Sukta 47

Mantra 1

प्रयुञ्जती दिव एति ब्रुवाणा मही माता दुहितुर्बोधयन्ती । आविवासन्ती युवतिर्मनीषा पितृभ्य आ सदने जोहुवाना ॥

Ona zaprzęga się i rusza z nieba światła, przemawiając; wielka Matka budzi swoją córkę. Młoda dziewica natchnionej myśli, okazując cześć, wzywa Ojców na ich miejsce - przywołując przodkowe moce, by ustanowić obrzęd w nas.

Mantra 2

अजिरासस्तदप ईयमाना आतस्थिवांसो अमृतस्य नाभिम् । अनन्तास उरवो विश्वतः सीं परि द्यावापृथिवी यन्ति पन्थाः ॥

Szybko poruszające się, zdążają ku temu celowi; stanęły przy pępku nieśmiertelności. Nieskończone i szerokie, ścieżki biegną wszędzie, ogarniając Niebo i Ziemię - kanały, którymi dusza podróżuje w rozległym porządku.

Mantra 3

उक्षा समुद्रो अरुषः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुरा विवेश । मध्ये दिवो निहितः पृश्निरश्मा वि चक्रमे रजसस्पात्यन्तौ ॥

Byk, ocean, rudy o pięknym skrzydle wchodzi do pradawnego łona Ojca. Umieszczony w środku nieba jest cętkowany kamień; obraca się i porusza, strzegąc obu krańców przestrzeni świata - trzymając granice, aby porządek prawdy mógł trwać.

Mantra 4

चत्वार ईं बिभ्रति क्षेमयन्तो दश गर्भं चरसे धापयन्ते । त्रिधातवः परमा अस्य गावो दिवश्चरन्ति परि सद्यो अन्तान् ॥

Czterech podtrzymuje go, przynosząc bezpieczeństwo; dziesięciu karmi zarodek dla jego poruszającego się życia. Trójakie są jego najwyższe krowy światła; one poruszają się przez niebiosa, szybko ogarniając granice, promienie wiedzy krążące, by dopełnić formację.

Mantra 5

इदं वपुर्निवचनं जनासश्चरन्ति यन्नद्यस्तस्थुरापः । द्वे यदीं बिभृतो मातुरन्ये इहेह जाते यम्या सबन्धू ॥

Ta forma, ta głęboka deklaracja, ludzie poruszają się w niej: rzeki stanęły jako wody. Gdy dwoje niesie go od Matki, inni rodzą się tu i tu jako bliźniaczo spokrewnieni. Tak jedna rzeczywistość jawi się podzielona w ruchu, lecz związana wewnętrznym pokrewieństwem pochodzenia.

Mantra 6

वि तन्वते धियो अस्मा अपांसि वस्त्रा पुत्राय मातरो वयन्ति । उपप्रक्षे वृषणो मोदमाना दिवस्पथा वध्वो यन्त्यच्छ ॥

Dla niego myśli są rozpostarte, a dzieła utkane: Matki tkają szaty dla syna. Blisko potężnego on się radują; wzdłuż ścieżki niebios panny młode zdążają ku niemu, moce formacji przychodzące, by odziać rozwijający się boski narodzin w nas.

Mantra 7

तदस्तु मित्रावरुणा तदग्ने शं योरस्मभ्यमिदमस्तु शस्तम् । अशीमहि गाधमुत प्रतिष्ठां नमो दिवे बृहते सादनाय ॥

Niech to się spełni, o Mitro i Waruno; niech to się spełni, o Agni: niech to będzie dla nas pokój i radość prawdziwie godna chwały. Szukamy pewnego fundamentu i bezpiecznej przeprawy; pokłon rozległym Niebiosom, wielkiej siedzibie Prawdy.