
Sukta 8.40
Nabhāka (as indicated by the refrain/epithet nabhāka-vat in the hymn; traditional attribution)
Jagatī (probable; requires full metrical count verification against pada lengths)
Ten hymn przywołuje Indrę i Agniego jako zjednoczoną siłę zwycięstwa i ochrony, prosząc o rayi (obfitość/bogactwo), która umożliwia wytrwałość i triumf w "stabilnych" konfliktach. Powtarzająco modli się, aby przeciwnicy zostali rozproszeni na tym samym polu walki, podczas gdy wewnętrzny ogień (Agni) przebija się przez przeszkody jak wiatr w lesie. Kończy się, łącząc obecną chwałę z przodkami-widzącymi i prosząc o "trójjako ugruntowany" pokój oraz panowanie nad obfitościami.
Mantra 1
इन्द्राग्नी युवं सु नः सहन्ता दासथो रयिम् । येन दृळ्हा समत्स्वा वीळु चित्साहिषीमह्यग्निर्वनेव वात इन्नभन्तामन्यके समे ॥
O Indro i Agni, wy dwaj jesteście zwycięzcami; dajcie nam rayi, pełnię wewnętrznego bogactwa, dzięki któremu w niezachwianych bitwach możemy zatriumfować nawet nad tym, co trudne do przebicia. Niech Ogień wewnątrz, jak wiatr wiejący przez las, przepędzi innych na tym samym polu walki.
Mantra 2
नहि वां वव्रयामहेऽथेन्द्रमिद्यजामहे शविष्ठं नृणां नरम् । स नः कदा चिदर्वता गमदा वाजसातये गमदा मेधसातये नभन्तामन्यके समे ॥
Nie staramy się was odtrącić; raczej składamy ofiarę samemu Indrze, najpotężniejszemu, herosowi wśród ludzi. Niech przybędzie do nas kiedyś ze swoim rumakiem dla zdobycia vāja, pełni siły, i dla zdobycia medhā, lśniącej inteligencji; niech inni zostaną przepędzeni na tej samej arenie.
Mantra 3
ता हि मध्यं भराणामिन्द्राग्नी अधिक्षितः । ता उ कवित्वना कवी पृच्छ्यमाना सखीयते सं धीतमश्नुतं नरा नभन्तामन्यके समे ॥
Ci dwaj bowiem, Indra i Agni, są ustanowieni pośrodku naporów i ciężarów. Te dwie moce wieszczów, przez swoją poezję i wizję, zapytane i zaprzyjaźnione, osiągają zjednoczoną myśl; o herosi, niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.
Mantra 4
अभ्यर्च नभाकवदिन्द्राग्नी यजसा गिरा । ययोर्विश्वमिदं जगदियं द्यौः पृथिवी मह्युपस्थे बिभृतो वसु नभन्तामन्यके समे ॥
Śpiewajcie ku czci Indry i Agniego w sposób Nabhāki, słowem uwielbienia. W tych dwóch bowiem spoczywa cały ten poruszający się świat, to niebo i ta rozległa ziemia, na których łonie noszą skarb istnienia; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.
Mantra 5
प्र ब्रह्माणि नभाकवदिन्द्राग्निभ्यामिरज्यत । या सप्तबुध्नमर्णवं जिह्मबारमपोर्णुत इन्द्र ईशान ओजसा नभन्तामन्यके समे ॥
Wyślijcie brahmāṇi, jak czynił Nabhāka, dla Indry i Agniego. Oni, którzy otworzyli siedmiofundamentowy ocean, ogrodzenie o ukośnych poprzeczkach, Indra, pan przez swoją siłę; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.
Mantra 6
अपि वृश्च पुराणवद्व्रततेरिव गुष्पितमोजो दासस्य दम्भय । वयं तदस्य सम्भृतं वस्विन्द्रेण वि भजेमहि नभन्तामन्यके समे ॥
Ścięj nawet jak dawniej sępną siłę, jak się tnie powiązanie łamiącego śluby; roztrzaskaj moc Dāsy. Wtedy możemy z Indrą rozdzielić zgromadzony skarb istnienia; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.
Mantra 7
यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा । अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे ॥
Gdy te ludy wzywają Indrę i Agniego własnym głosem, wtedy z naszymi ludźmi możemy przetrwać i zatriumfować; możemy zwyciężyć przeciwko tym, którzy walczą, i przeciwko tym, którzy dążą do zwycięstwa; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.
Mantra 8
या नु श्वेताववो दिव उच्चरात उप द्युभिः । इन्द्राग्न्योरनु व्रतमुहाना यन्ति सिन्धवो यान्त्सीं बन्धादमुञ्चतां नभन्तामन्यके समे ॥
Tamte dwa jasne istoty, które wschodzą z nieba i zbliżają się ze swoimi światłami, podążając za prawem Indry i Agniego, rzeki płyną, niosąc swoje wody; niech uwolnią je z więzów; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.
Mantra 9
पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः सूनो हिन्वस्य हरिवः । वस्वो वीरस्यापृचो या नु साधन्त नो धियो नभन्तामन्यके समे ॥
Liczne są twoje dawne pomocne czyny, o Indro; liczne są też twoje pieśni pochwalne, o synu siły, o nosicielu płowych rumaków. Te kontakty ze skarbem herosa, które teraz urzeczywistniają nasze natchnione myśli; niech inni zostaną rozproszeni na tym samym polu.
Mantra 10
तं शिशीता सुवृक्तिभिस्त्वेषं सत्वानमृग्मियम् । उतो नु चिद्य ओजसा शुष्णस्याण्डानि भेदति जेषत्स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥
Wyostrzcie Go dobrze ułożonymi słowami - Jego, gwałtownego, silnego, godnego hymnu. Albowiem nawet teraz Ten, który siłą rozbija jaja Śuṣṇy, zwycięży wody niosące świetliste niebiosa; niech inne rozproszą się na tym samym polu.
Mantra 11
तं शिशीता स्वध्वरं सत्यं सत्वानमृत्वियम् । उतो नु चिद्य ओहत आण्डा शुष्णस्य भेदत्यजैः स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे ॥
Wyostrzcie i przygotujcie tę prawdziwą i dobrze ukierunkowaną siłę ofiary, moc działającą we właściwym czasie; albowiem On zaprawdę swoją siłą rozłupuje jaja Śuṣṇy - wtedy wody niosące światło Słońca wznoszą się i jaśnieją na innym, wyższym poziomie tego samego bytu.
Mantra 12
एवेन्द्राग्निभ्यां पितृवन्नवीयो मन्धातृवदङ्गिरस्वदवाचि । त्रिधातुना शर्मणा पातमस्मान्वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥
Tak więc Indrze i Agni nowe słowo jest wypowiadane, jak mówili Ojcowie, jak Mandhātṛ, jak widzący Angirasowie: chrońcie nas trójjednym pokojem; stańmy się panami pełni bytu.
A direct address to Indrāgnī as conquerors, requesting rayi and the power to prevail even over what is “hard to pierce.”
The hymn expands into communal and competitive settings: when peoples invoke the gods, the poet asks that “our men” endure and win, while opponents are driven away—Agni’s force pictured as a sweeping wind.
The repeated wartime/protective refrain reaches its peak in the confident demand for victory and dispersal of rivals “in the same field,” grounded in divine companionship.
The closing verse situates the praise in a lineage of ancestral utterance (Fathers, Mandhātṛ, Aṅgiras) and ends with a benediction: triple-founded peace and lordship over plenitudes (rayīṇām).
agnir vaneva vātaḥ
यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा । अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे ॥tridhātunā śarmaṇā
Indrāgnī means Indra and Agni praised as a single allied power. Indra brings conquering force and breakthrough, while Agni is the igniting, purifying fire that carries offerings—together they grant protection, success, and abundance.
It asks for rayi (wealth/inner plenitude), the strength to endure and win in contests, and the scattering of hostile forces in the same field of struggle.
It is a request for stable, well-established protection and well-being on three levels—often understood as firm security in body, life-force, and mind (or in earth, midspace, and heaven), so prosperity can endure.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.