Karttikeja

Skanda rzekł: Jeśli żona posiada pomyślne cechy, gospodarz domowy zawsze cieszy się szczęściem. Dlatego dla szczęścia i pomyślności należy na początku zbadać znaki.

Tymczasem, o Pārtha, rozwścieczeni towarzysze Skandy zburzyli całą murawę, a gaje rozrywkowe też zostały rozbite.

Nārada rzekł: Wtedy Skanda, w towarzystwie bogów, zstąpił ze szczytu Góry Białej i udał się na południe, zamierzając zabić Tārakę.

Skanda rzekł: "Wszyscy wy, góry, staniecie się godni czci przez ascetów; będziecie również czczeni i służeni przez wykonawców rytuałów oraz przez znawców prawdy duchowej."

Wtedy Guha, wziąwszy tę włócznię, szybko wspiął się na szczyt. Tą samą Śakti uderzył go i Śṛṅga spadł na ziemię.

Wtedy Ananta wsiadł na pojazd, jego serce płonęło bólem. Kārttikeya, najmędrszy, zrodzony został z boskiej mocy Parameśany, Pana Śivy.

Skanda rzekł: Ty sam powinieneś rządzić trzema światami, nieskrępowany i oddany zwycięstwu. Jestem twoim sługą, o Śakra; nie pragnę godności Indry.

Mārkaṇḍeya rzekł: Gdy Mahāsena został obdarzony łaską Lakṣmī i uczyniony wodzem Devasenā, sześć boskich żon Siedmiu Ṛṣich przybyło wtedy do jego obecności.

Wtedy Mahadewa, którego mowa była rozległa i majestatyczna, zwrócił się do Mahaseny: Nieustannie, bez zaniedbania, chroń siódmy oddział Marutów.

Wtedy Skanda, zrodzony z lśniących ust Agni, stał się tu sześciorakiem; i właśnie przez strumienie wody Kṛttikās to się dokonało.

Skanda rzekł: Pytam również o inną sprawę, o uświęcającą czystość owocu drzewa. Dla dobra wszystkich światów, powiedz nam, o Panie wszechświata.

Kārtikeya rzekł: „O Panie, powiedz mi szczegółowo, tu i teraz, jaki jest owoc Dīpāvalī. W jakim celu się ją odbywa i które bóstwo uważa się za przewodniczące nad nią?”