Sukta 72

Mantra 1

हविष्कृणुध्वमा गमदध्वर्युर्वनते पुनः । विद्वाँ अस्य प्रशासनम् ॥

ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿರಿ; ಅಧ್ವರ್ಯು ಮತ್ತೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ. ಅವನ ವಿಧಿ/ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಯಜ್ಞಕರ್ಮದ ಸರಿಯಾದ ನಿಯಮದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

नि तिग्ममभ्यंशुं सीदद्धोता मनावधि । जुषाणो अस्य सख्यम् ॥

ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕಿರಣದ ಸಮೀಪ ಹೋತೃ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ—ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ. ಈ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಅವನು ಯಜ್ಞಕರ್ಮದ ಯಥಾರ್ಥ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

अन्तरिच्छन्ति तं जने रुद्रं परो मनीषया । गृभ्णन्ति जिह्वया ससम् ॥

ಜನರು ಒಳಗೇ ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ—ಆ ರುದ್ರನನ್ನು; ಮತ್ತು ವಿವೇಕಮಯ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಪರೆಯೂ. ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ—ಆ ಮಹಾಬಲವಂತನನ್ನು.

Mantra 4

जाम्यतीतपे धनुर्वयोधा अरुहद्वनम् । दृषदं जिह्वयावधीत् ॥

ಜಾಮ್ಯ (ನಿಕಟ ಬಂಧುತ್ವ)ದಲ್ಲಿ ಅವನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತಪಿಸಿ/ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದನು; ಪ್ರಾಣಧಾರಕ (ವಯೋಧಾ) ವನಕ್ಕೆ ಏರಿದನು. ಜಿಹ್ವೆ—ವಾಣಿ—ಯಿಂದ ಅವನು ದೃಷದ ಎಂಬ ಕಠೋರ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದನು; ಒಳಬಲದ ಆಯುಧವಾಗಿ ವಾಣಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.

Mantra 5

चरन्वत्सो रुशन्निह निदातारं न विन्दते । वेति स्तोतव अम्ब्यम् ॥

ಇಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಕೆಂಪು ಛಾಯೆಯ ಕರು ಅದನ್ನು ಇಳಿಸಿಬಿಡುವವನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇ ಸ್ತೋತೃ, ಅದು ಅಂಬ್ಯಾ—ಮಾತೃತ್ವಮಯ ಮೂಲ—ವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಪೋಷಿಸುವ ಆದಿಮೂಲದ ಹಂಬಲದಿಂದ.

Mantra 6

उतो न्वस्य यन्महदश्वावद्योजनं बृहद् । दामा रथस्य ददृशे ॥

ಮತ್ತೂ, ಮಹತ್ತಾದುದು ಅವನ ಅಶ್ವವಾಹಿತ ಯೋജന—ವಿಶಾಲವಾದುದು ಅದರ ಸಂಯೋಜನೆ; ಅವನ ರಥದ ದಾಮಾ (ಬಂಧನಪಟ್ಟಿ) ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಗತಿಯ ಅವನ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಹಾರ್ನೆಸ್/ಸಂಯಮ.

Mantra 7

दुहन्ति सप्तैकामुप द्वा पञ्च सृजतः । तीर्थे सिन्धोरधि स्वरे ॥

ಏಳು ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದೇ ಗುಪ್ತ ಸಾರವನ್ನು ದೋಹುತ್ತವೆ; ಬಳಿಕ ಎರಡು ಮತ್ತು ಐದು ಅದನ್ನು ಹರಿಯಲು ಬಿಡುತ್ತವೆ—ಅಂತರಸಿಂಧುವಿನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಜಾಗರಣೆಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ವರದ ಮೇಲೆ.

Mantra 8

आ दशभिर्विवस्वत इन्द्रः कोशमचुच्यवीत् । खेदया त्रिवृता दिवः ॥

ವಿವಸ್ವತದಿಂದ ಬಂದ ಹತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪ್ರೇರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಗುಪ್ತ ಕೋಶವನ್ನು ಕದಲಿಸಿ ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಒತ್ತಡಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ದಿವ್ಯದ ತ್ರಿವೃತ ಆವರಣವನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

परि त्रिधातुरध्वरं जूर्णिरेति नवीयसी । मध्वा होतारो अञ्जते ॥

ತ್ರಿಧಾತುವಿನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞದ ಸುತ್ತ ಹೊಸದಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಮಧುರ ಮಧುವಿನಿಂದ ಹೋತಾರರು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Mantra 10

सिञ्चन्ति नमसावतमुच्चाचक्रं परिज्मानम् । नीचीनबारमक्षितम् ॥

ನಮಸ್ಕಾರಪೂರ್ವಕ ಅರ್ಪಣದಿಂದ ಅವರು ಆಳವಾದ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ—ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪರಿವೃತ್ತವಾಗುವ, ಸರ್ವಗಾಮಿ ಚಕ್ರವನ್ನು; ಅದು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುವ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Mantra 11

अभ्यारमिदद्रयो निषिक्तं पुष्करे मधु । अवतस्य विसर्जने ॥

ಹತ್ತಿರವಾಗಿ, ಪೀಡನ-ಕಲ್ಲುಗಳು (ಅದ್ರಿ) ಕಮಲ-ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಧುರ ಮಧುವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ—ಅವತ (ಆಳ)ದ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ.

Mantra 12

गाव उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा । उभा कर्णा हिरण्यया ॥

ಗಾವು—ಪ್ರಕಾಶದ ಕಿರಣಗಳು—ಆಳ (ಅವತ)ದ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ; ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ರಸವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಹತೀಗೆ ಬಂಗಾರದ ಎರಡೂ ಕಿವಿಗಳಿವೆ—ಅವಳು ಸತ್ಯವಾದ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 13

आ सुते सिञ्चत श्रियं रोदस्योरभिश्रियम् । रसा दधीत वृषभम् ॥

ಸುತ ಸೋಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಯನ್ನು—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು—ಸಿಂಚಿರಿ; ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಗೆ ಅತಿಶಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಅಭಿಶ್ರೀಯನ್ನು. ರಸದಿಂದ ವೃಷಭ-ಬಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ.

Mantra 14

ते जानत स्वमोक्यं सं वत्सासो न मातृभिः । मिथो नसन्त जामिभिः ॥

ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಮೋಕ್ಯ—ತಮ್ಮದೇ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು—ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕರುಗಳು ತಾಯಿಗಳೊಡನೆ ಸೇರುವಂತೆ, ಪರಸ್ಪರ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ—ಜಾಮಿ ಜಾಮಿಯೊಡನೆ.

Mantra 15

उप स्रक्वेषु बप्सतः कृण्वते धरुणं दिवि । इन्द्रे अग्ना नमः स्वः ॥

ಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಅವರು ಉಗ್ರ ನಾದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ, ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಧರುಣ—ದೃಢ ಆಧಾರವನ್ನು—ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇಂದ್ರ-ಅಗ್ನಿಗಳಿಗೆ ನಮಃ—ಸ್ವಃ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ.

Mantra 16

अधुक्षत्पिप्युषीमिषमूर्जं सप्तपदीमरिः । सूर्यस्य सप्त रश्मिभिः ॥

ಅವನು ಉಬ್ಬಿದ ಪೋಷಣೆಯನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ದೋಹಿಸಿ ಹೊರತಂದನು—ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿರುವ ಸಮೃದ್ಧಿ; ಸೂರ್ಯನ ಏಳು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅದು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 17

सोमस्य मित्रावरुणोदिता सूर आ ददे । तदातुरस्य भेषजम् ॥

ಸೋಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಮಿತ್ರ-ವರುಣರು, ಉದಿತ ಸೂರ್ಯನ ಋತವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು, (ನಮಗೆ) ದಾನಮಾಡಿದರು; ಅದು ಒಳಗಿನ ವ್ಯಾಕುಲ ಜೀವಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಔಷಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 18

उतो न्वस्य यत्पदं हर्यतस्य निधान्यम् । परि द्यां जिह्वयातनत् ॥

ಮತ್ತೀಗ, ಅವನ—ಆಕಾಂಕ್ಷಿತನ—ಆ ಪಾದ/ಸ್ಥಾನ, ಅವನ ಗುಪ್ತ ನಿಧಾನ; ಅವನು ಜಿಹ್ವೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಹರಡಿದನು—ಉಚ್ಚಾರಶಕ್ತಿ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮನೋ-ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ.