Opening the text

Śrāddha-vidhiḥ (Paitṛkakriyā-kramāḥ)
Ritual-Manual
W ramach ramy nauczania Waraha, Prithiwi, ten rozdział służy jako podręcznik procedur śraddha (rytuałów przodków), przekazany przez linię mędrców. Wskazuje idealnych gości: specjalistów wedyjskich, zdyscyplinowanych ascetów i etycznie ugruntowanych braminów, oraz określa tych, którzy mają być wykluczeni z powodu dyskwalifikacji moralnej lub rytualnej. Rytuał jest następnie przedstawiony krok po kroku: zapraszanie gości, oczyszczanie i sadzanie, przygotowywanie ofiar dla dewów i pitrów, oraz wykonywanie awahany z arghją, dhupą, dipą i przepisanymi kombinacjami wody z sezamem. Gościnność dla nieoczekiwanych atithi jest podkreślana jako istotna dla zachowania skuteczności rytuału. Rozdział szczegółowo opisuje ofiary homa (dla Agni, Somy i Waivaswaty), protokoły karmienia, ochronne recytacje, umieszczanie pind i ofiary z wody, dakszinę, błogosławieństwa i uporządkowane visarjana, przedstawiając te czyny jako podtrzymujące ciągłość rodzinną i ziemski porządek społeczny.
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । एतन्मे कथितं पूर्वं ब्रह्मपुत्रेण धीमता । सनकानुजेन विप्रर्षे ब्राह्मणान् शृणु साम्प्रतम् ॥ १४.१ ॥
Mārkaṇḍeya rzekł: To zostało mi dawniej opowiedziane przez mądrego syna Brahmy, młodszego brata Sanaki. Teraz, o najlepszy z Brāhmaṇów, słuchaj tego, co dotyczy Brāhmaṇów.
Verse 2
त्रिणाचिकेतस्त्रिमधुस्त्रिसुपर्णः षडङ्गवित् । वेदवित् श्रोत्रियो योगी तथा वै ज्योष्ठसामगः ॥ १४.२ ॥
On jest tym, który opanował potrójny obrzęd Nāciketa, nauki 'trzech Madhu' i recytacje 'trzech Suparṇa'; zna sześć pomocniczych dyscyplin Wed, jest znawcą Wedy, odpowiednio wykształconym śrotriyą, joginem, a także najwybitniejszym śpiewakiem hymnów Sāman.
Verse 3
ऋत्विजं भागिनेयं च दौहित्रं श्वशुरं तथा । जामातरं मातुलं च तपोनिष्ठं च ब्राह्मणम् ॥ १४.३ ॥
Należy czcić i przyjmować kapłana odprawiającego obrzędy, syna siostry, syna córki, teścia, zięcia, wuja matczynego, a także Brāhmaṇę oddanego dyscyplinie ascetycznej.
Verse 4
पञ्चाग्न्यभिरतं चैव शिष्यं संबन्धिनं तथा । मातापितॄरतं चैव एताञ्छ्राद्धे नियोजयेत् ॥ १४.४ ॥
Na śrāddhę należy również powołać: osobę oddaną pięciu świętym ogniom, ucznia, krewnego, a także takiego, kto jest oddany służbie matce i ojcu.
Verse 5
मित्रध्रुक् कुनखी चैव श्यावदन्तस्तथा द्विजः । कन्यादूषयिता वह्निवेदोज्झः सोमविक्रयी ॥ १४.५ ॥
Ten, kto zdradza przyjaciela, ten z zniekształconymi paznokciami, dwukrotnie urodzony z przebarwionymi zębami, ten, kto bezcześci dziewicę, ten, kto zaniedbuje święte ognie i Wedę, oraz ten, kto sprzedaje somę, ci są tu wymienieni jako osoby godne potępienia.
Verse 6
अभिशप्तस्तथा स्तेनः पिशुनो ग्रामयाजकः । भृतकाध्यापकश्चैव भृतकाध्यापितश्च यः ॥ १४.६ ॥
Podobnie wymienia się tutaj: tego, kto jest pod klątwą, złodzieja, oszczercę, kapłana wiejskiego, który odprawia obrzędy za zapłatą, nauczyciela zatrudnionego za wynagrodzenie oraz tego, kto jest nauczany za zapłatę.
Verse 7
परपूर्वापतिश्चैव मातापित्रोस्तथोज्झकः । वृषलीसूतिपोष्यश्च वृषलीपतिर एव च । तथा देवलकश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति केतनम् ॥ १४.७ ॥
I podobnie: mąż kobiety wcześniej wydanej za innego; ten, kto porzuca lub zaniedbuje matkę i ojca; ten, kto jest utrzymywany przez potomstwo wṛṣalī; mąż wṛṣalī; a także devalaka - ci nie są godnymi przyjmującymi w obrzędzie śrāddha.
Verse 8
प्रथमेऽह्नि बुधः कुर्याद् विप्राग्र्याणां निमन्त्रणम् । आनिमन्त्र्य द्विजान् गेहमागतान् भोजयेद् यतीन् ॥ १४.८ ॥
Pierwszego dnia roztropna osoba powinna zaprosić wybitnych braminów; a po zaproszeniu dwukrotnych, którzy przybyli do domu, należy również dostarczyć pożywienie ascetom (jatis).
Verse 9
पादशौचादिना गृहमागतान् भोजयेद् द्विजान् । पवित्रपाणिराचान्तानासनेषूपवेशयेत् ॥ १४.९ ॥
Po wykonaniu zwyczajowych obrzędów począwszy od obmycia stóp, należy nakarmić dwukrotnych gości, którzy przybyli do domu; z oczyszczonymi rękami, po tym jak wykonali ācamanę (rytualne sączenie wody), należy posadzić ich na odpowiednich miejscach.
Verse 10
पितॄणामयुजो युग्मान् देवानामपि योजयेत् । देवानामेकमेकं वा पितॄणां च नियोजयेत् ॥ १४.१० ॥
Należy przypisać porcje ofiarne dla Pitṛów (przodków) w nieparzystych i parzystych parach, i podobnie dla Dewów; albo można je rozdzielić pojedynczo - zarówno dla Dewów, jak i dla Pitṛów.
Verse 11
तथा मातामहश्राद्धं वैश्वदेवसमन्वितम् । कुर्वीत भक्तिसम्पन्नः सक्तन्त्रं वा वैश्वदेविकम् ॥ १४.११ ॥
Podobnie należy wykonać obrzęd śrāddha dla dziadka matczynego, któremu towarzyszy ofiara Vaiśvadeva; albo, obdarzony pobożnością, można wykonać obrzęd Vaiśvadevika wraz z przepisaną procedurą rytualną.
Verse 12
प्राङ्मुखं भोजयेद्विप्रं देवानामुभयात्मकम् । पितृपैतामहानां च भोजयेच्चाप्युदङ्मुखान् ॥ १४.१२ ॥
Należy nakarmić brāhmaṇę zwróconego na wschód, jako tego, który ucieleśnia bogów w dwoisty sposób; i należy również ofiarować pożywienie w imieniu Pitṛów i Pitāmahas, gdy ci są zwróceni na północ.
Verse 13
पृथक् तयोः केचिदाहुः श्राद्धस्य करणं द्विज । एकत्रैकेन पाकेन वदन्त्यन्ये महर्षयः ॥ १४.१३ ॥
Niektórzy mówią, o dwukrotny, że obrzęd śrāddha powinien być wykonywany oddzielnie dla obu; inni, wielcy widzący, twierdzą, że może być on wykonany razem z jednym gotowaniem lub przygotowaniem.
Verse 14
विष्टारार्थं कुशान् दत्त्वा सम्पूज्यार्घविधानतः । कुर्यादावाहनं प्राज्ञो देवानां तदनुज्ञया ॥ १४.१४ ॥
Po rozłożeniu trawy kuśa w celu przygotowania przestrzeni rytualnej i po należnym uczczeniu ich zgodnie z przepisaną ofiarą arghya, mądry praktyk powinien wykonać wezwanie (āvāhanę) bóstw, za ich zgodą.
Verse 15
यवाम्बुना च देवानां दद्यादर्घ्यं विधानवित् । सुगन्धधूपदीपांश्च दत्त्वा तेभ्यो यथाविधि । पितॄणामपसकव्येन सर्वमेवोपकल्पयेत् ॥ १४.१५ ॥
Biegły we właściwej procedurze powinien złożyć arghyę dewom z wodą jęczmienną (yava-ambu); a po przedstawieniu im pachnącego kadzidła i lamp zgodnie z zasadą, należy podobnie przygotować wszystko dla pitṛów z ofiarą apasakavyā.
Verse 16
अनुज्ञां च ततः प्राप्य दत्त्वा दर्भान् द्विधाकृतान् । मन्त्रपूर्वं पितॄणां तु कुर्यादावाहनं बुधः । तिलाम्बुना चापसव्यं दद्यादर्घ्यादिकं बुधः ॥ १४.१६ ॥
Po otrzymaniu zgody i umieszczeniu źdźbeł trawy kuśa podzielonych na dwoje, mądry przewodnik powinien, przy użyciu przepisanych mantr, wykonać awahanę, czyli wezwanie Pitrysa, duchów przodków. Wodą zmieszaną z sezamem i z nićm sakralną noszoną w sposób apasawja, powinien złożyć arghję oraz inne zwyczajowe ofiary.
Verse 17
काले तत्रातिथिं प्राप्तमन्नकामं द्विजाध्वगम् । ब्राह्मणैरभ्यनुज्ञातः कामं तमपि पूजयेत् ॥ १४.१७ ॥
Jeśli we właściwym czasie przybędzie tam gość, wędrujący dwidźa, który pragnie pożywienia, wtedy za zgodą braminów należy go chętnie uczcić.
Verse 18
योगिनो विविधैरूपैर्नराणामुपकारिणः । भ्रमन्ति पृथिवीमेतामविज्ञातस्वरूपिणः ॥ १४.१८ ॥
Jogini, dobroczyńcy ludzkości, wędrują po tej ziemi w wielu postaciach, pozostając nierozpoznani w swojej prawdziwej naturze.
Verse 19
तस्मादभ्यर्चयेत् प्राप्तं श्राद्धकालेऽतिथिं बुधः । श्राद्धक्रियाफलं हन्ति द्विजेन्द्रापूजितोऽतिथिः ॥ १४.१९ ॥
Dlatego mądra osoba powinna należycie uczcić gościa, który przybywa w czasie śraddhy. Nieuczczony gość, zwłaszcza uważany za najwybitniejszego wśród dwidźów, niszczy zasługi płynące z obrzędu śraddhy.
Verse 20
जुहुयाद् व्यञ्जनं क्षारैर्वर्ज्यमन्नं ततोऽनले । अनुज्ञातो द्विजैस्तैस्तु त्रिः कृत्वा पुरुषर्षभ ॥ १४.२० ॥
Powinien złożyć w ogniu przygotowane potrawy, wykluczając te przyrządzone z substancji alkalicznych. Następnie, po uzyskaniu zgody tych braminów, powinien wykonać to trzykrotnie, o najlepszy wśród ludzi.
Verse 21
अग्नये काव्यवाहनाय स्वाहेति प्रथमा हुतिः । सोमाय वै पितृमते दातव्या तदनन्तरम् ॥ १४.२१ ॥
Pierwsza ofiara powinna być złożona ze słowem „swaha” Agniemu, nosicielowi ofiar. Następnie należy złożyć ofiarę Somie, który związany jest z Pitrysami, przodkami.
Verse 22
वैवस्वताय चैवान्या तृतीया दीयताहुतिः । हुतावशिष्टमल्पाल्पं विप्रपात्रेषु निर्वपेत् ॥ १४.२२ ॥
Trzecia ofiara powinna być podobnie złożona Waiwaswacie. Następnie, stopniowo, małe porcje pozostałości po ofierze należy umieścić w naczyniach braminów.
Verse 23
ततोऽन्नं मृष्टमत्यर्थमभीष्टमभिसंस्कृतम् । दत्त्वा जुषध्वमिच्छातो वाच्यमेतदनिष्ठुरम् ॥ १४.२३ ॥
Następnie, podawszy pożywienie dobrze przygotowane, nadzwyczaj wyborne i starannie oczyszczone, należy powiedzieć według życzenia: „Proszę, spożywajcie”, wypowiadając te słowa bez surowości.
Verse 24
भोक्तव्यं तैश्च तच्चित्तैर्मौनिभिः सुमुखैः सुखम् । अक्रुध्यता अत्वरता देयं तेनापि भक्तितः ॥ १४.२४ ॥
Powinno być ono spożywane z przyjemnością przez tych mędrców o spokojnym umyśle i łaskawym obejściu. Dający również powinien je ofiarować z nabożeństwem, bez gniewu i bez pośpiechu.
Verse 25
रक्षोघ्नमन्त्रपठनं भूमेरास्तरणं तिलैः । कृत्वाऽध्येयाश्च पितरस्त एव द्विजसत्तमाः ॥ १४.२५ ॥
Po odrecytowaniu mantry chroniącej przed szkodliwymi istotami i rozsypaniu nasion sezamu na ziemi, ci właśnie Pitrysi, przodkowie, mają być czcigodnie wezwani przez wybitnych dwidźów, braminów.
Verse 26
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । मम तृप्तिं प्रयान्त्वद्य होमाप्यायितमूर्त्तयः ॥ १४.२६ ॥
Niech mój ojciec, mój dziadek i podobnie mój pradziadek osiągną dziś zadowolenie, ich formy nakarmione i umocnione przez ofiarę homa.
Verse 27
पितापितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । मम तृप्तिं प्रयान्त्वद्य विप्रदेहेषु संस्थिताः ॥ १४.२७ ॥
Niech mój ojciec, mój dziadek i podobnie mój pradziadek, którzy przebywają dziś w ciałach braminów, osiągną przeze mnie zadowolenie.
Verse 28
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । तृप्तिं प्रयान्तु पिण्डेषु मया दत्तेषु भूतले ॥ १४.२८ ॥
Niech mój ojciec, mój dziadek i podobnie mój pradziadek osiągną zadowolenie przez ofiary pinda, które złożyłem na ziemi.
Verse 29
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । तृप्तिं प्रयान्तु मे भक्त्या यन्मयैतदुदाहृतम् ॥ १४.२९ ॥
Niech mój ojciec, mój dziadek i podobnie mój pradziadek osiągną zadowolenie przez moje nabożeństwo, ponieważ te słowa zostały wypowiedziane przeze mnie.
Verse 30
मातामहस्तृप्तिमुपैतु तस्य तथा पिता तस्य पिता ततोऽन्यः । विश्वेऽथ देवाः परमां प्रयान्तु तृप्तिं प्रणश्यन्तु च यातुधानाः ॥ १४.३० ॥
Niech jego dziadek matczyny osiągnie zadowolenie; podobnie jego ojciec, ojciec jego ojca i inni przodkowie. I niech Wiswedeowie osiągną najwyższe spełnienie; a niech jatudhany, szkodliwe duchy, stracą swoje zadowolenie i zostaną odpędzone.
Verse 31
यज्ञेश्वरो हव्यसमस्तकाव्यभोक्ता । अव्ययात्मा हरिरीश्वरॊऽत्र । तत्सन्निधानादपयान्तु सद्यो रक्षांस्यशेषाण्यसुराश्च सर्वे ॥ १४.३१ ॥
Hari, Pan ofiary, który spożywa hawja i wszystkie rytualne dary, przebywa tu jako niezniszczalna Dusza. Przez Jego samą obecność niech wszystkie rakszasy bez wyjątku i wszyscy asurowie natychmiast odejdą.
Verse 32
तृप्तेष्वेतेषु विप्रेषु किरेदन्नं महीतले । दद्यादाचमनार्थाय तेभ्यो वारि सकृत्सकृत् ॥ १४.३२ ॥
Gdy ci bramińscy goście zostaną zadowoleni, należy rozsypać jedzenie na ziemi; a dla celów rytualnego obmycia należy dać im wodę raz po raz.
Verse 33
सुतृप्तैस्तैरणुज्ञातः सर्वेणान्नेन भूतले । सलिलेन ततः पिण्डान् समागृह्य समाहितः ॥ १४.३३ ॥
Gdy zostali oni zadowoleni i udzielili pozwolenia przez ofiarowanie całego jedzenia na ziemi, on wtedy, o spokojnym umyśle, zebrał ofiary pinda wraz z wodą.
Verse 34
पितृतीर्थेन सलिलं तथैव सलिलाञ्जलिम् । मातामहेभ्यस्तेनैव पिण्डांस्तीर्थेन निर्वपेत् । दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु पुष्पधूपादिपूजिताम् ॥ १४.३४ ॥
Używając pitri-tirtha, pozycji rąk dla przodków, należy ofiarować wodę i podobnie libację wodną ze złożonymi dłońmi. Tą samą metodą należy również złożyć ofiary pinda dla dziadków matczynych, umieszczając je na trawie kusza, której końce skierowane są na południe, i czcząc je kwiatami, kadzidłem i pokrewnymi ofiarami.
Verse 35
स्वपित्रे प्रथमं पिण्डं दद्यादुच्छिष्टसन्निधौ । पितामहाय चैवान्यं तत्पित्रे च तथापरम् ॥ १४.३५ ॥
Należy ofiarować pierwszą pindę własnemu ojcu, w obecności pozostałości posiłku lub rytuału. Inną pindę należy ofiarować dziadkowi, a podobnie kolejną jego ojcu, pradziadkowi.
Verse 36
दर्भमूले लेपभुजः प्रीणयेल्लेपघर्षणात् । पिण्डे मातामहे तद्वद्गन्धमाल्यादिसंयुतैः ॥ १४.३६ ॥
U podstawy trawy darbha należy zadowolić istoty, które spożywają maść, delikatnie pocierając nałożoną pastę; podobnie dla dziadka ze strony matki ofiarę piṇḍa należy przedstawić, ozdobioną wonnościami, girlandami i tym podobnymi.
Verse 37
पूजयित्वा द्विजाग्र्याणां दद्यादाचमनं बुधः । पैत्रेभ्यः प्रथमं भक्त्या तन्मनस्को द्विजेश्वर ॥ १४.३७ ॥
Uczciwszy najwybitniejszych spośród dwukrotnie narodzonych, mądra osoba powinna zaoferować wodę do popijania (ācamana). Najpierw, z oddaniem i skupioną uwagą, powinna złożyć ofiarę istotom przodków, o panie dwukrotnie narodzonych.
Verse 38
सुस्वधेत्याशिषा युक्तां दद्याच्छक्त्या च दक्षिणाम् । दत्त्वा च दक्षिणां तेभ्यो वाचयेद्वैश्वदेविकान् । प्रीयन्तामिति ये विश्वे देवास्तेन इतीरयेत् ॥ १४.३८ ॥
Towarzysząc temu błogosławieństwem „su-svadhā”, należy zgodnie ze swoją możliwością dać honorarium (dakṣiṇā). A po daniu dakṣiṇā im, należy sprawić, by odrecytowano formuły Vaiśvadeva, wypowiadając: „Niech wszyscy bogowie Viśve Devas będą przez to zadowoleni.”
Verse 39
तथेति चोक्ते तैर्विप्रैः प्रार्थनीयास्तथाशिषः । पश्चाद्विसर्जयेद्देवान् पूर्वं पैत्रान्महामते ॥ १४.३९ ॥
Gdy ci bramini powiedzą „Niech tak się stanie”, należy podobnie poprosić o błogosławieństwa (od nich). Następnie, o mądry, bóstwa powinny być uroczyście pożegnane, najpierw (pożegnanie) istoty przodków.
Verse 40
मातामहानामप्येवं सह देवैः क्रमः स्मृतः । भोजने च स्वशक्त्या च दाने तद्वद्विसर्जने । आपादशौचनात् पूर्वं कुर्यादेव द्विजन्मसु ॥ १४.४० ॥
W ten sam sposób, zapamiętana kolejność obowiązuje również dla dziadków ze strony matki, wraz z bóstwami. W karmieniu i w dawaniu, zgodnie ze swoją możliwością, i podobnie w końcowym pożegnaniu, należy wykonać to dla osób z klas dwukrotnie narodzonych, przed obmyciem stóp.
Verse 41
जानन्तं प्रथमं पित्र्यं तथा मातामहेषु च । विसर्जयेत् प्रीतिवचः सम्मान्याभ्यर्थितांस्ततः । निवर्त्तेताभ्यनुज्ञात आद्वारान्तमनुव्रजेत् ॥ १४.४१ ॥
Najpierw należy z szacunkiem pożegnać uczonych starszych po stronie ojca, a podobnie tych z rodu dziadka ze strony matki, zwracając się do nich miłymi słowami i należną czcią. Następnie, po uzyskaniu ich pozwolenia, należy powrócić po odprowadzeniu ich aż do progu drzwi.
Verse 42
ततस्तु वैश्वदेवाख्यां कुर्यान्नित्यक्रियां ततः । भुञ्जीयाच्च समं पूज्य भृत्यबान्धुभिरात्मना ॥ १४.४२ ॥
Następnie należy wykonać codzienny obrzęd zwany Vaiśvadeva. Potem, okazawszy właściwą cześć, należy spożyć posiłek razem, samemu w towarzystwie swoich podopiecznych i krewnych.
Verse 43
एवं श्राद्धं बुधः कुर्यात् पितृयं मातामहं तथा । श्राद्धैराप्यायिता दद्युः सर्वान् कामान् पितामहाः ॥ १४.४३ ॥
Tak mądra osoba powinna wykonać obrzęd śrāddha, zarówno ofiarę przodków (pitṛya), jak i tę dla dziadków ze strony matki (mātāmaha). Zadowoleni i nakarmieni ofiarami śrāddha, przodkowie obdarzą wszystkimi pożądanymi celami.
Verse 44
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः । रजतस्य तथा दानं तथा संदर्शनादिकम् ॥ १४.४४ ॥
W obrzędzie śrāddha trzy rzeczy są opisane jako oczyszczające: syn córki (dauhitra), wełniana szata zwana kutapa i nasiona sezamu (tilāḥ). Podobnie darowizna srebra oraz czyny zaczynające się od pełnego szacunku uczestnictwa i oglądania (saṃdarśana-ādikam) są również uznawane za zasługujące w tym kontekście.
Verse 45
वर्ज्यस्तु कुर्वता श्राद्धं क्रोधोऽध्वगमनं त्वरा । भोक्तुरप्यत्र विप्रेन्द्र त्रयमेतन्न संशयः ॥ १४.४५ ॥
Kto wykonuje śrāddha, powinien unikać gniewu, wyruszania w podróż i pośpiechu. A ten, kto tutaj spożywa posiłek, również, o najlepszy z braminów, powinien unikać tych trzech rzeczy, bez wątpliwości.
Verse 46
विश्वेदेवाः सपितरस्तथा मातामहाः द्विज । कुलं चाप्यायते पुंसां सर्वं श्राद्धं प्रकुर्वताम् ॥ १४.४६ ॥
O dwukrotnie zrodzony, Wiśwedewowie wraz z Pitrami i podobnie dziadkowie ze strony matki są zadowoleni; a cały ród tych mężczyzn, którzy należycie wykonują wszystkie rytuały śraddha, jest karmiony i kwitnie.
Verse 47
सोमाधारः पितृगणो योगाधारश्च चन्द्रमाः । श्राद्धं योगिनियुक्तं तु तस्मद्विप्रेन्द्र शस्यते ॥ १४.४७ ॥
Soma jest oparciem dla zastępa przodków, a Księżyc jest oparciem dla pomyślnych jog, czasowych koniunkcji. Dlatego, o najwybitniejszy z braminów, śraddha wykonane w połączeniu z odpowiednią jogą jest godne pochwały.
Verse 48
सहस्रस्यापि विप्राणां योगी चेत् पुरतः स्थितः । सर्वान् भोक्तॄंस्तारयति यजमानं तथा द्विज ॥ १४.४८ ॥
Nawet pośród tysiąca braminów, jeśli jogin jest obecny na czele, mówi się, że duchowo wyzwala wszystkich, którzy spożywają ofiarę, i podobnie dżajamanę, o dwukrotnie zrodzony.
Verse 49
मह्यं सनत्कुमारेण पूर्वकल्पे द्विजोत्तम । कथितं वायुना चापि देवानां शम्भुना तथा ॥ १४.४९ ॥
O najlepszy z dwukrotnie zrodzonych, zostało mi to opowiedziane przez Sanatkumarę w dawnej epoce; zostało to również przekazane przez Waju, i podobnie przez Śambhu pośród bogów.
Verse 50
इयं सर्वपुराणेषु सामान्यापैत्रिकी क्रिया । एतत् क्रमात् कर्मकाण्डं ज्ञात्वा मुच्येत बन्धनात् ॥ १४.५१ ॥
To jest wspólny rytuał przodków opisany we wszystkich Puranach. Zrozumiawszy tę procedurę rytualną karmakandy we właściwej kolejności, można zostać uwolnionym z więzienia.
Verse 51
एतदाश्रित्य निर्वाणं ऋषयः संशितव्रताः । प्राप्ता गौरमुखेदानीं त्वमप्येवं परो भव ॥ १४.५२ ॥
Opierając się na tej nauce, mędrcy, niezłomni w swoich zdyscyplinowanych ślubach, osiągnęli wyzwolenie. Teraz, o o promiennej twarzy, ty również powinieneś stać się podobnie wywyższony w duchowym osiągnięciu.
Verse 52
इति ते कथितं भक्त्या पृच्छतो द्विजसत्तम । पितॄन्यष्ट्वा हरिं ध्यायेद्यस्तस्य किमतः परम् । न तस्मात् परतः पित्र्यं तन्त्रमस्तीति निश्चयः ॥ १४.५३ ॥
Tak więc, o najlepszy z dwukrotnie zrodzonych, wyjaśniłem ci to z oddaniem, ponieważ pytałeś. Po należytym oddaniu czci Pitrom, ktoś kto następnie medytuje nad Harim, co może być dla niego wyższe? Jest ustalonym wnioskiem, że nie ma systemu rytualnego związanego z przodkami wyższego niż ten.
Verse 53
धरण्युवाच ॥
Dharaṇī (Ziemia) przemówiła:
Varāha instructs Pṛthivī within a guru–śiṣya Purāṇic frame, introducing śrāddha as a lineage-preserving dharma and presenting its authority through a transmission chain of sages and deity-linked teachers.
A procedural śrāddha-manual is laid out: eligibility and disqualification of Brāhmaṇa invitees; the necessity of honoring an unexpected atithi; and the ordered sequence of invitation, purification, seating, āvāhana, offerings, homa, feeding, piṇḍa placement, water-libations, dakṣiṇā, blessings, and visarjana.
Ritual efficacy is secured by strict krama (sequence) and śīla (conduct): controlled speech, absence of anger/haste, correct pitṛtīrtha libations with sesame-water, and the final orderly visarjana—explicitly prioritizing pitṛs before devas—thereby stabilizing household and ancestral reciprocity.
No explicit standalone phalaśruti is indicated in the provided summary; benefits are embedded throughout as assurances of śrāddha-siddhi, continuity of lineage, and protection from disorder/inauspicious forces.
No explicit toponyms or river systems are named in this adhyāya. The setting is a generalized gṛha-based ritual environment (household space, bhojana area, bhūmi/ground for kīra and piṇḍa placement) rather than a localized tīrtha geography.
The text frames śrāddha as a disciplined social-ethical technology: it instructs careful selection of recipients, controlled speech and demeanor during feeding, and mandatory hospitality to an arriving atithi. The internal logic links moral conduct (non-anger, non-haste, respectful hosting) to ritual efficacy, presenting orderly reciprocity among household, community specialists, and ancestral memory as the stabilizing principle.
A relative timing marker is specified: on the prathama ahan (the first day), the officiant should invite eminent Brāhmaṇas. Beyond this, the chapter emphasizes kāla in the sense of the proper ritual moment (śrāddha-kāla) and sequence (krama), but it does not name specific tithis, pakṣas, months, or seasons.
Environmental stewardship appears implicitly through terrestrial handling of offerings: food is respectfully placed on the bhūmi at prescribed moments, and piṇḍas are deposited on darbha with controlled water-libations (pitṛtīrtha). Read as ecological ethics, the chapter models regulated interaction with land—minimizing disorder (rakṣas-expelling recitations, purity rules) and treating the ground as an active ritual surface whose integrity supports social continuity.
The chapter cites a didactic transmission chain rather than royal genealogy: Sanatkumāra is named as an earlier source, alongside Śambhu (Śiva) and Vāyu as transmitters of the teaching; later it references Śakti’s son (commonly identifiable as Parāśara in Purāṇic contexts) and Maitreya as part of the relay. These references situate the rite within a pan-Purāṇic scholastic lineage of sages and deity-linked authorities.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.