Sukta 16

Mantra 1

प्र वः सतां ज्येष्ठतमाय सुष्टुतिमग्नाविव समिधाने हविर्भरे । इन्द्रमजुर्यं जरयन्तमुक्षितं सनाद्युवानमवसे हवामहे ॥

Naprzód dla was niesę piękną pieśń, jak ktoś przynosi ofiarę do rozpalonego Ognia, do Indry, najstarszego spośród prawdziwych. Indrę, niezniszczalnego, zawsze odnawiającego się, obficie napełnionego siłą, pradawnego, a jednak młodego, wzywamy na naszą pomoc i opiekę.

Mantra 2

यस्मादिन्द्राद्बृहतः किं चनेमृते विश्वान्यस्मिन्त्सम्भृताधि वीर्या । जठरे सोमं तन्वी सहो महो हस्ते वज्रं भरति शीर्षणि क्रतुम् ॥

Od Indry Ogromnego nikt nie może być oddzielony, nawet odrobinę: w nim wszystkie moce są zgromadzone i umieszczone. W jego brzuchu jest Soma; w jego ciele są potęga i wielkość; w jego ręku dzierży piorun, a w swojej głowie wolę skutecznej wiedzy.

Mantra 3

न क्षोणीभ्यां परिभ्वे त इन्द्रियं न समुद्रैः पर्वतैरिन्द्र ते रथः । न ते वज्रमन्वश्नोति कश्चन यदाशुभिः पतसि योजना पुरु ॥

Ani dwa światy nie mogą ogarnąć twojej mocy, o Indro, ani oceany i góry nie mogą ograniczyć twojego rydwanu. Nikt nie może dogonić twojego piorunu, gdy ze swoimi szybkimi przelatujesz przez wiele mil.

Mantra 4

विश्वे ह्यस्मै यजताय धृष्णवे क्रतुं भरन्ति वृषभाय सश्चते । वृषा यजस्व हविषा विदुष्टरः पिबेन्द्र सोमं वृषभेण भानुना ॥

Wszyscy istotnie przynoszą jemu, czcigodnemu i śmiałemu Bykowi, moc woli i przyłączają się do niego. O Byku, składaj ofiarę z darem, o najmędrszy; pij, Indro, Somę ze swoją byczą blaskiem.

Mantra 5

वृष्णः कोशः पवते मध्व ऊर्मिर्वृषभान्नाय वृषभाय पातवे । वृषणाध्वर्यू वृषभासो अद्रयो वृषणं सोमं वृषभाय सुष्वति ॥

Silne naczynie płynie; fala słodyczy spływa dla Byka jako pokarm, dla Byka do picia. Silni Adhwaryu, bykowate kamienie do tłoczenia, wyciskają silną Somę dla Byka.

Mantra 6

वृषा ते वज्र उत ते वृषा रथो वृषणा हरी वृषभाण्यायुधा । वृष्णो मदस्य वृषभ त्वमीशिष इन्द्र सोमस्य वृषभस्य तृप्णुहि ॥

Bykiem jest twój piorun, i bykiem jest twój rydwan; bykami są dwa kasztanowate rumaki, a bykowata jest twoja broń. O Byku, panujesz ekstazą silnych; Indro, bądź zadowolony z bykowatej Somy.

Mantra 7

प्र ते नावं न समने वचस्युवं ब्रह्मणा यामि सवनेषु दाधृषिः । कुविन्नो अस्य वचसो निबोधिषदिन्द्रमुत्सं न वसुनः सिचामहे ॥

Jak łódź do przeprawy, idę do ciebie ze słowem pragnącym wypowiedzenia, z mantrą, w tłoczeniach Somy, o niewzruszony. Niech on istotnie zwróci uwagę na tę naszą mowę; niech wylejemy Indrę jak źródło bogactw.