Rawana

Gdy on szedł dalej, rad, z córką Janaki na swych kolanach, promienny król sępów Jatāyu zerwał się, ruszył za Rāvaṇą, zastąpił mu drogę i rzekł te słowa.

O Sītā, jestem Rāvaṇą z imienia, władcą hord rākṣasów, przez którego światy wraz z bogami, asurami i wężami zostają nawiedzone lękiem.

Gdy ta broń została odparta, Rāvaṇa, pan rākṣasów, podwoił swój gniew i w szałe przygotował kolejny pocisk.

Vidyutkaiśa, Taḍijjihva i Rāvaṇa o wielkiej sile; i Kumbhakarṇa, trudny do pokonania; Vegadarśī, obdarzony blaskiem i męstwem.

W krainie Śaniego, o północy, gdzie ziemia spotyka się z oceanem, Rāvaṇa czci liṅga wykonane z drewna jāti, śpiewając imię "Sudurjaya" - Niezwyciężony.

Nawet Viṣṇu, po zabiciu Rāvaṇy w bitwie, ustanowił liṅga Rāmeśvary na brzegu oceanu. Czyż zostało to uczynione na próżno?

Rawana rozmyślał w sercu, że demony zostały wytępione. "Jestem sam, podczas gdy małp i niedźwiedzi jest wielu; rozciągnę moją bezgraniczną maję."

Natychmiast skłoniwszy głowy u stóp Lakszmany, posłańcy wyruszyli, opowiadając opowieść o jego cnotach. Śpiewając chwałę Ramy, przybyli do Lanki i skłonili głowy u stóp Rawany. Rawana zaśmiał się i pytał o wieści: «Powiedz mi, Szuko, czy…

Malyavanta, bardzo mądry minister, usłyszał słowa Vibhishany i poczuł wielką radość. Rzekł: "Synu mój, twój młodszy brat jest ozdobą prawego postępowania. Weź do serca to, co mówi Vibhishana." Ravana odpowiedział: "Te dwie kanalie…

Mārkaṇḍeya rzekł: Wtedy Mārīca, zaniepokojony na widok przybywającego Rāvaṇy, uczcił go formalnymi gestami, ofiarując owoce, korzenie i tym podobne dary.

Sītā była otaczana opieką przez kobiety rākṣasī, siedzącą na kamiennej płaszczyźnie; Rāvaṇa, przeszyty strzałami pożądania, ujrzał ją i zbliżył się.

Z Puszpotkaty narodzili się dwaj synowie, władcy wśród rakszasów, Kumbhakarna i Dasagriwa, nie mający równych na ziemi w sile fizycznej.