Sukta 85

Mantra 1

प्र ये शुम्भन्ते जनयो न सप्तयो यामन्रुद्रस्य सूनवः सुदंससः । रोदसी हि मरुतश्चक्रिरे वृधे मदन्ति वीरा विदथेषु घृष्वयः ॥

దీప్తిమంతమైన స్త్రీల వలె తమను అలంకరించుకొని, వేగవంతమైన అశ్వాల వలె ముందుకు కదిలేవారు—రుద్రుని సూనవః, సుదంసః (ఉత్తమ శక్తి‑సంపన్నులు) అయిన మరుతులు. వృద్ధికోసం వారు ద్యావా‑పృథివీ (రెండు లోకాలు) ను నిర్మించారు; ఈ వీరులు విదథేషు (యజ్ఞసభలలో) ఉల్లసిస్తారు, ప్రకాశమయ తేజస్సులో ఉగ్రంగా.

Mantra 2

त उक्षितासो महिमानमाशत दिवि रुद्रासो अधि चक्रिरे सदः । अर्चन्तो अर्कं जनयन्त इन्द्रियमधि श्रियो दधिरे पृश्निमातरः ॥

ఆ బలవంతులైన మరుతులు తమ మహిమానాన్ని పొందారు; రుద్రులు దివి (స్వర్గంలో) తమ సదః/ఆసనాన్ని స్థాపించారు. స్తుతిస్తూ వారు జ్వలించే అర్కం (దీప్త స్తోత్రం) ను జనింపజేసి, ఇంద్రియం (అధిపత్య‑శక్తి) ను ఉత్పత్తి చేస్తారు; పృశ్ని‑మాతరః అయిన వారు తమపై శ్రీయః (వైభవ‑దీప్తులు) ను ధరించారు.

Mantra 3

गोमातरो यच्छुभयन्ते अञ्जिभिस्तनूषु शुभ्रा दधिरे विरुक्मतः । बाधन्ते विश्वमभिमातिनमप वर्त्मान्येषामनु रीयते घृतम् ॥

గో‑మాతరః (పృశ్ని‑జన్య) శక్తులు అంజిభిః (దీప్త ఆభరణాలతో) తమ తనూషు (దేహాలలో) శోభింపజేసుకొని, ప్రకాశమైన స్వర్ణాన్ని ధరించినప్పుడు, వారు సమస్త అభిమాతి (దాడిచేసే వైరం) ను తొలగిస్తారు. వారి మార్గాల వెంట ‘ఘృతం’ (శుద్ధ దీప్త రసం/ప్రకాశ‑సారం) ప్రవహిస్తుంది.

Mantra 4

वि ये भ्राजन्ते सुमखास ऋष्टिभिः प्रच्यावयन्तो अच्युता चिदोजसा । मनोजुवो यन्मरुतो रथेष्वा वृषव्रातासः पृषतीरयुग्ध्वम् ॥

సుముఖులు (సుందరముఖులు) అయిన మరుతులు తమ ఋష్టులు (భాలాలు) తో ప్రకాశిస్తూ, తమ ఓజస్సుతో అచలమైనదాన్నికూడా కదిలిస్తారు. హే మరుతులారా, మనోజవులు (మనోవేగులు) గా మీరు రథాలపై చిత్తరువైన అశ్వాలను యోకించినప్పుడు, వృషవ్రాతం (వృషభ-సమూహం) వలె అజేయ సంకల్పంతో మీరు వచ్చుచున్నారు.

Mantra 5

प्र यद्रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं वाजे अद्रिं मरुतो रंहयन्तः । उतारुषस्य वि ष्यन्ति धाराश्चर्मेवोदभिर्व्युन्दन्ति भूम ॥

మీరు రథాలపై పృషతీ (చిత్తరువైన) అశ్వాలను యోకించి, వాజం (బల-సమృద్ధి) లో, హే మరుతులారా, అద్రి (శిల/రాయి) ని వేగంగా ముందుకు నడిపించినప్పుడు—అరుష (రక్తిమ) కాంతి ధారలు పొంగిపొర్లుతాయి; చర్మం నుండి నీరు కారినట్లు అవి వ్యాపించి, మా విశాల భూమిని తడిపివేస్తాయి.

Mantra 6

आ वो वहन्तु सप्तयो रघुष्यदो रघुपत्वानः प्र जिगात बाहुभिः । सीदता बर्हिरुरु वः सदस्कृतं मादयध्वं मरुतो मध्वो अन्धसः ॥

ఏడు వేగవంతమైన అశ్వాలు మిమ్మల్ని ఇక్కడికి తీసుకురావుగాక—ఎక్కుటకు తక్షణ సిద్ధం, ఎగరుటకు శీఘ్రం; మీ బాహుబలంతో ముందుకు రండి. విశాలమైన బర్హిస్ (పవిత్ర కుశాసనం) పై, మీకోసం సిద్ధం చేసిన ఆసనంలో కూర్చోండి; హే మరుతులారా, మధు-అంధస్ (తేనెవంటి మధుర సారం) అనే ఆత్మను పోషించే ఆనందంతో మత్తులైండి.

Mantra 7

तेऽवर्धन्त स्वतवसो महित्वना नाकं तस्थुरुरु चक्रिरे सदः । विष्णुर्यद्धावद्वृषणं मदच्युतं वयो न सीदन्नधि बर्हिषि प्रिये ॥

వారు తమ స్వశక్తితో స్వయంసమర్థులై, తమ మహిమచేత మహత్తరులై విస్తరించారు; స్వర్గంలో స్థిరపడి, తమ సదస్‌ (ఆసనం/ధామం) విశాలం చేసుకున్నారు. విష్ణువు ఆ వేగవంతమైన వృషభాన్ని—మదంలో అచ్యుతుడైనదాన్ని—దౌడింపజేసినప్పుడు, వారు ప్రాణశక్తులవలె ప్రియమైన బర్హిషి (యజ్ఞతృణం) మీద ఆసీనులయ్యారు.

Mantra 8

शूरा इवेद्युयुधयो न जग्मयः श्रवस्यवो न पृतनासु येतिरे । भयन्ते विश्वा भुवना मरुद्भ्यो राजान इव त्वेषसंदृशो नरः ॥

వారు నిజంగా వీరులవలె, ముందుకు దూసుకెళ్లేందుకు ఉత్సుకులైన యోధులవలె, యుద్ధాల్లో కీర్తిని కోరువారివలె సాగిపోతారు. మరుద్భ్యః సమస్త భువనాలు భయంతో కంపిస్తాయి—రాజుల ఎదుటలాగ—వారు తేజస్సుతో మండే దృష్టిగల నరులు.

Mantra 9

त्वष्टा यद्वज्रं सुकृतं हिरण्ययं सहस्रभृष्टिं स्वपा अवर्तयत् । धत्त इन्द्रो नर्यपांसि कर्तवेऽहन्वृत्रं निरपामौब्जदर्णवम् ॥

త్వష్టా సుకృతమైన, హిరణ్యమయమైన, సహస్రధార (సహస్ర-భృష్టి) వజ్రశక్తిని—తన నైపుణ్యబలాన్ని—ప్రవర్తింపజేసినప్పుడు, ఇంద్రుడు దానిని నర్య (మానవీయమై దైవమైన) కర్మల నిమిత్తం ధరించాడు. అతడు వృత్రుణ్ని హతమార్చి, జలాలను వెలికి తెచ్చి, అర్ణవ-ప్రవాహాన్ని (సముద్రపు మహాప్రళయం) పగులగొట్టి తెరిచాడు.

Mantra 10

ऊर्ध्वं नुनुद्रेऽवतं त ओजसा दादृहाणं चिद्बिभिदुर्वि पर्वतम् । धमन्तो वाणं मरुतः सुदानवो मदे सोमस्य रण्यानि चक्रिरे ॥

తమ ఓజస్సుతో వారు క్రిందికి నొక్కే శక్తిని పైకి తోసివేశారు; దృఢంగా నిలిచిన పర్వతాన్నికూడా చీల్చారు. తమ గర్జనను ఊదుతూ, సుదానవులైన మరుతులు, సోమ-మదంలో, రణానందాలనూ యుద్ధహర్షాలనూ నిర్మించారు—ధర్మ్య సంగ్రామంలో ఉల్లసించే వీరశక్తులు.

Mantra 11

जिह्मं नुनुद्रेऽवतं तया दिशासिञ्चन्नुत्सं गोतमाय तृष्णजे । आ गच्छन्तीमवसा चित्रभानवः कामं विप्रस्य तर्पयन्त धामभिः ॥

వారు క్రిందికి నొక్కే వక్రతను తరిమివేశారు; ఆ దిశ ద్వారానే తృష్ణతో ఉన్న గోతమునికి ఒక ఊటను పొంగజేశారు. సహాయంతో వచ్చుచున్న చిత్రభానువులైన (దీప్తజ్వాల) మరుతులు, తమ ధామాలు (dhāma) అనే ప్రకాశమయ నివాసశక్తులతో ఋషి యొక్క కామనను తృప్తిపరుస్తారు.

Mantra 12

या वः शर्म शशमानाय सन्ति त्रिधातूनि दाशुषे यच्छताधि । अस्मभ्यं तानि मरुतो वि यन्त रयिं नो धत्त वृषणः सुवीरम् ॥

శ్రమించే సాధకునికై మీ వద్ద ఉన్న శాంతి-ఆశ్రయాలను, దాతకు మీరు అనుగ్రహించే త్రిధాతువులను (మూడు ఆధారాలు) హే మరుతులారా, మా వద్దకు తీసుకురండి. హే వృషణులారా (బలవంతులైన వృషభసములు), మా లోన సువీర (వీరసమృద్ధి) రయి—సంపద యొక్క పరిపూర్ణతను—స్థాపించండి.