Sukta 30

Mantra 1

आ नो देव शवसा याहि शुष्मिन्भवा वृध इन्द्र रायो अस्य । महे नृम्णाय नृपते सुवज्र महि क्षत्राय पौंस्याय शूर ॥

ହେ ଦେବ, ତୁମ ଶବସ୍ (ବଳ) ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ରାୟଃ (ସମୃଦ୍ଧି)କୁ ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧିକର ହେଉ। ହେ ନୃପତି, ହେ ସୁବଜ୍ରଧର, ମହା ନୃମ୍ଣ (ପୁରୁଷବଳ) ପାଇଁ—ହଁ, ମହା କ୍ଷତ୍ର (ସାର୍ବଭୌମ ଅଧିକାର) ଓ ପୌଂସ୍ୟ (ବୀର୍ୟ) ପାଇଁ—ହେ ଶୂର, ଆମ ପକ୍ଷରେ ରୁହ।

Mantra 2

हवन्त उ त्वा हव्यं विवाचि तनूषु शूराः सूर्यस्य सातौ । त्वं विश्वेषु सेन्यो जनेषु त्वं वृत्राणि रन्धया सुहन्तु ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହବ୍ୟରୂପ ଅର୍ପଣ ଭାବେ ତୁମକୁ ସେମାନେ ଦୂରପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ବାଣୀରେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଜୟରେ ନିଜ ତନୂମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅବସ୍ଥିତ ଶୂରମାନେ। ତୁମେ ସର୍ବ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେନ୍ୟ—ଯୁଦ୍ଧଯୋଗ୍ୟ; ତୁମେ ବୃତ୍ରାଣି (ଅବରୋଧକ ଶକ୍ତି)କୁ ବଶ କର, ଯେପରି ସେମାନେ ‘ସୁହନ୍ତୁ’—ଭଲଭାବେ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ—ନଶିଯାଆନ୍ତୁ।

Mantra 3

अहा यदिन्द्र सुदिना व्युच्छान्दधो यत्केतुमुपमं समत्सु । न्यग्निः सीददसुरो न होता हुवानो अत्र सुभगाय देवान् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିନମାନେ ପ୍ରଭାତେ ଖୋଲିଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ସମତ୍ସୁ—ଯୁଦ୍ଧମାନେ—ତୁମେ ଜ୍ୟୋତିର ପରମ କେତୁ (ଧ୍ୱଜ) ସ୍ଥାପନ କର, ସେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଅସୁର ସମ ଅଧିପତି-ହୋତା ଭଳି ଆମ ଭିତରେ ବସିଯାଏ; ଏଠାରେ ସୁଭଗତା ପାଇଁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।

Mantra 4

वयं ते त इन्द्र ये च देव स्तवन्त शूर ददतो मघानि । यच्छा सूरिभ्य उपमं वरूथं स्वाभुवो जरणामश्नवन्त ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଦେବ, ହେ ଶୂର, ଆମେ ଏବଂ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—ମଘାନି, ସମୃଦ୍ଧିର ଦାନ ଦେଇ—ତୁମର ହିଁ। ସୂରିଭ୍ୟଃ (ଋଷି-ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କୁ) ପରମ ବରୂଥ (ରକ୍ଷା) ଦିଅ; ଯେପରି ସ୍ୱାଭୁବଃ—ନିଜ ଭବନ ଦ୍ୱାରା—ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜରଣା, ସହନଶକ୍ତି ଓ ପରିପକ୍ୱତା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।

Mantra 5

वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः । यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ଚଳ, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର—ମଘବାନ, ଦାତା—ଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରିବା; କାରଣ ସେ ଆମକୁ ମହା ରାୟ (ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି), ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ବୈଭବ ଓ ଆନନ୍ଦର ପ୍ରଚୁରତା ଦାନ କରନ୍ତି। ଯେ ଅର୍ଚ୍ଚନାକାରୀଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମ-କୃତି (ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ତୁତି-ରଚନା/ଆକାରଦାନ) କରୁଥିବାଙ୍କୁ ସର୍ବାଧିକ ସହାୟ—ହେ ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନେ ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ (ମଙ୍ଗଳମୟ କଲ୍ୟାଣରେ) ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।