Sukta 40

Mantra 1

इन्द्राग्नी युवं सु नः सहन्ता दासथो रयिम् । येन दृळ्हा समत्स्वा वीळु चित्साहिषीमह्यग्निर्वनेव वात इन्नभन्तामन्यके समे ॥

O Indro i Agni, wy dwaj jesteście zwycięzcami; dajcie nam rayi, pełnię wewnętrznego bogactwa, dzięki któremu w niezachwianych bitwach możemy zatriumfować nawet nad tym, co trudne do przebicia. Niech Ogień wewnątrz, jak wiatr wiejący przez las, przepędzi innych na tym samym polu walki.

Mantra 2

नहि वां वव्रयामहेऽथेन्द्रमिद्यजामहे शविष्ठं नृणां नरम् । स नः कदा चिदर्वता गमदा वाजसातये गमदा मेधसातये नभन्तामन्यके समे ॥

Nie staramy się was odtrącić; raczej składamy ofiarę samemu Indrze, najpotężniejszemu, herosowi wśród ludzi. Niech przybędzie do nas kiedyś ze swoim rumakiem dla zdobycia vāja, pełni siły, i dla zdobycia medhā, lśniącej inteligencji; niech inni zostaną przepędzeni na tej samej arenie.

Mantra 3

ता हि मध्यं भराणामिन्द्राग्नी अधिक्षितः । ता उ कवित्वना कवी पृच्छ्यमाना सखीयते सं धीतमश्नुतं नरा नभन्तामन्यके समे ॥

Ci dwaj bowiem, Indra i Agni, są ustanowieni pośrodku naporów i ciężarów. Te dwie moce wieszczów, przez swoją poezję i wizję, zapytane i zaprzyjaźnione, osiągają zjednoczoną myśl; o herosi, niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.

Mantra 4

अभ्यर्च नभाकवदिन्द्राग्नी यजसा गिरा । ययोर्विश्वमिदं जगदियं द्यौः पृथिवी मह्युपस्थे बिभृतो वसु नभन्तामन्यके समे ॥

Śpiewajcie ku czci Indry i Agniego w sposób Nabhāki, słowem uwielbienia. W tych dwóch bowiem spoczywa cały ten poruszający się świat, to niebo i ta rozległa ziemia, na których łonie noszą skarb istnienia; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.

Mantra 5

प्र ब्रह्माणि नभाकवदिन्द्राग्निभ्यामिरज्यत । या सप्तबुध्नमर्णवं जिह्मबारमपोर्णुत इन्द्र ईशान ओजसा नभन्तामन्यके समे ॥

Wyślijcie brahmāṇi, jak czynił Nabhāka, dla Indry i Agniego. Oni, którzy otworzyli siedmiofundamentowy ocean, ogrodzenie o ukośnych poprzeczkach, Indra, pan przez swoją siłę; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.

Mantra 6

अपि वृश्च पुराणवद्व्रततेरिव गुष्पितमोजो दासस्य दम्भय । वयं तदस्य सम्भृतं वस्विन्द्रेण वि भजेमहि नभन्तामन्यके समे ॥

Ścięj nawet jak dawniej sępną siłę, jak się tnie powiązanie łamiącego śluby; roztrzaskaj moc Dāsy. Wtedy możemy z Indrą rozdzielić zgromadzony skarb istnienia; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.

Mantra 7

यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा । अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे ॥

Gdy te ludy wzywają Indrę i Agniego własnym głosem, wtedy z naszymi ludźmi możemy przetrwać i zatriumfować; możemy zwyciężyć przeciwko tym, którzy walczą, i przeciwko tym, którzy dążą do zwycięstwa; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.

Mantra 8

या नु श्वेताववो दिव उच्चरात उप द्युभिः । इन्द्राग्न्योरनु व्रतमुहाना यन्ति सिन्धवो यान्त्सीं बन्धादमुञ्चतां नभन्तामन्यके समे ॥

Tamte dwa jasne istoty, które wschodzą z nieba i zbliżają się ze swoimi światłami, podążając za prawem Indry i Agniego, rzeki płyną, niosąc swoje wody; niech uwolnią je z więzów; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.

Mantra 9

पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः सूनो हिन्वस्य हरिवः । वस्वो वीरस्यापृचो या नु साधन्त नो धियो नभन्तामन्यके समे ॥

Liczne są twoje dawne pomocne czyny, o Indro; liczne są też twoje pieśni pochwalne, o synu siły, o nosicielu płowych rumaków. Te kontakty ze skarbem herosa, które teraz urzeczywistniają nasze natchnione myśli; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.

Mantra 10

तं शिशीता सुवृक्तिभिस्त्वेषं सत्वानमृग्मियम् । उतो नु चिद्य ओजसा शुष्णस्याण्डानि भेदति जेषत्स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥

Wyostrzcie Go dobrze ułożonymi słowami - Jego, gwałtownego, silnego, godnego hymnu. Albowiem nawet teraz Ten, który siłą rozbija jaja Śuṣṇy, zwycięży wody niosące świetliste niebiosa; niech inne rozproszą się na tym samym polu.

Mantra 11

तं शिशीता स्वध्वरं सत्यं सत्वानमृत्वियम् । उतो नु चिद्य ओहत आण्डा शुष्णस्य भेदत्यजैः स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥

Wyostrzcie i przygotujcie tę prawdziwą i dobrze ukierunkowaną siłę ofiary, moc działającą we właściwym czasie; albowiem On zaprawdę swoją siłą rozłupuje jaja Śuṣṇy - wtedy wody niosące światło Słońca wznoszą się i jaśnieją na innym, wyższym poziomie tego samego bytu.

Mantra 12

एवेन्द्राग्निभ्यां पितृवन्नवीयो मन्धातृवदङ्गिरस्वदवाचि । त्रिधातुना शर्मणा पातमस्मान्वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥

Tak więc Indrze i Agni nowe słowo jest wypowiadane, jak mówili Ojcowie, jak Mandhātṛ, jak widzący Angirasowie: chrońcie nas trójjednym pokojem; stańmy się panami pełni bytu.