
Sukta 7.96
Vasiṣṭha (explicit)
Jagatī or Triṣṭubh (uncertain from excerpt; Sarasvatī hymns often Triṣṭubh/Jagatī—requires full metrical count)
Ten sześciowersowy hymn Wasiṣṭhy wychwala Sarasvatī jako suwerenną, dającą życie rzekę, której natchniony przepływ rozszerza oba światy i karmi mowę, siłę oraz pomyślność. Poeta przyzywa Sarasvatī (i Saraswanta) o moc twórczą, potomstwo, wzrost i podtrzymujące pożywienie, wyobrażając ją sobie jako widoczne, przelewające się wymię, z którego społeczność może czerpać. Ogólnie, sukta funkcjonuje jako wezwanie do obfitości, prawej mowy i owocowej ciągłości pod oczyszczającym prądem bóstwa.
Mantra 1
बृहदु गायिषे वचोऽसुर्या नदीनाम् । सरस्वतीमिन्महया सुवृक्तिभिः स्तोमैर्वसिष्ठ रोदसी ॥
Ogromne słowo będziesz śpiewać, o suwerenna rzeka pośród rzek. Uwielbij Saraswati zaiste dobrze ukształtowanymi wypowiedziami i hymnami, o Wasisztho, aż dwa światy rozszerzą się w tobie.
Mantra 2
उभे यत्ते महिना शुभ्रे अन्धसी अधिक्षियन्ति पूरवः । सा नो बोध्यवित्री मरुत्सखा चोद राधो मघोनाम् ॥
O Saraswati, gdy przez twoją wielkość dwie jasne mości zajmują swoje miejsce ponad pełniami, wtedy przebudź w nas jako Opiekunka; towarzyszko Marutów, pobudź dla nas obfite błogosławieństwo dawców.
Mantra 3
भद्रमिद्भद्रा कृणवत्सरस्वत्यकवारी चेतति वाजिनीवती । गृणाना जमदग्निवत्स्तुवाना च वसिष्ठवत् ॥
Niech Saraswati, pomyślna, uczyni dla nas prawdziwe dobro; nie do zdobycia, przebudzicielka świadomości, bogata w pełnie siły. Chwaląc jak Dżamadagni i hymnując jak Wasisztha, wzywamy ją do objawienia.
Mantra 4
जनीयन्तो न्वग्रवः पुत्रीयन्तः सुदानवः । सरस्वन्तं हवामहे ॥
Szukając spłodzić na nowo, parając naprzód, pragnąc mocy syna, my, którzy jesteśmy dobrymi dawcami, wzywamy Saraswanta, by przybył.
Mantra 5
ये ते सरस्व ऊर्मयो मधुमन्तो घृतश्चुतः । तेभिर्नोऽविता भव ॥
O Saraswacie, te twoje fale, które są pełne miodu i skrapiają się jasnym światłem, przez nie stań się naszym opiekunem i pomocnikiem.
Mantra 6
पीपिवांसं सरस्वतः स्तनं यो विश्वदर्शतः । भक्षीमहि प्रजामिषम् ॥
Niechaj spożyjemy pełne wymię Saraswati, pierś, która jest widziana przez wszystkich, niechaj jemy i otrzymujemy potomstwo oraz podtrzymującą siłę wypełnienia.
A ‘vast word’ is raised: Sarasvatī is hailed as the sovereign river, and the poet commits to magnifying her with well-shaped hymns.
The hymn moves from cosmic praise (river among rivers, widening the worlds) to practical invocation for increase—calling Sarasvant and seeking generative continuity.
The vivid nourishment image peaks: the community asks to partake of Sarasvat’s full, universally seen ‘breast/udder,’ receiving progeny and sustaining force (iṣ).
The prayer settles into blessing: inspired speech, abundance, and fruitful life are requested as Sarasvatī’s settled gift to the worshippers.
nadīnām asuryā (the sovereign among rivers)
जनीयन्तो न्वग्रवः पुत्रीयन्तः सुदानवः । सरस्वन्तं हवामहे ॥pīpivāṃsaṃ… stanam (the full udder/breast)
She is praised as the sovereign river among rivers—purifying, nourishing, and powerful—who also supports inspired, well-formed speech used in ritual.
It asks for abundance and nourishment (iṣ), generative strength and progeny (prajā), and the widening, strengthening power that comes with true, effective praise.
It is a poetic image for overflowing nourishment: Sarasvatī/Sarasvat is envisioned as a visible source of sustenance from which the community may ‘partake’ and be strengthened.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.