Indra in the Ramcharitmanas

Ponownie kłaniam się przed towarzystwem niegodziwców, którzy bez żadnego powodu zwracają się nawet przeciwko tym, którzy są im życzliwi. Cudze dobro jest ich stratą, a cudzy zysk ich szkodą; radują się z cudzej ruiny i trwają w smutku przy…

Posłuchajcie moich słów i znajdźcie lekarstwo; Pan będzie waszym wspomożycielem, i wszystko się spełni. Sati, która porzuciła swoje ciało podczas ofiary Dakshy, narodziła się w domu Himalajów. Ona odbyła ascezę, aby zdobyć Shambhu jako…

W Himalajach znajdowała się jaskinia, niezwykle święta, a obok niej płynęła urocza Ganga, rzeka bogów. Pustelnia była najwyższej czystości i piękna, a boski mędrzec Narada wielce się ucieszył na jej widok. Gdy oglądał góry, rzekę i różne…

Jak głupi pies, ujrzawszy króla zwierząt, ucieka z suchą kością w pysku, obawiając się, że lew mu ją porwie, tak i tępy Indra, pan bogów, nie poczuł wstydu.

Nie powstał żaden gniew w umyśle Narady; wypowiedział łagodne słowa i pocieszył Kamę. Skłoniwszy głowę u stóp mędrca i otrzymawszy jego pozwolenie, Madana wyruszył wtedy ze swymi towarzyszami. Udał się na dwór Indry, pana bogów, i opisał…

Po udzieleniu im darów Brahma odszedł, a oni powrócili do swoich domów, pełni radości. Maya miał córkę o imieniu Mandodari, kobietę najwyższej urody, klejnot wśród kobiet. Ten sam Maya sprowadził ją i oddał ją Rawanie, wiedząc, że stanie…

Mieszkały tam potężni wojownicy demony, ale bogowie zabili ich wszystkich w bitwie. Teraz przebywali tam, wysłani przez Indrę, dziesięć milionów strażników należących do pana jakszów. Gdzieś Ravana dowiedział się o tym; zebrał swoje…

Król lśnił obok Wasiszthy, tak jak Indra lśni obok Brihaspatiego, nauczyciela bogów. Król wypełnił obyczaje rodowe i rytuały przepisane przez Wedy, a widząc, że wszystko zostało dobrze przygotowane pod każdym względem, był zadowolony.…

O wspaniałym koniu, na którym Rama jechał, nawet Sarada nie mogłaby opisać piękna. Shankara zakochał się w pięknie Ramy, a jego piętnaście oczu wydało mu się niezwykle drogie. Gdy Hari z czułością spojrzał na Ramę, Wisznu, pan Lakszmi…

Dym kadzidła przyciemnił niebo, jakby deszczowy miesiąc Savan zgromadził swoje gęste i dumne chmury. Bogowie zrzucali girlandy kwiatów z drzew raju, jakby rzędy żurawi porywały serce. Piękne wysadzane klejnotami wieńce na drzwiach zdawały…

Wiedząc, że Pan śpi, Lakshmana wstał i łagodnymi słowy kazał ministrowi iść spać. Niedaleko stamtąd przygotował swoje strzały i łuk, i siedząc w bohaterskiej postawie, zaczął czuwać. Guha wezwał zaufanych strażników i z wielką czułością…

Było tam wiele rodzajów tkanin, poduszek i materacy, miękkich, nieskazitelnych i pięknych, białych jak piana mleka. Na takim łożu Sita i Rama spali nocą, a własnym pięknem zawstydzali dumę Rati i Kamadevy. Ci sami Sita i Rama spali teraz…

Widziałam przepych i rozkosze domu mojego ojca, gdzie klejnotami zdobione korony królów tłoczą się wokół jego podnóżka. Taki jest dom mojego ojca, skarbnica szczęścia, lecz bez mojego ukochanego nie cieszy on mojego umysłu, nawet przez…

Rama, z Lakszmaną i Sitą, jaśniał w swoim leśnym mieszkaniu, tak jak Indra jaśnieje w mieście bogów, z Shachi i Jayantą u swego boku.

Ten pustelnik godzien jest litości, który porzuca ascezę i znajduje rozkosz w przyjemnościach. Litości godny jest oszczercza i człowiek, który gniewa się bez przyczyny, wrogi wobec swojej matki, ojca, nauczyciela i krewnych. Na wszelki…

Ci, którzy odrzuciwszy wszelkie rozważania o tym, co słuszne a co niesłuszne, wypełniają słowa ojca, stają się naczyniami szczęścia i dobrej sławy, i mieszkają w samej obecności Pana nieśmiertelnych.

Widząc piękne posłanie z trawy kusha, Bharata okrążył je i skłonił się przed nim. Przyłożył do oczu kurz niosący ślady stóp; obfitość jego miłości nie może być opowiedziana. Ujrzał dwa lub cztery złote cekiny i złożył je na swojej głowie…

Widząc posłanie z trawy Sity, tej oddanej żony, która uważa swego męża za swego boga, klejnotu wśród dobrych kobiet, moje serce nie pęka i nie łamie się z bólu; jest ono z pewnością twardsze niż piorun, broń Indry.

Gdy Bharata ujrzał potęgę mędrca, wszystkie królestwa strażników światów wydały mu się znikome. Obfitość wygód nie dawała się opisać; na jej widok nawet mędrcy zapomnieli o swoim oderwaniu. Były tam siedzenia, łoża, szaty i baldachimy…

Wzdłuż drogi było niezliczonych istot, zarówno nieożywionych, jak i ożywionych, tych, na które spojrzał Pan, i tych, które spojrzały na Pana. Wszyscy oni stali się zdolni do najwyższego stanu, a widok Bharaty uleczył ich z choroby…