Adhyaya 217: Eulogy of the Merits (Phalaśruti) of the Dharāṇī-Varāha Dialogue

Verse 1

अथ धरणीवराहसंवादफलश्रुतिवर्णनम् ॥ सनत्कुमार उवाच ॥ उक्तं भगवता सर्वं यथावत्परमेष्ठिना ॥ पृष्टेन संशयं सम्यक्परं कृत्वार्थनिश्चयम् ॥

Teraz następuje opis phalaśruti, czyli ogłoszonych korzyści, z dialogu między Dharani a Warahą. Sanatkumara rzekł: Wszystko zostało powiedziane słusznie przez Błogosławionego, Najwyższego Pana; zapytany, całkowicie rozwiał wątpliwość i ustalił właściwe rozstrzygnięcie sprawy.

Verse 2

भगवद्विश्वरूपस्य स्थाणोरप्रतिमौजसः ॥ क्रीडतो लोकनाथस्य कानने मृगरूपिणः ॥

O Błogosławionym w uniwersalnej formie, o Sthanu, którego energia jest bez równych, o Panu świata, który przybrawszy postać zwierzęcia, bawi się w lesie.

Verse 3

यथा शरीरं शृङ्गं च पुण्यक्षेत्रे प्रतिष्ठितम् ॥ हिताय जगतस्तत्र तीर्थानि च यथाभवन् ॥

Jak ciało i róg zostały ustanowione w świętym regionie, i jak tam tirthy powstały dla dobra świata, powiedz mi.

Verse 4

तन्मे ब्रूहि महाभाग यथातत्त्वं जगत्पते ॥ ब्रह्मोवाच ॥ पुलस्त्यो वक्ष्यते शेषं यदतोऽन्यन्महामुने ॥

Powiedz mi to, o szczęśliwy, o Panie świata, dokładnie tak, jak jest w prawdzie. Brahma rzekł: Pulastja wyjaśni resztę oraz to, co leży dalej poza tym, o wielki mędrcu.

Verse 5

सर्वेषामेव तीर्थानामेषां फलविनिश्चयम् ॥ कुरु राज्यं पुरस्कृत्य मुनीनां पुरतो वने ॥

Ustal owoce wszystkich tych tirth; uczyń to z królestwem postawionym na pierwszym miejscu, w lesie, przed zgromadzeniem mędrców.

Verse 6

पुत्रो मे मत्समः सम्यग्वेदवेदाङ्गतत्त्ववित् ॥ यच्छ्रुत्वा पुरुषस्तात विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः

Mój syn jest mi równy, prawdziwie znający rzeczywistości Wedy i jej nauk pomocniczych. Słysząc to, drogi, człowiek zostaje uwolniony od wszystkich grzechów.

Verse 7

यशस्वी कीर्त्तिमान्भूत्वा वन्द्यते प्रेत्य चेह च ॥ श्रोतव्यमेतत्सततं चातुर्वर्ण्यैः सुसंयुतैः

Stając się posiadaczem sławy i chwały, człowiek jest czczony zarówno po śmierci, jak i tutaj w tym świecie. To powinno być nieustannie słuchane przez tych, którzy są właściwie zharmonizowani z czterema porządkami społecznymi.

Verse 8

माङ्गल्यं च शिवं चैव धर्मकामार्थसाधकम् ॥ श्रीभूतिजननं पुण्यमायुष्यं विजयावहम्

To jest pomyślne i dobroczynne, realizujące dharmę, pragnienia i cele materialne; rodzi dobrobyt i pomyślność, jest zasłużone, sprzyja długowieczności i przynosi sukces.

Verse 9

धन्यं यशस्यं पापघ्नं स्वस्तिकृच्छान्तिकारकम् ॥ श्रुत्वैवं पुरुषः सम्यङ्न दुर्गतिमवाप्नुयात्

To jest błogosławione, dające sławę, niszczące grzechy i przynoszące dobrostan oraz pokój. Usłyszawszy to, człowiek słusznie nie popadnie w nieszczęście.

Verse 10

सनत्कुमारं संदिश्य विरराम महायशाः ॥ एतद्वः कथितं सर्वं मया तत्त्वेन सत्तमाः

Pouczywszy Sanatkumarę, dostojny zamilkł. Wszystko to zostało wam powiedziane przeze mnie zgodnie z prawdą, o najlepszy z istot.

Verse 11

वराहभूमिसंवादं सारमुद्धृत्य सत्तमाः ॥ यश्चैव कीर्त्तयेन्नित्यं श्रृणुयाद्वापि भक्तितः

O najlepszy z istot, wydobywszy istotę dialogu między Warahą a Ziemią, ktoś, kto regularnie go recytuje lub słucha go z nabożeństwem...

Verse 12

सर्वपापविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम् ॥ प्रभासे नैमिषारण्ये गङ्गाद्वारेऽथ पुष्करे

Uwolniony od wszystkich grzechów, ta osoba osiąga najwyższy stan. Tak jest w Prabhasie, w lesie Naimiszarania, w Gangadwarze, a także w Puszkarze.

Verse 13

प्रयागे ब्रह्मतीर्थे च तीर्थे चामरकण्टके ॥ यत्पुण्यफलमाप्नोति तत्कोटिगुणितं भवेत्

W Prjadze, w tircie Brahmy i w tircie w Amarakantace, jakiś zasłużony owoc ktoś tam otrzymuje, ten staje się pomnożony dziesięć milionów razy.

Verse 14

कपिलां द्विजमुख्याय सम्यग्दत्त्वा तु यत्फलम् ॥ प्राप्नोति सकलं श्रुत्वा चाध्यायं तु न संशयः

Jakiś owoc otrzymuje się przez właściwe ofiarowanie kapili krowy najwybitniejszemu braminowi, cały ten owoc otrzymuje się przez wysłuchanie tego rozdziału; co do tego nie ma wątpliwości.

Verse 15

श्रुत्वाऽस्यैव दशाध्यायं शुचिर्भूत्वा समाहितः ॥ अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

Usłyszawszy te dziesięć rozdziałów, stając się oczyszczonym i skupionym, człowiek otrzymuje owoc porównywalny z ofiarami Agnisztoma i Atiratra.

Verse 16

यः पुनः सततं शृण्वन्नैरन्तर्येण बुद्धिमान् ॥ पारयेत्परया भक्त्या तस्यापि शृणु यत्फलम् ॥

Lecz kto, będąc roztropnym, słucha nieustannie bez przerwy i z najwyższą pobożnością kończy (to dzieło), posłuchaj także o owocu, który mu przynosi.

Verse 17

सर्वयज्ञेषु यत्पुण्यं सर्वदानेषु यत्फलम् ॥ सर्वतीर्थाभिषेकेन यत्फलं मुनिभिः स्मृतम् ॥

Cokolwiek zasługi jest we wszystkich ofiarach, cokolwiek rezultatu jest we wszystkich formach dawania, i cokolwiek rezultatu mędrcy wspomnieli jako wynikającego z kąpieli w wszystkich świętych tīrthach

Verse 18

तत्प्राप्नोति न सन्देहो वराहवचनं यथा ॥ यदेतत्पारयेद्भक्त्या मम माहात्म्यमुत्तमम् ॥

To osiąga, nie ma wątpliwości, zgodnie ze słowem Waraha, jeśli z pobożnością kończy to najwyższe māhātmya, moją najwyższą pochwałę.

Verse 19

तस्य नारायणो देवः सन्तुष्टः स्याद्धि सर्वदा ॥ यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या नैरन्तर्येण मानवः ॥

Dla niego, zaprawdę, bóg Nārāyaṇa byłby nieustannie zadowolony, mianowicie dla człowieka, który słucha tego z pobożnością i bez przerwy.

Verse 20

श्रुत्वा तु पूजयेत्शास्त्रं यथा विष्णुं सनातनम् ॥ गन्धपुष्पैस्तथा वस्त्रैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः ॥

Po wysłuchaniu należy czcić śāstrę tak, jak czciłoby się wiecznego Viṣṇu, zapachami i kwiatami, również szatami, oraz ofiarami przynoszącymi zadowolenie brāhmaṇom.

Verse 21

यथाशक्ति नृपो ग्रामैः पूजयेत्च वसुन्धरे ॥ श्रुत्वा तु पूजयेद्यः पौराणिकं नियतः शुचिः ॥

Zgodnie ze swoją zdolnością król powinien czcić Ziemię (Wasundharā) poprzez wsie, to jest poprzez nadania ziemi i osady. A kto, zdyscyplinowany i czysty, czci Purāṇikę (recytatora) po wysłuchaniu

Verse 22

कीर्तयित्वा व्रजेत्त्वर्गं कल्यमुत्थाय मानवः ॥ सूत उवाच ॥ इत्युक्त्वा भगवान्देवः परमेष्ठी प्रजापतिः ॥

Głosiwszy to, człowiek, wstając w pomyślnym czasie, udałby się do nieba. Sūta rzekł: Tak przemówiwszy, błogosławiony boski Pan, Parameṣṭhin, Prajāpati

Verse 23

अपुत्रस्य भवेत्पुत्रः सपौत्रस्य सुपौत्रकः ॥ यस्येदं लिखितं गेहे तिष्ठेत्सम्पूज्यते सदा ॥

Dla tego, kto nie ma syna, będzie syn; dla tego, kto ma wnuki, będzie prawnuki, dla tego, w czyim domu ten spisany tekst pozostaje i jest zawsze należnie czczony.