Sarga 38

Verse 1

तस्यां चीरं वसानायां नाथवत्यामनाथवत् ।प्रचुक्रोश जनस्सर्वो धिक्त्वां दशरथं त्विति ॥१॥

Gdy Sītā, choć miała pana, została ujrzana w odzieniu z kory jak ta, która straciła opiekę, cały lud zawołał: 'Hańba tobie, Daśaratho!'

Verse 2

तेन तत्र प्रणादेन दुःखितस्स महीपतिः ।चिच्छेद जीविते श्रद्धां धर्मे यशसि चात्मनः ॥२॥

Uderzony żalem z powodu tego wołania rozbrzmiewającego tam, władca ziemi utracił wszelką nadzieję na życie, a także na swoje dharmy i na swą cześć.

Verse 3

स निःश्वस्योष्णमैक्ष्वाक स्तां भार्यामिदमब्रवीत् ।कैकेयि कुशचीरेण न सीता गन्तुमर्हति ॥३॥

Król z rodu Ikśwaku, wydając gorące westchnienia, przemówił do swojej żony: "O Kaikeji, Sita nie zasługuje na to, by odchodzić odziana w szatę z trawy kuśa."

Verse 4

सुकुमारी च बाला च सततं च सुखोचिता ।नेयं वनस्य योग्येति सत्यमाह गुरुर्मम ॥४॥

Sītā, delikatna i młoda księżniczka, zawsze przyzwyczajona do wygód, nie jest stworzona do życia w lesie, to prawdziwie rzekł mój nauczyciel.

Verse 5

इयं हि कस्यापकरोति किञ्चि त्तपस्विनी राजवरस्य कन्या ।या चीरमासाद्य जनस्य मध्ये स्थिता विसंज्ञाश्रमणीव काचित् ॥५॥

Komu wyrządziła ona kiedykolwiek najmniejszą krzywdę, ta ascetyczna księżniczka, córka najszlachetniejszego z królów, która przywdziewszy szatę z kory, stoi pośród ludzi jak jakaś zmysłowa wędrowna ascetka?

Verse 6

चीराण्यपास्याज्जनकस्य कन्या नेयं प्रतिज्ञा मम दत्तपूर्वा ।यथासुखं गच्छतु राजपुत्री वनं समग्रा सह सर्वरत्नैः ॥६॥

Niech córka Dżanaki odrzuci te szaty z kory; taka nigdy nie była obietnica, którą wcześniej złożyłem. Niech księżniczka udaje się do lasu w wygodzie, w pełni zaopatrzona, ze wszystkimi swymi klejnotami.

Verse 7

अजीवनार्हेण मया नृशंसा कृता प्रतिज्ञा नियमेन तावत् ।तवया हि बाल्यात् प्रतिपन्नमेतत् तन्मां दहेद्वेणुमिवात्मपुष्पम् ॥७॥

Przez ten okrutny ślub, związany przysięgą, uczyniłem siebie niegodnym życia. Podjęty przez ciebie w dziecięcym uporze, ślub ten pali mnie teraz jak bambus strawiony własnym kwieciem.

Verse 8

रामेण यदि ते पापे किञ्चित्कृतमशोभनम् ।अपकारः क इह ते वैदेह्या दर्शितोऽधमे ॥८॥

O grzesznico, jeśli Rama wyrządził ci nawet jakiś niewłaściwy czyn, powiedz mi, nędznico, jaką zniewagę okazała ci tutaj Waidhehi?

Verse 9

मृगीवोत्फुल्लनयना मृदुशीला तपस्वीनी ।अपकारं कमिह ते करोति जनकात्मजा ॥९॥

Jaką krzywdę wyrządziła ci tutaj córka Dżanaki, ta o oczach szerokich jak łania, łagodnego usposobienia i godna współczucia?

Verse 10

ननु पर्याप्त मेतत्ते पापे रामविवासनम् ।किमेभिः कृपणैर्भूयः पातकैरपि ते कृतैः ॥१०॥

'O niegodziwa kobieto, czyż wygnanie Rāmy nie wystarczy ci? Dlaczego wciąż popełniasz te nędzne, grzeszne czyny?'

Verse 11

प्रतिज्ञातं मया तावत् त्वयोक्तं देवि शृण्वता ।रामं यदभिषेकाय त्वमिहागतमब्रवीः ॥११॥

'O królowo, przyrzekłem jedynie tyle, ile usłyszałem, jak mówiłaś do Rāmy, gdy przybył tu na swoją konsekrację.'

Verse 12

तत्त्वेतत्समतिक्रम्य निरयं गन्तुमिच्छसि ।मैथिलीमपि या हि त्वमीक्षसे चीरवासिनीम् ॥१२॥

Przekraczając nawet tę granicę, pragniesz teraz pójść do piekła, skoro pragniesz widzieć nawet Maithilī odzianą w korę.

Verse 13

इतीव राजा विलपन्महात्मा शोकस्य नान्तं स ददर्श किञ्चित् ।भृशातुरत्वाच्च पपात भूमौ तेनैव पुत्रव्यसनेन मग्नः ॥१३॥

Tak narzekając, wielkoduszny król nie znalazł końca swemu smutkowi; przytłoczony i głęboko strapiony nieszczęściem dotykającym syna, runął na ziemię, pogrążony w tej żałobie.

Verse 14

एवं ब्रुवन्तं पितरं रामस्सम्प्रस्थितो वनम् ।अवाक्छिरसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥१४॥

Gdy ojciec tak mówił, Rāma, już gotowy do udania się do lasu, zwrócił się do niego, siedzącego z pochyloną głową, tymi słowy.

Verse 15

यं धार्मिक कौशल्या मम माता यशस्विनी ।वृद्धा चाक्षुद्रशीला च न च त्वां देव गर्हते ॥१५॥

'O sprawiedliwy panie, moja matka Kauśalyā jest sławna, sędziwa i wolna od małostkowości; nie czyni ci wyrzutów, o bogo.'

Verse 16

मया विहीनां वरद प्रपन्नां शोकसागरम् ।अदृष्टपूर्वव्यसनां भूयस्सम्मन्तुमर्हसि ॥१६॥

'O dawco błogosławieństw, oddzielona ode mnie i nieprzyzwyczajona do cierpienia, ona wpadnie w bezprecedensowy ocean żalu. Dlatego powinieneś otoczyć ją jeszcze większą troską.'

Verse 17

पुत्रशोकं यथा नर्च्छेत्त्वया पूज्येन पूजिता ।मां हि सञ्चिन्तयन्ती सा त्वयि जीवेत्तपस्विनी ॥१७॥

'Niech nie ogarnie jej żal po synu; jeśli ona, godna litości, będzie czczona przez ciebie, czcigodnego, będzie żyć, podtrzymywana myślami o mnie.'

Verse 18

इमां महेंन्द्रोपम जातगर्धिनीं तथा विधातुं जननीं ममार्हसि ।यथा वनस्थे मयि शोककर्शिता न जीवितं न्यस्य यमक्षयं व्रजेत् ॥१८॥

Ty, który jesteś potężny jak Indra, powinieneś postąpić tak wobec mojej matki, która żywi głęboką miłość do syna, by gdy ja będę przebywać w lesie, ona, wyniszczona przez smutek, nie porzuciła swego życia i nie odeszła do siedziby Yamy.