Sukta 111

Mantra 1

मनीषिणः प्र भरध्वं मनीषां यथायथा मतयः सन्ति नृणाम् । इन्द्रं सत्यैरेरयामा कृतेभिः स हि वीरो गिर्वणस्युर्विदानः ॥

O myśliciele, wyprowadźcie naprzód wasze siły myśli, każda tak, jak są zamiary ludzi. Z prawdami i z dokonanymi czynami wprawmy Indrę w ruch; on bowiem jest bohaterem, miłośnikiem natchnionego słowa, który zna drogę zwycięstwa wewnątrz.

Mantra 2

ऋतस्य हि सदसो धीतिरद्यौत्सं गार्ष्टेयो वृषभो गोभिरानट् । उदतिष्ठत्तविषेणा रवेण महान्ति चित्सं विव्याचा रजांसि ॥

Albowiem myśl Rty na tronie prawdy rozbłysła; byk, Garsztteja, zaryczał wraz z promieniami. Powstał z mocą i ze swoim wołaniem, a nawet rozległe przestrzenie rozpostarł i uczynił miejsce dla ruchu światła.

Mantra 3

इन्द्रः किल श्रुत्या अस्य वेद स हि जिष्णुः पथिकृत्सूर्याय । आन्मेनां कृण्वन्नच्युतो भुवद्गोः पतिर्दिवः सनजा अप्रतीतः ॥

Indra zaiste zna to przez słuch duszy; albowiem on jest zwycięzcą, twórcą drogi dla Słońca. Czyniąc Menę swoją własnością, niewzruszony staje się panem Promienia, zrodzonym od dawien dawna, nie do powstrzymania, ustanawiając panowanie światła na wysokościach.

Mantra 4

इन्द्रो मह्ना महतो अर्णवस्य व्रतामिनादङ्गिरोभिर्गृणानः । पुरूणि चिन्नि तताना रजांसि दाधार यो धरुणं सत्यताता ॥

Indra, przez swą wielkość, poruszył prawa rozległego oceanu, chwalony przez wieszczów Angirasów. Wiele przestrzeni rozciągnął i ustanowił; podtrzymał fundament, opokę, mocą istoty prawdy.

Mantra 5

इन्द्रो दिवः प्रतिमानं पृथिव्या विश्वा वेद सवना हन्ति शुष्णम् । महीं चिद्द्यामातनोत्सूर्येण चास्कम्भ चित्कम्भनेन स्कभीयान् ॥

Indra zna wszystkie wyciski rozkoszy Somy i powala Susznę, powstrzymującego przepływ. Rozciągnął nawet rozległe Niebiosa Słońcem wizji prawdy, i podparł je mocno siłą podporu silniejszą niż drżące moce.

Mantra 6

वज्रेण हि वृत्रहा वृत्रमस्तरदेवस्य शूशुवानस्य मायाः । वि धृष्णो अत्र धृषता जघन्थाथाभवो मघवन्बाह्वोजाः ॥

Albowiem piorunem, o zabójco Okrywcy, uderzyłeś Okrywca; rozproszyłeś oszustwa bezbożnego, który pęczniał w samowoli. Tu, śmiały, zabiłeś go śmielszą siłą; wtedy stałeś się, o dawco obfitości, potężny w mocy swych ramion.

Mantra 7

सचन्त यदुषसः सूर्येण चित्रामस्य केतवो रामविन्दन् । आ यन्नक्षत्रं ददृशे दिवो न पुनर्यतो नकिरद्धा नु वेद ॥

Gdy Jutrzne kroczą w zjednoczeniu ze Słońcem, promieniste promienie znajdują dla niego lśniącą rozkosz. A gdy znak gwiazdny się ukazuje, jest jakby z nieba, lecz nikt nie wie na pewno, skąd przychodzi znowu.

Mantra 8

दूरं किल प्रथमा जग्मुरासामिन्द्रस्य याः प्रसवे सस्रुरापः । क्व स्विदग्रं क्व बुध्न आसामापो मध्यं क्व वो नूनमन्तः ॥

Daleko zaiste odeszły pierwsze wody, te, które popłynęły na podnietę Indry. Gdzie jest ich początek, gdzie ich fundament? O Wody, gdzie jest wasza środkowa część, gdzie teraz jest wasz koniec wewnątrz?

Mantra 9

सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानाँ आदिदेताः प्र विविज्रे जवेन । मुमुक्षमाणा उत या मुमुच्रेऽधेदेता न रमन्ते नितिक्ताः ॥

Gdy uwolniłeś rzeki, które Wąż połknął, te wody rzuciły się w różne strony z szybkością. Szukając wyzwolenia, a te już wyzwolone, potem nie spoczywają zadowolone; parzą naprzód, nienasyccone.

Mantra 10

सध्रीचीः सिन्धुमुशतीरिवायन्त्सनाज्जार आरितः पूर्भिदासाम् । अस्तमा ते पार्थिवा वसून्यस्मे जग्मुः सूनृता इन्द्र पूर्वीः ॥

Prosto-razem rzeki płyną do oceanu jakby pragnąc; od dawien dawna kochanek został poruszony, burzyciel ich miast. Do twego domu przybyły ziemskie bogactwa dla nas, i wiele prawdziwych wypowiedzi, o Indro, od początku.