Sukta 47

Mantra 1

प्रयुञ्जती दिव एति ब्रुवाणा मही माता दुहितुर्बोधयन्ती । आविवासन्ती युवतिर्मनीषा पितृभ्य आ सदने जोहुवाना ॥

ఆమె తన్ను యోజించి, దివ్య ప్రకాశ-లోకం నుండి సాగుతుంది, వాక్యమాడుతూ; మహామాత తన కుమార్తెను మేల్కొలుపుతుంది. మనీష (ప్రేరిత బుద్ధి) గల యువతి, వందనం చేస్తూ, పితృగణులను వారి సదనానికి పిలుస్తుంది—మనలో యజ్ఞ ఋత-వ్యవస్థ స్థిరపడేందుకు పూర్వజ-శక్తులను ఆహ్వానిస్తుంది.

Mantra 2

अजिरासस्तदप ईयमाना आतस्थिवांसो अमृतस्य नाभिम् । अनन्तास उरवो विश्वतः सीं परि द्यावापृथिवी यन्ति पन्थाः ॥

వారు అతి వేగంగా, ఆ లక్ష్యాన్ని చేరువవుతూ సాగుతారు; అమృతస్య నాభి-స్థానంలో తమ స్థితిని పొందారు. అంతులేని, విశాలమైన పంథాలు అన్ని దిశలలో ప్రవహిస్తాయి—ద్యావా-పృథివిని చుట్టుముట్టి; అవే విస్తార ఋత-వ్యవస్థలో గమనించే మార్గాలు.

Mantra 3

उक्षा समुद्रो अरुषः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुरा विवेश । मध्ये दिवो निहितः पृश्निरश्मा वि चक्रमे रजसस्पात्यन्तौ ॥

వృషభుడు—సముద్రస్వరూపుడు, అరుణుడు, సుపర్ణుడు—పూర్వ పితృ యొక్క ప్రాచీన యోనిలో ప్రవేశిస్తాడు. దివో మధ్యలో ‘పృశ్ని-అశ్మా’ (చిత్తరాయి) నిహితమై ఉంది; అది చక్రంలా తిరుగుతూ కదులుతూ, రజస్-విశ్వస్థలపు రెండు అంచులను కాపాడుతుంది—సీమలను ధరిస్తూ, ఋత-ధర్మం నిలవడానికి తోడ్పడుతుంది.

Mantra 4

चत्वार ईं बिभ्रति क्षेमयन्तो दश गर्भं चरसे धापयन्ते । त्रिधातवः परमा अस्य गावो दिवश्चरन्ति परि सद्यो अन्तान् ॥

నాలుగు (శక్తులు) దానిని ధరించి, క్షేమం—శ్రేయస్సు, రక్షణను కలిగిస్తాయి; పది దాని చలించే జీవనార్థం గర్భాన్ని పోషిస్తాయి. త్రిధాతువు దాని పరమమైన జ్యోతిర్మయ గావులు; అవి దివిలో సంచరిస్తూ, సరిహద్దులను చుట్టుముట్టి వేగంగా ఆవరించుతాయి.

Mantra 5

इदं वपुर्निवचनं जनासश्चरन्ति यन्नद्यस्तस्थुरापः । द्वे यदीं बिभृतो मातुरन्ये इहेह जाते यम्या सबन्धू ॥

ఈ రూపం, ఈ గాఢమైన ‘నివచనం’—దీనిలోనే జనులు సంచరిస్తారు; నదులు జలరూపంగా స్థిరమయ్యాయి. ఇద్దరు దానిని మాత నుండి ధరించగా, ఇతరులు ఇక్కడ-ఇక్కడ జన్మిస్తారు—యమ్యా, సహబంధు (జంట-బంధుత్వం) బంధువులుగా.

Mantra 6

वि तन्वते धियो अस्मा अपांसि वस्त्रा पुत्राय मातरो वयन्ति । उपप्रक्षे वृषणो मोदमाना दिवस्पथा वध्वो यन्त्यच्छ ॥

అతనికోసం ధియః (ఆలోచనలు) విస్తరిస్తాయి, కర్మాలు నేయబడతాయి; మాతృలు కుమారునికి వస్త్రాలను నేస్తారు. వృషణ (వీర్యవంతుడు) సమీపంలో వారు ఆనందిస్తారు; దివః-పథం వెంట వధువులు అతని వైపు సాగుతారు.

Mantra 7

तदस्तु मित्रावरुणा तदग्ने शं योरस्मभ्यमिदमस्तु शस्तम् । अशीमहि गाधमुत प्रतिष्ठां नमो दिवे बृहते सादनाय ॥

హే మిత్ర-వరుణులారా, అది సిద్ధించుగాక; హే అగ్నీ, అదియు సిద్ధించుగాక. ఇది మా కొరకు ‘శం’ (శాంతి) మరియు ‘యో’ (ఆనందం)గా, నిజంగా స్తుత్యమైనదిగా ఉండుగాక. మేము దృఢమైన ఆధారమును, సురక్షితమైన గమనమార్గమును కోరుచున్నాము. సత్యమునకు మహా ఆసనమైన ఆ విశాల దివ్యలోకమునకు నమస్కారం.