Adhyaya 203: Enumeration and Description of Classes of Sins and Their Consequences

Verse 1

अथ पापसमूहानुक्रमवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ अन्यान्यपि च पापानि चित्रगुप्तो दिदेश ह ॥ व्यामिश्रान्कथ्यमानांश्च शृणुध्वं तान्महौजसः

ഇപ്പോൾ പാപസമൂഹങ്ങളുടെ ക്രമാനുക്രമ വിവരണം ആരംഭിക്കുന്നു. ഋഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു—ചിത്രഗുപ്തൻ മറ്റു പാപങ്ങളും സൂചിപ്പിച്ചു; മിശ്രസ്വഭാവമുള്ള പാപങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഹേ മഹാബലവാന്മാരേ, അവ ശ്രവിക്കുവിൻ.

Verse 2

शीलसंयमहीनानां कृष्णपक्षानुगामिनाम् ॥ महापापैरुपेतानां कथ्यतां तत्पराभवम्

ശീലവും സംയമവും ഇല്ലാത്തവർ, കൃഷ്ണപക്ഷം (അധർമ്മപക്ഷം) അനുഗമിക്കുന്നവർ, മഹാപാപങ്ങളാൽ യുക്തരായവർ—അവരുടെ പതനം വിവരിക്കപ്പെടട്ടെ.

Verse 3

राजद्विष्टा गुरुद्विष्टाः सर्वे ते वै विगर्हिताः ॥ अविश्वास्या ह्यसम्भाष्याः कुक्षिमात्रपरायणाः

രാജാവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരും ഗുരുവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരും—അവരെല്ലാം നിന്ദ്യരാണ്; വിശ്വസിക്കാനാകാത്തവർ, സംഭാഷണത്തിന് അയോഗ്യർ, വയറിനുവേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുന്നവർ.

Verse 4

हिंसाविहारिणः क्रूराः सूचकाः कार्यदूषकाः ॥ गवेडकस्य वधकाः महिषाजादिकस्य च

ഹിംസയിൽ വിഹരിക്കുന്നവർ, ക്രൂരർ; സൂചകർ/ചാടിക്കാർ; മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ദൂഷിക്കുന്നവർ; ഗവേഡകനെ (ഗോപാലകനെ) വധിക്കുന്നവർ, കൂടാതെ മഹിഷം, ആട് മുതലായവയെ കൊല്ലുന്നവർ.

Verse 5

दावाग्निं ये च मुञ्चन्ति ये च सौकरिकास्तथा ॥ तत्र कालमसंख्येयं पच्यन्ते पापकािरिणः ॥

ദാവാഗ്നി (കാട്ടുതീ) വിടുന്നവർ, അതുപോലെ സൗകരികർ (വേട്ട/പന്നിവധംകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവർ)—ഇത്തരം പാപകർമ്മികൾ അവിടെ നരകത്തിൽ അസംഖ്യകാലം വരെ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 6

कर्मक्षयाद्यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥ अल्पायुषो भवन्तीह व्याधिग्रस्ताश्च नित्यशः ॥

കർമ്മക്ഷയം സംഭവിക്കുമ്പോൾ അവർ വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ഇവിടെ അവർ അല്പായുസ്സുള്ളവരായി നിത്യവും രോഗപീഡിതരാകുന്നു।

Verse 7

गर्भ एव विपद्यन्ते म्रियन्ते बालकास्तथा ॥ परिरिङ्गरताः केचिन्म्रियन्ते पुरुषाधमाः ॥

ചിലർ ഗർഭത്തിലേ തന്നെ നശിക്കുന്നു; ചിലർ ശിശുക്കളായിരിക്കെ മരിക്കുന്നു; ചില അധമർ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴേ മരണമടയുന്നു।

Verse 8

काष्ठवंशे च शस्त्रे च वायुनाज्वलनेन च ॥ तोयेन वा पाशबन्धैः पतनेन विषेण वा ॥

മരക്കൊലുകളാൽ, ആയുധങ്ങളാൽ, കാറ്റാൽ, അഗ്നിയാൽ; അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളത്തിൽ, പാശബന്ധനങ്ങളിൽ, വീഴ്ചയിൽ, വിഷത്തിൽ—ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ അവർ നശിക്കുന്നു।

Verse 9

मातापितृवधं कष्टं मित्रसम्बन्धिबन्धुजम् ॥ बहुशः प्राप्नुवन्त्येते विद्रवं चाप्यभीक्ष्णशः ॥

അവർ പലപ്പോഴും മാതാപിതാക്കളുടെ ഭീകരവധവും, സുഹൃത്തുക്കളുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും കുലബന്ധുക്കളുടെയും വധദുഃഖവും അനുഭവിക്കുന്നു; കൂടാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓട്ടവും ക്ലേശവും ഭോഗിക്കുന്നു।

Verse 10

मूलकर्मकरा ये च गरदाः पुरदाहकाः ॥ ये च पञ्जरकर्त्तारो ये च शूलोपघातकाः ॥

നീചവും ഹിംസാത്മകവുമായ തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവർ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവർ, പട്ടണങ്ങൾ കത്തിക്കുന്നവർ; തടവിനായി പഞ്ജരങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നവർ, ശൂലം/കുത്തുകോൽ കൊണ്ട് പ്രഹരിക്കുന്നവർ—ഇവരെയാണ് പാപികൾ എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്।

Verse 11

पिशुनाः कलहाश्चैव ये च मिथ्याविदूषकाः ॥ गोकुञ्जरखरोष्ट्राणां चर्मका मांसभेदकाः ॥

പരനിന്ദകരും കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നവരും, അസത്യത്താൽ അപവാദം ചെയ്യുന്നവരും; കൂടാതെ പശു, ആന, കഴുത, ഒട്ടകം എന്നിവയുടെ ചർമ്മകാരരും മാംസം മുറിക്കുന്നവരും—

Verse 12

उद्वेजनकराश्चण्डाः पच्यन्ते नरकेषु ते ॥ तत्र कालं तु सम्प्राप्य यातनाश्च सुदुःसहाः ॥

ഭയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ക്രൂരർ നരകങ്ങളിൽ വേവിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ നിശ്ചിത കാലം പ്രാപിച്ച ശേഷം അവർ അത്യന്തം സഹിക്കാനാകാത്ത യാതനകൾ അനുഭവിക്കുന്നു।

Verse 13

कर्मक्षयो यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥ हीनाङ्गाः सुदरिद्राश्च भवन्ति पुरुषाधमाः ॥

കർമ്മക്ഷയം വന്നപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ആ അധമർ അവയവഹീനരും അത്യന്തം ദരിദ്രരുമാകുന്നു।

Verse 14

श्रवणच्छेदनं चैव नासाच्छेदनमेव च ॥ छेदनं हस्तपादानां प्राप्नुवन्ति स्वकर्मणा ॥

സ്വകർമഫലമായി അവർ ചെവി മുറിക്കപ്പെടലും, മൂക്ക് മുറിക്കപ്പെടലും, കൈകാലുകൾ മുറിക്കപ്പെടലും അനുഭവിക്കുന്നു।

Verse 15

शारीरं मानसिकं दुःखं प्राप्नुवन्ति पुनःपुनः ॥ गलवेदनास्तथोग्राश्च तथा मस्तकवेदनाः

അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ശാരീരികവും മാനസികവും ആയ ദുഃഖം പ്രാപിക്കുന്നു—കണ്ഠത്തിലെ കടുത്ത വേദനകളും അതുപോലെ തലവേദനകളും।

Verse 16

कुक्ष्यामयं तथा तीव्रं प्राप्नुवन्ति नराधमाः ॥ जडान्ध बधिरा मूका पङ्गवः पादसर्पिणः

അതുപോലെ നരാധമർ കഠിനമായ ഉദരരോഗം പ്രാപിക്കുന്നു. അവർ ജഡർ, അന്ധർ, ബധിരർ, മൂകർ, പംഗുക്കൾ, കൂടാതെ കാലുകളിൽ ഇഴഞ്ഞുനടക്കുന്നവരായും മാറുന്നു.

Verse 17

एकपक्षहताः काणाः कुनखाश्चामयाविनः ॥ कुब्जाः खञ्जास्तथा हीना विकलाश्च घटोदराः

അവർ ഒരു വശം/ഒരു അവയവം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, ഒരു കണ്ണുള്ളവർ, വികൃത നഖങ്ങളുള്ള രോഗികൾ ആകുന്നു. കുബ്ജർ, ഖഞ്ജർ, ഹീനർ, വികലർ, ഘടോദരർ (വീങ്ങിയ വയറുള്ളവർ) എന്നും മാറുന്നു.

Verse 18

गलत्कुष्ठाः श्वित्रकुष्ठा भवन्ति स्वैश्च कर्मभिः ॥ वाताण्डाश्चाण्डहीनाश्च प्रमेहमधुमेहिनः

സ്വകൃത്യങ്ങളാൽ അവർ ഗലത്-കുഷ്ഠവും ശ്വിത്ര-കുഷ്ഠവും ബാധിതരാകുന്നു. കൂടാതെ വൃഷണരോഗമുള്ളവർ, വൃഷണഹീനർ, പ്രമേഹവും മധുമേഹവും ബാധിച്ചവരായും മാറുന്നു.

Verse 19

बहुभिर्दारुणैर्घोरैर्व्याधिभिः समनुद्गताः ॥ इत्येतान्हिंसकान्क्रूरान्घातयन्तु सुदारुणान्

അവർ അനേകം ദാരുണവും ഭീകരവുമായ രോഗങ്ങളാൽ പീഡിതരാകുന്നു. അതിനാൽ അത്തരം ഹിംസകരും ക്രൂരരുമായ അതിദാരുണരെ ശിക്ഷിക്കട്ടെ—എന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

Verse 20

मिथ्याप्रलापिनो दूतान्पाचयन्तु यथाक्रमम् ॥ कर्कशाः पुरुषाः सत्याः ये च योषानिरर्थकाः

മിഥ്യാപ്രലാപം ചെയ്യുന്ന ദൂതന്മാരെ യഥാക്രമം ‘പാചിപ്പിക്കട്ടെ’ (അർത്ഥം: ശിക്ഷിക്കട്ടെ). അതുപോലെ കർക്കശരായ പുരുഷന്മാരെയും, സ്ത്രീകളോട് നിർർത്ഥക/അനുചിത വാക്കുകൾ പറയുന്നവരെയും കൂടി.

Verse 21

एषां चतुर्विधा भाषा या मिथ्याप्यभिधीयते ॥ हास्यरूपेण या भाषा चित्ररूपेण वा पुनः

അവരുടെ വാക്ക് നാലുവിധം; അതിനെ ‘മിഥ്യ’ എന്നും പറയുന്നു—ഹാസ്യരൂപത്തിലുള്ള വാക്ക്, പിന്നെയും ചിത്രരൂപമായ (കപട അലങ്കാരമുള്ള) വാക്ക്।

Verse 22

अरहस्यं रहस्यं वा पैशुन्येन तु निन्दनात् ॥ उद्वेगजनना वापि कटुका लोकगर्हिताः

രഹസ്യമല്ലാത്തതായാലും രഹസ്യമായാലും—പൈശുന്യം/ചാടിവിളക്കൽ മൂലം അത് നിന്ദ്യമായി മാറുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ഉത്കണ്ഠ ജനിപ്പിക്കുന്ന വാക്ക്—കഠിനവും ജനഗർഹിതവും।

Verse 23

स्नेहक्षयकरां रूक्षां भिन्नवृत्तविभूषिताम् ॥ कदलीगर्भनिस्सारां मर्मस्पृक्कटुकाक्षराम्

സ്നേഹം ക്ഷയിപ്പിക്കുന്ന, വരണ്ടതും കഠിനവുമായ, തകർന്ന ശൈലിവളവുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട വാക്ക്; വാഴത്തണ്ടിന്റെ ഉള്ളിലെ സാരമില്ലാത്ത മദ്ധ്യഭാഗംപോലെ ശൂന്യം, മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളെ തൊടുന്ന/കുത്തുന്ന, കഠിന അക്ഷരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞത്।

Verse 24

स्वरहीनामसंख्येयां भाषन्ते च निरर्थकम् ॥ अयन्त्रितमुखा ये च ये निबद्धाः प्रलापिनः

അവർ അർത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകൾ പറയുന്നു—സ്വരലയം ഇല്ലാതെ, എണ്ണമറ്റതായി; വായ് നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവർ, കൂടാതെ ശീലവശാൽ തുടർച്ചയായി പ്രലാപിക്കുന്നവർ।

Verse 25

दूषयन्ति हि जल्पन्तोऽनृजवो निष्ठुराः शठाः ॥ निर्दया गतलज्जाश्च मूर्खा मर्मविभेदिनः

തുടർച്ചയായി സംസാരിക്കുന്നവർ—കുടിലരും കഠിനരും ശഠരുമായവർ—(സാമൂഹികക്രമത്തെ) മലിനമാക്കുന്നു; അവർ കരുണയില്ലാത്തവർ, ലജ്ജയറ്റവർ, മൂഢർ, മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളെ പിളർത്തി വേദനിപ്പിക്കുന്നവർ।

Verse 26

न मर्षयन्ति येऽन्येषां कीर्त्यमानाञ्छुभान्गुणान् ॥ दुर्वाचः परुषांश्चण्डान्बन्धयध्वं नराधमान्

മറ്റുള്ളവരുടെ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ശുഭഗുണങ്ങൾ സഹിക്കാത്തവർ—ദുർവാക്യന്മാർ, കഠിനരും ക്രൂരരുമായവർ—അത്തരം നരാധമരെ ബന്ധിച്ചു (നിയന്ത്രിച്ചു) വെയ്ക്കുക।

Verse 27

ततस्तिर्यक्प्रजायन्ते बहुधा कीटपक्षिणः ॥ लोके दोषकराश्चैव लोकद्विष्टास्तथा परे ॥

അതിനുശേഷം അവർ തിര്യക്-യോണിയിൽ പലവിധമായി ജനിക്കുന്നു—കീടങ്ങളായും പക്ഷികളായും; ലോകത്തിൽ ദോഷം വരുത്തുന്നവരായി, ജനങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവരായി, അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരായും മാറുന്നു।

Verse 28

परिभूताऽविज्ञाता नष्टचित्ता अकीर्त्तयः ॥ अनर्च्याश्चाप्यनर्हाश्च स्वपक्षे ह्यवमानिताः

അവർ അപമാനിതരും അജ്ഞാതരുമായി, ചിത്തം നശിച്ചവരും കീർത്തിയില്ലാത്തവരുമാകും; ആരാധനാർഹരല്ല, അനർഹർ, സ്വന്തം കൂട്ടത്തിലുപോലും അവമാനിതരാകും।

Verse 29

त्यक्त्वा मित्राणि मित्रेषु ज्ञातिभिश्च निराकृताः ॥ लोकदोषकराश्चैव लोकद्वेष्याश्च ये नराः

സുഹൃത്തുകളെ—സുഹൃത്തുകളുടെ ഇടയിലും—ഉപേക്ഷിച്ച്, ബന്ധുക്കളാൽ നിരാകരിക്കപ്പെട്ട്, ആ മനുഷ്യർ ലോകദോഷത്തിന് കാരണക്കാരും ജനവൈരത്തിന്റെ പാത്രങ്ങളും ആകുന്നു।

Verse 30

अन्यैरपि कृतं पापं तेषां पतति मस्तके ॥ वज्रं शस्त्रं विषं वापि देहाद्देहनिपातनम्

മറ്റുള്ളവർ ചെയ്ത പാപവും അവരുടെ തലയിൽ വീഴും; വജ്രം, ആയുധം അല്ലെങ്കിൽ വിഷം മൂലം—ദേഹം ദേഹത്തിൽ നിന്ന് വീഴൽ, അഥവാ ഹിംസാമരണം സംഭവിക്കും।

Verse 31

मिथ्याप्रलापिनामेषामुक्ता क्लेशपरम्परा ॥ स्तेयहारं प्रहारं च नीतिहारं तथैव च

ഈ അസത്യപ്രലാപികൾക്കായി ക്ലേശങ്ങളുടെ പരമ്പര പ്രസ്താവിക്കുന്നു—മോഷണവും നഷ്ടവും, പ്രഹാരവും, അതുപോലെ നീതി (സദാചാരം) നഷ്ടവും।

Verse 32

स्तेयकर्माणि कुर्वन्ति प्रसह्य हरणानि च ॥ करचण्डाशिनो ये च राजशब्दोपजीविनः

അവർ മോഷണകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു; ബലപ്രയോഗത്തോടെ കവർച്ചകളും—കഠിന നികുതി പിരിവിൽ ജീവിക്കുന്നവരും ‘രാജശബ്ദം’ (രാജദർബാർ സ്വാധീനം) ആശ്രയിക്കുന്നവരും।

Verse 33

पीडयन्ति जनान्सर्वान्कृपणान्ग्रामकूटकान् ॥ सुवर्णमणिमुक्तानां कूटकर्मानुकारकाः

അവർ എല്ലാ ജനങ്ങളെയും, പ്രത്യേകിച്ച് ദരിദ്രരെയും, പീഡിപ്പിക്കുന്നു—ഗ്രാമത്തിലെ കള്ളനിർമ്മാതാക്കളായി; സ്വർണം, മണി, മുത്ത് എന്നിവയുടെ വ്യാജപ്രവർത്തി അനുകരിക്കുന്നു।

Verse 34

समये कृतहर्त्तारो लोकपीडाकरा नराः ॥ अनादिबुद्धयश्चान्ये स्वार्थातिशयकारिणः

സമയത്ത് (സങ്കടക്ഷണത്തിൽ) മോഷണം ചെയ്യുന്നവർ ജനപീഡകരായ പുരുഷന്മാർ; മറ്റുചിലർ അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത ബുദ്ധിയുള്ളവർ, അത്യധിക സ്വാർത്ഥത കാണിക്കുന്നവർ।

Verse 35

भूतनिष्ठाभियोगज्ञा व्यवहारेष्वनर्थकाः ॥ भेदकाराश्च धातूनां रजतस्य च कारकाः

അവർ ജീവികളെ സംബന്ധിച്ച ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാൻ നിപുണർ, ഇടപാടുകളിലും നിയമവ്യവഹാരങ്ങളിലും അനർത്ഥം വരുത്തുന്നവർ; ലോഹങ്ങളിൽ ഭേദം (കള്ളക്കലവ്/വികാരം) ചെയ്യുന്നവരും വെള്ളി (രജതം) വ്യാജമായി നിർമ്മിക്കുന്നവരും।

Verse 36

न्यासार्थहारका ये च सम्मोहनकराश्च ये ॥ ये तथोपाधिकाः क्षुद्राः पच्यन्ते तेषु तेष्वथ

ന്യാസമായി ഏല്പിച്ച ധനം കവർന്നെടുക്കുന്നവർ, മോഹം സൃഷ്ടിക്കുന്നവർ, കൂടാതെ കപടമായ ഉപാധി-ന്യായങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവെച്ച് പെരുമാറുന്ന ക്ഷുദ്രർ—അവർ പിന്നീട് തത്തത് കർമഫലങ്ങളിൽ ‘പാകം’ പ്രാപിച്ച് (ഫലം അനുഭവിച്ച്) ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നു।

Verse 37

कर्मक्षयो यदा तेषां मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥ तत्र तत्रोपपद्यन्ते यत्र यत्र महद्भयम्

അവരുടെ (മുൻ) കർമ്മം ക്ഷയിച്ച് അവർ മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടവിടെയായി ജനിക്കുന്നു—എവിടെയെവിടെയോ മഹാഭയം ഉള്ളിടത്ത്।

Verse 38

यस्मिंश्चौरभयं देशे क्षुद्भयं राजतो भयम् ॥ आपद्भ्योऽपि भयं यत्र व्याधिमृत्युभयं तथा

ഏത് ദേശത്തിൽ കള്ളന്മാരുടെ ഭയം, വിശപ്പിന്റെ ഭയം, രാജാവിൽ നിന്നുള്ള (രാജ്യാധികാരത്തിന്റെ) ഭയം, ആപത്തുകളിൽ നിന്നുപോലും ഭയം, കൂടാതെ രോഗവും മരണവും സംബന്ധിച്ച ഭയം ഉണ്ടോ—

Verse 39

इतयो यत्र देशेषु लुब्धेषु नगरेषु च ॥ क्षयाः कालोपसर्गा वा जायन्ते तत्र ते नराः

‘ഇതയഃ’ (ഉപദ്രവങ്ങൾ/പീഡകൾ) ഉള്ള ദേശങ്ങളിലും, ലാഭലോഭം നിറഞ്ഞ നഗരങ്ങളിലും നാശങ്ങളോ കാലജന്യ ഉപസർഗങ്ങളോ ഉണ്ടാകുന്നു; അവിടെയാണ് അവർ ജനിക്കുന്നത്।

Verse 40

बहुदुःखपरिक्लिष्टा गर्भवासेन पीडिताः ॥ एकहस्ता द्विहस्ता वा कूटाश्च विकृतोदराः

അനവധി ദുഃഖങ്ങളാൽ ക്ലേശിതരായി, ഗർഭവാസത്തിന്റെ പീഡയാൽ വേദനിച്ചു, അവർ ഒരുകൈയോ രണ്ടുകൈയോ (അംഗവൈകല്യത്തോടെ) ജനിക്കുകയും, കൂടാതെ കൂനുള്ളവരായും വികൃത ഉദരമുള്ളവരായും ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 41

तेषामपत्यं न भवेत् तद्रूपं च सुलक्षणम् ॥ अतिह्रस्वं विवर्णं च विकृतं भ्रान्तलोचनम्

അവരുടെ സന്തതി അതേ രൂപവും സുലക്ഷണവും ഉള്ളതാകുന്നില്ല; അതി ചെറുനീളം, വർണ്ണഹീനത, വികാരം, ചഞ്ചല/ഭ്രാന്ത ദൃഷ്ടിയുള്ള കണ്ണുകൾ എന്നിവയോടെ ഉണ്ടാകുന്നു.

Verse 42

संसारे च यथा पक्वं कृपणं भैरवस्वनम् ॥ महतः परिवारस्य तुष्टश्चोच्छिष्टभोजकः

ലോകജീവിതത്തിൽ അവരുടെ അവസ്ഥ പാകമാകുമ്പോൾ അവർ ദീനരും ഭയങ്കരസ്വരമുള്ളവരുമാകുന്നു; എങ്കിലും മഹാന്മാരുടെ പരിവാരത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ഉച്ഛിഷ്ടഭോജകനെപ്പോലെ തൃപ്തരായി കഴിയുന്നു.

Verse 43

रूपतो गुणतो हीनो बलतः शीलतस्तथा ॥ राजभृत्या भवन्त्येते पृथिवीपरिचारकाः

രൂപം, ഗുണം, ബലം, ശീലം എന്നിവയിൽ ഹീനരായി ഇവർ രാജഭൃത്യരാകുന്നു; ഭൂമിയിൽ പണിയെടുക്കുന്ന പരിചാരകരായി കഴിയുന്നു.

Verse 44

शिराविवृतगात्राश्च हीनाङ्गा वातरोगिणः ॥ अश्रुपातितनेत्राश्च भार्या न प्राप्नुवन्ति ते

ശിരകൾ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ശരീരമുള്ളവർ, അവയവഹീനർ, വാതരോഗപീഡിതർ, കണ്ണീരാൽ ക്ഷയിച്ച/താഴ്ന്ന കണ്ണുകളുള്ളവർ—അവർ ഭാര്യയെ ലഭിക്കുകയില്ല.

Verse 45

अनालयाः निरामर्षाः वेदनाभिः सुसंवृताः ॥ समकार्यसजात्यानां मित्रसम्बन्धिनां तथा

അവർ ആശ്രയമില്ലാത്തവർ (ഗൃഹഹീനർ), ക്ഷമയില്ലാത്തവർ, വേദനകളാൽ പൂർണ്ണമായി മൂടപ്പെട്ടവർ; സമപ്രവർത്തന-സജാതിയരിൽ നിന്നുപോലും, അതുപോലെ സുഹൃത്തുക്കളിലും ബന്ധുക്കളിലും നിന്നുപോലും (വേർപെടുന്നു).

Verse 46

कर्मकल्याणकृच्छ्रेषु भृशं चापि विमुह्यति ॥ कर्षकाः पशुपालाश्च वाणिज्यस्योपजीवकाः

ശുഭകർമ്മങ്ങളുടെ സിദ്ധിയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന കഷ്ടങ്ങളിൽ കർഷകരും പശുപാലകരും വ്യാപാരജീവികളും അത്യന്തം മോഹിതരായി ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നു।

Verse 47

यद्यत्कुर्वन्ति ते कर्म सर्वत्र क्षयभागिनः ॥ सत्यमन्विष्यमाणाश्च नैव ते कीर्त्तिभागिनः

അവർ ചെയ്യുന്ന ഏതു പ്രവൃത്തിയും എല്ലായിടത്തും നഷ്ടത്തിന്റേതാകുന്നു; സത്യം അന്വേഷിച്ചാലും അവർക്കു സ്ഥിരകീർത്തിയിൽ പങ്കില്ല।

Verse 48

यत्किञ्चिदशुभं कर्म तस्मिन्देशे समुच्छ्रितम् ॥ तस्य देशस्य नैवास्ति वर्जयित्वातुरान्नरान्

ആ ദേശത്തിൽ ഏതെങ്കിലും അശുഭകർമ്മം ഉയർന്നുവന്നാൽ, ആ ദേശത്തിന് ക്ഷേമമില്ല—പീഡിതരായ മനുഷ്യരെ മാത്രം കുറ്റത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കി।

Verse 49

सुवृष्ट्यामपि तेषां वै क्षेत्रं तं तु विवर्जयेत् ॥ अशनिर्वा पतत्तत्र क्षेत्रं वापि विनश्यति

നല്ല മഴ ഉണ്ടായാലും അവരുടെ ആ വയൽ ഒഴിവാക്കണം; അവിടെ ഇടിമിന്നൽ വീഴുകയോ അല്ലെങ്കിൽ വയൽ തന്നെ നശിക്കുകയോ ചെയ്യും।

Verse 50

न सुखं नापि निर्वाणं तेषां मानुषता भवेत् ॥ उत्पद्यते नृशंसानां तीव्रः क्लेशः सुदारुणः

അവരുടെ മനുഷ്യാവസ്ഥയിൽ സുഖവും ഇല്ല, മോക്ഷവും ഇല്ല; കാരണം ക്രൂരന്മാർക്കു തീവ്രവും അത്യന്തം ദാരുണവുമായ ക്ലേശം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു।

Verse 51

स्तेयकर्मप्रयुक्तानां मुक्त्वा क्लेशपरम्पराम् ॥ परदारप्रसक्तानामिमां शृणुत यातनाम्

മോഷണകർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവരുടെ ദുഃഖപരമ്പരയെ വിട്ടുവെച്ച്, പരസ്ത്രീാസക്തർക്കുള്ള ഈ യാതന കേൾക്കുവിൻ।

Verse 52

तिर्यङ्मानुषदेहेषु यान्ति विक्षिप्तमानसाः ॥ विहरन्ति ह्यधर्मेषु धर्मचारित्रदूषकाः

മനം ചിതറിപ്പോയവർ മൃഗവും മനുഷ്യവും ആയ ദേഹങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു; അധർമ്മമാർഗങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു—ധർമ്മവും സദാചാരവും ദൂഷിക്കുന്നവർ।

Verse 53

तांस्तेनैव प्रदानेंन संग्रहेत्तु ग्रहेण वा ॥ मूलकर्मप्रयोगेण राष्ट्रस्यातिक्रमेन वा

അവയെ അതേ ‘ദാനം’ എന്ന മറവിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ബലമായി പിടിച്ചെടുക്കൽ വഴി; അല്ലെങ്കിൽ അടിസ്ഥാനോപായ/ബലപ്രയോഗംകൊണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ രാജ്യക്രമം ലംഘിച്ച് (കവർന്നെടുക്കുന്നു)।

Verse 54

प्रसह्य वा प्रकृत्या वै ये चरन्ति कुलाङ्गनाः ॥ वर्णसङ्करकर्त्तारः कुलधर्मादिदूषकाः

ബലപ്രയോഗത്താലോ സ്വഭാവവശത്താലോ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്ന കുലസ്ത്രീകൾ—വർണസങ്കരം സൃഷ്ടിക്കുന്നവരും കുലധർമ്മാദികളെ ദൂഷിക്കുന്നവരുമാണ്।

Verse 55

निरयं पापभूयिष्ठा अनुभूय महाभयम् ॥ बहुवर्षसहस्राणि कर्मणा तेन दुष्कृताः

പാപം അധികമുള്ള ആ ദുഷ്കൃതികൾ മഹാഭയത്തോടെ നരകം അനുഭവിച്ച്, അതേ കർമ്മം കാരണം അവിടെ അനേകം ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിയുന്നു।

Verse 56

कर्मक्षये यदा भूयो मानुष्यं यान्ति दारुणम् ॥ सङ्कीर्णयोनिजाः क्षुद्रा भवन्ति पुरुषाधमाः

ആ കർമ്മം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും കഠിനമായ മനുഷ്യാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു; അപ്പോൾ അവർ സംകീർണ്ണയോനിജർ, ക്ഷുദ്രർ, പുരുഷാധമർ ആകുന്നു।

Verse 57

वेश्यालङ्घककूटानां शौण्डिकानां तथैव च ॥ दुष्टपाषण्डनारीणां नैकमैथुनगामिनाम्

ഈ ഫലങ്ങൾ വേശ്യാവർഗത്തിലെ സ്ത്രീകളെ ലംഘിക്കുന്നവർ, വഞ്ചകർ, മദ്യപാനികൾ എന്നിവർക്കും; പാഷണ്ഡസംഘങ്ങളുമായി ചേർന്ന ദുഷ്ടസ്ത്രീകൾക്കും—പുനഃപുനഃ മൈഥുനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർക്കും—വിവരിക്കപ്പെട്ടതാണ്।

Verse 58

निर्लज्जपुण्ड्रकाः केचिद्बद्धपौरुषगण्डकाः ॥ स्त्रीबन्धकाः स्त्रीविनाशाः स्त्रीवेषाः स्त्रीविहारिणः

ചിലർ ലജ്ജയില്ലാതെ സമ്പ്രദായചിഹ്നങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു; ചിലരുടെ പുരുഷത്വം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു തടസ്സപ്പെടുന്നു; മറ്റുചിലർ സ്ത്രീബന്ധകർ, സ്ത്രീവിനാശകർ, സ്ത്രീവേഷധാരികൾ, സ്ത്രീകളെ പിന്തുടർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നവർ ആകുന്നു।

Verse 59

स्त्रीणां चानुप्रवृद्धा ये स्त्रीभोगपरिभोगिनः ॥ तद्दैवतास्तन्नियमास्तद्वेषास्तत्प्रभाषिताः

സ്ത്രീകളിൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ കുടുങ്ങുന്നവർ—സ്ത്രീഭോഗത്തിൽ ലീനരായി അതാൽ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ടവർ—അവളെയേ തങ്ങളുടെ ദേവത, തങ്ങളുടെ നിയമം, തങ്ങളുടെ വേഷം, തങ്ങളുടെ ഭാഷാശൈലി എന്നും കരുതുന്നു।

Verse 60

तद्भावास्तत्कथालापास्तद्भोगाः परिभोगिनः ॥ विप्रलोभं च दानेषु प्राप्नुवन्ति नराधमाः

അവരുടെ ഭാവങ്ങൾ അതിനനുസരിച്ച് മാറുന്നു; അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ അതേ വിഷയത്തെ ചുറ്റുന്നു; അവർ ആ ഭോഗങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അനുഭവിക്കുന്നു; എന്നാൽ ദാനകാര്യങ്ങളിൽ ആ പുരുഷാധമർ വഞ്ചനയും കപടതയും പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 61

सौभाग्यपरमासक्ता नरा बीभत्सदर्शनाः ॥ अबुद्धैः सह संवासं प्रियं चाविप्रियं तथा

സ്വസൗഭാഗ്യത്തിൽ അത്യന്തം ആസക്തരായ പുരുഷന്മാർ ഭീഭത്സദർശനരാകുന്നു; അവർ അബുദ്ധരോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു—പ്രിയവും അപ്രിയവും ഒരുപോലെ തന്നേ।

Verse 62

शारीरं मानसं दुःखं प्राप्नुवन्ति नराधमाः ॥ कृमिभिर्भक्षणं चैव तप्ततैलोपसेचनम्

ആ നരാധമർ ശരീരവും മനസ്സും വേദനിക്കുന്ന ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു—കൃമികൾകൊണ്ട് ഭക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതും, ചൂടാക്കിയ എണ്ണ ഒഴിച്ച് നനയ്ക്കപ്പെടുന്നതും।

Verse 63

अग्निक्षारनदीभ्यां तु प्राप्नुवन्ति न संशयः ॥ परदारप्रसक्तानां भयं भवति निग्रहः

അവർ അഗ്നിയുടെയും ക്ഷാരത്തിന്റെയും നദികളിൽ പതിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. പരസ്ത്രീാസക്തർക്കു ഭയം ഉദിക്കുന്നു; തുടർന്ന് നിഗ്രഹം (ശിക്ഷാനിയന്ത്രണം) സംഭവിക്കുന്നു।

Verse 64

प्राणातिपातनं ते वै प्राप्नुवन्ति यथा तथा ॥ लोहकाः कारुकाश्चैव गर्भाणां विनिहिंसकाः

അവർ തീർച്ചയായും ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ പ്രാണഹരണത്തിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു—ലോഹകാരരും ശില്പികളും കൂടി, ഗർഭങ്ങളെ ഹിംസിക്കുന്നവർ।

Verse 65

योनिśūलाक्षिśūलाश्च श्वासहृद्गुह्यśūलिनः ॥ पिण्डकावर्त्तभेदैश्च प्लीहगुल्मादिरोगिणः ॥

അവിടെ പാപികൾ യോനിശൂലവും കണ്ണുവേദനയും അനുഭവിക്കുന്നു; ശ്വാസവ്യാധികളും ഹൃദയത്തിലും ഗുഹ്യാവയവങ്ങളിലും ശൂലവേദനയും അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ കട്ടകൾ, ആന്ത്രാവർത്തം/മുറിവ്-പിളർച്ച, പ്ലീഹാവികാരം, ഗുല്മം മുതലായ രോഗങ്ങളും വരുന്നു।

Verse 66

तत्र कालं चिरं घोरं पच्यन्ते पापकािरणः ॥ कर्मक्षयो यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥

അവിടെ പാപകർമ്മം ചെയ്യുന്നവർ ദീർഘവും ഭയാനകവുമായ കാലം യാതനയിൽ ‘വേവിക്കപ്പെടുന്നു’. അവരുടെ കർമ്മക്ഷയം സംഭവിക്കുമ്പോൾ അവർ വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 67

निरयेष्वप्रतिष्ठेषु दारुणेषु ततस्ततः ॥ तत्र कालं तु सुचिरं पच्यन्तां पापकािरणः ॥

അസ്ഥിരവും ദാരുണവുമായ നരകങ്ങളിൽ—ഒരിടത്തു നിന്നു മറ്റിടത്തേക്ക്—അവിടെ പാപകർമ്മക്കാർ അതിദീർഘകാലം യാതനയിൽ വെന്തുപോകുന്നു.

Verse 68

कर्मान्तकारका ह्येते तृणीभूता भवन्ति ते ॥ अनर्थो राजदण्डो वा नित्यमुत्पाद्यते वधः ॥

ഇവർ തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളാൽ നാശത്തിന്റെ കാരണക്കാരാകുന്നു; പുല്ലുപോലെ തൃണപ്രായരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ദുരന്തമോ രാജദണ്ഡമോ നിരന്തരം ഉയർന്നു, ഒടുവിൽ വധം (മരണം) സംഭവിക്കുന്നു.

Verse 69

शीलशौचादिसम्पन्नं ये जनं धर्मलक्षणम् ॥ धर्षयन्ति च ये पापाः श्रूयतां तत्पराभवः ॥

ശീലം, ശൗചം മുതലായ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ—ധർമ്മലക്ഷണമുള്ള—ജനങ്ങളെ അപമാനിച്ച് പീഡിപ്പിക്കുന്ന പാപികളുടെ പതനവിവരം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക.

Verse 70

सर्वं च निखिलं कार्यं यन्मया समुदाहृतम् ।

എൻറെ կողմից സമുദാഹരിക്കപ്പെട്ട സമസ്ത കർത്തവ്യങ്ങൾ—നിഖിലമായ കാര്യങ്ങൾ—എല്ലാം പൂർണ്ണമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.