
Sukta 7.30
Vasiṣṭha (mandala 7 is Vasiṣṭha-family; RV 7.30 traditionally Vasiṣṭha)
Triṣṭubh (common for Indra hymns in this mandala; probable here)
Ten krótki hymn do Indry z tradycji Wasiṣṭhy wzywa „potężnego”, by przybył z mocą, pomnożył bogactwo czciciela i ustanowił zwycięską władzę w konflikcie. Łączy bojowy blask Indry, unoszącego sztandar światła w bitwach, z wewnętrznym kapłaństwem Agni, które wzywa bogów dla dobrostanu. Hymn kończy się uwielbieniem Indry jako dawcy wielkich bogactw i pewnego pomocnika śpiewaka, który „kształtuje brahman”, kończąc modlitwą o stałą ochronę i pomyślność.
Mantra 1
आ नो देव शवसा याहि शुष्मिन्भवा वृध इन्द्र रायो अस्य । महे नृम्णाय नृपते सुवज्र महि क्षत्राय पौंस्याय शूर ॥
Przybądź do nas, o bóstwo, ze swoją mocą; bądź dla nas pomnażaczem, o Indro, tej pełni. Dla wielkiej męskiej siły, o władco ludzi, o dzierżycielu dobrego piorunu, tak, dla rozległej władzy i heroicznej potencji, o bohaterze.
Mantra 2
हवन्त उ त्वा हव्यं विवाचि तनूषु शूराः सूर्यस्य सातौ । त्वं विश्वेषु सेन्यो जनेषु त्वं वृत्राणि रन्धया सुहन्तु ॥
Wzywają cię, ofiarę, daleko brzmiącym słowem, bohaterowie w swoich ciałach w zdobywaniu Słońca. Ty jesteś godny walki wśród wszystkich ludów; czynisz moce przeszkadzające uległymi, by mogły być dobrze uderzone i zabite.
Mantra 3
अहा यदिन्द्र सुदिना व्युच्छान्दधो यत्केतुमुपमं समत्सु । न्यग्निः सीददसुरो न होता हुवानो अत्र सुभगाय देवान् ॥
O Indro, gdy świetliste dni się otwierają i ustawiasz najwyższy sztandar Światła w bitwach, wtedy Agni osiada w nas jak kapłan władcy, wzywając tu bogów dla pomyślności i szczęścia duszy.
Mantra 4
वयं ते त इन्द्र ये च देव स्तवन्त शूर ददतो मघानि । यच्छा सूरिभ्य उपमं वरूथं स्वाभुवो जरणामश्नवन्त ॥
My i ci, którzy cię chwalą, o Indro, o bóstwo, o bohaterze, dający dary pełni, udziel władcom wieszczym najwyższą ochronę, aby przez własne stawanie się mogli osiągnąć moc trwania i dojrzewania w dziele.
Mantra 5
वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः । यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Mówmy zaiste o tym Indrze, hojnym, ponieważ daje nam wielkie bogactwa pełni i obfitość rozkoszy. On, który jest najbardziej pomocny temu, kto śpiewa, kształtując brahman, niechaj chronicie nas zawsze stanami dobrostanu.
A direct summons: Indra is invited to come with power and to increase the worshiper’s plenitude and heroic sovereignty (śavas, rāyas, kṣatra).
The hymn moves from request to vision: Indra’s light-sign (ketu) is raised in the battles, and Agni becomes the settled priest within the rite, calling the gods for good fortune.
Indra’s decisive role is articulated as the establisher of the supreme banner of light amid conflict—victory as illumination, not merely force (RV 7.30.3).
The poet resolves in confident praise of Indra the bountiful giver, affirming his special help to the chanting, brahman-forming worshiper, and ends with a sustained prayer for well-being (RV 7.30.5).
ā no deva śavasā yāhi
ketum upamaṃ samatsu
yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ
It asks Indra to come with strength, increase the worshiper’s wealth and fullness, grant victorious sovereignty in struggles, and protect the community with lasting well-being.
It portrays victory as the establishment of clear, divine radiance in conflict—Indra’s power brings both triumph and illumination, guiding the rite and the fighters toward order and success.
Agni appears as the operative priest (hotṛ) within the sacrifice: when Indra establishes the light, Agni ‘seats himself’ and invokes the gods for the worshiper’s good fortune, supporting Indra’s boon-giving.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.