Sukta 48

Mantra 1

कदु प्रियाय धाम्ने मनामहे स्वक्षत्राय स्वयशसे महे वयम् । आमेन्यस्य रजसो यदभ्र आँ अपो वृणाना वितनोति मायिनी ॥

Kiedyż zwrócimy naszą myśl ku drogiej siedzibie Wielkiego, który ma własną władzę i własny blask? Kiedy potężny Tkacz, biorąc wody w chmurze, rozpościera szerokie królestwo swoją formującą mocą.

Mantra 2

ता अत्नत वयुनं वीरवक्षणं समान्या वृतया विश्वमा रजः । अपो अपाचीरपरा अपेजते प्र पूर्वाभिस्तिरते देवयुर्जनः ॥

Oni rozciągają działającą wiedzę, która niesie siłę bohatera; jednym wspólnym prawem poszerzają całą środkową sferę. Wody, jedne płynąc naprzód, inne wstecz, poruszają się i falują; a lud szukający bogów parwa naprzód poza wcześniejsze granice.

Mantra 3

आ ग्रावभिरहन्येभिरक्तुभिर्वरिष्ठं वज्रमा जिघर्ति मायिनि । शतं वा यस्य प्रचरन्त्स्वे दमे संवर्तयन्तो वि च वर्तयन्नहा ॥

Kamieniami tłocznymi, przez dni i przez noce, Twórca wznosi najpotężniejszy piorun. W czyim własnym domu siły poruszają się swymi biegami, zwracając dni razem i znów rozdzielając je.

Mantra 4

तामस्य रीतिं परशोरिव प्रत्यनीकमख्यं भुजे अस्य वर्पसः । सचा यदि पितुमन्तमिव क्षयं रत्नं दधाति भरहूतये विशे ॥

Ten jego bieg oglądam, jak uderzenie topora, ustawiony twarzą w twarz, jego przód świetlistej formy. A gdy umieszcza skarb w siedzibie bogatej w pożywienie, wtedy dla rodu wzywającego wsparcia ustanawia dar.

Mantra 5

स जिह्वया चतुरनीक ऋञ्जते चारु वसानो वरुणो यतन्नरिम् । न तस्य विद्म पुरुषत्वता वयं यतो भगः सविता दाति वार्यम् ॥

On, językiem, czterolicości, wprowadza się w ruch, Waruna, pięknie odziany, walcząc z wrogim dzielącym. Nie mierzymy jego pełni męskości i rozległości; albowiem od niego Bhaga, Switar, daje pożądane bogactwa.