Opening the text

Pūjādisāmayikāparādha-prāyaścittaṃ tathā Upaspṛśya-vidhiḥ
Ritual-Manual (Prāyaścitta) and Ethical-Discourse (Conduct in Devotional Practice)
Ten adhyāya przedstawia dydaktyczny dialog między Varāhą a Pṛthivī (Dharaṇī/Vasundharā) na temat tego, jak bhaktowie powinni naprawiać błędy rytualne popełnione w kulcie i codziennych praktykach. Varāha najpierw określa prāyaścitty za konkretne uchybienia: niewłaściwe podejście, nieodpowiedni strój lub wadliwe ofiary, łącząc je z karmicznymi skutkami oraz z naprawczymi ślubami, takimi jak Cāndrāyaṇa, Mahāsāntapana i taptakṛcchra. Pṛthivī pyta następnie o „tajemną” normę proceduralną, dzięki której bhāgavatowie mogą zbliżyć się do Bóstwa bez naruszania właściwego postępowania, a Varāha naucza stopniowej procedury oczyszczenia upaspṛśya: obmycie, wzięcie ziemi, płukanie, kontrolowane łyki, regulacja oddechu i uregulowane dotykanie. Rozdział kładzie również nacisk na dyscyplinę emocjonalną, zwłaszcza na unikanie krodhy (gniewu), przedstawiając etyczne samorządowanie jako niezbędne dla skuteczności rytuału oraz dla podtrzymania ziemskiego porządku i dobra wspólnoty, co stanowi właśnie troskę wyrażoną przez Pṛthivī.
Verse 1
अथ पूजादिसामयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ मुक्त्वा तु मम कर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि यस्तु वाक्यं प्रभाषते ॥
Teraz (są przedstawione) pokuty za wykroczenia związane z kultem i pokrewnymi okresowymi obserwancjami. Śrī Varāha rzekł: "Kto jest oddany moim obrzędom, lecz porzuca moje przepisane czyny i mówi o procedurze pokuty, o bogini..."
Verse 2
मूर्खो भवति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥
"Staje się głupcem, o piękno-biodra, nawet jeśli jest oddany moim obrzędom; dlatego, o bogini, naucz metody pokuty, przez którą można zostać uwolnionym od występku."
Verse 3
आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च ॥ मुच्यते किल्बिषात्तत्र देवि चैव न संशयः ॥
Podejmując 'spanie na otwartym powietrzu' przez dziesięć dni i pięć więcej, zostaje się tam uwolnionym od występku, o bogini, o tym nie ma wątpliwości.
Verse 4
इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितो नीलवस्त्रेण यो हि मामुपपद्यते ॥ वर्षाणां हि शतं पञ्च कृमिर्भूत्वा स तिष्ठति ॥
Tak oto pokuta dotycząca porzucenia milczenia. Śrī Varāha rzekł: "Kto zbliża się do mnie przyodziany w niebieskie szaty, pozostaje przez sto pięć lat, stawszy się robakiem."
Verse 5
तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि अपराधविशोधनम् ॥ प्रायश्चित्तं विशालाक्षि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥
Dlatego ogłoszę ci, o piękno-biodra, oczyszczenie z wykroczenia, pokutę (prāyaścitta), o wielkooka, przez którą można zostać uwolnionym od grzechu.
Verse 6
व्रतं चान्द्रायणं कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ मुच्यते किल्बिषाद्भूमे एवमेतन्न संशयः ॥
Wykonawszy ślub Cāndrāyaṇa poprzez czyn zatwierdzony regułą, zostaje się uwolnionym od występku, o Ziemio; tak właśnie jest, nie ma wątpliwości.
Verse 7
अविधानेन संस्पृश्य यो हि मामुपसर्पति ॥ स मूर्खः पापकर्मा च मम विप्रियकारकः ॥
Kto, dotknąwszy lub działając niewłaściwie, bez należytej reguły zbliża się do mnie: ten jest głupcem, sprawcą grzesznych czynów i tym, który powoduje to, co mi nie miłe.
Verse 8
तेन दत्तं वरारोहे गन्धमाल्यसुगन्धितम् ॥ प्रापणं च न गृह्णामि मृष्टं चापि कदाचन ॥
Dlatego, o piękno-uda, nawet jeśli jest wonne kadzidłem i girlandami, nie przyjmuję ofiary przedstawionej przez niego, ani żadnego słodkiego czy wybornego pokarmu w jakimkolwiek czasie.
Verse 9
ततो नारायणवचः श्रुत्वा सा संशितव्रता ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामा वसुन्धरा ॥
Wtedy, usłyszawszy słowa Nārāyaṇy, ona, niezłomna w swoich obserwancjach, przemówiła słodko: Vasundharā, Ziemia, która pragnie dharmy.
Verse 10
केन कर्मविधानॆन भूत्वा भागवता भुवि ॥ उपस्पृश्योपसर्पन्ति तव कर्मपरायणाः
Jakim przepisanym sposobem działania, stawszy się bhaktami na ziemi, ci oddani twoim obrzędom zbliżają się do ciebie po dokonaniu rytualnej ablucji?
Verse 11
एतन्मे संशयं देव परं कौतूहलं हि मे ॥ तव भक्तसुखार्थाय निष्कलं वक्तुमर्हसि
To jest moja wątpliwość, o Panie, i zaprawdę moja wielka ciekawość. Dla dobra twoich bhaktów powinieneś wyjaśnić to w pełni, bez żadnego pominięcia.
Verse 12
श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं भीरु भाषसे ॥ कथितं मम तत्त्वेन गुह्यमेतत्परं महत्
Śrī Varāha rzekł: Słuchaj, o bogini, zgodnie z prawdą, o co mnie zapytałaś, o bojaźliwa. Wyłożyłem to w jego prawdziwej zasadzie: jest to nauka tajemna, najwyższa i głęboka.
Verse 13
विमुच्य सर्वकर्माणि यो हि मामुपसर्पति ॥ तस्य वै शृणु सुश्रोणि उपस्पृश्य च या क्रिया
Kto, odłożywszy wszelkie inne czyny, zbliża się do mnie - słuchaj, o piękno bioder - o obrzęd do wykonania jako rytualna ablucja dla takiej osoby.
Verse 14
भूत्वा पूर्वमुखस्तत्र पादौ प्रक्षाल्य चाम्बुभिः ॥ उपस्पृश्य यथान्यायं तिस्रो वै गृह्य मृत्तिकाः
Tam, zwrócony na wschód, po obmyciu stóp wodą i dokonaniu ablucji zgodnie z przepisem, należy następnie należycie wziąć trzy porcje ziemi.
Verse 15
ततः प्रक्षालितं हस्तं जलेन तदनन्तरम् ॥ सप्तकोशं ततो गृह्य जलेन क्षालयेत् ततः
Następnie, natychmiast potem, rękę należy obmyć wodą. Potem, biorąc miarę siedmiu kośa, należy ją ponownie obmyć wodą.
Verse 16
पादमेकैकशस्तद्वत्पञ्च पञ्च वदेत् ततः ॥ कोशौ संमृज्यतां तत्र यदीच्छेत्तु मम प्रियम्
Podobnie dla każdej stopy osobno, należy następnie odmawiać pięć i pięć. Tam dwa kośa należy wytrzeć i oczyścić - jeśli pragnie działać w sposób miły mnie.
Verse 17
त्रीणि कोशान्पिबेत्तत्र सर्वपापविशोधनम् ॥ मुखं कराभ्यां मार्जेत सर्वमिन्द्रियनिग्रहम्
Tam należy wypić trzy kośa, praktykę, która oczyszcza wszelkie grzechy. Należy wytrzeć twarz obiema rękami, dyscyplinę związaną z powściągnięciem wszystkich zmysłów.
Verse 18
प्राणायामं ततः कृत्वा मम चिन्तापरायणः ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन कुर्यात्संसारमोक्षणम्
Następnie, wykonawszy prāṇāyāmę, z umysłem nastawionym na kontemplację mnie, należy przez działanie sankcjonowane regułą przeprowadzić praktykę ukierunkowaną na wyzwolenie z saṃsāry.
Verse 19
स्पृशेत्तु निष्कलस्तत्र यो हि यत्र प्रतिष्ठितः ॥ विक्षिपेत्रिणि वाराणि सलिलं प्रवरं त्रयम्
Tam, w miejscu gdzie się stoi, należy wykonać przepisane dotknięcie w stanie całości i czystości. Należy pokropić doskonałą wodę trzy razy, w trzech odmierzonych porcjach.
Verse 20
एवमुक्तस्य कर्त्तव्यं ममाभिगमनेषु च ॥ उपस्पृश्य तनुं वामे यदीक्षेत प्रियं मम ॥
Dla tak pouczonego, to należy czynić również gdy się do mnie zbliża: po wykonaniu przepisanego oczyszczającego dotyku (upaspṛśa), jeśli ujrzy po lewej stronie ciała to, co jest mi drogie.
Verse 21
एवं च कुर्वतस्तस्य मम कर्मव्यवस्थितः ॥ अपराधं न विन्देत एवं देवि न संशयः ॥
A kto w ten sposób postępuje, będąc właściwie ustanowionym w moim przepisanym obrzędzie, nie popełni wykroczenia, tak oto, Bogini, co do tego nie ma wątpliwości.
Verse 22
ततो नारायणवचः श्रुत्वा देवी वसुन्धरा ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वभागवतप्रियम् ॥
Wtedy, usłyszawszy słowa Nārāyaṇy, bogini Vasundharā wypowiedziała słodkie zdanie, miłe wszystkim czcicielom tradycji Bhāgavata.
Verse 23
धरण्युवाच ॥ उपस्पृश्य विधानॆन यस्तु कर्माणि चाप्नुयात् ॥ तापनं शोधनं चैव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥
Ziemia rzekła: Jeśli ktoś, postępując zgodnie z właściwą procedurą upaspṛśa, podejmuje czynności rytualne, wtedy powinieneś wyjaśnić praktyki umartwienia (tāpana) i oczyszczenia (śodhana) w tej sprawie.
Verse 24
श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे भूमे इमं गुह्यमनिन्दिते ॥ यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः ॥
Śrī Varāha rzekł: Słuchaj w prawdzie, o Ziemi, o nieskalana, tej tajemnej nauki: i do jakiego celu zmierzają ci, którzy są wykluczeni z mojego obrzędu.
Verse 25
व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति ॥ दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥
A kto, złamawszy wierność wobec mnie, nadal się do mnie zbliża, dla niego są konsekwencje dziesięciu tysięcy lat, a także setek lat.
Verse 26
कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य मूर्खस्य माधवि ॥
Stawszy się robakiem, pozostaje jak przystoi, co do tego nie ma wątpliwości. Ogłoszę pokutę dla tego głupca, o Mādhavī.
Verse 27
यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत् ॥ महासान्तपनं कृत्वा तप्तकृच्छ्रं च निष्कलम् ॥
A czyniąc to, o wielce szczęśliwa, może znów stać się tym, który wypełnił to, co wymagane: podejmując Wielkie Sāntapanę, a także rozgrzany Kṛcchrę, w sposób bezbłędny.
Verse 28
किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ यस्तु क्रोधसमाविष्टो मम भक्तिपरायणः ॥
Uwolnieni od grzechu, idą do najwyższego celu. Lecz co do tego, kto jest ogarnięty gniewem, choć oddany mojemu uwielbieniu...
Verse 29
स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम् ॥ न चाहं रागमिच्छामि क्रुद्धमेव यशस्विनि ॥
Może dotykać moich członków, czyniąc swój umysł chwiejnym i statecznym na przemian, jednak nie pragnę namiętności, tylko gniew, o sławna, jest tu obecny.
Verse 30
इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम् ॥ पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं लाभालाभविवर्जितम् ॥
Pragnę zawsze kogoś, kto jest powściągliwy, pomyślny, oddany Bogu i czysty, obdarzony pięcioma zmysłami, lecz wolny od przywiązania do zysku i straty.
Verse 31
अहङ्कारविनिर्मुक्तं कर्मण्यभिरतं मम ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वरानने ॥
Należy być wolnym od egoizmu i oddanym działaniu dla mojej sprawy. A powiem ci coś więcej, więc posłuchaj tego, o pięknotwórcza.
Verse 32
मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः ॥ चिल्ली जातो वर्षशतं श्येनो वर्षशतं पुनः ॥
Gdy gniewny człowiek mnie osiąga, nawet jeśli jest czysty, oddany i nieskalany, rodzi się jako cillī przez sto lat, a potem jako sokół przez kolejne sto lat.
Verse 33
भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश ॥ अपुमान् षट् च वर्षाणि रेतोभक्षस्तु जायते ॥
Staje się żabą przez trzysta lat, potem yātudhāną przez dziesięć lat. Następnie, będąc bezpłodnym przez sześć lat, rodzi się jako ten, który żywi się nasieniem.
Verse 34
अन्धो जायेत सुष्रोणि पञ्च सप्त तथा नव ॥ गृध्रो द्वात्रिंशवर्षाणि चक्रवाको दशैव तु ॥
Rodzi się ślepy, o pięknobiodra, przez pięć, siedem i także dziewięć lat. Potem jako sęp przez trzydzieści dwa lata, a jako ptak cakravāka przez dziesięć lat zaprawdę.
Verse 35
शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा ॥ ब्राह्मणो जायते भूमे क्रोधस्य च पथे स्थितः ॥
Jest karmienie się glonami, a także poruszanie się przez niebo. Następnie na ziemi rodzi się jako bramin, lecz pozostaje na ścieżce gniewu.
Verse 36
आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे ॥ धरण्युवाच ॥ अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥
Przez winę własnych czynów człowiek dociera do oceanu samsary. Dharani rzekła: O, zaprawdę to najwyższa tajemnica, którąś wcześniej wypowiedział.
Verse 37
श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता ॥ नाहमाज्ञापयामि त्वां देवदेव जगत्पते ॥
Usłyszawszy tę istotę tak bardzo trudną do przebycia, lękam się i opłakuję. Nie rozkazuję tobie, o Boże bogów, o Panie świata.
Verse 38
मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम् ॥ येन मुच्यन्ति संशुद्धा बुधाः कर्मपरायणाः ॥
Dla mojej umiłowanej sprawy i jako to, co przynosi szczęście wszystkim światom, powiedz mi to, dzięki czemu oczyszczeni mędrcy oddani działaniu zostają wyzwoleni.
Verse 39
अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः ॥ तरन्ति येन दुर्गाणि प्रायश्चित्तं च मे वद ॥
Ludzie o małej sile, którzy odrzucili strach, obdarzeni chciwością i ułudą, dzięki czemu przekraczają trudności? Powiedz mi także o środku ekspiacji.
Verse 40
ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः ॥ सनत्कुमारो मे भक्तो पुनर्नारायणोऽब्रवीत् ॥
Wtedy Waraha, o oczach jak płatki lotosu, stanął naprzeciw nich. A Sanatkumara, mój wielbiciel, ponownie przemówił, zwracając się do Narajany.
Verse 41
ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥ सनत्कुमारो योगज्ञः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥
Wtedy, usłyszawszy słowa Ziemi, mędrzec, syn Brahmy, Sanatkumara, biegły w jodze, odpowiedział Wasundharze, Ziemi.
Verse 42
धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ वराहरूपी भगवान् सर्वमायाकरण्डकः ॥
Błogosławione zaiste i szczęśliwe jest to, o co zapytałaś: Pan, przybierając postać Warahy, jest jakby skarbnicą wszystkich cudownych mocy maji.
Verse 43
किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित् ॥ देवो नारायणस्तत्र सर्वधर्मविदां वरः ॥
To, co zostało powiedziane przez ciebie, o Bogini, jest tam skierowane do Narajany, najwyższego wśród znawców dharmy i znawcy wszystkich członków jogi.
Verse 44
कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत ॥ शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मया परिपृच्छितम् ॥
Usłyszawszy sława Kumary, Ziemia odpowiedziała mu: Słuchaj, o Braminie, w prawdzie tego, o co zapytałam.
Verse 45
कार्यं क्रियां च योगं च अध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम् ॥ एतन्मे पृच्छते ब्रह्मन् देवो नारायणः प्रभुः ॥
Dotyczące obowiązku, działania rytualnego, jogi i zasady duchowej, która przebywa w ziemskim stanie, o to, o Braminie, pytam Pana Narajanę, Władcę.
Verse 46
कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः ॥ षष्ठे काले तु भुञ्जीत गृहभिक्षामनिन्दिताम् ॥
Podjąwszy tę ślubę, oddany przepisanej praktyce, powinien jeść w szóstej porze, przyjmując nienaganne jałmużnę otrzymaną z domostw.
Verse 47
अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे ॥ य एतेन विधानॆन ब्रह्मकर्माणि कारयेत् ॥
Niech będzie osiem porcji jałmużny, zgodnie z właściwą zasadą, w domu oczyszczonych wielbicieli Bhagawana. Ktokolwiek tą procedurą podejmuje czyny Brahmy
Verse 48
मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः ॥ यदीच्छसि परां सिद्धिं विष्णुलोकं जनार्दनात् ॥
Od tego grzechu i skażenia zostaje uwolniony, tak rzekł Dżanardana. Jeśli pragniesz najwyższego osiągnięcia, mianowicie świata Wisznu, osiągalnego przez Dżanardanę
Verse 49
शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः ॥ ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥
Przedstawiciel dwukrotnie urodzonych powinien szybko czcić i ubłagać Wisznu, bez wątpliwości. Następnie, usłyszawszy słowa Ziemi, mędrzec, syn Brahmy, kontynuował.
Verse 50
प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम् ॥ अहो गुह्यं रहस्यं च यत्त्वया देवि भाषितम् ॥
Vasundharā, pragnąca dharmy, odpowiedziała szerokookiej Bogini: 'Oto tajemnica głęboka i niezgłębiona, którąś, o Devi, wyrzekła.'
Verse 51
तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ॥ धरण्युवाच ॥ ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः ॥
'Te dharmy, które wyszły z jego ust, te powinieneś opowiedzieć we właściwym porządku.' Dharanī rzekła: Wtedy Ten o oczach jak lotos, niosący konchę, dysk i maczugę…
Verse 52
वराहरूपी भगवान् लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥
Błogosławiony Pan Janārdana, Pan światów, przybrawszy postać Varāhy, przemówił słodkimi słowy; jego głos rozbrzmiewał jak grzmot w chmurach i bęben dundubhi.
Verse 53
भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम् ॥ अनेनैव विधानेन आचारेण समन्वितः ॥
Dla szczęścia płynącego z oddanego działania, obdarzonego cnotami i właściwymi środkami, kto jest zdyscyplinowany tymże nakazem i postępowaniem…
Verse 54
देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति ॥ क्रुद्धेन न च कर्त्तव्यं लोभेन त्वरया न च ॥
O Devi, kto sprawia, że przepisane dzieło jest wykonywane, ten odchodzi do mojego świata. Nie należy go jednak wykonywać w gniewie, ani z chciwości, ani w pośpiechu.
Verse 55
संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्जिताः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि ॥
Ci, którzy są wolni od występków, nie wkraczają w saṃsārę. Śrī Varāha rzekł: 'Lecz kto czci Mnie na ziemi kwiatem zdobytym bez należnego wysiłku lub w niewłaściwy sposób…'
Verse 56
पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न च ते वै मम प्रियाः ॥
'Opowiem o jego upadku, posłuchaj tego, o Vasundharā. Nie przyjmuję takiej ofiary i zaprawdę nie są oni Mi mili.'
Verse 57
मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः ॥ पतन्ति नरके घोरे रौरवे तदनन्तरम् ॥
'Głupi bhāgavatowie, o Devi, ci, którzy działają wbrew temu, co Mi miłe, później wpadają do straszliwego piekła zwanego Raurava.'
Verse 58
अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च ॥ वानरो दश वर्षाणि मार्जारश्च त्रयोदश ॥
I z powodu winy niewiedzy cierpią męki. Rodzą się jako małpa przez dziesięć lat, a jako kot przez trzynaście.
Verse 59
मूकः पञ्च च वर्षाणि बलीवर्दश्च द्वादश ॥ छागश्चैवाष्टवर्षाणि मासं वै ग्रामकुक्कुटः ॥
Jako niemy przez pięć lat; jako wół przez dwanaście; jako koza przez osiem lat; i zaprawdę jako wiejski kogut przez jeden miesiąc.
Verse 60
त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे पुष्पं यन्मे न रोचते ॥
Przez trzy lata staje się bawołem, o tym nie ma wątpliwości. To ci, o pomyślna pani, oznajmiłem: ofiara kwiatowa, która mnie nie raduje.
Verse 61
अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै ॥ धरण्युवाच ॥ भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरात्मना ॥
O wielkooka, ci, którzy ofiarują kwiat, który jest nieskuteczny, rzeczywiście popełniają wykroczenie. Pṛthivī rzekła: O Błogosławiony Panie, jeśli jesteś zadowolony, z wewnętrznym ja oczyszczonym
Verse 62
येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥
dzięki któremu twoi czciciele, oddani nakazanym obowiązkom, zostają oczyszczeni. Śrī Varāha rzekł: Wysłuchaj zgodnie z prawdą, o bogini, o co mnie pytasz.
Verse 63
प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः ॥ एकाहारं ततः कृत्वा मासमेकं वरानने ॥
O wielce szczęśliwa, pokuta, dzięki której ludzie zostają oczyszczeni, jest taka: przyjmując wtedy jeden posiłek dziennie przez jeden miesiąc, o o pięknej twarzy
Verse 64
यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥ य एतेन विधानॆन देवि कर्माणि कारयेत् ॥
Przez trzy dni należy spożywać ziarno yāvaka jako pokarm, a przez trzy dni żywić się powietrzem. Ktokolwiek, o bogini, wykonuje rytuały według tej procedury
Verse 65
सर्वपापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति ॥
Wyzwolony od wszelkiego grzechu, ta osoba udaje się do mojego świata.
Verse 66
धरण्युवाच ॥ यन्मां त्वं भाषसे नाथ आचारस्य व्यतिक्रमम् ॥ उपस्पृश्य समाचारं रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥
Pṛthivī rzekła: O Panie, skoro mówisz mi o przekraczaniu właściwego postępowania, powinieneś wyjaśnić tajną procedurę poprawnej praktyki, mianowicie oczyszczające dotknięcie.
Verse 67
त्रीणि वारान्स्पृशेत्तत्र शिरो ब्रह्मणि संस्थितः ॥ त्रीणि वारान्पुनस्तत्र उभे ते कर्णनासिके ॥
Tam należy dotknąć głowy trzy razy, trwając w pamięci o Brahmanie. Następnie tam ponownie należy dotknąć trzy razy obu uszu i nozdrzy.
Verse 68
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो मम ये च मते स्थिताः ॥ अनेन विधिना कृत्वा प्रायश्चित्तं यशस्विनि ॥
Czy brāhmaṇa, kṣatriya, czy vaiśya, ci, którzy trwają w mojej nauce, wykonawszy pokutę tą metodą, o sławna
Verse 69
जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् ॥ यत्त्वया भाषितं हीदं भक्तानां च दुरासदम् ॥
Mój umysł stał się zaniepokojony, nigdzie nie staje się spokojny. A to, co wypowiedziałeś, jest trudne do osiągnięcia nawet dla czcicieli.
Verse 70
ततो मां भाषते ब्रह्मन् विष्णुर्मायाकरण्डकः ॥ क्रुद्धा भागवता ब्रह्मन् येन शुद्ध्यन्ति किल्बिषात् ॥
Wtedy Wisznu, cudowny nosiciel maji, zwrócił się do mnie: 'O braminie, bhaktowie, gdy są rozgniewani, również są środkiem, przez który następuje oczyszczenie z grzechu.'
Verse 71
मत्पूजनं विधानॆन यदीच्छेत् परमाṃ गतिम् ॥ ये मां देवि यजिष्यन्ति क्रोधं त्यक्त्वा जितेन्द्रियाः ॥
Jeśli ktoś pragnie najwyższego celu poprzez oddawanie mi czci zgodnie z właściwą procedurą, ci, którzy będą mnie czcić, o Dewi, porzuciwszy gniew i opanowawszy zmysły, są godni tej ścieżki.
Verse 72
वीरासनविधींश्चैव कारयेत् सप्त सप्त च ॥ चतुर्थं भक्ष्यमेकेन मासेन घृतपायसम् ॥
Należy również wykonać przepisane formy postawy wirasany, siedem i ponownie siedem (serii). W czwartym okresie, przez jeden miesiąc, ofiarą spożywczą jest ghrita-pajasa, ryżowy pudding z ghi i mlekiem.
Varāha and Pṛthivī enter a prescriptive, welfare-oriented dialogue: Pṛthivī’s concern is how devotees can remain eligible for worship despite inevitable lapses in daily observance and pūjā, and how ritual order supports communal stability on Earth.
Varāha enumerates prāyaścittas for concrete ritual and behavioral faults (improper approach, dress, flawed offerings, procedural mistakes), pairing each lapse with karmaphala-style consequences and corrective vows (e.g., Cāndrāyaṇa, Mahāsāntapana, taptakṛcchra), thereby mapping ‘fault → consequence → remedy’.
Pṛthivī requests the ‘secret’ standard (rahasya) for bhāgavatas to approach the deity without transgression; Varāha answers with a stepwise upaspṛśya-vidhi—washing, taking earth, rinsing, controlled sips, breath regulation, and regulated touching—framing purity as both procedural and ethical, with special insistence on krodha-tyāga and jitendriyatā as prerequisites for ritual efficacy.
No explicit historical toponyms (e.g., cities, rivers, tīrthas) are named in the provided passage; the setting is primarily ritual-ethical and dialogic, with Pṛthivī functioning as a terrestrial personification rather than a mapped region.
The text links ritual correctness to ethical self-regulation: proper worship requires disciplined conduct (ācāra), especially restraint from krodha (anger), along with prescribed purificatory actions. Expiation is presented as a corrective technology that restores eligibility for devotion and stabilizes social-ritual order as voiced through Pṛthivī’s concern for devotees’ welfare.
The chapter specifies durations rather than seasons: e.g., 10 or 15 days of ākāśa-śayana (sleeping in the open/sky), the lunar vow Cāndrāyaṇa (month-structured observance), and regulated eating intervals (e.g., eating on the sixth time-period; month-long ekāhāra; multi-day yāvaka diet and three days of vāyu-bhakṣa). No explicit ṛtu (season) markers are stated in the excerpt.
Environmental stewardship appears indirectly through Pṛthivī’s role as Earth-personified: she requests practices that allow devotees to become 'saṃśuddha' and safely traverse difficulties, implying that moral-ritual discipline contributes to societal stability on Earth. The chapter frames terrestrial balance as maintained through regulated conduct, purity, and avoidance of disruptive emotions like anger.
The narrative names Sanatkumāra (a Brahmā-putra) as an interlocutor in the transmission context, and it references varṇa categories (brāhmaṇa, kṣatriya, vaiśya) as eligible practitioners of the stated prāyaścittas. No dynastic royal lineages or specific historical rulers are mentioned in the provided passage.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.