Sukta 85

Mantra 1

प्र ये शुम्भन्ते जनयो न सप्तयो यामन्रुद्रस्य सूनवः सुदंससः । रोदसी हि मरुतश्चक्रिरे वृधे मदन्ति वीरा विदथेषु घृष्वयः ॥

Naprzód poruszają się ci, którzy przystrajają się jak promieniste kobiety, jak szybkie rumaki, synowie Rudry o doskonałej energii. Dla wzrostu ukształtowali oba światy; bohaterowie radują się w zgromadzeniach, zawzięci w swym świetlistym zapałe.

Mantra 2

त उक्षितासो महिमानमाशत दिवि रुद्रासो अधि चक्रिरे सदः । अर्चन्तो अर्कं जनयन्त इन्द्रियमधि श्रियो दधिरे पृश्निमातरः ॥

Ci dzielni osiągnęli swą wielkość; Rudrowie ustanowili swoje siedlisko w niebie. Śpiewając, tworzą płomienny hymn i rodzą moc panowania; na siebie przywdziewają blaski, dzieci Pṛśni, potężnej Matki-siły.

Mantra 3

गोमातरो यच्छुभयन्ते अञ्जिभिस्तनूषु शुभ्रा दधिरे विरुक्मतः । बाधन्ते विश्वमभिमातिनमप वर्त्मान्येषामनु रीयते घृतम् ॥

Gdy moce o matce-krowie przystrajają swoje ciała lśniącymi ozdobami i nakładają jasne złoto, przepędzają wszelką wrogą napaść. Wzdłuż ich ścieżek płynie klarowana esencja światła, jakby słodycz świetlistego umysłu spływała za nimi.

Mantra 4

वि ये भ्राजन्ते सुमखास ऋष्टिभिः प्रच्यावयन्तो अच्युता चिदोजसा । मनोजुवो यन्मरुतो रथेष्वा वृषव्रातासः पृषतीरयुग्ध्वम् ॥

Rozbłyskują, o pięknych obliczach, ze swymi włóczniami, wstrząsając nawet niewzruszonym swą mocą. O Maruci, gdy szybcy jak myśl, na swoich rydwanach, zaprzęgliście cętkowane rumaki, przybyliście jako bydlęca horda nieodpartej woli.

Mantra 5

प्र यद्रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं वाजे अद्रिं मरुतो रंहयन्तः । उतारुषस्य वि ष्यन्ति धाराश्चर्मेवोदभिर्व्युन्दन्ति भूम ॥

Gdy na swoich rydwanach zaprzęgliście cętkowane rumaki i w pełni siły pędziliście kamień naprzód, o Maruci, wtedy strumienie rudawego światła wylewają się; jak wodą ze skóry zraszają i rozlewają się po szerokiej ziemi naszego istnienia.

Mantra 6

आ वो वहन्तु सप्तयो रघुष्यदो रघुपत्वानः प्र जिगात बाहुभिः । सीदता बर्हिरुरु वः सदस्कृतं मादयध्वं मरुतो मध्वो अन्धसः ॥

Niech siedem szybkich rumaków przyniesie was tutaj, szybkich do wsiadania, lotnych w locie; przybyńcie naprzód z waszymi ramionami mocy. Usiądźcie na szerokiej świętej trawie, na siedzeniu przygotowanym dla was; o Maruci, upojcie się miodową esencją, rozkoszą, która karmi duszę.

Mantra 7

तेऽवर्धन्त स्वतवसो महित्वना नाकं तस्थुरुरु चक्रिरे सदः । विष्णुर्यद्धावद्वृषणं मदच्युतं वयो न सीदन्नधि बर्हिषि प्रिये ॥

Oni, o własnej mocy w swojej sile, wzrośli w wielkość przez swą wspaniałość; zajęli swą stację w niebie i uczynili szerokim swoje siedlisko istnienia. A gdy Wisznu poruszył porywczego Byka, tego, który nie upada z ekstazy, osiadły, jak żywotne energie, na umiłowanej świętej trawie, polu przygotowanym na ofiarę wewnątrz.

Mantra 8

शूरा इवेद्युयुधयो न जग्मयः श्रवस्यवो न पृतनासु येतिरे । भयन्ते विश्वा भुवना मरुद्भ्यो राजान इव त्वेषसंदृशो नरः ॥

Jak bohaterowie zaprawdę, jak walczący pragnący naprzód postępować, jak szukający chwały poruszający się w bitwach, wyruszają. Wszystkie światy drżą przed Marutami, jak przed królami, ludźmi o gwałtownym i płonącym spojrzeniu.

Mantra 9

त्वष्टा यद्वज्रं सुकृतं हिरण्ययं सहस्रभृष्टिं स्वपा अवर्तयत् । धत्त इन्द्रो नर्यपांसि कर्तवेऽहन्वृत्रं निरपामौब्जदर्णवम् ॥

Gdy Twasztri poruszył siłę piorunu, pięknie ukształtowaną, złotą, o tysiącu ostrzach, swoją własną zręczną mocą, Indra podjął ją dla dzieł prawdziwie ludzkich w swej boskości; uderzył Writrę i wypędził wody, rozbił oceaniczną powódź.

Mantra 10

ऊर्ध्वं नुनुद्रेऽवतं त ओजसा दादृहाणं चिद्बिभिदुर्वि पर्वतम् । धमन्तो वाणं मरुतः सुदानवो मदे सोमस्य रण्यानि चक्रिरे ॥

W górę pchnęli siłę naciskającą w dół przez swą moc; rozłupali nawet solidnie osadzoną górę. Dmuchając swoim wołaniem, hojni Maruci, w ekstazie Somy, stworzyli radości i rozkosze walki, energie radujące się we właściwym konflikcie.

Mantra 11

जिह्मं नुनुद्रेऽवतं तया दिशासिञ्चन्नुत्सं गोतमाय तृष्णजे । आ गच्छन्तीमवसा चित्रभानवः कामं विप्रस्य तर्पयन्त धामभिः ॥

Odpędzili krzywiznę, która naciska w dół; w tym kierunku wylali źródło dla Gotamy, który pragnie. Przybywając ze swoją pomocą, jasno płonący zaspokajają tęsknotę wieszcza przez swoje moce świetlistego mieszkania.

Mantra 12

या वः शर्म शशमानाय सन्ति त्रिधातूनि दाशुषे यच्छताधि । अस्मभ्यं तानि मरुतो वि यन्त रयिं नो धत्त वृषणः सुवीरम् ॥

Te schronienia pokoju, które są wasze dla dążącego, te potrójne fundamenty, które dajecie ofiarodawcy, przynieście je do nas, o Maruci. Umieśćcie w nas pełnię bogactwa w heroiczną moc, o silne Byki.