानाश्च संख्यापूरणकेवलाः ॥
ஆதித்யர், வசுக்கள், சாத்யர்கள், ருத்ரர்கள் ஆகியோரால் அசுரரும் யாதுதானரும் மிகுந்த எண்ணிக்கையில் கொல்லப்பட்டனர்—இறந்தோரின் எண்ணிக்கையை நிரப்புவதற்கே இருந்தவர்களென.
Verse 7
देवानामपि सैन्यानि निहतान्यसुरैर्युधि । एवं भूते तदा भग्ने देवेन्द्रे विद्रुताः सुराः ॥
போரில் அசுரர்கள் தேவர்களின் படைகளையும் கொன்றனர். இந்நிலை ஏற்பட்டபோது தேவேந்திரன் (இந்திரன்) தோற்று ஓட, சுரர்களும் சிதறி ஓடினர்.
Verse 8
अर्दिता विविधैः शस्त्रैः शूलपट्टिशमुद्गरैः । गतवन्तो ब्रह्मलोकमसुरैरर्दिताः सुराः ॥
வேல்கள், கோடாரிகள், கதைகள் முதலிய பல ஆயுதங்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு, அசுரர்களால் விரட்டப்பட்ட சுரர்கள் பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றனர்.
Verse 9
तत्रेन्द्रं पुरमासाद्य देवैः सह शतक्रतुम् । अभिदुद्राव दैत्येन्द्रस्ततो देवाः क्रुधान्विताः ॥
அங்கே இந்திரபுரத்தை அடைந்து, தேவர்களுடன் இருந்த சதக்ரது (இந்திரன்) மீது தைத்தியேந்திரன் பாய்ந்து தாக்கினான்; அப்போது தேவர்கள் கோபம் கொண்டனர்.
Verse 10
आदाय स्वानि शस्त्राणि वाहनानि विशेषतः । अधिष्ठायासुरानाजौ दुद्रुवुर्मुदिता भृशम् ॥
தத்தம் ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, குறிப்பாக தங்கள் வாகனங்களில் ஏறி, அசுரர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் போர்க்களத்திற்குள் பாய்ந்தனர்.
Verse 11
तेषां प्रववृत्ते युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् । घोरं प्रचण्डयोधानामन्योन्यमभिगर्जताम् ॥
அவர்கள் ஒன்றோடொன்று மோதியவுடன், பயங்கரமும் பெரும் ஆரவாரமுமுள்ள, ரோமாஞ்சம் தரும் போர் எழுந்தது; கொடிய வீரர்கள் ஒருவர்மேல் ஒருவர் கர்ஜித்தனர்।
Verse 12
तत्राञ्जनो नीलकुक्षिर्मेघवर्णो बलाहकः । उदराक्षो ललाटाक्षः सुभीमो भीमविक्रमः । स्वर्भानुश्चेति दैत्याष्टौ वसून् दुद्रुवुराहवे ॥
அங்கே அஞ்சனன், நீலகுக்ஷி, மேகவರ್ಣன், பலாஹகன், உதராக்ஷன், லலாடாக்ஷன், சுபீமன், பீமவிக்ரமன், ஸ்வர்பானு—இவ்வெட்டு தைத்யர்கள்—போரில் வசுக்களை நோக்கி பாய்ந்தனர்।
Verse 13
यथासंख्येन तद्वच्च दैत्याः द्वादश चापरे । आदित्यान् दैत्यवर्यास्तु तेषां प्राधान्यतः शृणु ॥
அதேபோல் வரிசைப்படி இன்னும் பன்னிரண்டு தைத்யர்கள் இருந்தனர்; தைத்யர்களில் முதன்மையோர் ஆதித்யர்களை எதிர்த்து போருக்கு பாய்ந்தனர்—அவர்களை முதன்மை வரிசையில் கேள்।
Verse 14
भीमो ध्वङ्क्षो ध्वस्तकर्णः शङ्कुकर्णस्तथैव च । वज्रकायोऽतिवीर्यश्च विद्युन्माली तथैव च ॥
பீமன், த்வங்க்ஷன், த்வஸ்தகர்ணன், சங்குகர்ணன், வஜ்ரகாயன், அதிவீர்யன், வித்யுன்மாலி—இவர்கள் (அவர்களில்) இருந்தனர்।
Verse 15
रक्ताक्षो भीमदंष्ट्रस्तु विद्युज्जिह्वस्तथैव च । अतिकायो महाकायो दीर्घबाहुः कृतान्तकः ॥
ரக்தாக்ஷன், பீமதம்ஷ்ட்ரன், வித்யுஜ்ஜிஹ்வன், அதிகாயன், மகாகாயன், தீர்கபாஹு, க்ருதாந்தகன்—(இவையே மீதமுள்ள பெயர்கள்)।
Verse 16
एते द्वादश दैत्येन्द्रा आदित्यान् युधि दुद्रुवुः । स्वकं सैन्यमुपादाय तद्वदन्येऽपि दानवाः । रुद्रान् दुद्रुवुरव्यग्रा यथासंख्येन कोपिताः ॥
அந்த பன்னிரண்டு தைத்யேந்திரர்கள் போரில் ஆதித்யர்களை நோக்கி பாய்ந்தனர். தத்தம் சேனையுடன் மற்ற தானவர்களும் தயக்கமின்றி, கோபத்துடன், வரிசைப்படி ருத்ரர்களை நோக்கி விரைந்தனர்.
Frequently Asked Questions
The narrative frames how power amplified by boons (vara) can produce destabilizing violence, requiring restoration of order; the episode implicitly treats unchecked martial aggression as a threat to the sustaining equilibrium that protects Pṛthivī.
No explicit tithi, lunar calendrics, or seasonal markers are stated in the provided verses; the chapter is structured by battle sequence and troop assignments rather than ritual timing.
Although not a direct ecological instruction, the text uses a cosmic-war scenario—Indra’s city threatened, devas driven to Brahmaloka—to signal disruption of the protective governance of the world, indirectly foregrounding Pṛthivī’s vulnerability when cosmic order is militarily destabilized.
The chapter references cosmological offices rather than human lineages: Indra (Śatakratu), Brahmā (as grantor of the boon), and the divine collectives (Vasus, Ādityas, Rudras), alongside named daityas and dānavas; no royal or sage genealogies appear in the provided passage.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.