Sukta 72

Mantra 1

हविष्कृणुध्वमा गमदध्वर्युर्वनते पुनः । विद्वाँ अस्य प्रशासनम् ॥

Przygotujcie ofiarę; niech Adhwarju przyjdzie naprzód ponownie, by zwyciężyć. Znając jego nakaz, postępuje według słusznej reguły dzieła.

Mantra 2

नि तिग्ममभ्यंशुं सीदद्धोता मनावधि । जुषाणो अस्य सख्यम् ॥

Niech Hotri usiądzie blisko ostrego, jasnego promienia, na umyśle: przyjmując przyjaźń tej Mocy, wchodzi we właściwą zażyłość dzieła.

Mantra 3

अन्तरिच्छन्ति तं जने रुद्रं परो मनीषया । गृभ्णन्ति जिह्वया ससम् ॥

Ludzie szukają wewnątrz tego Rudry, poza myślą rozróżniającą; chwytają go językiem, potężnego, mocą natchnionego słowa.

Mantra 4

जाम्यतीतपे धनुर्वयोधा अरुहद्वनम् । दृषदं जिह्वयावधीत् ॥

W bliskim pokrewieństwie zapalił łuk; nosiciel życia wstąpił w drewno. Językiem zniszczył twardy opór, mowa stając się bronią wewnętrznej siły.

Mantra 5

चरन्वत्सो रुशन्निह निदातारं न विन्दते । वेति स्तोतव अम्ब्यम् ॥

Poruszając się tutaj, rudość cielę nie znajduje nikogo, kto by je położył; idzie szukając matczynego źródła, o śpiewaku, tęskniąc za początkiem, który karmi.

Mantra 6

उतो न्वस्य यन्महदश्वावद्योजनं बृहद् । दामा रथस्य ददृशे ॥

A ponadto, wielki jest istotnie jego końmi niesiony bieg, rozległy w swym złączeniu: widoczny staje się wiążący pas jego rydwanu, jego uporządkowane zaprzęgnięcie ruchu.

Mantra 7

दुहन्ति सप्तैकामुप द्वा पञ्च सृजतः । तीर्थे सिन्धोरधि स्वरे ॥

Siedem mocy dobywa jedną ukrytą istotę; wtedy dwa i pięć sprawiają jej przepływ, przy brodzie wewnętrznej Rzeki, na świetlistym tonie przebudzenia.

Mantra 8

आ दशभिर्विवस्वत इन्द्रः कोशमचुच्यवीत् । खेदया त्रिवृता दिवः ॥

Dziesięcioma świetlistymi impulsami od Vivasvata Indra wytrąca ukryty skarbiec; naciskiem, który przełamuje znużenie, otwiera trójdzielne ogrodzenie nieba.

Mantra 9

परि त्रिधातुरध्वरं जूर्णिरेति नवीयसी । मध्वा होतारो अञ्जते ॥

Wokół ofiary ugruntowanej w trójdzielnym porządku porusza się świeżo napędzana energia; miodowym zachwytem namaszczają się moce przyzywające do dzieła.

Mantra 10

सिञ्चन्ति नमसावतमुच्चाचक्रं परिज्मानम् । नीचीनबारमक्षितम् ॥

Z czcią ofiarną wlewają do głębokiego naczynia, szeroko krążącego i wszechruchliwego; ono niesie ciężar, który zstępuje, a jednak nie ulega zniszczeniu.

Mantra 11

अभ्यारमिदद्रयो निषिक्तं पुष्करे मधु । अवतस्य विसर्जने ॥

Zbliżają się kamienie tłoczące i wlewają miodowy zachwyt do kielicha lotosu, przy uwalnianiu głębin.

Mantra 12

गाव उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा । उभा कर्णा हिरण्यया ॥

Krowy, promienie oświecenia, zbliżają się do głębi; Ta Ogromna, dająca zachwyt ofierze, ma oba uszy ze złota: słucha i przyjmuje prawdziwe wezwanie.

Mantra 13

आ सुते सिञ्चत श्रियं रोदस्योरभिश्रियम् । रसा दधीत वृषभम् ॥

Wlejcie w wyciśnięty Somę moc obfitości, przelewający się blask dla Nieba i Ziemi; sokiem zachwytu ugruntujcie w sobie Siłę Byka.

Mantra 14

ते जानत स्वमोक्यं सं वत्सासो न मातृभिः । मिथो नसन्त जामिभिः ॥

Rozpoznają one własną siedzibę istnienia; jak cielęta z matkami spotykają się i jednoczą, krewni z krewnymi, we wzajemności.

Mantra 15

उप स्रक्वेषु बप्सतः कृण्वते धरुणं दिवि । इन्द्रे अग्ना नमः स्वः ॥

Blisko, na wieńcach, wznoszą żarliwy krzyk i budują pewne fundamenty w niebie umysłu; Indrze i Agni, cześć w świetlistym świecie.

Mantra 16

अधुक्षत्पिप्युषीमिषमूर्जं सप्तपदीमरिः । सूर्यस्य सप्त रश्मिभिः ॥

Wydoił on pełną napój pożywność i siłę, siedmiostopniową pełnię; siedmioma promieniami Słońca zostaje to dokonane.

Mantra 17

सोमस्य मित्रावरुणोदिता सूर आ ददे । तदातुरस्य भेषजम् ॥

Z Somy, Mitra i Waruna, podtrzymując wschodzące prawo Słońca, udzielili nam; to staje się uzdrawiającym lekarstwem dla udręczonej istoty wewnątrz.

Mantra 18

उतो न्वस्य यत्पदं हर्यतस्य निधान्यम् । परि द्यां जिह्वयातनत् ॥

Powstańcie dla poszukującego Prawdy; zaprzęgnijcie wasz rydwan, o Aśvinowie. Niechaj blisko wasza pomoc zasiądzie w nas.