Sukta 52

Mantra 1

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभ्वः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः ॥

Jego, pędzącego barana siły, uwielbiam, znajdcę lśniącego świata, z którym szybko lśniące moce wstają razem w stukrotnym ruchu. Jak rumak pełni, jak rydwan, który staje na wezwanie, niech zwrócimy Indrę ku sobie dla pomocy przez dobrze ukształtowane słowa.

Mantra 2

स पर्वतो न धरुणेष्वच्युतः सहस्रमूतिस्तविषीषु वावृधे । इन्द्रो यद्वृत्रमवधीन्नदीवृतमुब्जन्नर्णांसि जर्हृषाणो अन्धसा ॥

On stoi jak góra, niewzruszony w swoich fundamentach; tysiącem wspomagany wzrasta w swojej mocy. Gdy Indra zabił Vṛtrę, który zatrzymywał rzeki, wycisnął wody powodzi, radując się rozkoszą Somy.

Mantra 3

स हि द्वरो द्वरिषु वव्र ऊधनि चन्द्रबुध्नो मदवृद्धो मनीषिभिः । इन्द्रं तमह्वे स्वपस्यया धिया मंहिष्ठरातिं स हि पप्रिरन्धसः ॥

On jest otwieraczem drzwi; w wejściach jest osłoną, która trzyma skarb w wymieniu; oparty na księżycu, wzrastający przez ekstazę dzięki myślom mędrców. Tego Indrę wzywam z wolą prawego działania i jasnym intelektem, jego, najhojniejszego w dawaniu, gdyż jest pełen rozkoszy Somy.

Mantra 4

आ यं पृणन्ति दिवि सद्मबर्हिषः समुद्रं न सुभ्वः स्वा अभिष्टयः । तं वृत्रहत्ये अनु तस्थुरूतयः शुष्मा इन्द्रमवाता अह्रुतप्सवः ॥

Jego, którego mieszkańcy boskiego siedziby wypełniają w niebie, jak ocean, przez własne błyszczące wypełnienia i pragnienia; jego, przy zabiciu Vṛtry, pomocnicy podążali za nim, siły mocy wokół Indry, nieznużone w swoim zapale.

Mantra 5

अभि स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यतो रघ्वीरिव प्रवणे सस्रुरूतयः । इन्द्रो यद्वज्री धृषमाणो अन्धसा भिनद्वलस्य परिधीँरिव त्रितः ॥

Ku jego własnemu wylaniu, gdy walczy w ekstazie, ocalenie biegły jak szybkie strumienie po zboczu. Gdy Indra, dzierżyciel pioruna, śmiały w rozkoszy Somy, rozłupał ogrodzenia Vali jak ktoś łamie obrzeża, wtedy ukryte pełnie zostały otwarte.

Mantra 6

परीं घृणा चरति तित्विषे शवोऽपो वृत्वी रजसो बुध्नमाशयत् । वृत्रस्य यत्प्रवणे दुर्गृभिश्वनो निजघन्थ हन्वोरिन्द्र तन्यतुम् ॥

Wokół niego porusza się płonący blask; jego siła błyska. Objąwszy wody, położył je u fundamentu przestrzeni świata. Gdy, na zboczu Vṛtry, wśród srogich zderzeń, uderzyłeś piorun z jego szczęk, o Indro, sprawiłeś, że przeszkoda upadła.

Mantra 7

ह्रदं न हि त्वा न्यृषन्त्यूर्मयो ब्रह्माणीन्द्र तव यानि वर्धना । त्वष्टा चित्ते युज्यं वावृधे शवस्ततक्ष वज्रमभिभूत्योजसम् ॥

Jak fale nie mogą wstrząsnąć głębokim jeziorem serca, tak mantry afirmacji, które są twoje, o Indro, nie mogą być obalone; one cię wzmacniają. Nawet Tvaṣṭṛ wzmocnił dla ciebie odpowiednią siłę i ukształtował piorun, potężny zwycięską mocą.

Mantra 8

जघन्वाँ उ हरिभिः सम्भृतक्रतविन्द्र वृत्रं मनुषे गातुयन्नपः । अयच्छथा बाह्वोर्वज्रमायसमधारयो दिव्या सूर्यं दृशे ॥

Zabijając Vṛtrę swoimi płowymi rumakami, o Indro o zebranej woli, pragnąc ścieżki dla ludzi, uwolniłeś wody. Chwyciłeś w ramionach żelazny piorun; utrzymałeś w niebie boskie Słońce dla widzenia.

Mantra 9

बृहत्स्वश्चन्द्रममवद्यदुक्थ्यमकृण्वत भियसा रोहणं दिवः । यन्मानुषप्रधना इन्द्रमूतयः स्वर्नृषाचो मरुतोऽमदन्ननु ॥

Uczynili hymn rozległym i jasnym, pełnym siły; przez bojaźń ukształtowali wstęp do nieba. Gdy w ludzkich bitwach Marutowie, towarzysze ludzi, radowali się podążając za Indrą, pomocnicy świetlistego świata.

Mantra 10

द्यौश्चिदस्यामवाँ अहेः स्वनादयोयवीद्भियसा वज्र इन्द्र ते । वृत्रस्य यद्बद्बधानस्य रोदसी मदे सुतस्य शवसाभिनच्छिरः ॥

Nawet niebo, silne, cofnęło się w bojaźni przed rykiem tego węża; tak straszliwy był twój piorun, o Indro. Gdy dwa światy były wiązane przez Vṛtrę, w ekstazie wyciśniętej Somy rozłupałeś jego głowę siłą.

Mantra 11

यदिन्न्विन्द्र पृथिवी दशभुजिरहानि विश्वा ततनन्त कृष्टयः । अत्राह ते मघवन्विश्रुतं सहो द्यामनु शवसा बर्हणा भुवत् ॥

Gdy, o Indro, Ziemia o dziesięciu ramionach rozciągnęła wszystkie dni dla ludów, wtedy zaprawdę tutaj, o hojny, twoja szeroko słyszana moc stała się rozległym wzniesieniem przez siłę, sięgając aż do nieba.

Mantra 12

त्वमस्य पारे रजसो व्योमनः स्वभूत्योजा अवसे धृषन्मनः । चकृषे भूमिं प्रतिमानमोजसोऽपः स्वः परिभूरेष्या दिवम् ॥

Jesteś poza tym środkowym regionem, szeroki w swym bycie, samorodny w mocy, ku naszej pomocy, o śmiałego umysłu. Uczyniłeś Ziemię miarą twej potęgi; ogarniając wody i lśniący świat, zmierzasz ku Niebu.

Mantra 13

त्वं भुवः प्रतिमानं पृथिव्या ऋष्ववीरस्य बृहतः पतिर्भूः । विश्वमाप्रा अन्तरिक्षं महित्वा सत्यमद्धा नकिरन्यस्त्वावान् ॥

Stałeś się miarą bytu Ziemi, panem rozległości i wzniosłej mocy bohaterskiej. Przez swą wielkość wypełniłeś cały środkowy świat. Zaprawdę, w prawdzie, nikt inny nie jest ci równy w mocy i opiece.

Mantra 14

न यस्य द्यावापृथिवी अनु व्यचो न सिन्धवो रजसो अन्तमानशुः । नोत स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यत एको अन्यच्चकृषे विश्वमानुषक् ॥

Jego szerokości nie mogą podążyć Niebo i Ziemia, ani rzeki nie sięgają końca jego środkowej przestrzeni. Ani w jego uniesieniu boju nikt nie może sprostać jego własnemu deszczowi mocy. Sam uczynił cały świat, by poruszał się w ludzkim porządku.

Mantra 15

आर्चन्नत्र मरुतः सस्मिन्नाजौ विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा । वृत्रस्य यद्भृष्टिमता वधेन नि त्वमिन्द्र प्रत्यानं जघन्थ ॥

Tu w tej bitwie Marutowie śpiewali, a wszyscy bogowie radowali się, idąc za tobą. Gdy lśniącą bronią śmierci przeciw Wrtrze, ty, o Indro, zabiłeś opierającego się przeciwnika.