Sukta 68

Mantra 1

उदप्रुतो न वयो रक्षमाणा वावदतो अभ्रियस्येव घोषाः । गिरिभ्रजो नोर्मयो मदन्तो बृहस्पतिमभ्यर्का अनावन् ॥

Jak ptaki wznoszące się z wód, strzegące własnego tchnienia życia, wołania rozbrzmiewają jak te z chmury. Jak fale błyszczące na zboczu góry, radujące się, hymny wzbiły się ku Bṛhaspatiemu.

Mantra 2

सं गोभिराङ्गिरसो नक्षमाणो भग इवेदर्यमणं निनाय । जने मित्रो न दम्पती अनक्ति बृहस्पते वाजयाशूँरिवाजौ ॥

Z promieniami światła Angiras zmierza do celu; jak Bhaga prowadzi Aryamana naprzód. Jak Mitra wśród ludzi namaszcza dwóch panów domu; o Bṛhaspati, prowadź nas do obfitości, jak szybcy w bitwie.

Mantra 3

साध्वर्या अतिथिनीरिषिरा स्पार्हाः सुवर्णा अनवद्यरूपाः । बृहस्पतिः पर्वतेभ्यो वितूर्या निर्गा ऊपे यवमिव स्थिविभ्यः ॥

Szlachetni, goście podróży, szybcy i pożądani, złoci, o nieskazitelnej formie, Bṹhaspati, rozszczepiając góry, wyprowadził krowy, jak ziarno jest oddzielane od plew.

Mantra 4

आप्रुषायन्मधुन ऋतस्य योनिमवक्षिपन्नर्क उल्कामिव द्योः । बृहस्पतिरुद्धरन्नश्मनो गा भूम्या उद्नेव वि त्वचं बिभेद ॥

Nasycił łono Rity miodową słodyczą; hymn został zrzucony jak meteor z niebios. Břhaspati, wydobywając krowy z kamienia, rozdarł skórę ziemi jak się rozrywa bukłak na wodę.

Mantra 5

अप ज्योतिषा तमो अन्तरिक्षादुद्नः शीपालमिव वात आजत् । बृहस्पतिरनुमृश्या वलस्याभ्रमिव वात आ चक्र आ गाः ॥

Światłem przepędził ciemność ze świata środkowego, jak wiatr spędza bukłak. Břhaspati, badając jaskinię Vali, jak wiatr kształtujący chmurę, ukształtował nadejście krów, wyprowadził promienie naprzód.

Mantra 6

यदा वलस्य पीयतो जसुं भेद्बृहस्पतिरग्नितपोभिरर्कैः । दद्भिर्न जिह्वा परिविष्टमाददाविर्निधीँरकृणोदुस्रियाणाम् ॥

Gdy Břhaspati, hymnami będącymi tapasem ognia, złamał chciwe ogrodzenie Vali, wtedy jak język biorący pokarm rozłożony dokoła, pochwycił go; i uczynił widocznymi ukryte skarby lśniących.

Mantra 7

बृहस्पतिरमत हि त्यदासां नाम स्वरीणां सदने गुहा यत् । आण्डेव भित्त्वा शकुनस्य गर्भमुदुस्रियाः पर्वतस्य त्मनाजत् ॥

Břhaspati poznał to tajemne Imię promiennych mocy, ukryte w ich wewnętrznym siedlisku w jaskini. Rozbijając je jak jajo, łono ptaka, wydał na świat, siłą samej góry, lśniące stada Światła.

Mantra 8

अश्नापिनद्धं मधु पर्यपश्यन्मत्स्यं न दीन उदनि क्षियन्तम् । निष्टज्जभार चमसं न वृक्षाद्बृहस्पतिर्विरवेणा विकृत्य ॥

Ujrzał miód zapieczętowany w kamieniu, jak rybę malejącą w skąpych wodach. Wtedy Břhaspati wyrwał go, jak czarę z drzewa, krzykiem daleko rozbrzmiewającym, który łamie formę.

Mantra 9

सोषामविन्दत्स स्वः सो अग्निं सो अर्केण वि बबाधे तमांसि । बृहस्पतिर्गोवपुषो वलस्य निर्मज्जानं न पर्वणो जभार ॥

Odnalazł Jutrzenkę; odnalazł świetliste Niebo; odnalazł Ogień. Hymnem iluminacji rozbił ciemności. Břhaspati wyciągnął z Vali, którego ciało złożone jest z krów, jak się wyciąga szpik ze stawu.

Mantra 10

हिमेव पर्णा मुषिता वनानि बृहस्पतिनाकृपयद्वलो गाः । अनानुकृत्यमपुनश्चकार यात्सूर्यामासा मिथ उच्चरातः ॥

Jak liście są obdzierane przez zimę, tak Vala został zmuszony wydać lśniące stada przez Břhaspatiego. Uczynił to, czego nie można naśladować, tworząc na nowo właściwy ruch, którym Słońce i Księżyc wyruszają w swym naprzemiennym wznoszeniu.

Mantra 11

अभि श्यावं न कृशनेभिरश्वं नक्षत्रेभिः पितरो द्यामपिंशन् । रात्र्यां तमो अदधुर्ज्योतिरहन्बृहस्पतिर्भिनदद्रिं विदद्गाः ॥

Ojcowie naznaczyli niebo gwiazdami, jakby ciemny koń był wyrysowany jasnymi smugami. W Nocy umieścili ciemność, i wybili Światło. Břhaspati rozłupał skałę i odnalazł promienie Wiedzy.

Mantra 12

इदमकर्म नमो अभ्रियाय यः पूर्वीरन्वानोनवीति । बृहस्पतिः स हि गोभिः सो अश्वैः स वीरेभिः स नृभिर्नो वयो धात् ॥

To dzieło spełniliśmy, pokłon potężnemu, który podąża za pradawnymi ścieżkami i czyni je zawsze nowymi. Niech Břhaspati, bogaty w promienie, w moce siły, w bohaterów i w ludzi, ustanowi dla nas pełnię bytu.