Karna

Gdy koło jego zostało uwięzione, Rādheya w gniewie łzy wylał; i rzekł do Arjuny również: „Pāṇḍavo, bądź cierpliwy przez moment.”

Wtedy sławny Vṛṣa (Karṇa), z gardłem ściśniętym od łez, podszedł do tego bohatera o zamkniętych oczach i upadł u jego stóp.

Wtedy Karna ponownie rzekł do Drony, trawiony strzałami syna Arjuny: Pozostaję stojąc, myśląc: muszę utrzymać pozycję, nawet gdy Abhimanyu mocno mnie naciska.

Będąc jeszcze panną mieszkającą w domu ojca, Kunti najpierw urodziła przystojnego Karnę z Surji. Później została wydana za mąż za Pandu.

„O Kryszno (Wjaso), mój syn Karna był widziany przeze mnie tylko wtedy, gdy się urodził. Mój umysł płonie z nadmiaru żalu; proszę, pokaż mi go, o ty, którego bogactwem jest pokuta”.

Hariszczandra i Karna dawali hojnie w imię sławy. Jakże mogę zignorować króla, który ma zostać spalony ogniem trucizny?

On sam - mój Pan Śrī Kṛṣṇa - poruszając się na przedzie pola walki, odciął samą przestrzeń życia, moc myśli i zapał potężnej falangi Kauravów prowadzonej przez Bhīṣmę, Karṇę, Droṇę, Śalyę i innych, choć ich formacja była fachowo ustawiona…

Gdy Vidura, kṣattā, którego charakter był ceniony przez honorowych, tak przemawiał, został znieważony przez Suyodhanę, opuchłego z gniewu i drżącego na ustach. Suyodhana był wtedy w towarzystwie Karṇy, swoich młodszych braci i swego wuja…

Przez splątany skutek złej rady Karṇy, Duḥśāsany i Saubali, Duryodhana został pozbawiony swego bogactwa i długości życia. Widząc go leżącego na ziemi ze swymi naśladowcami, z połamanymi udami choć wciąż potężnego, Pan nie radował się z…

Tą właśnie procedurą Karṇa składa arghyę Bhāskarze; dlatego ten syn Pṛthy jest uważany za umiłowanego przez Sūryę, drogiego jak własne ja.

Przez niego cel został niegdyś przebity; przez niego Karṇa i inni zostali pokonani; przez niego las Khāṇḍava został spalony; przez niego królowie zostali pokonani w ofiernym pojedynku.

Przez Droṇę, w ciągu dwóch tygodni; przez Drauṇiego (Aśvatthāmana), w ciągu dziesięciu dni na polu bitwy; a podobnie przez Karṇę, w ciągu sześciu dni. Tak oto byli oni dla mnie zawsze powodem trwogi.