
Sukta 1.85
Gotama Rāhūgaṇa (traditional for RV 1.85)
Maruts (Rudra’s sons)
Triṣṭubh (common for Marut hymns; verse-level confirmation may vary)
ಈ ಸೂಕ್ತವು ರುದ್ರನ ಬಿರುಗಾಳಿ-ಜನಿತ ಪುತ್ರರಾದ ಮರುತ್ಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ—ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಅವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ವೇಗವಾದ, ದೀಪ್ತಿಮಯ ಗತಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಮಹಿಮೆ, ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಾಸನಕ್ಕೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ಬರುವ ಆಗಮನವನ್ನು ಕವಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆರಾಧಕರು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ಅವರ “ಆಶ್ರಯಗಳನ್ನು” ತರಲಿ, ಹಾಗೂ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ವೀರಬಲವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ.
Mantra 1
प्र ये शुम्भन्ते जनयो न सप्तयो यामन्रुद्रस्य सूनवः सुदंससः । रोदसी हि मरुतश्चक्रिरे वृधे मदन्ति वीरा विदथेषु घृष्वयः ॥
ತಮ್ಮನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರು—ಕಾಂತಿಯುತ ಸ್ತ್ರೀಯರಂತೆ, ವೇಗವಂತ ಅಶ್ವಗಳಂತೆ—ರುದ್ರನ ಪುತ್ರರಾದ ಸುದಂಸಸ ಮರುತರು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವರು ರೋದಸೀ ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ದೀಪ್ತ ಉಗ್ರತೆಯುಳ್ಳ ವೀರರು ವಿಧಥಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
Mantra 2
त उक्षितासो महिमानमाशत दिवि रुद्रासो अधि चक्रिरे सदः । अर्चन्तो अर्कं जनयन्त इन्द्रियमधि श्रियो दधिरे पृश्निमातरः ॥
ಆ ಉಕ್ಷಿತ (ಬಲಿಷ್ಠ) ಜನರು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ರುದ್ರರು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸದಃ (ಆಸನ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅರ್ಕವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಜ್ವಲಂತ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯ (ಆಧಿಪತ್ಯ-ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಉದ್ಭವಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪೃಶ್ನಿಮಾತರ (ಪೃಶ್ನಿ-ಮಾತೆಯ ಪುತ್ರರು) ಮೇಲೆ ಅವರು ಶ್ರೀ (ಐಶ್ವರ್ಯ-ತೇಜಸ್ಸು)ವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Mantra 3
गोमातरो यच्छुभयन्ते अञ्जिभिस्तनूषु शुभ्रा दधिरे विरुक्मतः । बाधन्ते विश्वमभिमातिनमप वर्त्मान्येषामनु रीयते घृतम् ॥
ಗೋಮಾತರ (ಗೌ-ಮಾತೆ ಪೃಶ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು) ಅಂಜಿಭಿಃ (ದೀಪ್ತ ಆಭರಣಗಳಿಂದ) ತಮ್ಮ ತನೂಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಶುಭ್ರ ಹಿರಣ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಅಭಿಮಾತಿನ (ಆಕ್ರಮಕ ವೈರ)ವನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೇಲೆ ಘೃತ (ಶುದ್ಧ ತೇಜೋ-ರಸ) ಹರಿಯುತ್ತದೆ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಧುರತೆ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹರಿಯುವಂತೆ.
Mantra 4
वि ये भ्राजन्ते सुमखास ऋष्टिभिः प्रच्यावयन्तो अच्युता चिदोजसा । मनोजुवो यन्मरुतो रथेष्वा वृषव्रातासः पृषतीरयुग्ध्वम् ॥
ಸುಮುಖರಾದ (ಮರುತಗಣ) ಅವರು ತಮ್ಮ ಋಷ್ಟಿ (ಭಾಲ)ಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಬಲದಿಂದ ಅಚಲವನ್ನೂ ಕದಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಮರುತರೆ, ಮನೋಜವ (ಮನದಷ್ಟು ವೇಗ)ರಾಗಿಯೇ ನೀವು ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಪೃಷತೀ (ಚಿತರ) ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಜೂತಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅಜೇಯ ಸಂಕಲ್ಪದ ವೃಷವ್ರಾತ (ವೃಷಭಸಮಾನ ಗಣ)ವಾಗಿ ನೀವು ಬಂದಿರಿ.
Mantra 5
प्र यद्रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं वाजे अद्रिं मरुतो रंहयन्तः । उतारुषस्य वि ष्यन्ति धाराश्चर्मेवोदभिर्व्युन्दन्ति भूम ॥
ನೀವು ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಪೃಷತೀ (ಚಿತರ) ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಜೂತಗೊಳಿಸಿ, ವಾಜ (ಬಲ/ವಿಜಯ)ದಲ್ಲಿ ಅದ್ರಿ (ಕಲ್ಲು)ಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಿದಾಗ, ಹೇ ಮರುತರೆ—ಅರುಷ (ಕೆಂಪು-ವರ್ಣ) ಪ್ರಕಾಶದ ಧಾರೆಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ; ಚರ್ಮದಿಂದ ನೀರು ಸುರಿದಂತೆ, ಅವು ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ತೋಯಿಸಿ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ.
Mantra 6
आ वो वहन्तु सप्तयो रघुष्यदो रघुपत्वानः प्र जिगात बाहुभिः । सीदता बर्हिरुरु वः सदस्कृतं मादयध्वं मरुतो मध्वो अन्धसः ॥
ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಏಳು ವೇಗಶಾಲಿ ಅಶ್ವಗಳು ತಂದುಕೊಡಲಿ—ಏರಲು ಚುರುಕು, ಹಾರಲು ತ್ವರಿತ; ನಿಮ್ಮ ಬಾಹುಬಲದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಬನ್ನಿರಿ. ನಿಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ವಿಶಾಲ ಬರ್ಹಿ (ಪವಿತ್ರ ಹುಲ್ಲು)ಯ ಮೇಲೆ, ವಿಶಾಲ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿರಿ; ಹೇ ಮರುತರೆ, ಮಧುವಿನ ಅಂಧಸ್ (ಮಧುರ ರಸ/ಸೋಮಸಾರ)ದಿಂದ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಆನಂದದಿಂದ, ಮದೋನ್ಮತ್ತರಾಗಿರಿ.
Mantra 7
तेऽवर्धन्त स्वतवसो महित्वना नाकं तस्थुरुरु चक्रिरे सदः । विष्णुर्यद्धावद्वृषणं मदच्युतं वयो न सीदन्नधि बर्हिषि प्रिये ॥
ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಸ್ವತವಸ್ (ಸ್ವಶಕ್ತಿ)ದಿಂದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡರು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತು ತಮ್ಮ ಆಸನವನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ವೃಷಭನನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಂದಾಗ—ಮದದಿಂದ ಅಚ್ಯುತ (ಅಚಲ)ನಾದವನು—ಅವರು ಪ್ರಿಯ ಬರ್ಹಿಷಿ (ಯಜ್ಞಘಾಸ) ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಗಳಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು.
Mantra 8
शूरा इवेद्युयुधयो न जग्मयः श्रवस्यवो न पृतनासु येतिरे । भयन्ते विश्वा भुवना मरुद्भ्यो राजान इव त्वेषसंदृशो नरः ॥
ವೀರರಂತೆ ನಿಜಕ್ಕೂ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುವ ಯೋಧರಂತೆ; ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಶ್ರವಸ್ಯವ (ಯಶೋಲೋಲ) ಪುರುಷರಂತೆ ಅವರು ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮರುತರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳೂ ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ—ರಾಜರ ಮುಂದೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ—ತೀಕ್ಷ್ಣ, ದೀಪ್ತ ದೃಷ್ಟಿಯ ನರರ ಮುಂದೆ.
Mantra 9
त्वष्टा यद्वज्रं सुकृतं हिरण्ययं सहस्रभृष्टिं स्वपा अवर्तयत् । धत्त इन्द्रो नर्यपांसि कर्तवेऽहन्वृत्रं निरपामौब्जदर्णवम् ॥
ತ್ವಷ್ಟಾ ಸುಕೃತ (ಸುಶಿಲ್ಪಿತ) ಹಿರಣ್ಯಮಯ ವಜ್ರವನ್ನು—ಸಹಸ್ರಭೃಷ್ಟಿ (ಸಾವಿರ ಧಾರೆಗಳಿರುವದು), ತನ್ನ ಸ್ವಪಾ (ಕುಶಲ ಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ—ಚಲನೆಗೆ ತಂದಾಗ; ಇಂದ್ರನು ಅದನ್ನು ನర్యಪಾಂಸಿ (ದಿವ್ಯ-ಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಗಳು) ಮಾಡಲು ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಹತಮಾಡಿ ನೀರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಹೊರಡಿಸಿದನು; ಅರ್ಣವ (ಸಮುದ್ರ)ವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದನು.
Mantra 10
ऊर्ध्वं नुनुद्रेऽवतं त ओजसा दादृहाणं चिद्बिभिदुर्वि पर्वतम् । धमन्तो वाणं मरुतः सुदानवो मदे सोमस्य रण्यानि चक्रिरे ॥
ತಮ್ಮ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತುವ ಬಲವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದರು; ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಯಾದ ಪರ್ವತವನ್ನೂ ಚೀರಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಉದಾರ ಮರುತರು ತಮ್ಮ ನಾದವನ್ನು ಊದುತ್ತ, ಸೋಮಮದದಲ್ಲಿ ರಣ್ಯವಾದ ಆನಂದಗಳನ್ನೂ ಯುದ್ಧದ ಉಲ್ಲಾಸಗಳನ್ನೂ—ಧರ್ಮ್ಯ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ—ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.
Mantra 11
जिह्मं नुनुद्रेऽवतं तया दिशासिञ्चन्नुत्सं गोतमाय तृष्णजे । आ गच्छन्तीमवसा चित्रभानवः कामं विप्रस्य तर्पयन्त धामभिः ॥
ಅವರು ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತುವ ವಕ್ರತೆಯನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿದರು; ಆ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೇ ತೃಷಿತನಾದ ಗೋತಮನೆಗಾಗಿ ಒರೆಯನ್ನು ಹರಿಸಿದರು. ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಚಿತ್ರಭಾನುಗಳು (ಪ್ರಕಾಶಜ್ವಾಲೆಯವರು) ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಂದ ವಿಪ್ರನ ಕಾಮವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
Mantra 12
या वः शर्म शशमानाय सन्ति त्रिधातूनि दाशुषे यच्छताधि । अस्मभ्यं तानि मरुतो वि यन्त रयिं नो धत्त वृषणः सुवीरम् ॥
ಶ್ರಮಿಸುವವನಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಶಾಂತಿಯ ಆಶ್ರಯಗಳು—ದಾನಶೀಲನಿಗೆ ನೀವು ನೀಡುವ ತ್ರಿಧಾತು ಆಧಾರಗಳು—ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊಡಿ, ಓ ಮರುತರೇ. ಓ ವೃಷಣರೇ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸುವೀರ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ರಯಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ.
The Maruts are a youthful host of storm and wind deities, called the sons of Rudra. They are praised as radiant, swift, and powerful, bringing energy, rain, protection, and strength to the worshippers.
After praising their might, the hymn asks the Maruts to bring their “shelters” (śarma) and “triple foundations” (tridhātu) to the sacrificers, and to grant wealth (rayi) filled with heroic power (suvīra).
Barhis is the ritual seat laid out for the gods. The hymn emphasizes that the Maruts not only roar in the sky but also come close and “sit” in the offering space, making their blessings accessible in the sacrifice.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.